Αργά χθες το
βράδυ παραιτήθηκε η υπουργός Εργασίας Άμπερ Ραντ, της κυβέρνησης του Μπ. Τζόνσον,
κατηγορώντας τον ότι διέπραξε μία «επίθεση
στην αξιοπρέπεια και τη δημοκρατία»!
Είναι άραγε έτσι τα πράγματα όπως παρουσιάζονται;
Για να δούμε
αν τελικά θα δικαιωθούν όλοι εκείνοι που πιστεύουν ότι μια απόφαση καταλυτική
του λαού μπορεί και να ανατραπεί, αν η τελική «μάχη» δεν δοθεί από τον ίδιο το λαό και αφεθεί στη διαχείριση της κυβέρνησής του.
Πάντως μέχρι
στιγμής δικαιώνονται όσοι ποντάρουν στην ανατροπή της απόφασης του λαού, αφού
αυτό που παρατηρείται στο Ηνωμένο
Βασίλειο όλον αυτό τον καιρό, που έχει
ξεπεράσει τα 2 χρόνια που προβλέπουν οι
Κανονισμοί της ΕΕ, για να αποδεσμευτεί μια χώρα από αυτήν, είναι μία
συστηματική καθυστέρηση από το Κοινοβούλιο.
Το
τραγελαφικό και άκρως αντιδημοκρατικό, για όλους αυτούς που δήθεν κόπτονται για
τη δημοκρατία, με πρώτο και καλλίτερο το κόμμα των Εργατικών, χωρίς να υστερούν
όμως και οι ριψάσπιδες των Συντηρητικών, που έχουν αναλάβει και έχουν δεσμευτεί
να υλοποιήσουν την απόφαση του δημοψηφίσματος, είναι όλα αυτά που γίνονται στο
Κοινοβούλιο της Αγγλίας.
Η μία
καθυστέρηση μετά την άλλη, με προφάσεις παντός είδους για συμφωνημένη ή άτακτη αποχώρηση, για μεταβατική περίοδο
και για πολλές άλλες γελοιότητες. Σκοπός μοναδικός, είναι να ροκανίζεται ο
χρόνος. Και το ποιο γελοίο είναι ότι κρύβονται πίσω από λόγια που δεν τολμούν να τα κάνουν πράξη.
Όχι εκλογές
πριν από συμφωνία και τρόπου εξόδου!!
Μα αν ήταν να υπάρχει συμφωνία, τότε ποιος ο λόγος της αποχώρησης; Πάμε
σε εκλογές εδώ και τώρα φωνάζει ο πρωθυπουργός για να πει ο λαός τι θέλει! Πραξικοπηματία τον ανεβάζουν, φασίστα τον
κατεβάζουν, γελοίο τον παρουσιάζουν! Ποιοι; Οι «αριστερές και άλλες
προοδευτικές δυνάμεις»!!
Ας
γελάσουμε, μιας και το έργο το είδαμε πολύ πρόσφατα στην Πατρίδα μας και για
αυτό φτάσαμε στο μαύρο μας το χάλι! Για
να δούμε τελικά την έκβαση αυτής της δυσώδους μάχης.
