ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΑΝΑΚΑΤΑΞΕΙΣ

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Είναι γεγονός  που έχει συντελεστεί και για αυτό  δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ότι τα τελευταία  2 με 3 χρόνια έχουν γίνει πολύ μεγάλες αλλαγές σε όλον τον πλανήτη, που θα μπορούσαν κάλλιστα να χαρακτηριστούν και κοσμοϊστορικές, αφού  έχουν επιδράσει πάνω στη ζωή πολλών δισεκατομμυρίων ανθρώπων και ταυτόχρονα, έχουν επιφέρει  σοβαρές επιπτώσεις και ανακατατάξεις στο γεωπολιτικό σκηνικό.

Για να ξεκινήσουμε από το τελευταίο, μόνο  ο πόλεμος στη Συρία με τις δυνάμεις του ISIS αλλά και αυτές  της αντιπολίτευσης που εξελίχθηκε σε εμφύλιο πόλεμο, έφεραν στην επιφάνεια το μεγάλο κύμα προσφύγων, το Καλοκαίρι του 2015, που συνεχίζεται ακόμα και μέχρι σήμερα χωρίς ιδιαίτερη ανακοπή, παρά τις συμφωνίες που έχουν γίνει με τους άμεσα εμπλεκόμενους. Αυτές  ήταν και οι  πρώτες σοβαρές ενδείξεις  των αλλαγών που αναφέρονται παραπάνω.

Αλληλουχία γεγονότων στη συνέχεια έφερε και άλλες αλλαγές,  που σημάδεψαν σοβαρά τα προηγούμενα 2 χρόνια. Ως τέτοια χαρακτηριστικά και μόνο γεγονότα αναφέρονται:

Το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, που έφερε  στην επιφάνεια τις υπέρμετρες φιλοδοξίες του Ερντογάν, που φτάνουν  μέχρι και  την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,

Η κατάρριψη του ρωσικού  Αεροσκάφους της Πολεμικής Αεροπορίας  από αντιαεροπορικές δυνάμεις της Τουρκίας και  η μετέπειτα σύσφιξη των σχέσεων της Τουρκίας με τη Ρωσία,

Η άνοδος στην εξουσία των ΗΠΑ του Τράμπ και με ότι αυτή σηματοδοτεί,

και τέλος, ο συνεχιζόμενος πόλεμος με την τρομοκρατία στις χώρες της Μ. Ανατολής, αλλά  και σε χώρες της Ευρώπης  τελευταία.

Βέβαια δεν μπορούμε να αφήσουμε έξω από τα μεγάλα γεγονότα τον «πόλεμο» στην Ουκρανία, που έφερε τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο υπογάστριο της Ρωσίας, τον οικονομικό μαρασμό πολλών χωρών της Ευρώπης και στον αντίποδα τον πλουτισμό της Γερμανίας και τον οικονομικό πόλεμο με την Κίνα.

Το θέμα και συγχρόνως το ερώτημα που πλανάται είναι, το που θα πάει αυτή η κατάσταση;  Μήπως οδηγεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις ακόμη και μέχρι του σημείου να δει η ανθρωπότητα  ένα νέον Παγκόσμιο Πόλεμο; Και σε αυτές τις αλλαγές που γίνονται, ακόμη και αν έχουν  συγκυριακό χαρακτήρα, είναι αδύνατο να μην επηρεαστεί τόσο η Ευρώπη, όσο και η Χώρα μας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το παγκόσμιο περιβάλλον είναι ρευστό, με τους εθνικούς ανταγωνισμούς στο πολύμορφο και πολυκρατικό σχήμα της πολύ κουρασμένης ΕΕ να κερδίζουν έδαφος, ενώ ταυτόχρονα παρατηρείται  επιστροφή στην πρωτοκαθεδρία του έθνους – κράτους και των διακρατικών σχέσεων, απέναντι στην οργάνωση του παγκόσμιου γίγνεσθαι.

Η διαδικασία αυτή που συντελείται παγκόσμια, μπορεί να παρομοιαστεί μόνο με  κινούμενη άμμο και σε αυτό το περιβάλλον καλείται και  η πατρίδα μας να παίξει κάποιο ρόλο στη διαμόρφωσή του. Μπορεί άραγε;

Η απάντηση θα μπορούσε να είναι, «Ναι μπορεί η Ελλάδα να παίξει θετικό ρόλο στη συντελούμενη διαδικασία, στην περίπτωση όμως που αξιοποιεί κατάλληλα τα πλεονεκτήματα που της δίνει η γεωπολιτική της θέση και μια ενεργός πραγματικά  πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική»

Όμως η βαθιά οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα και η προσήλωσή της στα δυτικά στερεότυπα και τους δήθεν συμμάχους μας σε οικονομικό και αμυντικό  πλαίσιο, αλλά  και η συνεχής ενδοτικότητα και τα φοβικά σύνδρομα  των Ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στις Τουρκικές προκλήσεις, στερούν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να διαδραματίσει κάποιο θετικό ρόλο στο διεθνές στερέωμα.

Για να μπορέσει να ανταποκριθεί η Χώρα στις προκλήσεις και στους κινδύνους που ενέχουν οι παγκόσμιες ανακατατάξεις, χρειάζεται πάνω από όλα να ανακτήσει την Εθνική της Ανεξαρτησία που έχει παραδοθεί οικειοθελώς σε ξένες δυνάμεις και σε ξένα κέντρα αποφάσεων.

Και αυτή η οικειοθελής παράδοση δεν είναι απλά φραστική, είναι πολύ ουσιαστική, αφού   οι επιπτώσεις στην οικονομική, κοινωνική, πολιτική δομή της χώρας είναι αποφασιστικές, γιατί τα ξένα κέντρα είναι τελικά αυτά που καθορίζουν τόσο τη δομή της ανάπτυξης, όσο  και το πεδίο δράσης στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα. 

Δημήτρη Καζάκη πόσο έλειψες από τη σωστή ενημέρωση του λαού!

Σημείωση ιστολογίου:

Ο Δημήτρης Καζάκης μετά από αναγκαστική σίγηση 1 1/2 μήνα, βρίσκεται και πάλι στις επάλξεις της ενημέρωσης. Μιας ενημέρωσης που η απουσία του  απέδειξε πόσο σημαντική είναι για τον απληροφόρητο ή τον αδιάφορο η τον παραπληροφορημένο Έλληνα πολίτη, αλλά και αυτόν που θέλει, που πασχίζει να ενημερωθεί σωστά, σοβαρά και έγκυρα. 

Η απουσία του Δημήτρη Καζάκη απέδειξε και κάτι άλλο. 

Είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί  και κάποιος άλλος, που να έχει αυτήν τη  πολυεπίπεδη γνώση, τη διορατικότητα, τον πλουραλισμό στη σκέψη, αλλά  και τη συνθετική ικανότητα του Δημήτρη Καζάκη. 

Δημήτρη Καζάκη καλώς μας όρισες, η Πατρίδα σε έχει ανάγκη!! 

Δημήτρης Κυπριώτης

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Γιατί θα πρέπει να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε;

Καθηλωμένος σε κλίνη νοσηλείας και ανάρρωσης από τις 12 Ιουλίου, παρακολούθησα – παρά τις αυστηρές οδηγίες των χειρουργών και των θεραπόντων ιατρών – έκπληκτος μια ακόμη καραμπινάτη απάτη σε βάρος των Ελλήνων πολιτών. Εν μέσω της θερινής βαρουφακιάδας – ελλείψει προφανώς του τηλεοπτικού survivor – η κυβέρνηση του ευρωπαϊκού ρατσισμού είχε μια ακόμη επιτυχία: βγήκε στις αγορές! Χαρές και πανηγύρια από τους απατεώνες της (ανύπαρκτης) ενημέρωσης.

Φυσικά, όπως συνηθίζει το σύστημα ναζιστικής προπαγάνδας – το οποίο τα δημοσιογραφικά φερέφωνα ονομάζουν ΜΜΕ – έστησε και τον απαραίτητο «διάλογο» για το θέμα. Έναν «διάλογο» αυστηρά ανάμεσα σε σεσημασμένους απολογητές και παντελώς άσχετους με το όλο θέμα, οι οποίοι – σαν τον κ. Λαπαβίτσα – επιμένουν να εμφανίζονται ως ο μοναδικός «αντίλογος». Βλέπετε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να αποκτήσει υπόσταση ακόμη και η πιο χυδαία απολογητική, παρά μόνο όταν εμφανίζουν ως μοναδικό «αντίλογο» την εξ ιδιοτελείας ορμώμενη ασχετοσύνη. Οι μετρ της ναζιστικής προπαγάνδας το ξέρουν καλά αυτό το παιχνίδι.

Η συγκεκριμένη κίνηση της κυβέρνησης δεν είχε κανένα γνώρισμα «εξόδου στις αγορές». Δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα swap χρέους ανάμεσα στην κυβέρνηση και την παρέα των τραπεζιτών και ημετέρων που κερδοσκοπούν με ελληνικά ομόλογα όλη αυτή την περίοδο που ο ελληνικός λαός εξοντώνεται στο όνομα της κρίσης. Φυσικά με το αζημίωτο για τους εκάστοτε κυβερνώντες.

Το swap αφορούσε μέρος των ομολόγων που εξέδωσε με όρους κοινοπραξίας – δηλαδή μετά από προσυνεννόηση με συγκεκριμένους ημέτερους τραπεζίτες και κερδοσκόπους – και όχι με όρους ανοιχτής δημοπρασίας, η κυβέρνηση Σαμαροβενιζέλου το 2014. Συνολική αξία δανεισμού 5 δις ευρώ για τρία χρόνια με επιτόκιο ανά κουπόνι ετήσιας πληρωμής 5,90%. Χοντρή μπάζα για τους ημέτερους κερδοσκόπους στις σημερινές συνθήκες.

Είναι να μην αναβαθμίζουν την πιστοληπτικοί ικανότητα της Ελλάδας οι οίκοι (ανοχής) των κεφαλαιαγορών σαν την Standard & Poor’s, Moody’s και Fitch; Οι οίκοι (ανοχής) αυτοί αναβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα με βάση δυο βασικό κριτήρια: την προσδοκώμενη απόδοση από τον δανεισμό του κράτους προς όφελος των «επενδυτών» και την αφοσίωση της κυβερνώντος πολιτικού συστήματος στην αποπληρωμή των ομολόγων υπό οποιοδήποτε κοινωνικό και οικονομικό κόστος για τους πολίτες και την χώρα. Δεν τους καίγεται καρφί για την οικονομική κατάσταση της χώρας, ούτε για την αντικειμενική δυνατότητα εξυπηρέτησης.

Θα κονομήσουν οι επενδυτές – κυρίως οι μεγαλοκερδοσκόποι τραπεζίτες που είναι βασικοί τους πελάτες, αλλά και μέτοχοι; Ψηλή πιστοληπτική βαθμολογία. Έστω κι αν η οικονομία του κράτους καταρρέει. Είναι απόλυτα διεφθαρμένο το κυβερνών πολιτικό σύστημα και απόλυτα ταυτισμένο – με το αζημίωτο πάντα – με τις αγορές; Ψηλή πιστοληπτική βαθμολογία. Έτσι λειτουργούν οι οίκοι (ανοχής) γι’ αυτό και επιβράβευαν όλα τα προηγούμενα χρόνια την Ελλάδα του Σημίτη και του Καραμανλή με τη μέγιστη βαθμολογία πιστοληπτική ικανότητας, ενώ η Ελλάδα στην ουσία είχε χρεοκοπήσει και πάσχιζε να δανείζεται για να πληρώνει τα παλιότερα δάνεια. Ο ορισμός δηλαδή της χρεοκοπίας.

Τι άλλο στην καταρρέουσα ελληνική οικονομία μπορεί να δώσει τέτοια απόδοση επί του κεφαλαίου; Εκτός βέβαια από τη ρεμούλα με τον κρατικό κορβανά. Μόνο το οργανωμένο λαθρεμπόριο με πρέζα, όπλα και μετανάστες, το οποίο οφείλουμε να πούμε ότι έχει αναδειχθεί σε κορυφαία βιομηχανία της σημερινής Ελλάδας υπό Ευρωπαϊκή κατοχή. Τραπεζίτες, πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες και ποικίλα κυκλώματα επιβιώνουν και αναπαράγονται στη σημερινή Ελλάδα χάρις σ’ αυτή τη βιομηχανία.

Τα ομόλογα αυτά έπρεπε να πληρωθούν φέτος τον Απρίλιο. Συνολικό κόστος σχεδόν 6,5 δις ευρώ. Ο ΟΔΔΗΧ στις αρχές του έτους με πράξεις αφανείς μετέθεσε την πληρωμή μέσα στον Ιούλιο με σκοπό να υπάρξει η περίφημη δόση του μνημονιακού δανείου προκειμένου να υπάρχει το διαθέσιμο ρευστό προκειμένου να εξοφληθούν τα ομόλογα.

Ωστόσο, λόγω της τακτικής εκβιασμού από τους φίλους και εταίρους μας δανειστές εξ Ευρώπης με την αξιολόγηση και την αποδέσμευση της δόσης του δανείου, η κυβέρνηση οδηγήθηκε σε πλήρες αδιέξοδο. Ταυτόχρονα τα δημοσιονομικά της χώρας συνεχίζουν να επιδεινώνονται με τέτοιους ρυθμούς, που οι διαρκείς περικοπές και ο βραχυχρόνιος δανεισμός αδυνατούν να συγκαλύψουν.

Κι έτσι η κυβέρνηση ήρθε σε συνεννόηση με τους ημέτερους κερδοσκόπους, κυρίως τραπεζίτες από αυτούς των συστημικών τραπεζών που συνεχίζουν την σαράφικη και τοκογλυφική τους δράση χάρις στα δις του κρατικού κορβανά, ώστε να μετατεθεί μέρος – περίπου το μισό – της οφειλής για το 2019. Για να γίνει αυτό χρειαζόταν να γίνει swap ομολόγων. Δηλαδή να δεχθούν οι κάτοχοι των παλιών ομολόγων λήξης 2017 να τα ανταλλάξουν με νέα ομόλογα λήξης 2019 ή να εξαγοραστούν με ρευστό από το ελληνικό κράτος τα παλιά ομόλογα.

Μέχρι στιγμής τα δεδομένα της εμφανιζόμενης νέας κοινοπρακτικής έκδοσης τριετών ομολόγων με λήξη του 2022 δεν έχουν επισήμως ανακοινωθεί. Μόνο δηλώσεις έχουμε και στημένα δήθεν ρεπορτάζ. Όμως στην επίσημη ιστοσελίδα του ΟΔΔΗΧ δεν έχουν ακόμη αναρτηθεί τα στοιχεία της νέα κοινοπρακτικής έκδοσης για να δούμε πόσο πάει το μαλλί για το Έλληνα φορολογούμενο. Ούτε βέβαια πρόκειται να συζητηθεί τίποτε στη Βουλή. Ομερτά.

Όλα αυτά βέβαια δεν εμπόδισε την κυβέρνηση να εμφανίσει το συγκεκριμένο swap χρέους, ως «έξοδο στις αγορές»! Αφού πρώτα πήρε την έγκριση και την επιβράβευση των δανειστών και του ΔΝΤ, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να θέλουν την εξαπάτηση των Ελλήνων πολιτών. Γι’ αυτό άλλωστε και λίγο πριν η Κομισιόν ανακοίνωσε άλλη μια επιτυχία: την έξοδο της χώρας από την διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος! Λες και σημαίνει κάτι για μια Ελλάδα, όπου ολόκληρο το κράτος έχει ιδιωτικοποιηθεί και έχει περάσει σε ξένα χέρια, στα χέρια των δανειστών, προκειμένου να λεηλατηθεί μέχρι τελευταίας πέτρας η χώρα από τους αποικιοκράτες και τους εγχώριους δωσίλογους.

Οι διθύραμβοι βέβαια δεν μπορούν να κρύψουν τη δημοσιονομική κατάρρευση. Την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2017 η κεντρικής διοίκησης παρουσίασε πλαστό ταμειακό έλλειμμα 1.378 εκατ. ευρώ, έναντι ελλείμματος 1.807 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2016. Αυτό οφείλεται στην απόκρυψη και το μαγείρεμα των στοιχείων, στο οποίο συνηγορούν απόλυτα και οι δανειστές.

Η αλήθεια όμως είναι σοκαριστική. Τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού την περίοδο αυτή διαμορφώθηκαν σε 24.945 εκατ. ευρώ, από 25.442 εκατ. ευρώ πέρυσι. Όσον αφορά τις δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν σε 29.143 εκατ. ευρώ, από 27.736 εκατ. ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2016.

Ποιο λοιπόν είναι το αληθινό ταμειακό έλλειμμα του κράτους για την φετινή περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου σε σχέση με την περυσινή; Φέτος το ταμειακό έλλειμμα αισίως ανέρχεται στα 4.198 εκατ. ευρώ, έναντι 2.294 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι.

Πώς θα καλυφθεί ο σχεδόν διπλασιασμός του ταμειακού ελλείμματος; Προφανώς με περισσότερο δανεισμό. Η λεηλασία των ταμειακών διαθεσίμων του άλλοτε ευρύτερου δημόσιου τομέα θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Κι επειδή δεν έχει μείνει ευρώ στα ταμεία, θα χρειαστούν νέα εισπρακτικά μέτρα σε βάρος των πολιτών και νέες περικοπές δαπανών σε βάρος πάλι των πολιτών. Κι επειδή ούτε αυτά θα αποδώσουν, οι δανειστές θα βάλουν τους δωσίλογους να εντείνουν το γενικό ξεπούλημα της χώρας. Κι όπως ζήσει, έζησε.

Βέβαια, αυτό που κάνει εντύπωση με τα δημοσιονομικά της χώρας δεν είναι το γεγονός ότι κάθε χρόνο τα πραγματικά εισπραττόμενα έσοδα μειώνονται. Είναι απολύτως λογικό σε μια οικονομία που δεν παράγει διαθέσιμο εισόδημα για την έστω στοιχειώδη επιβίωση των νοικοκυριών. Το εντυπωσιακό είναι το γεγονός πώς γίνεται και αυξάνουν τα έξοδα – εκτός των δαπανών εξυπηρέτησης του χρέους – ενώ οι δραστικές περικοπές έχουν κυριολεκτικά γονατίσει ολόκληρο το κράτος και τους φορείς του. Πώς είναι δυνατόν κάτι τέτοιο;

Μόνο μια απάντηση υπάρχει. Η λεηλασία του κρατικού κορβανά από τους κυβερνώντες και τους ημέτερους, η οποία συνεχίζεται αδίστακτα και σε διαστάσεις που προσιδιάζουν μόνο σε ένα σύστημα απόλυτης αυθαιρεσίας, αγυρτείας και απάτης, όπως αυτό έχει οικοδομηθεί επί μνημονίων. Κι όπως είναι φυσικό για το όργιο αυτό οι πολιτισμένοι μας εταίροι εξ Ευρωπαίοι δεν έχουν να πουν τίποτε. Μόνο τον ελληνικό λαό θεωρούν «διεφθαρμένο».

Αντίθετα οι δανειστές εταίροι μας εξασφάλισαν ότι οι κλέφτες και οι καταχραστές της δημόσιας εμπιστοσύνης, αλλά και του δημόσιου χρήματος, χαίρουν πλήρους ασυλίας υπό ένα καθεστώς κατοχικής δικαιοσύνης που ξεπερνά κάθε άθλιο προηγούμενο σ’ αυτόν τον τόπο. Πρόκειται για την ανταμοιβή όλων αυτών των παλιανθρώπων και των καθαρμάτων που ξεπούλησαν την Ελλάδα στους δανειστές της. Με το αζημίωτο πάντα.

Πώς να μην επιχαίρονται λοιπόν όταν οι οίκοι (ανοχής) των κεφαλαιαγορών τους επιβραβεύουν γνωρίζοντας πολύ καλά ότι πρόκειται για το πιο αργυρώνητο και διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό διεθνώς; Ένα διακομματικό κυβερνών πολιτικό προσωπικό το οποίο δεν δίστασε ούτε καν στο ελάχιστο να επιβάλλει – για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή ιστορία από την εποχή κατάλυσης της δουλείας και της δουλοπαροικίας – επίσημο καθεστώς πεονίας, δηλαδή δουλοπαροικίας του χρέους, σ’ έναν ολόκληρο λαό. Σε μια ολόκληρη χώρα.

Πώς λοιπόν να μην είναι ικανοποιημένα τα διεθνή παράσιτα των κεφαλαιαγορών, που κερδοσκοπούν αδίστακτα και ασύδοτα με το βάθεμα της παγκόσμιας ύφεσης, αλλά και με το βούλιαγμα στον απόπατο του χρέους χωρών, οικονομιών και λαών. Ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι θα έβρισκαν σ’ ένα κράτος σαν την Ελλάδα τόσους παλιανθρώπους και καθάρματα του κοινού ποινικού δικαίου. Έτοιμα να πουλήσουν τη χώρα και το λαό τους, πάντα με το αζημίωτο, όσο κανένας άλλος «κάφρος» δικτάτορας ή φύλαρχος σε διατεταγμένη υπηρεσία στις πρώην αποικίες τους ανά την υφήλιο.

Και μπορεί για τον κόμη Ταλλεϋράνδο να έχουν πει και να έχουν γράψει ότι δεν τον έφτανε κανείς στην τέχνη του ξεπουλήματος, αλλά σίγουρα δεν γνώριζαν του Έλληνες κυβερνώντες πολιτικούς. Οι δημοσιολόγοι της εποχής του Ταλλεϋράνδου και οι ιστορικοί ορθά έλεγαν ότι ο συγκεκριμένος Κόμης πρόδωσε και ξεπούλησε τους πάντες και τα πάντα, εκτός από τη μάνα του. Κι αυτό γιατί δεν βρήκε τον κατάλληλο αγοραστή.

Σ’ αυτό ακριβώς τον ξεπέρασαν οι κυβερνώντες πολιτικοί στην Ελλάδα. Διαχρονικά. Τόσο της Δεξιάς, όσο και της Αριστεράς. Ο καλύτερος από δαύτους έχει πουλήσει τη μάνα και τον πατέρα του ακόμη στο διάολο για έναν κυβερνητικό θώκο, για μια άθλια κομματική ή κρατική αντιμισθία. Κι όχι μόνο αυτό. Μετέτρεψαν το ξεπούλημα σε προσωπική αρετή. Κάτι για το οποίο οι ξεπουλημένες μανάδες μπορούν να είναι περήφανες. Οι εξαιρέσεις είναι τόσο λίγες, που δεν αξίζει καν να τις αναφέρει κανείς.

Ας βγούμε λοιπόν στις αγορές. Ας χαρούμε με τη χαρά και την επιβράβευση των παλιανθρώπων και καθαρμάτων που κυβερνούν ελέω εταίρων και φοβίας του λαού. Ας αφοσιωθούμε στη μιζέρια μας κι ας τους αφήσουμε να ολοκληρώσουν το θεάρεστο έργο τους. Άλλωστε, όπως λένε όσοι πάσχουν από πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν κατά το Ευαγγέλιο, τι μπορούμε να κάνουμε όλοι εμείς; Καλύτερα να πάμε για μπάνια.

Η αλήθεια για τα πυροσβεστικά αεροσκάφη και οι ανεύθυνες κυβερνήσεις

Του Χρήστου Καπούτση *

Είναι εξοργιστική η υποκρισία και το απύθμενο το θράσος των πολιτικών (Κυβέρνησης, Αντιπολίτευσης), που επέλεξαν τις στάχτες και τα αποκαΐδια για να στήσουν ένα ακόμη θλιβερό κομματικό σόου.

Οι καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική, επανέφεραν  στο προσκήνιο την ικανότητα και διαθεσιμότητα των μέσων αεροπυρόσβεσης, που διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία, αλλά και τις ευθύνες των εκάστοτε κυβερνώντων. Είναι γνωστό ότι, από το 2002 υπάρχει αίτημα του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) για την ανανέωση του «γερασμένου» στόλου των πυροσβεστικών αεροσκαφών, με την αγορά τουλάχιστον 4 καινούργιων αεροσκαφών. Επίσης το 2007, μετά τις φονικές πυρκαγιές σε Λακωνία, Μεσσηνία και Ηλεία, το ΓΕΑ επανήλθε με νέο αίτημα προς το ΚΥΣΕΑ και  ζητούσε την αγορά 4 καινούργιων και 4 μεταχειρισμένων πυροσβεστικών αεροσκαφών. Και στις δύο περιπτώσεις (2002 Κυβέρνηση Κ. Σημίτη και το 2007 Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή) το αίτημα του ΥΠΕΘΑ δεν ικανοποιήθηκε για οικονομικούς λόγους.

 Αλλά τα τελευταία χρόνια, των μνημονιακών Κυβερνήσεων, λόγω δραστικών περικοπών και στον προϋπολογισμό του ΥΠΕΘΑ με απαίτηση της ΤΡΟΪΚΑΣ, όχι μόνο δεν  αποκτήθηκαν νέα πυροσβεστικά αεροσκάφη , αλλά περιορίστηκε ακόμη και η αγορά ανταλλακτικών!

Έτσι την κρίσιμη στιγμή στην καταστροφική πυρκαγιά στον Κάλαμο Αττικής (ήταν σε εξέλιξη και άλλες 19 εστίες σε διάφορες περιοχές της χώρας), η εικόνα από πλευράς διαθεσιμότητας πυροσβεστικών μέσων της Π.Α. ήταν  η εξής:

Από τα παμπάλαια αεροσκάφη Canadair CL-215 υπάρχουν 11 αεροσκάφη. Από αυτά 3 είναι εκτός για συντήρηση και περιοδική επιθεώρηση, τα οποία δεν θα λάμβαναν μέρος στην τρέχουσα πυροσβεστική περίοδο. Απομένουν 8 CL-215 επιχειρησιακά, αλλά λόγω των συχνών βλαβών τα μισά  παραμένουν καθηλωμένα στο έδαφος. Άρα η διαθεσιμότητα περιορίζεται σε μόνο 4 και αυτά υπό προϋποθέσεις, όπως για να απογειωθούν η θερμοκρασία εδάφους θα πρέπει να είναι μικρότερη των 38ο κελσίου. Επίσης χρειαζεται μεγάλο ηρωισμό από πλευράς των πιλότων να επιχειρούν με τα CL-215, που είναι απαρχαιώμενα, επικίνδυνα και ανασφαλή.

Από τα πιο σύγχρονα πυροσβεστικά Canadair τα CL-415 υπάρχουν 7 αεροσκάφη. Από αυτά το ένα είναι στην ΕΑΒ για επισκευή και 2 σε περιοδική επιθεώρηση, τα οποία δεν παίρνουν μέρος στην τρέχουσα πυροσβεστική περίοδο. Επομένως μόνο 4 CL-415 είναι διαθέσιμα για να καλύψουν ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο. Και από τα 21 PZL, είναι διαθέσιμα τα 18 στην καλύτερη περίπτωση.

Η από αέρος αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών και ο περιορισμός της καταστροφής του δασικού πλούτου της χώρας, οφείλεται κυρίως στις υπέρ-προσπάθειες, που φτάνουν  και μέχρι τα όρια της αυτοθυσίας των πιλότων και των τεχνικών, των στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας.

* Δημοσιογράφος διαπιστευμένος στο ΥΠΕΘΑ

Οι πύρινες φλόγες για μια ακόμη χρονιά στο καταστροφικό τους έργο

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Το έργο επαναλαμβανόμενο σχεδόν κάθε χρόνο με τους πρώτους καύσωνες του Καλοκαιριού ή με τα μελτέμια του Αυγούστου. Πάντως το αποτέλεσμα είτε την μια εποχή είτε την άλλη είναι το ίδιο. Αποκαΐδια στα ελάχιστα δάση μας και τους ακόμη λιγότερους πνεύμονες πρασίνου, καμένα  σπίτια κατοικημένων περιοχών, εξοχικά, ζώα και γενικά καταστροφή παντού από όπου  περνάνε οι πύρινες φλόγες.

Οι αντιδράσεις από πλευράς Πολιτείας και αυτές πανομοιότυπες. Η μεν κυβέρνηση να εκθειάζει τα μέτρα που πήρε και να προσπαθεί να δικαιολογήσει την καταστροφή με τα δικά της «μάτια» και τους δικούς της υπολογισμούς, η δε αντιπολίτευση να  χύνει κροκοδείλια δάκρυα για την καταστροφή και να ρίχνει μύδρους ενάντια στην  μη έγκαιρη επέμβαση και την μη ετοιμότητα των κυβερνητικών σχεδίων. Βέβαια ξέχασε πολύ εύκολα τα δικά της ….κατορθώματα σας κυβέρνηση που κάηκε όλη η Ελλάδα.

Οι μόνοι όμως τελικά χαμένοι στην περίπτωση των φονικών πυρκαγιών,  είναι πάντα οι ίδιοι. Οι πολίτες που έχασαν τις περιουσίες τους, το βιος τους το ίδιο και φυσικά το περιβάλλον.

Βέβαια αυτές οι καταστροφές δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο, όμως πολλές χώρες είναι αυτές που προλαμβάνουν τις καταστροφές και αν τελικά γίνουν, τότε φροντίζουν τάχιστα για την αποκατάσταση, αντίθετα με ότι συμβαίνει στη χώρα μας.

Τι να πρωτοθυμηθούμε πάνω στο θέμα των πυρκαγιών; Να ξεκινήσουμε από τις αποκαταστάσεις αγροτικών προϊόντων και περιουσιών που παίρνουν χρόνια για να ολοκληρωθούν και να φτάσουμε  μέχρι τη συγκέντρωση των χρημάτων, από τον έρανο που έγινε για την αποκατάσταση των μεγάλων ζημιών στις φωτιές της Πελοποννήσου, που κανείς δεν αναζητά και κανένας αρμόδιος δεν ενημερώνει τους ιθαγενείς για το  που πήγαν όλα αυτά  τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν; Λέτε άραγε να πήγαν και αυτά σε δανειστές;  Καθόλου απίθανο στη χώρα που ανθίζει η  «φαιδρά πορτοκαλέα».

Αν όμως υπήρχε μία σοβαρή κυβέρνηση, με υπευθυνότητα απέναντι στον πολίτη και  είχε έγκαιρα ασχοληθεί και είχε φροντίσει ώστε:

Να υπάρχουν και να είναι σε λειτουργία όλα τα απαραίτητα πυροσβεστικά μέσα, επίγεια και εναέρια,

Να είναι κύριο μέλημα του κρατικού μηχανισμού ο εκσυγχρονισμός και η ανανέωση  του πυροσβεστικού υλικού και των μέσων,

Να υπάρχει έγκαιρη και αναγκαία κατανομή κονδυλίων στην Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση,

Να έχει γίνει  ορθολογική κατανομή και με βάση τους προβλεπόμενους κινδύνους, τις πυροσβεστικές δυνάμεις στην Επικράτεια,

Να υπάρχουν αξιόμαχες και πλήρως επιχειρησιακές πυροσβεστικές δυνάμεις, καλά αμειβόμενες,

Να υπάρχει καλά οργανωμένο και σωστά εξοπλισμένο το εθελοντικό δυναμικό εκτάκτων αναγκών,

Να υπάρχει πρόβλεψη στην εκπαίδευση ανάλογου αντικειμένου έκτακτων αναγκών στα σχολεία,

Τότε είναι σίγουρο ότι, πυρκαγιές που καίνε νησιά σήμερα  (Κύθηρα, Ζάκυνθος) ή παραλιακές περιοχές (Κάλαμος), δεν θα μπορούν να κάνουν τόση τεράστια οικονομική και οικολογική καταστροφή, έστω και αν «ο στρατηγός  άνεμος»  επιμένει στα καταστροφικά του σχέδια.

Ριζική ανατροπή του πολιτικού συστήματος. Ο λαός είναι έτοιμος για να προχωρήσει στην ανατροπή και τη μεγάλη αλλαγή

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Το πολιτικό σύστημα, όπως έχει εξελιχθεί στη χώρα μας, έχει φθαρεί εντελώς και στα μάτια της πλειοψηφίας του κόσμου έχει πέσει σε ανυποληψία. Αυτό δεν είναι ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, που το αμολάμε έτσι στην τύχη, απλά  για να θίξουμε το πολιτικό σύστημα.  Το δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης, όπως και αν διαβαστούν αυτές, όπως και αν ερμηνευτούν. Ποιος είναι άραγε εκείνος που δεν έχει ακούσει στο δρόμο, σε φιλικές συζητήσεις, σε συνεντεύξεις  και δηλώσεις των απλών πολιτών, όπου ακούγεται ελεύθερα η φωνή του λαού, έστω και για μια φορά την αποστροφή, «όλοι το ίδιο είναι», όταν μιλάνε για τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του λαού;

Αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, γιατί απλά  είναι η αντικειμενική διαπίστωση.

Απέναντι όμως  στις διαπιστώσεις αυτές, ακούγονται και αντίθετες φωνές,  που μιλάνε για το τέλος  των μνημονίων, για την έξοδο της χώρας  στις αγορές, χωρίς  να μπαίνουν στον κόπο βέβαια να εξηγήσουν τι ακριβώς σημαίνει αυτό,  μιλάνε για την έναρξη της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας,  για τη συρροή επενδύσεων και επενδυτών, λόγω της πολιτικής σταθερότητας που παρουσιάζει η χώρα και πολλά άλλα καλά.

Βέβαια όλοι αυτοί, που δεν είναι άλλοι από τους  στυλοβάτες του φθαρμένου πολιτικού συστήματος, ξεχνάνε τεχνηέντως να μιλήσουν για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία. Και πως να μιλήσουν για τα δυο κορυφαία θεμελιώδη ζητήματα,  ενός  ανεξάρτητου και κυρίαρχου Κράτους; Πως να τολμήσουν να αρθρώσουν λέξη, για τα κυρίαρχα άρθρα  του Συντάγματος, όταν αυτοί οι ίδιοι το έχουν κατεξευτελίσει και έχουν παραδώσει με τον πλέον ιταμό τρόπο την Ανεξαρτησία και τη Λαϊκή Κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις δανειστών;

Η αλήθεια είναι ότι όσα  «καλά»  ακούγονται, αλλά και όσα σκόπιμα και δόλια κρύβονται, προέρχονται   πρωτίστως από αυτούς που για πολλά χρόνια άσκησαν την πολιτική εξουσία στη Χώρα, από αυτούς που έχουν την κύρια και βασική ευθύνη, για τα αποτελέσματα και τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν και εφαρμόζονται από την έναρξη της κρίσης μέχρι και σήμερα, από αυτούς που έφεραν σε απόγνωση, σε φτώχεια και σε μετανάστευση εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες.

Και όλοι αυτοί τολμάνε σήμερα, όχι μόνο να κουνάνε το χέρι τους στους Έλληνες με αυθάδεια και προκλητικότητα, αλλά και να προετοιμάζονται να πάρουν ακόμη μια φορά τη ψήφο του Ελληνικού Λαού, για να αποτελειώσουν  όσα δεν μπόρεσαν να ισοπεδώσουν  στην περίοδο αυτή.

Βέβαια  ο κόσμος, ύστερα από μία  ολική καθίζηση που έπαθε λόγω του αιφνιδιασμού που δέχτηκε από την επιβολή πρωτόγνωρων οικονομικών μέτρων, σήμερα ζητάει αλλαγή με πολύ έντονο τρόπο, ζητάει να σταματήσει η κοροϊδία των πολιτικών και να ανοίξει επιτέλους μια νέα σελίδα για την Ελλάδα.

Δεν είναι δυνατό να βλέπει ο λαός ότι η ανάπτυξη που τάζουν οι κυβερνώντες, αποφασίζεται όχι με βάση τις ανάγκες της χώρας, αλλά με τη μεγιστοποίηση του άμεσου, του μεσοπρόθεσμου, ακόμη και του μακροπρόθεσμου κέρδους της οικονομικής ολιγαρχίας των Βρυξελλών, σε αγαστή συνεργασία με την  ντόπια οικονομική ελίτ.  

Έτσι, πως είναι δυνατό ο λαός να αντισταθεί και να παλέψει για την επίτευξη του  μεγαλύτερου  εθνικού  στόχου, που είναι η εθνική του  ανεξαρτησία, με όλους αυτούς, που όχι μόνο είναι  κατασκευάσματα άλλης εποχής και  παλαιών υλικών, αλλά που δεν μπορούν να κάνουν και τίποτα, δεν κάνουν καμία προσπάθεια για να μπορέσουν να προχωρήσουν στην ελληνοποίηση των κέντρων αποφάσεων, αφού φαίνεται από δηλώσεις, εκδηλώσεις κλπ, ότι είναι σοβαρά  δεσμευμένοι.  

Ο μόνος τρόπος για την αλλαγή σελίδας στην Ελλάδα, προκειμένου να υπάρξει οικονομική, κοινωνική και πολιτική ανασυγκρότηση, είναι η ανάγκη εφαρμογής ριζικών αλλαγών στο σύστημα, από πολιτικές δυνάμεις που έχουν την πίστη αλλά  και τη δυνατότητα να ανοίξουν το δρόμο προς την Εθνική μας Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Κυριαρχία, την Πρόοδο και την Ανθρωπιά. 

Και αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν μπορούν να συγκροτούνται από παλιά υλικά, αλλά από νέες πολιτικές δυνάμεις, όπως είναι το ΕΠΑΜ,  που να μπορούν να  σταθούν δίπλα στο λαό και τα συμφέροντά  του.

TAΣΟΣ ΙΣΑΑΚ - ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ - 1996 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

11 Αυγούστου 1996 & 14 Αυγούστου 1996.

Δύο ημερομηνίες οι οποίες θα μείνουν χαραγμένες για πάντα σε όλους εκείνους που απλά ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ.

Στις 11 Αυγούστου δολοφονείται από εξαγριωμένο πλήθος τουρκοκυπρίων ο Τάσος Ισαάκ μερικά μέτρα από τα συρματοπλέγματα που χωρίζουν την Κύπρο στην Δερρύνεια, έπειτα από διεθνή μοτοσυκλετιστική πανευρωπαϊκή πορεία για την ανάδειξη του κυπριακού προβλήματος. Ο Τάσος Ισαάκ προσπάθησε να γλιτώσει κάποιον άλλο από τα χέρια των μαινόμενων τούρκων οι οποίοι λυσασμένοι τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου με πέτρες, κλωτσιές, λοστούς, σε όλο το κορμί του αλλά και το κεφάλι του.

Τρεις μόλις μέρες αργότερα στην ίδια περιοχή, ο ξάδερφος του θύματος, Σολωμός Σολωμού, ξέφυγε από την ειρηνευτική δύναμη και πέρασε στο τουρκικό φυλάκιο με σκοπό να κατεβάσει την σημαία του τούρκου εισβολέα. Του δολοφόνου του Τάσου. Με περίσσια παληκαριά και ενώ οι φίλοι του φώναζαν με απελπισία ";που πας ρε μαλάκα θα σε σκοτώσουν";, αυτός με το τσιγάρο να κρέμεται στο στόμα του έτρεξε λίγα μέτρα, και ξεκίνησε να ανεβαίνει τον ιστό όπου βρισκόταν η τούρκικη σημαία. Δύο μέτρα από το κυπριακό χώμα, ενώ ο Σολωμός ήταν στο κοντάρι του ιστού, ακούστηκε ο πρώτος πυροβολισμός, τον πέτυχε στον λαιμό, πριν προλάβει και πέσει στο χώμα τον πετυχαίνει ακόμα μία σφαίρα στο πρόσωπο και ενώ ήταν στο χώμα ακόμα μία στο στομάχι.

ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΗΣΜΟΝΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ
http://tich-cy-gr.blogspot.com/2012/0...

ApollwNotos

Με ψύχραιμη ματιά:Τι ακριβώς συμβαίνει με τη Β.Κορέα;

Δημήτρης Κυπριώτης*

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ και Β. Κορέας είναι μια πολύ παλιά ιστορία που ανάγεται στη διαίρεση της χερσονήσου σε αμερικανικό προτεκτοράτο(Νότιος Κορέα)και κινεζική σφαίρα επιρροής (Β.Κορέα). Οι αντιπαραθέσεις αυτές είναι συνεχόμενες όλα αυτά τα χρόνια και έχουν περάσει από διάφορες φάσεις κρίσεων.

Η κρίση όμως που εξελίσσεται  μεταξύ των δύο χωρών  τον τελευταίο καιρό, ξεπερνάει τις συνηθισμένες αντιπαραθέσεις, αφού φαίνεται ότι είμαστε πολύ κοντά στο να κινδυνεύσουμε να ζήσουμε σκηνές πολέμου και μάλιστα με απρόβλεπτες διαστάσεις, λόγω των αναπόδεικτων απειλών χρήσεως πυρηνικών βομβών εκ μέρους της Β. Κορέας

Όμως για να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα, για το τι ακριβώς συμβαίνει στην περιοχή, πρέπει να πάρουμε το νήμα αυτής της ιστορίας από την αρχή.

Η πρώτη και πολύ εύκολη ανάγνωση του αφηγήματος που μας «σερβίρεται» από τα ΜΜΕ είναι ότι εκεί στη Β.Κορέα, υπάρχει ένας παλαβός δικτάτορας που έχει πάντα το χέρι του πάνω σε ένα κουμπί και είναι έτοιμος να το πατήσει (υπάρχουν και σχετικές φωτογραφίες) και να κάνει πυροτέχνημα όχι μόνο  την περιοχή, αλλά και όλον  τον κόσμο.

Έτσι μπροστά σε αυτήν την παγκόσμια απειλή, τρέχουν όπως κάνουν πάντα άλλωστε οι καλοί του κόσμου (ΗΠΑ), για να βάλουν τάξη και να εμποδίσουν τον απειλούμενο Αρμαγεδδώνα! Στο σχετικό αυτό αφήγημα υπάρχουν και δράκοι με τρία κεφάλια και άλλα ευτράπελα. Πίσω όμως από αυτήν την ιστοριούλα υπάρχει και η πραγματική αιτία.

Αλήθεια, τι ακριβώς να θέλουν οι Αμερικάνοι και περιφέρονται συνεχώς γύρω από αυτήν την περιοχή; Γιατί δεν αφήνουν τον ….τρελό στην τρέλα του; Η απάντηση είναι μία και δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας. Θέλουν τον περιορισμό και τον έλεγχο της Κίνας. Πως όμως θα τον πετύχουν; Μα με τη φυσική και συνεχή αμερικανική στρατιωτική παρουσία που είναι όμως δεδομένη στην κατακτημένη από το Β΄ ΠΠ Ιαπωνία και στη Ν. Κορέα μετά τη διαίρεση της χερσονήσου, όπως έχουμε προαναφέρει.

Κάπως έτσι αν δούμε τα πράγματα θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε το τι ακριβώς παίζεται εκεί, αρκεί όμως να λάβουμε υπόψη μας και μία ακόμη σοβαρή παράμετρο, που  το «μίσος» που χωρίζει τους δύο συμμάχους των Αμερικανών εκεί την Ιαπωνία και τη Ν. Κορέα, κάτι που δυσχεραίνει την κατάσταση για τις ΗΠΑ.

Με ποιο λοιπόν τρόπο ισορροπούν οι Αμερικανοί σε αυτό το δύσκολο γεωπολιτικό παιχνίδι με στόχο να διαιωνίζουν την παρουσία τους στην περιοχή; Μα είναι φανερό πλέον. Με το να μετατρέψουν σε σκιάχτρο τη Β. Κορέα, της οποίας η εκάστοτε «τρελή» πολιτική ηγεσία, διακατέχεται από τη μανία της κατάκτησης όλου  του κόσμου κι έχει  έτοιμα να εκτοξεύσει εναντίον του  πυρηνικά βλήματα, όπως διαβάζουμε για πολλά χρόνια τώρα καθημερινά σε πάσης φύσεως έντυπα.

Πραγματικός στόχος των Αμερικανών η Κίνα

Αφού ο μπαμπούλας του κόσμου έχει κατασκευαστεί και δείχνεται φανερά, πρέπει τώρα να υπάρξουν και οι σχετικές αποδείξεις που θα στηρίζουν αυτόν το φόβο. Έτσι λοιπόν η Υπηρεσία Πολιτικής  Προστασίας της Ιαπωνίας, αναφέρει συγκεκριμένα. «Για να διανύσει ένας πύραυλος της Β. Κορέας 1.600 Χιλιόμετρα, τόσα είναι αυτά που τους  χωρίζουν, απαιτούνται μόνο 10΄της ώρας και εμείς θα μπορέσουμε να τον εντοπίσουμε αρκετά λεπτά αργότερα, επειδή δεν είναι εύκολα ανιχνεύσιμος μόλις αυτός εκτοξευθεί»

Έτσι λοιπόν αρχίζει να εξαπλώνεται ο φόβος και να ζητείται πλέον η συνδρομή των Αμερικανικών ΕΔ, για να μπορέσουν να εντοπίζουν άμεσα την απειλή με τα μέσα που αυτές διαθέτουν. Οι ΗΠΑ ακούγοντας αυτές τις εκκλήσεις των συμμάχων τους, ξεκινούν τη διαδικασία μεταφοράς του συστήματος THAAD στη Ν. Κορέα, κάτι το οποίο οι Αμερικανοί θεωρούν πολύ σημαντικό για την προστασία τόσο της Ν. Κορέας, όσο και των συμμάχων τους από μία πολύ πιθανή πυραυλική επίθεση της Βόρειας Κορέας.

Τώρα το γεγονός  ότι το πανίσχυρο αυτό ραντάρ που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της συγκεκριμένης απειλής, μπορεί να «δει» πολλές περιοχές της Κίνας και να υπονομεύσει την ασφάλειά της, προφανώς αυτό είναι εντελώς τυχαίο και δεν εντάσσεται στα σχέδια των ΗΠΑ που ετοιμάζονται να τιμωρήσουν τον τρελό δικτάτορα Κιμ και να απαλλάξουν έτσι  τη Β.Κορέα από την παρουσία του.

* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ