ΕΚΛΟΓΕΣ 2015: Reuters: Σε αναζήτηση συμβιβασμού για την Ελλάδα

Την αναζήτηση συμβιβαστικών λύσεων σε περίπτωση που προκύψει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου αναζητούν Γερμανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σύμφωνα με το Reuters.

Το πρακτορείο κάνει αναφοράστις δηλώσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ από το Λονδίνο που υποβάθμισε τα σενάρια εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και επικαλείται δηλώσεις αξιωματούχων για το συγκεκριμένο ζήτημα.
 
Ειδικότερα Γερμανοί αξιωματούχοι, του οποίους επικαλείται το Reuters, επανέλαβαν σήμερα μιλώντας υπό τον όρο της τήρησης της ανωνυμίας τους ότι διάφορα σενάρια, συμπεριλαμβανομένης της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, εξετάζονται σε επίπεδο τεχνοκρατών της κυβέρνησης.

Επίσης σύμφωνα με τις ίδιες εξετάζεται και το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τη νέα κυβέρνηση όσον αφορά στους όρους του σχεδίου διάσωσης και γι΄αυτό το λόγο διερευνούν έναν πολιτικό συμβιμβασμό με τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα.

Οι αξιωματούχοι, σύμφωνα με την ίδια πηγή, επισημαίνουν πως θεωρούν τις πιθανότητες εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη πολύ μικρές και εκφράζουν την πεποίθηση ότι η Ε.Ε. θα μπορέσει να καταλήξει σε μια συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα αν κερδίσει τις εκλογές, κάτι που όπως λένε απέχει πολύ από το να είναι σίγουρο αυτή τη στιγμή.
 
Σε αναζήτηση «αποδεκτού συμβιβασμού»
«Πρέπει να κερδίσει πρώτα και κατόπιν να σχηματίσει μια κυβερνητική συμμαχία. Αυτό θα πάρει κάποιο χρόνο», επισήμανε Ευρωπαίος αξιωματούχος. «Δεν πρόκειται για την επιβίωση της Ευρωζώνης, αλλά για την εξεύρεση ενός αποδεκτού πολιτικά συμβιβασμού», πρόσθεσε ο ίδιος.

Ο Γεργκ Άσμουσεν, υφυπουργός Εργασίας της Γερμανίας και πρώην μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο οποίος χειρίστηκε πολλά θέματα που αφορούσαν την Ελλάδα στο αποκορύφωμα της κρίσης χρέους, γνωρίζει τον Αλέξη Τσίπρα και έχει διατηρήσει επαφή μαζί του, επισήμαναν οι πηγές του Reuters.

Αν και θα ήταν πρόωρο να γίνει επισήμως οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τον Τσίπρα πριν ξεκαθαρίσει η έκβαση των εκλογών, στο Βερολίνο όσο και στις Βρυξέλλες υπάρχει η αίσθηση ότι θα είναι εφικτή η επίτευξη συμφωνίας.
 
Η διαγραφή χρέους αποκλείεται από μέρους τους, αλλά η επιμήκυνση των δανείων που έχουν χορηγήσει κράτη μέλη της Ε.Ε. στην Ελλάδα πέραν της 30ετίας θα ήταν μια επιλογή που θα μπορούσαν να συζητήσουν οι εταίροι, σύμφωνα με τις πηγές αυτές.
«Δεν νομίζω πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν κόμμα καμικάζι εάν ερχόταν στην εξουσία», επισήμανε ένας αξιωματούχος της Eυρωζώνης.

Οι ηγέτες του κόμματος αυτού «αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να είναι εντελώς τρελοί, ότι πρέπει να λάβουν υπόψη τους την πραγματικότητα», υποστήριξε ο ίδιος αξιωματούχος.

Ορισμένοι στο Βερολίνο, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών στελεχών της Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών (CDU), του κόμματος της καγκελαρίου Μέρκελ, έχουν υιοθετήσει μια ιδιαίτερα σκληρή στάση, όπως ο Μίχαελ Φουξ. Άλλοι ωστόσο στη γερμανική πρωτεύουσα τονίζουν πως η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο.
 
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, , χαρακτήρισε «ανεύθυνη» τη συζήτηση περί εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Ο ίδιος, σχολιάζει το Reuters, έκρινε πως η σεναριολογία αυτή δημιούργησε την εντύπωση πως δεν επιτρέπεται στους Έλληνες να αποφασίσουν για την τύχη τους στις εκλογές και αυτό μπορεί εντέλει να τους ωθήσει προς ακραίες πολιτικές δυνάμεις.

Κυνικό δημοσίευμα των New York Times: Η παγκόσμια οικονομία χρειάζεται παγκόσμιους πολέμους για να αναπτυχθεί!

 

  «Ειδοποιητήριο» από τους New York Times για τον επερχόμενο παγκόσμιο πόλεμο

 

Μετάφραση - Απόδοση: Γ. Μοτσάκος

Η παγκόσμια οικονομία χρειάζεται παγκόσμιους πολέμους, για να επιταχύνει την ανάπτυξη της. Αυτό θεωρεί ως λύση μια από τις κορυφαίες αμερικανικές εφημερίδες, οι New York Times, οι οποίες σε άρθρο τους αναφέρουν ότι:...

 

Στα χρόνια μετά την οικονομική κρίση του 2008, πολλοί δυτικοί οικονομολόγοι, έχουν προσεγγίσει με χιλιάδες διαφορετικούς τρόπους το γιατί η παγκόσμια οικονομία δεν μπορεί να πάρει «μπροστά», και να αναπτυχθεί ταχύτερα. Η κακοκαιρία, οι «άπληστες» τράπεζες, οι «τεμπέληδες» Ευρωπαίοι, οι «πονηροί» Κινέζοι, απλά συμπληρώνουν έναν μακρύ κατάλογο με δικαιολογίες, για την παρατεταμένη οικονομική ύφεση που μεγαλώνει και συνεχώς μεγαλώνει, αναφέρει το άρθρο.

 

Η ταχεία ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας υποτίθεται σύμφωνα με τους οικονομολόγους ότι ήταν έτοιμη να ξεκινήσει, αλλά αντ' αυτού, βλέπουμε μόνο σύντομες «εκρήξεις οικονομικής δραστηριότητας, μετά την τεράστια «έγχυση» κεφαλαίων από όλες τις κεντρικές τράπεζες του κόσμου, που τώρα έχει αντικατασταθεί από νέες φάσεις «αργής» ανάπτυξης. Και τώρα τι γίνεται; αναρωτιέται το άρθρο...

 
«Ο Πόλεμος ως κινητήρια δύναμη της προόδου».

 

Αυτό το θέμα είναι ένα ζήτημα τόσο παλιό όσο και η ανθρωπότητα. Η «Αποκάλυψη», το «τέλος του κόσμου», αποτελούν μια πηγή μεγάλου κέρδους για «κάποιους». Όσο μεγαλύτερη είναι η κλίμακα του πολέμου, τόσο πιο φιλόδοξη είναι επένδυση σε νέα στρατιωτικο-βιομηχανικά τράστ, με κύριο θέμα την στρατιωτική τεχνολογία, τα προϊόντα αυτών βιομηχανιών στη συνέχεια χρησιμοποιούνται στην πολιτική ζωή. Οι πιο καταστροφικές συνέπειες ενός πολέμου, αποτελούν την πιο φιλόδοξη προοπτική για τις μετέπειτα τεράστιες οικονομικές ευκαιρίες, για μια μεγάλη οικονομική ανασυγκρότηση.

 

Κύριο παράδειγμα αποτελούν τα ευεργετικά αποτελέσματα του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το άρθρο των New York Times (NYT) «Η έλλειψη μεγάλων πολέμων μπορεί να βλάψει την οικονομική ανάπτυξη», πιέζει τρόπο τινά για μια οριστική απόφαση, σύμφωνα με την οποία, ή θα συνεχίσουμε σε μια αργή ανάπτυξη, ή θα εφαρμοσθεί ένα «σχέδιο» τύπου «Β 'Παγκοσμίου Πολέμου», οι απώλειες του οποίου έφεραν στη συνέχεια μεγάλη ευημερία!!!

 

Πολλοί διεθνείς οικονομολόγοι προσπαθούν να εξηγήσουν τι προκάλεσε αυτήν την μακρά περίοδο χαμηλής οικονομικής ανάπτυξης στις αναπτυγμένες χώρες. Τόνισαν ότι μπορεί να ευθύνεται η χαμηλή ζήτηση των καταναλωτών, η αυξανόμενη ανισότητα, ο ανταγωνισμός από την Κίνα, το υπερβολικό επίπεδο των ρυθμιστικών προτύπων σε διάφορες χώρες, οι ανύπαρκτες υποδομές καθώς και η έλλειψη νέων ιδεών και καινοτομιών. Τώρα όμως, τα διεθνή Funds, επικεντρώνονται με μεγάλη προσοχή σε μια άλλη εξήγηση, «στην παρατεταμένη περίοδο ειρήνης»!

 

Με βάση τα ιστορικά δεδομένα, τα τελευταία χρόνια, δεν υπήρξαν μεγάλοι πόλεμοι. Κρίνοντας από τις ειδήσεις και τις εικόνες των πολέμων σε Ιράκ ή στο Νότιο Σουδάν, ο κόσμος μας φαίνεται αρκετά «αιματοβαμμένος». Ωστόσο, ο αριθμός των θυμάτων μεταξύ του πληθυσμού σήμερα, ωχριά σε σύγκριση με τα δεκάδες εκατομμύρια των ανθρώπων που σκοτώθηκαν στους δύο παγκόσμιους πολέμους, κατά το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Ακόμη και σε σύγκριση με τον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου σκοτώθηκαν περισσότεροι άνθρωποι από οποιοδήποτε άλλο πόλεμο, και στον οποίο συμμετείχαν πολλές από τις λεγόμενες ανεπτυγμένες χώρες.

 

Η ειρηνική συμβίωση, δεν «βοηθά», όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης. Σύμφωνα με αυτή την «άποψη», αυτό δεν σημαίνει ότι η συμμετοχή σε παγκόσμιους πολέμους πάντα βελτιώνει την κατάσταση της οικονομίας, διότι ο πόλεμος φέρνει τον θάνατο και την καταστροφή. Ο ισχυρισμός ότι ο πόλεμος βοηθά την οικονομία, ακολουθεί την λογική των υποστηρικτών του Maynard Keynes, ο οποίος ισχυρίζεται ότι η προετοιμασία για πόλεμο, αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες και παρέχει χιλιάδες θέσεις εργασίας στους ανθρώπους. Αντίθετα, η πιθανότητα ενός πολέμου βοηθά σε σημαντικό βαθμό τις κυβερνήσεις να επικεντρώνονται σε σημαντικά έργα υποδομής.

 

Προσπαθώντας να βρεθεί η θετική πλευρά στο σενάριο ενός παγκόσμιου πολέμου, αυτό το σχέδιο μπορεί να φαίνεται αποκρουστικό, αλλά σύμφωνα με τα παραδείγματα της ιστορίας των ΗΠΑ, καταδεικνύει ότι η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται και αποδεικνύεται. Θεμελιώδεις καινοτομίες, όπως η πυρηνική ενέργεια, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα αεροσκάφη της σύγχρονης πολεμικής αεροπορίας που αναπτύχθηκαν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, έγιναν με σκοπό την επίτευξη της νίκης κατά των δυνάμεων του Άξονα, και αργότερα της νίκης κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου.

 

Το διαδίκτυο αρχικά είχε σχεδιαστεί για να βοηθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντέξουν σε έναν παρατεταμένο έναν πυρηνικό πόλεμο. Βασικά σχέδια της Silicon Valley τέθηκαν στο πλαίσιο των συμβάσεων με το αμερικανικό στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, και όχι σύμφωνα με τις αρχές και τις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας.

 

Η εκτόξευση σειράς δορυφόρων Sputnik από την Σοβιετική Ένωση είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την ανάπτυξη της διαστημικής βιομηχανίας και των συναφών τεχνολογιών, οι οποίες θα επηρέαζαν θετικά την οικονομική ανάπτυξη στο μέλλον.

 

Ο Πόλεμος στο σύνολό του εστιάζει σε προσπάθειες και σχέδια που οι κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να επιτύχουν σε καιρό ειρήνης. Για παράδειγμα, το «σχέδιο Manhattan», το οποίο διήρκεσε έξι χρόνια «κατανάλωσε» το 0,4% του ΑΕΠ των ΗΠΑ, στο απόγειο της ανάπτυξής του. Επέτρεψε την κατασκευή μιας πυρηνικής βόμβας από το μηδέν.

 

Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ανάλογα προγράμματα με παρόμοια ταχύτητα και σημαντικά επιτεύγματα.

 

Τα κύρια επιχειρήματα υπέρ του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, άμεσα ή έμμεσα, αναφέρονται στο υλικό της εφημερίδας NYT σε άρθρο με τίτλο « The Lack of Major Wars May Be Hurting Economic Growth» όπου κατά την διάρκεια ενός παγκόσμιου πολέμου είχαμε:
 

● εντατικοποίηση της αντιπαλότητας και του ανταγωνισμού με ένα ισχυρό εχθρό
● εγγυημένες εντολές για τις εταιρείες που συνδέονται με το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα.
● σφαίρες επιρροής, ικανότητα διείσδυσης σε νέες αγορές που δεν είχαν προηγουμένως την δυνατότητα πρόσβασης.

 

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν ένας από τους κορυφαίους δανειστές για πολλές χώρες του Κόσμου. Επισήμως οι ΗΠΑ εισήλθαν στον πόλεμο πιο κοντά στο τέλος του και υπέστησαν λιγότερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές σε σύγκριση με άλλους συμμετέχοντες στον πόλεμο.

 

Την ίδια στιγμή η Αμερική ήταν σε θέση να αποκομίσει το μέγιστο δυνατό όφελος για τον εαυτό της. Πολλοί έχουν σημειώσει ότι η περίοδος που ονομάζεται (Roaring twenties) στις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε με φόντο τη μετάβαση από την οικονομία του πολέμου σε μια βιομηχανική οικονομία.

 

Ο Τίτλος ενός άρθρου στην γερμανική έκδοση του Spiegel, που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2014 αναφέρει πολλά για τα οφέλη που αποκόμισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες από την πρώτη παγκόσμια σύρραξη στον ΧΧ αιώνα: «Εμείς σώσαμε τον κόσμο»: Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η άνοδος της Αμερικής ως υπερδύναμης.

 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συσσώρευσαν ένα τεράστιο όγκο των παγκόσμιων αποθεμάτων χρυσού. Η ΕΣΣΔ και άλλες χώρες αναγκάστηκαν να πληρώσουν σε χρυσό την στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς, ο Β 'Παγκόσμιος Πόλεμος επέτρεψε στις ΗΠΑ να «εξέλθουν» από τη μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του '30.

 

Μέχρι το 1948, το μερίδιο της βιομηχανικής παραγωγής των ΗΠΑ σε σχέση με τις χώρες της δύσης ανερχόταν στο εκπληκτικό ποσοστό του 55%. Το μερίδιο της οικονομίας των ΗΠΑ αντιπροσωπεύει, το 50% της παγκόσμιας παραγωγής άνθρακα, το 64% του πετρελαίου, το 53% της παραγωγής χάλυβα, το 17% της παραγωγής σιτηρών, το 63% του καλαμποκιού. Μετά το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκέντρωσαν στα χέρια τους, περίπου τα 2/3 του παγκόσμιου χρυσού, το μερίδιο των εξαγωγών των ΗΠΑ προς το εξωτερικό εμπόριο στις δυτικές χώρες ανήλθε σε ποσοστό περίπου 30%.

 

Η εφαρμογή του «Σχεδίου Μάρσαλ», ενός τιτάνιου προγράμματος για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων οικονομιών της Ευρώπης μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, κυριολεκτικά πλούτισε τις ΗΠΑ και άνοιξε νέες αγορές.

 

Το άρθρο των NYT για την ολοκλήρωση της δυσοίωνης πρόβλεψης αφήνει ένα αίσθημα κατάθλιψης σε όσους το διαβάσουν. Εντυπωσιακή είναι επίσης και η υποκατάσταση των εννοιών: «Η οικονομία των ΗΠΑ είναι ισοδύναμη με "την παγκόσμια οικονομία", το όφελος για την οικονομία των ΗΠΑ ταυτίζεται με την ευημερία σε όλο τον κόσμο. Σε αυτή την περίπτωση ένας μεγάλος αριθμός θυμάτων και τεράστιων καταστροφών στην Ευρώπη, με δεδομένου ότι μπορεί να ακούγεται φρικτό σαν ιδέα, είναι ιδιαίτερα «θετικό» για την Αμερική, αναφέρει Ρώσος αναλυτής.

 

Τα επιχειρήματα των δυτικών μέσων ενημέρωσης για την παγκόσμια οικονομία (δηλαδή την οικονομία των ΗΠΑ) μετατρέπονται σε ένα αιμοβόρο πλάσμα σαν το ακόρεστο σημιτικό Μολώχ. Στο όνομα λοιπόν αυτής της απεχθούς «θεότητας», οι οικονομολόγοι, οι επενδυτές και οι πολιτικοί, διασφαλίζουν ότι η αύξηση του ΑΕΠ δεν θα είναι 2% ή 4%, για αυτόν τον λόγο θα πρέπει να ασκηθεί πίεση για να «θυσιαστούν» εκατομμύρια άνθρωποι στο «βωμό του Μολώχ» και ίσως και ολόκληρες χώρες.

 

Τα δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων που έχασαν τη ζωή στους παγκόσμιους πολέμους όμως, δεν θα είναι σε θέση ποτέ να «αξιολογήσουν» τα αποτελέσματα της «ταχείας ανάπτυξης».

 

Ποια θα είναι η τιμή ενός νέου παγκόσμιου πολέμου, για τον οποίο φαίνεται να έχει «στρωθεί ο δρόμος» από τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης;..
 

Ποιος θα πληρώσει αυτό το τίμημα;.. Και ποιοί θα καρπωθούν και πάλι τα οφέλη της οικονομικής αποκατάστασης ενός εντελώς κατεστραμμένου κόσμου;…

 [Πηγή: ΗΠΕΙΡΟΣ-ΕΛΛΑΣ

 

Προκλητικό δημοσίευμα των NY Times

 Οι αμερικανικές εταιρίες ετοιμάζονται για Grexit… βράδυ Παρασκευής!

Και εκεί που τα διεθνή ΜΜΕ μας είχαν συνηθίσει τις τελευταίες μέρες σε δημοσιεύματα τύπου: «αλλάζει το κλίμα» κτλ. έρχεται ένα δημοσίευμα των New York Times που αλλάζει την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης.

 

Το εν λόγω δημοσίευμα της εφημερίδας κάνει λόγο για αρκετές μεγάλες αμερικανικές εταιρίες που ετοιμάζονται για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

 

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του άρθρου, η πιο πιθανή ώρα για ένα Grexit είναι το βράδυ της Παρασκευής που τα χρηματιστήρια κλείνουν για Σαββατοκύριακο, ενώ οι λεπτομέρειες και οι περιγραφές ..ξεχωρίζουν.

 

Όπως λέει μπορεί να οδηγήσει σε πανικό, ενώ δίνει την εικόνα της επόμενης ημέρας, όπως τη Merrill Lynch να γεμίζει φορτηγά με μετρητά προκειμένου να τα στείλει στα ελληνικά σύνορα σε περίπτωση Grexit και αυτό για να διασφαλίσει ότι οι επιχειρήσεις που βρίσκονται στην Ελλάδα και είναι πελάτες της θα συνεχίσουν να πληρώνουν τους υπαλλήλους τους και δεν θα δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία τους (τι καλές που είναι τελικά αυτές οι τράπεζες). 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι γνωστοί εκβιασμοί και πάλι στο προσκήνιο για να πειστούν τώρα ....οι όποιοι  βουλευτές να ψηφίσουν τα μέτρα, στην ουσία δηλαδή  κάποιοι από αυτούς για να έχουν το ...γνωστό άλλοθι έτοιμο ''Τι να κάνουμε να μην ψηφίσουμε και να μας βγάλουν από το ευρώ και μετά η Ελλαδα να γίνει Αλβανία;'' Και με αυτές τις ανοησίες έχουν κατορθώσει εδώ και δύο χρόνια να αποχαυνώνουν πολλούς Έλληνες που δεν μπορούν να δουν το μαρτύριο που τραβάνε. Να δούμε λοιπόν πόσο θα αντέξουν ακόμα. Αλλά αφού κανουν τις επιλογές τους μετά καλό θα είιναι να μην διαμαρτύρονται.