ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ; ΩΡΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ!

Γράφει η Ειρήνη Μαρούπα, Δικηγόρος – Ποινικολόγος

Άρχισα να ψηφίζω όταν στον Βασίλη Λεβέντη, που έκανε μεταμεσονύκτιες εκπομπές στο ιδιόκτητο κανάλι του, στέλνανε πίτσες. Τότε που κάθιδρος, λόγω έλλειψης κλιματισμού προφανώς, και με έναν φραπέ με το καλαμάκι να εξέχει, μιλούσε για πολιτικούς απατεώνες, για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, για κλέφτες υπουργούς, για έκπτωση αρχών και αξιών, σε μία κοινωνία που παρακμάζει, σε μια κοινωνία που παραπαίει, σε μια κοινωνία που οι πολίτες της ασχολούνται με τον τζόγο, το σεξ, και το αραλίκι. Αναφερόταν θυμάμαι ονομαστικά σε πολιτικούς, κατακεραύνωνε σειρά προσώπων που ενέχονταν στο ξεκοκκάλισμα της περιουσίας του ελληνικού λαού, στη διασπάθιση και την κλεψιά των χρημάτων των επιδοτήσεων!

Τότε ο Λεβέντης ήταν γραφικός! Τότε ο Λεβέντης ήταν αντικείμενο συζήτησης για τις πίτσες που κάποιος που ήθελε να τον γελοιοποιήσει του έστελνε. Τότε ο Λεβέντης ήταν γελοίος και κατάπτυστος γιατί κάθιδρος κι ακάματος ώρες ατελείωτες μας...

εξηγούσε γιατί αυτοί που μας επιβάλλονται να ψηφίζουμε θα μας καταστρέψουν ολοκληρωτικά.

Τότε λοιπόν, ο Λεβέντης και η ένωση κεντρώων δεν συμμετείχε στις δημοσκοπήσεις, δεν είχε προβολή παρά μόνο στις σαρκαστικές εκπομπές που τον εξευτέλιζαν μέρα νύχτα, κι εννοείται ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΤΑΝ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ Ή ΕΞΕΛΕΓΗ ΠΟΤΕ, όσα σοβαρά κι αν έλεγε!!

Και τα χρόνια πέρασαν, κι ήρθαν καιροί αλλιώτικοι. Κι ο Λεβέντης που στο μεταξύ εξαφανίστηκε για περίπου 20 χρόνια, πούλησε το κανάλι του και πλούτισε, ως αστέρας ήρθε για να λάμψει, να πάρει το αίμα του πίσω. Εμφανίστηκε γραβατωμένος και κουστουμαρισμένος με σκούρο επίσημο κοστούμι στον ΣΚΑΙ.

Την κατάλληλη στιγμή.  Πριν τα χριστούγεννα. Τότε που μιλούσαμε ακόμα για σκίσιμο μνημονίων μ ένα άρθρο κι ένα νόμο, για συριζαίικες διαγραφές χρέους, για νταούλια και ζουρνάδες κι άλλα τέτοια χαρωπά.

Πότε εμφανίστηκε και γιατί; αναρωτήθηκε κανείς; τι μας είπε και γιατί ο σκάι, ο μνημονιακός κυβερνητικός κατεξοχήν σταθμός τον πρόβαλλε μετά μανίας 2 φορές την εβδομάδα εφεξής;

Ευρώ και ξερό ψωμί! Το νέο μότο του Λεβέντη. Διανθισμένο με εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, με κάθαρση, με συρρίκνωση δημόσιου τομέα, με αναπτυξιακά κίνητρα. Αλλά με πρώτη και τελευταία κουβέντα ΠΑΣΕΙ ΘΥΣΙΑ ΕΥΡΩ!!

Και ξάφνου εκεί που επί χρόνια φώναζε τα σωστά αλλά δεν έβλεπε θεού πρόσωπο γιατί ήταν γραφικός, γελοίος, ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΑΝ ΤΟΤΕ ΕΤΣΙ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ άραγε;

Ο Λεβέντης έγινε ο σοβαρός, ο μετρημένος και συνετός πολιτικός, ο σωστός που έλεγε από τότε που ήταν γραφικός τα σωστά και φταίξαμε εμείς που δεν τον ακούσαμε.

Και ξάφνου νάτον πετιέται από ξαρχής ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΚΙ ΑΝΤΡΙΕΥΕΙ ΚΑΙ ΘΕΡΙΕΥΕΙ!! Κι εμφανίζεται με σοβαρό ποσοστό, 5% και παραπάνω να έχει θέση στην επόμενη βουλή (τώρα και βολή να την πείτε είτε με την έννοια του βολέματος είτε με την έννοια του πυροβολισμού εναντίον του ελληνικού λαού σωστά θα μιλήσετε). Και όλοι συζητούν για την σοβαρότητα και την χρησιμότητα του πολιτικού, πλέον ανδρός, όπως και του Γκλέτσου, έτερου χρήσιμου ανδρός, την απαραίτητη παρουσία του στην Βουλή!!

Και για να μην ξεχνιόμαστε ΧΡΗΣΙΜΟΥ, ΑΝ ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΥ ΕΞΑΠΤΕΡΥΓΟΥ ΣΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, που τόσο πολεμούσε τα μεσόκοπα χρόνια της γραφικότητάς του, της άδικης γελοιοποίησής του, τώρα που κατέρρευσε το παλαιοκομματικό καθεστώς, που αποσταθεροποιήθηκε το πολιτικό σκηνικό, που το πολιτικό προσωπικό δεν χαίρει καμιάς εκτίμησης και καμιάς εμπιστοσύνης, που είναι γελοίο και διεφθαρμένο!!

Γιατί; γιατί έγινε χρήσιμο εργαλείο του ίδιου διεφθαρμένου και διαπλεκόμενου συστήματος που τόσο πολεμούσε εκείνα τα αγνά του χρόνια, εντασσόμενος σε αυτό ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΟ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΡΕΟΝ ΕΥΡΩ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ! 

Grosso colpo!

Αν αυτό δεν είναι η απόλυτη απόδειξη ότι μας θεωρούν ηλίθιους και της απόλυτης εικονικής πραγματικότητας που ζούμε τότε ποιό άλλο να είναι;

Μας λένε είναι γραφικός,  είναι γελοίος, το μόνο ενδιαφέρον σ αυτόν είναι οι πίτσες, μην τον ψηφίζετε και ΔΕΝ ΤΟΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ!

Μας λένε είναι σοβαρός, είναι καλός, ντύνεται με σκούρο κοστούμι, βγαίνει σε μεγάλα κανάλια, ψηφίστε τον ΚΑΙ ΤΟΝ ΨΗΦΙΖΟΥΝΕ!

Ο άνθρωπος αυτός γύρισε μεταμορφωμένος, πάραμορφωμένος;, για να στηρίξει ΤΗΝ ΚΑΡΚΙΝΟΓΕΝΕΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ, για να σώσει ΤΟ ΑΡΡΩΣΤΟ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ!!

Τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν την ζωντανή Ελλάδα, δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα, έλεγε ο Σεφέρης. Κι εγώ μετά πολλά χρόνια συνηγορώ.

Μην επιτρέψετε να αποκαλυφθεί ότι αυτό που ζούμε είναι η Απόλυτη Επικράτηση της Προπαγάνδας, ο κόσμος που περιγράφει ο Όργουελ στο 1984,

ότι ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ. 

ότι ΤΗΝ ΑΞΙΖΟΥΜΕ

ότι ΕΊΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΝΕ

ότι ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ!

ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ!!!!

Αναρτήθηκε από Τελευταία Εξοδο

Τα ερωτήματα προς την Λαική Ενότητα συνεχίζονται. Απαντήσεις δεν βλέπουμε!

Προς τους συντρόφους της Λαϊκής Ενότητας (2)

του «Pitsirikos»

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, επανέρχομαι μετά την πρώτη επιστολή, που διαβάστηκε από δεκάδες χιλιάδες πολίτες. Θα σας γράφω συχνά γιατί υπάρχουν πράγματα που θέλω να σας πω και δεν έχω άλλο τρόπο να επικοινωνήσω μαζί σας.

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, κάτι που μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση είναι πως δεν έχετε ανοίξει το στόμα σας, για να ενημερώσετε τους πολίτες για όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα τους τελευταίους εφτά μήνες που ο ΣΥΡΙΖΑ και εσείς ήσασταν κυβέρνηση.

Για την ώρα, υπάρχει μια ομερτά. Ούτε εσείς μιλάτε για αυτούς, ούτε αυτοί μιλάνε για εσάς.

Τι σημαίνει αυτό; Μήπως η σκέψη και των δυο σας -και της Λαϊκής Ενότητας και του ΣΥΡΙΖΑ- είναι στην επόμενη μέρα των εκλογών;

Μήπως σκέφτεστε πως θα συνεργαστείτε ξανά στην κυβέρνηση μετά τις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ, ... οπότε είναι καλύτερα να μην δηλητηριάσετε τις μεταξύ σας σχέσεις;

Οι πολίτες που πίστεψαν στην Αριστερά -και πιστεύουν στην Αριστερά- στενοχωρήθηκαν πάρα πολύ με την ψήφιση του Μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από το αν είχαν ψηφίσει τον ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιο άλλο αριστερό κόμμα.

Παράλληλα, όμως, είδαν στην ψήφιση του Μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ μια μεγάλη ευκαιρία να ξεχωρίσουν οι αριστεροί από τους συστημικούς και τους ξεπουλημένους.

Είναι η ευκαιρία να απεμπλακούν οι αριστεροί από τον ΣΥΡΙΖΑ όπου ήταν παγιδευμένοι -όπως ήταν παλιότερα στο ΠΑΣΟΚ- και να ενωθούν σε ένα μεγάλο Μέτωπο με τους αριστερούς που έβλεπαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συστημικός, όπως και αποδείχτηκε.

Αλλά πώς θα γίνει αυτό, αν εσείς δεν μιλάτε για να ενημερώσετε τους πολίτες για το όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την ψήφιση του Μνημονίου;

Ο μόνος που μίλησε και είπε κάτι είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου -που δεν έχει ανακοινώσει ακόμα συνεργασία με την Λαϊκή Ενότητα-, η οποία είπε χθες πως ο Αλέκος Φλαμπουράρης της είχε ζητήσει να «μην ζορίζει» την υπόθεση Στουρνάρα στην Επιτροπή της Βουλής για το Δημόσιο Χρέος.

Η κυρία Κωνσταντοπούλου είπε ακόμα πως ενημέρωσε τον Αλέξη Τσίπρα για την παρέμβαση Φλαμπουράρη και πως ο Τσίπρας εξεπλάγη αλλά η ίδια δεν ξέρει αν άλλαξε κάτι.

Πώς ανέχεται ο Παναγιώτης Λαφαζάνης να παρουσιάζεται ο Πάνος Σκουρλέτης ως ο άνθρωπος που σταμάτησε τις εργασίες για τον χρυσό στις Σκουριές;

Δεν θα μας πει ο κ. Λαφαζάνης τι συνέβη στην διάρκεια της υπουργίας του με τις Σκουριές και αν υπήρξαν παρεμβάσεις που τον εμπόδιζαν να πράξει αυτό που είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ;

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας είσαστε αποφασισμένοι να μιλήσετε, ναι ή όχι;

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, θα κάνετε πολιτική ή δημόσιες σχέσεις;

Να σας θυμίσω πως, όταν ο Όσκαρ Λαφοντέν αποχώρησε από το SPD -το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας- άνοιξε το στόμα του και τα είπε όλα. Ο Λαφοντέν το έκανε το χρέος του.

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, είναι χρέος σας να μιλήσετε για τα όσα έγιναν στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να φτάσει να ψηφίσει Μνημόνιο.

Έχετε χρέος απέναντι στους πολίτες, την ψήφο των οποίων τώρα ζητάτε.

Μιλήστε.

Πιστέψτε με, θα σας βγει σε καλό.

(Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, ελπίζω να μην σας ενοχλεί που σας γράφω τις σκέψεις μου. Εγώ θέλω να τα καταφέρετε και να δημιουργήσετε ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο μαζί με άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Ελπίζω αυτό να το καταλαβαίνετε από αυτά που γράφω. Μην ανησυχείτε, οι θέσεις σας δεν κινδυνεύουν από εμένα. Απλά, εκφράζομαι ως πολίτης, με τις δυνατότητες που μου δίνει το Διαδίκτυο. Να πιστέψετε κι εσείς στο Διαδίκτυο. Ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων σας -και των πολιτών που σκέφτονται να σας ψηφίσουν- έχει επιλέξει το Διαδίκτυο ως κύρια πηγή ενημέρωσής του.)

Η φυλή των κυβερνώντων

Το να πείθεσαι στον Λόγο και στον Θεό είναι ακριβώς το ίδιο, έλεγε ο Πλάτων («το πείθεσθαι τω Λόγω και τω Θεώ ταυτόν εστίν» – Πλάτωνος Κρίτων, 40).

του Νίκου Καραβέλου

Λόγος είναι η σκέψη που εκφράζεται σε γλώσσα. Η ανάπτυξη της σκέψης συνεπάγεται την ανάπτυξη του λόγου και το αντίστροφο. Θεμέλιο της παιδείας και της πνευματικής καλλιέργειας είναι η σκέψη, ο στοχασμός, η νόηση, η κρίση, η λογική που στηρίζεται στα υλικά που συλλέγει για μας η φύση και επεξεργάζεται η παιδεία. Ο Αριστοτέλης έλεγε πως για την παιδεία απαιτούνται τρία πράγματα: η φύση, η μάθηση και η άσκηση. Αποτέλεσμα της παιδείας είναι η διαμόρφωση ήθους.

Πάντα υπήρχε, όμως και η αντίθετη άποψη και τελευταία, μάλιστα, φαίνεται να επικρατεί. Ότι, δηλαδή, παιδεία είναι η κατάσταση κατά την οποία μπορεί κάποιος, με μόνο εφόδιο την οικογενειακή και οικονομική του κατάσταση και τις διασυνδέσεις του, να φτάσει στο σημείο να μεταμφιεστεί ακόμα και σε Υπουργό Οικονομικών της Ελλάδος ή και πρωθυπουργό. Ότι για την παιδεία απαιτούνται τέσσερα πράγματα : ο πλούτος, οι οικογενειακές γνωριμίες, τα «καλά» σχολεία και τα αλλοδαπά πανεπιστήμια και οι πολιτικές διασυνδέσεις. Ότι, τέλος, απαραίτητη είναι η άριστη γνώση της αγγλικής κι... ενδεχομένως μίας εκ των σπανίων ανατολικών γλωσσών και η ικανότητα διατύπωσης προκατασκευασμένων προτάσεων στις γλώσσες αυτές. Δε συνιστά αναγκαίο προσόν η ικανότητα διατύπωσης στη μητρική γλώσσα.

Κατά τους θεωρητικούς ανατροπείς του Αριστοτέλη και της κλασσικής παιδείας, μπορεί να θεωρείται κανείς μορφωμένος με βάση την αγγλική γλώσσα, ανεξαρτήτως της αγραμματοσύνης του στην ελληνική. Η άγνοια διατύπωσης νοημάτων στη γλώσσα των γονέων του σε συνδυασμό με τα πιστοποιητικά σπουδών αλλοδαπών πανεπιστημίων, είναι ικανή συνθήκη για την αναγόρευσή του σε πολιτικό αστέρα.

Μία ακόμα διαφορά των δύο αυτών θεωριών είναι και τούτη : κατά την πρώτη ο άνθρωπος αντλεί τη σκέψη του κυρίως από τον εγκέφαλό του, στηριζόμενος στην παιδεία του. Τι υπάρχει, άλλωστε, στον άνθρωπο πιο σπάνιο και πιο σημαντικό από μια σκέψη ολότελα δική του, έγραφε ο Ιάσων Ευαγγέλου. Κατά τη δεύτερη, δε χρειάζεται να καταφεύγει κανείς στο κεφάλι του, αφού υπάρχουν τόσες πηγές, από τις οποίες μπορεί να αντλήσει τις ιδέες του, όπως είναι ο κατευθυνόμενος και συκοφαντικός Τύπος, η εσκεμμένη και η αποβλακωτική λογοτεχνία και η συνεχής προπαγάνδα. 

Είναι γεγονός ότι τα άτομα που αφιερώνονται στη δεύτερη θεωρία αρέσκονται όχι στον λόγο, αλλά στα αποφθέγματα. Κι είναι γνωστό ότι στη χώρα μας φύονται και θάλλουν, εκτός από τις πορτοκαλιές, τις ελιές, τις βρισιές και τις μούντζες, και τα αποφθέγματα. Περισσότερο ειδικευμένοι σε αυτά είναι οι Έλληνες πολιτικοί. Μέγας αποφθεγματάρχης υπήρξε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο θείος), τα αποφθέγματα του οποίου αποτελούν επιτομές ρηχότητας, κοινοτοπίας και επαρχιακής φιλοσοφίας της αμπέλου.

Ο μόνος ηγέτης που δεν προτιμούσε τα αποφθέγματα ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αυτός αρεσκόταν στις συνθηματικές φράσεις. Ήταν ο μόνος τρόπος να συνεννοείται και να χορταίνει ένα στράτευμα, αποτελούμενο από κληρωτούς, επίστρατους, νεοσύλλεκτους και βετεράνους. Μετά τον Κώστα Καραμανλή, ήρθαν οι Παπανδρέου, Σαμαράς και Παπαδήμος, οι οποίοι απέφευγαν τον αποφθεγματικό λόγο, καθώς στην εξ εσπερίας παιδεία τους δεν προβλέφθηκε η αγγλική μετάφραση συμπυκνωμένου λόγου. 

Τέλος, στην Ελλάδα έγινε πρωθυπουργός και ο Αλέξιος Τσίπρας, πνευματικό τέκνο των κ.κ. Δραγασάκη και Φλαμπουράρη. «Δεν είμαστε οι άνθρωποι των λόγων, είμαστε οι άνθρωποι των έργων», διακήρυξε. Και πράγματι, έφερε το χειρότερο μνημόνιο που τόλμησε ποτέ πολιτικός να φέρει στη χώρα μας, ενώ συμφώνησε και στη μεταφορά του συνόλου της δημόσιας περιουσίας της χώρας σε μια εταιρεία απατεώνων με πραγματική έδρα το Λουξεμβούργο.

Όπως αποδεικνύεται, το πολιτικό προσωπικό της χώρας αντλείται αποκλειστικά και μόνο από τη δεξαμενή των οπαδών της δεύτερης θεωρίας, της φυλής των «εγγραμμάτων». Το ότι αποτελούν φυλή αποδεικνύεται πάραυτα από το γεγονός ότι ορισμένοι, κυρίως δημοσιογράφοι, διαμαρτύρονται θεωρώντας εκδήλωση ρατσισμού την επισήμανση της αγραμματοσύνης των περισσοτέρων πολιτικών. 

Πόσο θα χρειαζόταν ένα λεξικό! Όχι όπως τα άλλα. Ένα λεξικό της κατάντιας των νοημάτων. Ας δούμε κάποιες λέξεις:

1) Πατριωτισμός, το κερδοσκοπικό εκείνο σύστημα εντός του οποίου πλανάται η απάτη ότι οι ισχυροί και οι αδύνατοι ανήκουν στην ίδια πατρίδα. Σύστημα, που λειτουργεί αποκλειστικά και μόνο προς όφελος των πρώτων. Κάθε «ισμός» έχει τους «ιστές» του. Ο κομμουνισμός τους κομμουνιστές, ο σοσιαλισμός τους σοσιαλιστές, ο φασισμός του φασιστές (κι όχι τους φασίστες). Έτσι κι ο πατριωτισμός έχει τους πατριωτιστές του.

2) Πατριωτιστής. Το άτομο, το οποίο ως οπαδός της «θεωρίας του πατριωτισμού», συμπράττει στην αποκολοκύνθωση του λαού, με σκοπό η άρχουσα τάξη να διατηρεί και να επαυξάνει τα προνόμιά της. Αντίθετο: ο πατριώτης. 

3) Πρωθυπουργός. Το ανυπόληπτο, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, πολιτικό πρόσωπο, το οποίο τυπικώς μεν ψηφίζεται «ελεύθερα και αβίαστα» από τον συνεχώς εξαπατούμενο λαό, στην ουσία, όμως, διορίζεται από τους ξένους και ντόπιους ισχυρούς, ώστε (με κάθε μέσο ακόμα και με το πρόδηλο ψεύδος) να αγωνίζεται κυρίως υπέρ των συμφερόντων των εργοδοτών του, καθώς και υπέρ της κομματικής του αγέλης, η οποία ταυτίζεται με την πατρίδα.

Επίμετρο.

Τα γραφόμενα δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με πολιτικούς, όπως οι κ.κ. Τσίπρας, Τσακαλώτος, Σταθάκης, Σαμαράς, Βενιζέλος, Παπανδρέου κλπ. Για την οποιαδήποτε ταύτιση θα ευθύνονται αποκλειστικά και μόνο οι αναγνώστες!

Μονόδρομος είναι μόνο η κατάργηση των Μνημονίων.

του Δημήτρη Βουζουναρά

Ο Αλέξης Τσίπρας, μετά την οβιδιακή του μεταμόρφωση στις 13 Ιούλη, δηλώνει πως «Απ’ όλες τις λύσεις που του προτάθηκαν επέλεξε την καλύτερη, δηλαδή την αποδοχή του νέου Μνημονίου».

Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές σε όλους τους πολίτες που θα κληθούν να κάνουν την κρίσιμη επιλογή για το ποιόν δρόμο θα ακολουθήσει η χώρα, είναι ότι η επιλογή της υποταγής στα Μνημόνια ΔΕΝ αποτελεί βιώσιμο δρόμο για τη χώρα, καθότι:

1) Δεν είναι τυχαίο ότι κανένας διεθνούς φήμης οικονομολόγος δεν ποντάρει ούτε ένα σεντς στο ότι θα καταφέρει να «βγει» το πρόγραμμα της δανειακής σύμβασης. Τόσο όσον αφορά την δυνατότητα να συγκεντρωθούν τα 50δις που προβλέπονται στο «Ταμείο Δημόσια Περιουσίας», όσο και για την αδυναμία να βρεθεί πολιτική δύναμη στην Ελλάδα που θα μπορέσει να εφαρμόσει τις μνημονιακές διατάξεις που προβλέπονται.

2) Η δανειακή σύμβαση έχει τριετή διάρκεια και τελειώνει στις 31 Αυγούστου του 2018.

Είναι προφανές πως με το χρέος, τότε, γύρω στο 210% του ΑΕΠ (σύμφωνα με τις προβλέψεις του... ΔΝΤ), δεν θα είναι δυνατόν να βρεθεί χρηματοδότηση από τις Αγορές.

Οι υποσχέσεις των δανειστών περί "επιμήκυνσης", δεν θα αλλάξουν αυτή την τραγικά αποτρεπτική για τις Αγορές, σχέση χρέους/ΑΕΠ.

Άρα ήδη από τις αρχές του 2018 θα έχουμε τις ίδιες συζητήσεις που είχαμε εφέτος, για την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου(4) για την χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους κατά την επόμενη περίοδο μέχρι, ας πούμε, το 2021. Μόνο που τότε, με μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες (γύρω στα 100 δις) και χωρίς πιά τίποτα άλλο να ξεπουληθεί από μια χώρα και ένα λαό ρημαγμένο, το Μνημόνιο-4 θα έχει πολύ πιο δυσβάσταχτους όρους.

Η προοπτική αυτή, η αδυναμία υπογραφής νέου Μνημονίου, θα οδηγήσει τις ελληνικές τράπεζες στην ολική απαξίωση και στην κατάρρευσή τους αρκετούς μήνες πριν τον Σεπτέμβρη του 2018.

Το συμπέρασμα είναι πως, ακόμα κι αν καταφέρουν να εφαρμόσουν το τρίτο Mνημόνιο, η χώρα, ο λαός και οι τράπεζες θα έχουν πτωχεύσει ολοκληρωτικά μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2018.

Αυτή είναι λοιπόν η «καλύτερη λύση» που επέλεξε ο Τσίπρας: Η ολική καταστροφή και η πτώχευση της χώρας και του ελληνικού λαού.

Με δεδομένη λοιπόν αυτήν την προοπτική, η μόνη σωστή απάντηση του ελληνικού λαού είναι να δημιουργηθεί άμεσα ένα ενωτικό και όσον το δυνατόν ευρύτερο αντιμνημονικό Μέτωπο που να συσπειρώνει όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις που επιθυμούν να αγωνιστούν για την απελευθέρωση της χώρας.

Ένα Μέτωπο το οποίο θα βάλει άμεσο στόχο την διακυβέρνηση της χώρας για να την οδηγήσει στον δρόμο της

- Κατάργησης των Μνημονίων

- Ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας

- Ανάκτησης του ελέγχου της οικονομίας και της νομισματικής πολιτικής

- Αποκατάστασης της Δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας.

- Ανασυγκρότησης της παραγωγικής ικανότητας της χώρας

- Διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους

- Ελάφρυνσης του λαού από τις επιπτώσεις των Μνημονίων (χρέη, ανεργία κ.α.)

Για να γίνουν όλα αυτά όμως, πρέπει το Μέτωπο να έρθει πρώτο κόμμα στις εκλογές του Σεπτέμβρη.

Δεν πρέπει να υπάρχει ούτε σαν ιδέα η σκέψη να μπει στη Βουλή για να κάνει …αντιπολίτευση. Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Κάποιοι βουλευτές θα λένε ΟΧΙ στις ψηφοφορίες και οι μνημονιακές διατάξεις θα περνάνε με 200 ψήφους!

Κανέναν δεν πρέπει να ενδιαφέρει μια τέτοια προοπτική. Για τέτοια καραγκιοζιλίκια υπάρχει ήδη το ΚΚΕ. Δεν χρειάζεται ο ελληνικός λαός ένα «δεύτερο ΚΚΕ» που να διοργανώνει περατζάδες Ομόνοια-Σύνταγμα μέχρι να …πέσει ο καπιταλισμός!

Η χώρα χρειάζεται μια Αντιμνημονιακή Κυβέρνηση και στην κατεύθυνση αυτή πρέπει να γίνουν ως προεργασία προς τις εκλογές οι καλύτερες επιλογές, τόσο ως πολιτικές θέσεις, όσο και ως πρόσωπα για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εκλογική διείσδυση του Μετώπου στην Κοινωνία.

Κάθε διαφορετική επιλογή, ακόμα κι αν έχει καλοπροαίρετα κίνητρα ή κριτήρια, που δεν θα βάζει ως βασικό στόχο την άμεση απελευθέρωση της χώρας μέσω τις επικράτησης στις εκλογές, θα είναι εγκληματικά λαθεμένη.

Δεν πρέπει να γίνουν υποχωρήσεις σε στόχους ή σε βασικές αρχές.

Πρέπει όμως να υπάρξει ανοχή και ελαστικότητα στην αποδοχή των δυνάμεων που θέλουν να συμμετάσχουν στο Μέτωπο.

Και πάνω απ’ όλα πρέπει να παραμεριστούν προσωπικές επιδιώξεις ώστε επικεφαλής να αναδειχτεί το πρόσωπο που θα εξασφαλίσει την όσο το δυνατόν καλύτερη εκλογική αποτελεσματικότητα του Μετώπου.

Φυσικά, παρόλα τα εξαιρετικά σφιχτά χρονικά περιθώρια που τίθενται εκ των πραγμάτων από τις -αντιδημοκρατικής σύλληψης- εκλογές εξπρές, πρέπει με όσο το δυνατόν καλύτερες δημοκρατικές διαδικασίες είναι εφικτό, να συμπληρωθούν τα τοπικά ψηφοδέλτια αλλά και να οργανωθούν οι ομάδες στήριξης του προεκλογικού αγώνα.

Δεν πρέπει μέσα στα ψηφοδέλτια να βρουν χώρο να ανακυκλωθούν άτομα που πρόδωσαν ή που στήριξαν την προδοσία της νίκης του Γενάρη και του θριάμβου του Ιούλη.

Ο ελληνικός λαός έχει επιλέξει, πριν μόλις δύο μήνες σε ποσοστό 61,3%, να αντισταθεί σε κάθε προσπάθεια καθυπόταξής του στην πολιτική της λιτότητας του λαού και της διάλυσης της χώρας.

Δεν εκβιάστηκε πριν δύο μήνες, δεν υποτάχτηκε, δεν πρόδωσε τις προσδοκίες μας. Το ίδιο θα κάνει και τον Σεπτέμβρη.

Η νίκη του Σεπτέμβρη θα είναι ακόμα πιο εκκωφαντική και αυτή τη φορά θα είναι και η τελική μάχη.

Τον Σεπτέμβρη η Ελλάδα γυρίζει οριστικά και αμετάκλητα σελίδα.

Όσο κι αν κάποιοι προσπάθησαν να προδώσουν τον αγώνα του λαού, αυτός θα τους σβήσει από τον πολιτικό χάρτη, όπως έκανε με όλους όσοι μέχρι τώρα ψήφισαν Μνημόνια.

Τον Σεπτέμβρη απελευθερώνουμε την Ελλάδα.

Ιούλιος 1974 – Ιούλιος 2015: 41 χρόνια βορά των Επικυρίαρχων

 

Το λαϊκό αίσθημα του «Δεν Ξεχνώ» και του «ΟΧΙ» θα είναι οι μεγάλες παρακαταθήκες μας από ‘δω και πέρα, στον μεγάλο πόλεμο που δίνει η Ελλάδα και οι αξίες της με τις ανθρωποβόρες δυνάμεις της Δύσης στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλης της υφηλίου.

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

Ενώ συμπληρώνονται αυτές τις ημέρες 41 χρόνια από την Κυπριακή Τραγωδία του 1974, όταν οι κατοχικές σημαίες καρφώθηκαν βίαια πάνω στο βιασμένο κορμί της Κύπρου, ο ελληνισμός αντιμετωπίζει ένα νέο πραξικόπημα και μια νέα κατοχή από τους ίδιους τους Επικυρίαρχους που οπλίζουν τους εισβολείς, τους «τρομοκράτες», είτε τους οικονομικούς δολοφόνους, ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Από τότε μέχρι σήμερα, σωρεία ερευνών, εγγράφων και ντοκουμέντων, που συνέχεια έρχονται στο φως, αποκαλύπτουν ξεκάθαρα πόσο βαθειές ήταν οι ρίζες της «Μεγάλης Προδοσίας», που ξεκίνησε με την πρωτοφανή εθνοπροδοτική στάση των νατοϊκών «Ελλήνων» στρατιωτικών στον Αττίλα 1, τον Ιούλιο του 1974, και συνεχίστηκε με το επαίσχυντο «η Κύπρος είναι μακριά» των παλαιοκομματικών πολιτικών διαδόχων τους, στον Αττίλα 2, έναν μήνα μετά.

Ποιό είναι το επίδικο ζήτημα των εκλογών που έρχονται;

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

 

 Του Δημήτρη Καζάκη

 

Το δημοψήφισμα της 7ης Ιουλίου με το αναπάντεχο - ακόμη και για την κυβέρνηση του Τσίπρα - ΟΧΙ του 61,3% εξακολουθεί να βαραίνει το πολιτικό σκηνικό. Έφερε στην επιφάνεια πέρα από κάθε αμφιβολία το βαθύ και αγεφύρωτο ρήγμα που υπάρχει ανάμεσα, αφενός, στη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και, αφετέρου, στο σύνολο του επίσημου πολιτικού και κομματικού συστήματος. Όπως αυτό τουλάχιστον εκφράζεται στην τωρινή Βουλή.

Κανένα από τα κόμματα που αναδείχθηκαν στη Βουλή στις 25 Ιανουαρίου δεν εκφράζει το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος. Ο Τσίπρας δεν πέρασε ούτε ένα εικοσιτετράωρο από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και το πούλησε, ταυτιζόμενος με το ΝΑΙ. Το ΚΚΕ δεν τόλμησε καν να ταχθεί με το ΟΧΙ εξαρχής. Ενώ η ΧΑ δεν τολμά ούτε καν να αμφισβητήσει ευρώ και ΕΕ, που αμφισβήτησε ευθέως η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού εν μέσω μιας καταγαιστικής εκστρατείας τρομοκρατίας. Απλά αναπολεί το "εθνικιστικό κράτος" της χούντας και των πιο αιματοβαμένων περιόδων εμφύλιου σπαραγμού του ελληνικού λαού. Το όνειρό της είναι να οδηγήσει ξανά στην αλληλοσφαγή τον αδερφό με αδερφό.

Η Βουλή λοιπόν μετά το δημοψήφισμα είχε χάσει κάθε ουσιαστική και τυπική νομιμοποίηση με τουλάχιστον το 61,3% του λαού προδομένο και χωρίς πολιτική εκπροσώπηση. Η απαίτηση καμιά συμφωνία με τους δανειστές σε βάρος του λαού και της πατρίδας, ακόμη κι αν χρειαστεί να φύγουμε από το ευρώ και την ΕΕ, η οποία κυριάρχησε στο δημοψήφισμα, απαιτεί μια ριζικά διαφορετική διακυβέρνηση της χώρας. Απαιτεί μια άλλη Βουλή.

Οι δανειστές που κάνουν κουμάντο στη χώρα - φυσικά, ελέω δοσιλόγων - ξέρουν πολύ καλά ότι η υφιστάμενη Βουλή δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε καν σαν άλλοθι, δηλαδή σαν βιτρίνα για την εφαρμογή της χειρότερης συμφωνίας σε βάρος της Ελλάδας, που επιβλήθηκε όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων. Ξέρουν πολύ καλά ότι για να εφαρμοστούν οι συμφωνίες που παράνομα και αντισυνταγματικά πέρασαν μέσα στο καλοκαίρι από την Βουλή, απαιτούν νωπή εντολή και ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία μέσα στο κοινοβούλιο.

Κι επειδή οι συμφωνίες είναι οι χειρότερες δυνατές, οι δανειστές επιζητούν τη μεγαλύτερη δυνατή σύμπραξη, που θα εξασφαλίσει την πιο ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία με πολύ πάνω από 200 βουλευτές. Ο λόγος είναι απλός. Οι συμφωνίες που ψηφίστηκαν, αλλά και οι συμφωνίες που έρχονται, δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά μόνο με όρους κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Δηλαδή ανοιχτής δικτατορίας με όρους πλήρους κυβερνητικής ασυδοσίας και καταστολής με φύλο συκής ένα απόλυτα υποτακτικό κοινοβούλιο.

Για να έχει τυπική νομιμοποίηση αυτή η κοινοβουλευτική δικτατορία, χρειάζεται τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση των δυνάμεων του ΝΑΙ, που με την υφαρπαγή της ψήφου του λαού θα εξασφαλίσει μια συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Βοηθούντος βέβαια του καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος και της νόθας διαδικασίας των εκλογών. Μια πλειοψηφία τόσο συμπαγή και υποταχτική στα συμφέροντα του Ευρωπαϊκού άξονα, που θα μπορεί να αποδεχθεί τα πάντα στο όνομα της "Ευρώπης". Έως και την επιβολή στρατιωτικού νόμου σε βάρος των "δραχμιστών" και των "αντιευρωπαϊστών".

Άλλωστε έχει επιλεγεί ήδη ο κατάλληλος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που έχει αποδείξει πώς δεν έχει κανένα συνταγματικό ή άλλο ενδοιασμό προκειμένου να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ξένων κέντρων. Τι του είναι να επικαλεστεί "εθνικό κίνδυνο" και με την αυθαίρετη χρήση του άρθρου 48 να κηρύξει "κατάσταση πολιορκίας" για να ματοκυλήσει τον ελληνικό λαό; Θα το κάνει χωρίς ίχνος ενδοιασμού. Αρκεί να δεχθεί τις κατάλληλες εντολές έξωθεν.

Οι δανειστές θέλουν μια τόσο μεγάλη σε αριθμό βουλευτών, συμπαγή, συνεκτική και πειθήνια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η οποία να μπορεί να αποδεχθεί ακόμη και την κατάλυση του εθνικού κράτους, όπως σχεδιάζει το νέο Ευρωπαϊκό Ράιχ. Μην ξεχνάμε ότι οι ηγέτες του νέου ιμπεριαλιστικού άξονα στην Ευρώπη, έχουν ζητήσει να υπάρξει στην ευρωζώνη μια κυβέρνηση, ένα κοινοβούλιο και ένα ταμείο για όλα τα κράτη-μέλη (βλέπε την παρέμβαση Ολάντ στην Journal du Dimanche, 19/7/2015). Ενώ στις Βρυξέλλες, 22 Ιουνίου φέτος, οι πέντε Πρόεδροι – ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-Claude Juncker, από κοινού με τον Πρόεδρο της Συνόδου Κορυφής για το ευρώ, Donald Tusk, τον Πρόεδρο του Ευρωομάδας, Jeroen Dijsselbloem, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Mario Draghi και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Martin Schulz – έδωσαν στη δημοσιότητα τα σχέδιά τους για την κατάλυση των εθνικών κρατών μέσα από την συγκέντρωση όλης της κυβερνητικής εξουσίας στα όργανα της ΕΕ έως το 2025.

Αιχμή του δόρατος αυτής της επιστροφής της Ευρώπης στην εποχή των Ράιχ, είναι η Ελλάδα. Αυτό το νόημα έχει η υπαγωγή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Επομένως ο ευρωπαϊκός άξονας έχει ανάγκη μια τόσο πειθήνια, συμπαγή και εξαγορασμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που να δέχεται τα πάντα στο όνομα της "ευρωπαικής ολοκλήρωσης". Χωρίς αντιρήσεις, διαφοροποιήσεις, ή έστω τσιριμόνιες και πολιτικαντισμούς. Να δέχεται τα πάντα, ακόμη και τον εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας για το καλό της "ευρωπαϊκής προοπτικής". Άλλωστε ο κ. Παυλόπουλος ως ΠτΔ μας το λέει κάθε τόσο, τα σύνορα της Ελλάδας δεν της ανήκουν. Ανήκουν στην ΕΕ.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι εξαιρετικά απλό. Πρέπει να ανακοπούν με κάθε τρόπο οι σχεδιασμοί των Ευρωπαίων αποικιοκρατών και των εγχώριων δοσιλόγων. Πρέπει να ανατραπεί το σχέδιό τους να υφαρπάξουν την ψήφο του λαού και να δημιουργήσουν μια συντριπτική πλειοψηφία στη Βουλή, που θα νομιμοποιήσει την επιβολή δικτατορίας με κοινοβουλευτικό μανδύα. Αυτό είναι το επίδικο ζήτημα αυτών των εκλογών.

Μπορεί να ανατραπεί το σχέδιο των αποικιοκρατών και δοσιλόγων σ' αυτές τις εκλογές; Ναι μπορεί. Πώς; Αποκτώντας ενιαία πολιτική έκφαρση το 61,3% του δημοψηφίσματος. Ποιός μπορεί να εκφράσει αυτή τη μεγάλη πλειοψηφία; Κανένα πολιτικό σχήμα από μόνο του. Μόνο μια Συμμαχία ευρύτερων δυνάμεων με χαρακτήρα ξεκάθαρα παλλαϊκό, πατριωτικό, δημοκρατικό, μπορεί να ενώσει τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος όσων ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.

Μια τέτοια Συμμαχία που μιλά τη γλώσσα του ίδιου του λαού, που δεν τον διαχωρίζει σε δεξιό ή αριστερό, αλλά τον αποδέχεται όπως είναι θέτοντας το πατριωτικό, εθνικοαπελευθερωτικό καθήκον πάνω από όλα, είναι σε θέση σ' αυτές τι εκλογές να διεκδικήσει ακόμη και την κυβερνητική εξουσία. Διότι αυτό χρειάζεται επειγόντως σήμερα η χώρα. Μια άλλου τύπου διακυβέρνηση. Όχι αριστερή, αλλά βαθύτατα δημοκρατική και πατριωτική με όρους σαν εκείνους που έθετε το παλλαϊκό κίνημα της εθνικής αντίστασης τον καιρό της απελευθέρωσης από τη ναζιστική κατοχή.

Χρειάζεται μια διακυβέρνηση που θα στηρίζεται στη δύναμη του ελληνικού λαού, στην υπέρτατη ανάγκη υπεράσπισης της πατρίδας του απέναντι σε κάθε αποικιοκρατική και ιμπεριαλιστική επιβουλή. Μια διακυβέρνηση που οφείλει να έχει ξεκάθαρο πρόγραμμα διεξόδου, το οποίο έχει σαν αφετηρία:

1ο Την καταγγελία του συνόλου του χρέους ως παράνομου, καταχρηστικού και απεχθούς με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, αλλά και τα δικαιώματα της Ελλάδας ως κυρίαρχου κράτους.

2ο Την θωράκιση της χώρας από κάθε είδους εκβιασμό με την αποχώρηση από την ευρωζώνη, ώστε η Ελλάδα να κατακτήσει τη δημοσιονομική και νομισματική της κυριαρχία.

3ο Την εκκαθάριση υπό καθεστώς δημοσίου ελέγχου των "συστημικών" τραπεζών ώστε να προστατευθούν οι λαϊκές αποταμιεύσεις, να λογοδοτήσουν όσοι εμπλέκονται στα θαλασσοδάνεια και να διαγραφούν όσα ιδιωτικά χρέη δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν.

4ο Την παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας με έμφαση στον αγροτικό τομέα και τη βιομηχανία με την επιβολή καθεστώτος επιλεκτικής ανταγωνιστικής προστασίας της εγχώριας παραγωγής.

5o Την αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας καταδικάζοντας τον σφετερισμό της εξουσίας από τις κυβερνήσεις των μνημονίων και τις πράξεις εσχάτης προδοσίας όπως τις προβλέπει η ποινική δικαιοσύνη σε βάρος του ελληνικού λαού.

Υπάρχουν δυνάμεις σήμερα που μπορούν να συγκροτήσουν αυτή τη Συμμαχία; Έτσι φαίνεται. Και λέμε φαίνεται, διότι στα λόγια βλέπουμε τη νεοσύστατη Λαϊκή Ενότητα να επιζητά κάτι ανάλογο με θέσεις περίπου ίδιες με αυτές που αναφέραμε. Επομένως είμαστε υποχρεωμένοι να εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα συνεννόησης προκειμένου να σχηματιστεί αυτή η Συμμαχία με στόχο την διακυβέρνηση της χώρας με όρους εθνικής ανεξαρτησίας και δημοκρατίας.

Όλο το προηγούμενο διάστημα ασκήσαμε ανοιχτή κριτική στις δυνάμεις που απαρτίζουν σήμερα τη Λαϊκή Ενότητα γιατί αποδείχθηκαν ασυνεπείς στον αγώνα ενάντια στα μνημόνια και το καθεστώς κατοχής της πατρίδας μας. Έδειξαν αδύναμες να αναμετρηθούν - ακόμη και μέσα στο ίδιο τους το κόμμα - με τις λογικές και τις πρακτικές που οδήγησαν την χώρα μας στην χειρότερη δυνατή κατάληξη.

Πολύ περισσότερο δεν έπραξαν το ελάχιστο όλο το προηγούμενο διάστημα για τη συγκρότηση ενός πλατιού αγωνιστικού ρεύματος μέσα στον λαό, που θα μπορούσε να αντιταχθεί αποτελεσματικά στην προδοσία της κυβερνητικής ηγεσίας. Το μόνο που έκαναν είναι να λένε σε κάθε κρίσιμη καμπή "περιμένετε" και "περιμένετε" μέχρι που ξεπουλήθηκαν όλα.

Ακόμη κι όταν επήλθε η προδοσία, οι δυνάμεις αυτές για μια ακόμη φορά έθεσαν τις εσωκομματικές ισορροπίες και την προσχηματική ενότητα του κόμματος, υπεράνω της πατρίδας και του λαού. Δεν τόλμησαν να θέσουν ούτε καν θέμα ανατροπής της κυβέρνησης, καλώντας ανοιχτά τον λαό σε ενότητα και αγώνα ενάντια πρώτα και κύρια στον Τσίπρα που ξεπούλησε την χώρα με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Και λόγω όλων αυτών έχουν ανμφισβήτητα μερίδιο ευθύνης για την κατάληξη της διακυβέρνησης Τσίπρα. 

Σ' όλα αυτά οφείλουμε να προσθέσουμε ότι δεν επιχείρησαν ούτε καν να ανοίξουν έναν δημόσιο πολιτικό διάλογο μέσα στον λαό για την εναλλακτική λύση έναντι των μνημονίων που μαγειρεύονταν. Ενώ το ζήτημα της εξόδου από το ευρώ και το εθνικό νόμισμα το χειρίστηκαν τόσο ερασιτεχνικά, που συχνά το μπέρδευαν με το διπλό νόμισμα και με λύσεις τύπου Σόιμπλε. Κάτι που διευκόλυνε αφάνταστα τον Τσίπρα να ψεύδεται ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Για όλους αυτούς του λόγους και άλλους πολλούς δεν θα μπορούσε να υπάρξει οργανωτική και πολιτική ενότητα με τις δυνάμεις της Λαϊκής Ενότητας. Το ΕΠΑΜ δεν θα μπορούσε ποτέ να ενταχθεί σε έναν σχηματισμό με τόσο ασυνεπή χαρακτηριστικά και τέτοια ιδεολογική περιχαράκωση. Όμως το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Ζητούμενο είναι η πολιτική συνεργασία με άμεσο στόχο την διακυβέρνηση της χώρας προς το συμφέρον του λαού και ενάντια στην αποικιοκρατία της Ευρώπης.

Και τι σημαίνει πολιτική συνεργασία; Σημαίνει ισότιμη συμμαχία δυνάμεων όπου η καθεμιά διατηρεί ακέραια την αυτοτέλειά της στην οργανωτική της συγκρότηση, στον τρόπο δράσης της μέσα στην κοινωνία και στην άρθρωση του πολιτικού της λόγου. Με άλλα λόγια πρόκειται για την τακτική που επιγραμματικά διατύπωσε ο Λένιν λέγοντας ότι «η γραμμή μας είναι να βαδίζουμε χωριστά μα να χτυπάμε μαζί.» Αναφέρουμε τον Λένιν γιατί πολλοί στην αριστερά εύκολα τον παπαγαλίζουν.

Δεν γνωρίζουμε τι θα επικρατήσει στην πράξη στη λογική της νεοσύστατης Λαϊκής Ενότητας. Θα επικρατήσει η λογική της κομματικής στρούγκας, ή της ανοιχτής πολιτικής συνεργασίας; Το ΕΠΑΜ πάντως θα εξαντλήσει κάθε δυνατότητα συνεννόησης στα πλαίσια που προαναφέραμε για τη δημιουργία μιας ευρύτατης Συμμαχίας με δυνατότητες διεμβολισμού και ανατροπής των σχεδιασμών της Ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας.

Το σίγουρο είναι ένα. Αν δεν υπάρξει μια τέτοια πολιτική συνεργασία, την ευθύνη δεν θα την φέρει το ΕΠΑΜ. Απλά για μια ακόμη φορά θα έχει επικρατήσει η κομματική ιδιοτέλεια έναντι της πατρίδας και του λαού. Είναι πάντα πολύ πιο εύκολο να το παίξει κανείς αντιπολίτευση στην κοινοβουλευτική γωνία του μ' ένα ποσοστό που του εξασφαλίζει τις παχυλές αποζημιώσεις από την κρατική επιδότηση, παρά να ρισκάρει να κάνει πράξη τα αιτήματα και τις προτάσεις σου μέσα από μια μετωπική αναμέτρηση έως το τέλος.

Δεν Σε Φοβάμαι..

ΣΧΟΛΙΟ: Το άρθρο που ακολουθεί, είναι γραμμένο λίγο πριν απο το Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, που έφερε το λαό μας στο προσκήνιο και τον τ. πρωθυπουργό  Τσίπρα , της "πρώτης φοράς αριστερά" σε τέτοια  αμηχανία, που τρεις ώρες μετά το αποτέλεσμα χωρίς αυδώ βγήκε στους δέκτες των τηλεοράσεων και ομολόγησ εότι αυτό το 61, 3% δεν είναι αποτέλεσμα που του δίνει  την εικόνα ρήξης!! Για αυτό προτίμησε μόνος του τη συνθηκολόγηση με τους δανειστές. ο

Ο συγραφεας του άρθρου εδωσε πολυ νωρις τις προβλεψεις του με σοβαρα επιχειρηματα. Σημερα, υστερα από τοσο καιρο θεωρω οτι ειναι λιαν επικαρο και λυπαμαι που δεν τον ειχα ανακαλυψει νωριτερα. Απο εδω και στο εξης θα ειναι κοντα μας και θα ακολουθησει η σπουδαια  θεματοτολογια του και οχι μονο!!

του οικονομολόγου Δημήτρη Καρούσου


Οφείλεις να ξέρεις που "βρίσκεσαι" προκειμένου να πάρεις μια απόφαση γιατί οι λύκοι της ΕΕ και του Δ.Ν.Τ έχουν μπήξει τα δόντια τους ενώ τα Vulture funds ( funds Γύπες ) ήδη πετούν από πάνω σου ..έλα κάθισε αγαπούλα μην τρομάζεις αφού ξέρεις θα στα εξηγήσω απλά άλλωστε μες την ατυχία σου , τελικά είσαι πολύ τυχερός γιατί ...
 
Παγκόσμια κατάσταση
 
Αμερικανικό χρέος
 
άλλοι αναλυτές το τοποθετούν στα 17 τρις ευρώ άλλοι αναλυτές λίγο πιο κάτω άλλοι χρησιμοποιούν διάφορα τρικ για να μας πείσουν ότι δεν είναι και τόσο υψηλό Όπως και να έχει είναι ένα τεράστιο χρέος για πολλούς μια τεράστια φούσκα .
Η φούσκα στην αγορά ομολόγων ύψους 100 Τρις
 
Οι επενδύσεις της Ντόιτσε Μπανκ σε παράγωγα ύψους 54 Τρις
Σε αυτά πρέπει να προσθέσεις και το Πιο σημαντικό απ' όλα , ότι όλα αυτά συμβαίνουν ταυτόχρονα ...
 
Η περίπτωση της Lehman
 
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 η Lehman Brothers χρεοκόπησε με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η μεγάλη κρίση του 2008 που οδήγησε σε μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων , που ευτυχώς χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση των ΗΠΑ , μέσα σε μια βδομάδα οι γερουσιαστές διαφώνησαν , συμφώνησαν ,σχεδίασαν , και άρχισαν να εφαρμόζουν ένα σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης που μόλις ξεκινούσε και έτσι ένα νέο και μεγαλύτερο κραχ από του 29 για την παγκόσμια οικονομία απετράπη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή... είκοσι τόσες μέρες μετά και κάμποσες χρεοκοπημένες εταιρείες αργότερα ( στην ΕΕ αργούν να ξυπνήσουν , λειτουργούν στο δικό τους χωροχρονικό συνεχές ) γίνεται η πολυπόθητη ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής όπου η Μερκελ ικανοποιημένη ανακοινώνει τη βέλτιστη λύση που σκέφτηκε ...

Να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα σε εθνικό επίπεδο , δηλαδή ο σώζων εαυτόν σωθήτω , με την ανακοίνωση της απόφασης της ευρωπαϊκής συνόδου η hypo real estate ή μεγαλύτερη τράπεζα στεγαστικών δανείων στην Ευρώπη μας ενημερώνει ότι το σχέδιο διάσωσης 35 δις € καταρρέει αφού ύστερα από έλεγχο αποκαλύπτονται νέα ελλείμματα , στο άκουσμα της είδησης αυτής η μεγαλύτερη τράπεζα της Ιταλίας Unicredit κινδυνεύει ενώ λίγο πιο πέρα στην Ισλανδία τα χρέη των τραπεζών σκάνε ( θυμάστε...και οι τράπεζες δανείζονται ) και ένα ολόκληρο κράτος η Ισλανδία χρεοκοπεί και πέφτει στα νύχια του Δ.Ν.Τ
 
Στην Ελλάδα μας πανικόβλητοι καταθέτες τρέχουν και σηκώνουν τα λεφτά τους από τις τράπεζες αναγκάζοντας τον Πρωθυπουργό να δηλώσει ότι εγγυάται τις καταθέσεις , κάπου εκεί ξυπνούν οι καρεκλοκένταυροι της Ευρώπης και αναγκάζεται η Μέρκελ να δηλώσει ότι το Γερμανικό κράτος αναλαμβάνει την εγγύηση όλων των καταθέσεων με κόστος που ξεπερνά τα 500 δις .Το κόστος της κρίσης μόνο στον στενό κομμάτι της παγκόσμιας αγοράς μετοχών φτάνει τα 10 Τρις ενώ το συνολικό κόστος της κρίσης = Ακόμα Μετράμε.
 
¨Ελα τώρα Αγαπούλα πες την αλήθεια , ύστερα από όσα σου είπα ( και δεν στα είπα όλα ) εξακολουθείς να πιστεύεις ότι θα συμβεί Grexit , με την Ελλάδα μας να χρωστά 320 δις , εν μέσω μιας παγκόσμιας φούσκας που είναι έτοιμη να σκάσει και δεν θα
νοιάξει κανέναν ? λες τελικά να έχει τέτοια τύχη το πειραματόζωο και να δραπετεύσει χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς ?
 
Τι να σου πω μακάρι... αλλά δεν το νομίζω
 
Για πες μου και το άλλο νομίζεις ότι για για 4-6 δις διαφορά στα μέτρα ( τα βάζω πλούσια ξέρω εγώ ) θα ρισκάρουν όλα τα παραπάνω ή και περισσότερα ; ενώ το μόνο που ζητάμε είναι να μας αφήσουν λίγο χώρο να ανασάνουμε ;. Sorry Αγαπούλα αλλά αν δε μου βάλουν δράκο στο
παραμυθάκι τους ...μάλλον δε θα τρομάξω .

Μη βιώσιμο χρέος

Όλοι οι οικονομολόγοι , οι νομπελίστες, οι καθηγητές και ΕΥΤΥΧΩΣ από χθες 3/7/2015 το παραδέχθηκε και το Δ.Ν.Τ με την έκθεση του , λένε ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο .
 
"Μη Βιώσιμο " έναν όρο που ακούς κάθε μέρα ... σου εξήγησε ποτέ κανείς τι σημαίνει ακριβώς ; ΟΧΙ
Γιατί υπάρχει παγίδα , σε παρακαλώ πρόσεξε πολύ...
 
Εσκεμμένα σε άφησαν να πιστεύεις ότι "Μη Βιώσιμο " είναι το χρέος που είναι πολύ δύσκολο να ξεπληρωθεί αλλά κάποια στιγμή έστω και με πολύ ή με πάρα πολύ δύσκολα μέτρα θα πληρωθεί .. 

ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ , ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ
 
Σε άφησαν να το πιστεύεις γιατί πρώτα από όλα πρέπει να έχεις την ελπίδα ότι κάποτε θα μπορέσεις να το ξεπληρώσεις και έχοντας την ελπίδα να δέχεσαι όλα τα μέτρα .
 
Μη Βιώσιμο είναι το χρέος που ΟΤΙ και να ΚΑΝΕΙΣ δεν πρόκειται να ξεπληρωθεί ΠΟΤΕ , όσα μέτρα και να βάλεις δεν πρόκειται να μειωθεί ΠΟΤΕ...παρά μόνο θα αυξάνεται καθώς περνούν τα χρόνια .
Γιατί ?
 
Γιατί έχει περάσει το σημείο εκείνο που ο ρυθμός ανάπτυξης των τοκοχρεολυσίων είναι πολύ μεγαλύτερος από το ρυθμό ανάπτυξης των εσόδων σου ...
 
Επειδή υπάρχει η μαθηματική απόδειξη για αυτό που σου λέω αλλά εάν σου μιλήσω για " τη συνθήκη μακροπρόθεσμης ευστάθειας του χρέους και την ανισότητα με την οποία διατυπώνεται " μάλλον δεν διαβάσεις παρακάτω θα σου δώσω μια
καλύτερη απόδειξη τη Ζωή σου...

Έπαιρνες τα μέτρα που σου έλεγαν , γιατί αν δεν τα έπαιρνες δεν υπήρχε επόμενη δόση , κάθε μήνα σε έλεγχαν ..
διαπίστωναν ότι τα είχες εφαρμόσει .., εύκολα , δύσκολα τον επόμενο μήνα έπαιρνες και επιπλέον μέτρα κοκ , μπήκες στο μνημόνιο με χρέος 120% του ΑΕΠ χρωστάς 177% του ΑΕΠ . Το κατάλαβες ;Αν ακόμα έχεις απορίες δες
"Sovereign Bonds: The Real Story" μια μελέτη όπου αποκαλύπτει ότι τα πακέτα διάσωσης δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πακέτο διάσωσης για τις ευρωπαϊκές τράπεζες....λοιπόν συνέχισε ´Έλληνα , εσύ καλά το πας ο γιαλός είναι στραβός ...
 
Το θέμα λοιπόν δεν είναι τι μέτρα θα πάρεις .Για να σωθεί η χώρα μας μόνο 2 λύσεις βλέπω
 
1) Κούρεμα χρέους εντός ή εκτός ευρώ
2) επιμήκυνση
 
Ακόμα και με τη δεύτερη λύση δεν είναι σίγουρο 100% ότι θα τα καταφέρουμε εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που δεν
είναι της παρούσης να αναλύσω .

Grexit και μετά τι ;

Το εξετάζω μόνο και μόνο επειδή με ρωτάς δεν πιστεύω ότι ακόμη και με ισχυρό ΟΧΙ είναι εφικτό τόσο για οικονομικούς όσο και νομικούς λόγους ...αλλά αν έρθει εγώ ΔΕΝ το φοβάμαι καθόλου
 
Αν υποθέσουμε όμως ότι τελικά θα συμβεί τι θα ακολουθήσει ;
 
Οι μελέτες μας λένε ότι θα έχουμε μια μείωση του ΑΕΠ τον πρώτο καιρό (1 έως 2 χρόνια ) συνολικά από 10% έως 20 % εγώ πιστεύω ότι θα είμαστε γύρω στο 10% και επειδή δεν σου λέει κάτι σαν απόλυτο νούμερο να σου θυμίσω ότι η κρίση που βιώνεις αν λάβουμε υπόψη τον πληθωρισμό έχει φέρει απομείωση του ΑΕΠ 32% οπότε κάνε τις συγκρίσεις , κατόπιν η οικονομία θα προσαρμοστεί οι οικονομικοί δείκτες θα βελτιώνονται .
 
Μπορούμε επίσης να δούμε τι έγινε σε άλλες χώρες που βίωσαν μια χρεωκοπία ...
 
Ας δούμε την ιστορία της Ισλανδίας ενός λαού που θαυμάζω όπως θα θυμάστε από την αρχή του άρθρου εξαιτίας της Lehman οι τράπεζες της Ισλανδίας χρεοκόπησαν και αμέσως ,εμφανίστηκαν στη χώρα τα γνωστά αρπακτικά για να τη σώσουν
...επιπλέον ήρθαν οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί όπου όλοι μαζί πίεζαν την τότε κυβέρνηση να πληρωθούν όχι μόνο τα δάνεια
που είχαν χορηγήσει στις Ισλανδικές τράπεζες αλλά και για τυχόν ζημιές που έπαθαν Άγγλοι και Ολλανδοί πολίτες από την πτώση των τραπεζών . 

Η κυβέρνηση υπέκυψε στις απαιτήσεις των ( κατόπιν υπέκυψε στα τραύματα της) δανειστών και μάλιστα κανόνισε το γνωστό σε όλους μας μνημόνιο , δηλαδή πληρωμή 3,5 δις με επιτόκιο 5.5 % για 15 χρόνια αφού λοιπόν το εγκρίνει η Βουλή ο Πρωθυπουργός το πηγαίνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον ´Ολαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον για υπογραφή , εκείνος αρνείται να το υπογράψει ως Απαράδεκτο και μάλιστα αφού το εξηγεί στον κόσμο προκηρύσσει δημοψήφισμα με ερώτημα αν θα αναλάβει ο λαός να πληρώσει τα χρέη των τραπεζών .
 
Ο λαός όχι μόνο στηρίζει τον Πρόεδρο ΕΝΩΜΕΝΟΣ , αλλά διαδηλώνει κατά της κυβέρνησης η οποία πέφτει
 
Και στο δημοψήφισμα ψηφίζει με 93% ΟΧΙ .
 
Ιστορία έχει ήδη γραφτεί οι "οικονομικοί δολοφόνοι " έχουν φάει το πρώτο δυνατό χαστούκι από μια χούφτα Βίκινγκς .
Τα αρπακτικά όμως δεν πτοούνται εφαρμόζουν τη γνωστή τακτική , Capital controls , Τρόμος στις τηλεοράσεις γριούλες που κλαίνε πρόσωπα γεμάτα απογοήτευση κλειστές τράπεζες , ουρές στα ΑΤΜ , στα φαρμακεία ,τα γνωστά σλόγκαν " θα γίνετε η Κούβα του Βορρά " , " δεν θα σας ξανά δανείσει κανείς" , " θα υποτιμηθεί το νόμισμα σας " ... η προπαγάνδα του Φόβου στα καλύτερα της , ο λαός μένει ενωμένος και οι δανειστές υποχωρούν ...στέλνουν βελτιωμένη πρόταση στον Πρόεδρο και γίνεται δεύτερο δημοψήφισμα και ο Λαός δίνει το τελειωτικό χτύπημα απορρίπτει και την νέα βελτιωμένη πρόταση με 93 % στο ΟΧΙ , ούτε μια ψήφος χαμένη ... 

Ο Πρόεδρος κλείνει τις τράπεζες οριστικά , γιατί ήταν ήδη κλειστές με τα capital controls και στέλνει το μήνυμα στους δανειστές ότι αν θέλουν πίσω τα λεφτά που δάνεισαν στις τράπεζες ας κυνηγήσουν τους τραπεζίτες οι οποίοι έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν τη χώρα 

.. Τα πρώτα εντάλματα σύλληψης βγαίνουν και η Interpol αναλαμβάνει δράση ...
 
Η μπαρουφολογία δεν θα σας δανείζει κανείς
4 χρόνια μετά την χρεοκοπία ο μεγάλος οίκος αξιολόγησης " Fitch Ratings " αναβάθμισε την Ισλανδία στην Βαθμίδα ΒΒΒ- και έτσι με πιστοποίηση θεωρείται αξιόπιστος δανειολήπτης…και οικονομία της χώρας πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο.
 
Μάθε από την Ισλανδία
 
Μεσούσης της κρίσης οι πολίτες αντί να σφάζονται μεταξύ τους για το ποιος ψήφισε την κυβέρνηση που παραλίγο να τους "πουλήσει " οργανώνονται όπως μπορούν και αποφασίζουν να εκλέξουν ένα σώμα από απλούς πολίτες ώστε να φτιάξει το Νέο Σύνταγμα της χώρας ... 

Οι προσκλήσεις για εθελοντές πολίτες γίνονταν κυρίως μέσα από το διαδίκτυο , υπήρχαν 2 απλές προϋποθέσεις ..πρώτον να μην έχουν πολιτική εξάρτηση και δεύτερον να τους έχουν προτείνει τουλάχιστον 30 άτομα εμφανίστηκαν 522 , επέλεξαν 25 και αυτοί μέσω διαδικτύου για να υπάρχει συμμετοχή με προτάσεις από όλους έφτιαξαν το Σύνταγμα και το παρουσίασαν στη Βουλή προς ψήφιση ...
 
Δεν εξηγείται αλλιώς αυτοί οι άνθρωποι ήταν τόσο μπροστά το 2010 που όταν γύριζαν το κεφάλι τους πίσω έβλεπαν το μέλλον .
 
Οι τράπεζες ξανά άνοιξαν κρατικές και χωρίς χρέη , ενώ σε εμάς μένουν ιδιωτικές αλλά με τα χρέη πληρωμένα από τους πολίτες...
 
Άνοιξαν όμως και χάρη στα Capital Controls που ΕΣΥ τα φοβάσαι , ενώ εκείνοι έλεγχαν τη κίνηση κεφαλαίων με σκοπό τον περιορισμό της πτώσης της Κορώνας , άνοιξαν χωρίς κούρεμα καταθέσεων γιατί φρόντισαν να κουρέψουν τους δανειστές , άνοιξαν και διέγραψαν τα δάνεια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών,  επίσης το ανώτατο δικαστήριο της χώρας έκρινε παράνομα όλα τα δάνεια σε συνάλλαγμα και τα στεγαστικά και έτσι κανένα νοικοκυριό δεν επλήγη από την μεγάλη υποτίμηση νομίσματος.
 
Με ρωτάς λοιπόν αν θα γίνει κούρεμα καταθέσεων ; με το στεγαστικό μου τι θα γίνει ;
 
Και σου απαντώ :
 
Πόσο Ισλανδός νιώθεις ;

Περίπτωση της Αργεντινής

Η Αργεντινή άργησε να πει το ΟΧΙ και δοκίμασε για αρκετό διάστημα τις πικρές συνταγές του Δ.Ν.Τ σαν αποτέλεσμα είδε
την ανεργία να εκτοξεύεται στο 25% η δική μας ανεργία ξέρεις που βρίσκεται ; 

Τις επενδύσεις στη χώρα να μειώνονται θεαματικά ενώ έφτασαν να αποτελούν μόλις το 10% του ήδη πεσμένου ΑΕΠ άρα στην πραγματικότητα η πτώση είναι μεγαλύτερη . Δυο χρόνια όμως μετά την χρεοκοπία η Αργεντινή είδε τρομερή ανάπτυξη το ΑΕΠ έτρεχε με ρυθμούς Κίνας η ανεργία έπεσε από το 25% στο 7% το σημαντικότερο από όλα είναι ότι το κατά κεφαλήν εισόδημα σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε 8 χρόνια . 

 Επίσης είναι πολύ σημαντικό να τονίσω ότι τα 2 πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την χρεοκοπία οι μισθοί έπεσαν αλλά πολύ λιγότερο σε σχέση με την Ελλάδα. Φυσικά και έχουν προβλήματα και πρέπει να τα πούμε έχουν υψηλό πληθωρισμό, βάζουν δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα για να προτιμά ο κόσμος τα εγχώρια …
 
Παρόλα αυτά προτιμώ τη μείωση του δημοσίου χρέους από το 170% στο 50% , την αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος 100% μέσα σε 8 χρόνια από τη χρεοκοπία ,την πτώση της ανεργίας από το 25% στο 7% και ΑΕΠ Κίνας .
 
Τώρα λοιπόν ξέρεις λίγο περισσότερα από χθες .
 
Να θυμάσαι αυτές είναι απλά οι απόψεις μου , δεν σημαίνει ότι είναι και σωστές , εσύ να ψηφίσεις ότι θες άλλωστε για μένα είτε 
ΝΑΙ ψηφίσεις είτε ΟΧΙ θα είσαι πάντα ο Αγαπούλας ..
 
Όσο για το εκλογικό κέντρο τι φοβάσαι ποιον θα δεις ; NOBODY expects the Spanish Inquisition ! μα αν τους δεις να θυμάσαι τα όπλα τους είναι Fear . Surprise , Ruthless Efficiency, an almost Fanatical Devotion to the Pope , and .......
Καλή Δύναμη Αγαπούλα

Πηγές : " Five days that transform the Wall Street " The Washington Post, New York Times , Financial Times, Bloomberg, Bankingnews.gr, Phoenix Capital "Sovereign Bonds: The Real Story"