Μια ξεχωριστή βραδιά με τον «ΗΓΕΜΟΝΑ» του Νικολό Μακιαβέλλι!

Του Δημήτρη Κυπριώτη                              

Χθες οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΚΑΡΑΒΑΙΟΣ,  με τη συνεργασία του Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης και του Εξωραϊστικού Συλλόγου Βούλας «Ευρυάλη»,  παρουσίασαν στην αίθουσα «ΙΩΝΙΑ» του Δήμου ΒΒΒ,  το σπουδαίο έργο του Νικολό Μακιαβέλλι «Ο ΗΓΕΜΟΝΑΣ», με λεπτομερή  σχολιασμό του από τον (Μέγα) Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Τη γλωσσική επιμέλεια  καθώς και την επιμέλεια έκδοσης, είχε ο εκδότης, δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής Κώστας Βενετσάνος.

Η χθεσινή βραδιά στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του υπόψη Δήμου, όπως τουλάχιστον την αισθάνθηκα, ήταν πραγματικά ξεχωριστή για την πνευματικότητα της, τον αισθητικό της χαρακτήρα, αλλά κυρίως τον εκπαιδευτικό τόνο του έργου, όπως αυτό προλογίστηκε από τους εξαίρετους παρουσιαστές του (Δήμαρχο ΒΒΒ Γρ. Κωνσταντέλλο, Κ. Βενετσάνο, Β. Πολύδωρα, Δ. Ράπτη , Θ. Γεωργίου).

Αξίζουν ειλικρινά συγχαρητήρια στον Κ. Βενετσάνο, ακατάπαυστο αέναο πολίτη του Δήμου μας,  αγωνιστή της Δημοκρατίας και του πνεύματος,  φίλο και συναγωνιστή στους κοινωνικούς μας αγώνες, για τη νέα  του τολμηρή  απόπειρα της έκδοσης του έργου, όταν αυτό είχε εκδοθεί  πριν από 50 χρόνια, πάλι από τις εκδόσεις του, σε χρόνους δύσκολους, την  περίοδο της Χούντας, όταν η λογοκρισία τότε ενέκρινε μεν το έργο, αλλά του έκοψε μία φράση, από τη βιογραφία του Μακιαβέλλι, όπως αναφέρεται και αποδεικνύεται στο τέλος της τρέχουσας έκδοσης.

Τονίστηκε κατά κόρο χθες ότι,  Ο ΗΓΕΜΟΝΑΣ δεν είναι απλά ένα ΒΙΒΛΙΟ είναι ΣΧΟΛΕΙΟ!

Πιστεύω ότι  αξίζουν να σημειωθούν μερικές από τις επιγραφές που κοσμούσαν την αίθουσα, αφού ο χώρος εδώ δεν προσφέρεται  για άλλον σχολιασμό. Έτσι λοιπόν:

Ο Ζαν Ζαν Ρουσώ είχε γράψει στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο»:  «Ο Ν. Μακιαβέλλι προσποιούμενος ότι διδάσκει τους βασιλείς, δίδαξε τους λαούς»

ΣΣ. Το κακό είναι ότι οι διδασκαλίες του Μακιαβέλλι διαβάστηκαν από τους «βασιλείς» και όχι από τους λαούς!

Ο ίδιος ο Ναπολέων επισημαίνει στο παρόν έργο, ότι δεν ξέρουν να διαβάζουν ούτε οι « βασιλείς» Οι Ηγεμόνες κάθε είδους και διαμετρήματος, «τέτοια βιβλία δεν διαβάζονται όπως τα μυθιστορήματα»(κεφ. 129, σελ.288)

Για την επιθυμία των λαών για αλλαγή, ο Ν.Μ λέει: «Κάθε αλλαγή αφήνει, πάντα, ακρογωνιαίο λίθο, απ΄ όπου θα δεθεί η οικοδόμηση μιας νέας αλλαγής»

Το έργο κυκλοφορεί σε δύο εκδόσεις: Μαλακό εξώφυλλο και Επετειακή έκδοση αριθμημένη , δερματόδετη.

Πληροφορίες απόκτησης: Εκδόσεις Σκαραβαίος Βούλα, Στρ. Παπάγου 6 τηλ.: 210 8959.004 ,  e-mail press!ebdomi.com

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης του Ανδρέα Γεωργίου! Μπράβο!

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Σημείωση: Ο άνθρωπος πάνω στον οποίο στηρίχθηκαν δανειστές και τα εδώ φερέφωνα τους, για να υποδουλώσουν τον Ελληνικό λαό, για μια ακόμη φορά όλα τα δικονομικά κόλπα που παίχτηκαν, δεν μπόρεσαν να τον στηρίξουν και να τον απαλλάξουν από τις βαριές κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ο ίδιος δηλώνοντας την αποστροφή του προς τα όργανα της Δικαιοσύνης, έχει εγκαταλείψει τα θύματά  του,  την Ελλάδα και τους Έλληνες , εγκατεστημένος εκεί που νοιώθει ασφαλής!!  Να δούμε όμως τελικά αν θα αποδοθεί η Δικαιοσύνη που του αρμόζει! Μέχρι στιγμής, τα γεγονότα δεν τον ευνοούν και αρχίζει να ανησυχεί….

Απορρίφθηκε από το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου η αίτηση αναίρεση που είχε ασκήσει ο πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου για την υπόθεση της παράβασης καθήκοντος, στο πλαίσιο της οποίας κατηγορείτο ότι δεν ενημέρωνε το διοικητικό συμβούλιο της Αρχής πριν αποστείλει τα στοιχεία για το έλλειμμα του 2009 στη Eurostat (πλημμέλημα).

Παρά την αντίθετη εισήγηση της αντεισαγγελέως του Α.Π. Ευσταθίας Σπυροπούλου, η οποία είχε προτείνει την «αθώωσή» του, δηλαδή να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης που έχει υποβάλει ο ίδιος κατά της απόφασης του Εφετείου με την οποία του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών η ποινή του έγινε αμετάκλητη (πρωτοδίκως είχε απαλλαγεί).

Όπως είναι γνωστό, ο κ. Γεωργίου έχει μια άλλη σοβαρή εκκρεμότητα: θα τεθεί και τρίτη φορά στην κρίση του Συμβουλίου Εφετών, για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, την κατηγορία δηλαδή περί διόγκωσης του ελλείμματος του 2009, με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί η υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς μνημονίων.

Πηγή: ΑΠΕ

Μόνο τα συμφέροντα της Ελλάδας δεν εξυπηρετεί η «φούρια» συμφωνίας με τα Σκόπια!

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Οι Έλληνες από τη στιγμή που η κυβέρνηση  Τσίπρα, ανέλαβε να λύσει το πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων,  με  την υπογραφή τελικής συμφωνίας με το υβρίδιο, έχουν ακούσει τα πάντα σχετικά  με τα καλά που θα μας προσφέρει αυτή η συμφωνία.

Το θέμα όμως είναι ότι ΠΟΤΕ δεν άκουσαν οι Έλληνες ποια είναι αυτά τα καλά, πέραν αυτών της παράδοσης  του ονόματος της Μακεδονίας, της ιστορικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς, αλλά και  του κύριου προβλήματος  που κρύβεται καλά  πίσω από τη συμφωνία αυτή, αν τελικά υπογραφεί, που δεν άλλο από την έναρξη  του διαμελισμού του ενιαίου και αδιαίρετου της υπόστασης της  πατρίδας  μας.

Το ερώτημα στο οποίο ποτέ δεν απάντησε, με σχετική έστω ειλικρίνεια αυτή η κυβέρνηση και ιδιαίτερα  ο εργολάβος που ανέλαβε να φέρει σε πέρας την κατεδάφιση της χώρας,  ο κ Κοτζιάς,  ενεργών ως  υπουργός Εξωτερικών και υπεύθυνος των «σκληρών» διαπραγματεύσεων, ποια είναι τελικά τα Ελληνικά συμφέροντα που εξυπηρετεί αυτή η βιασύνη για την υπογραφή  συμφωνία, πέραν της εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων;

Και αυτό είναι φανερό, τόσο από τα λόγια διπλωματικής αβρότητας  που ανταλλάσσουν με κάθε ευκαιρία οι υπουργοί Εξωτερικών, αλλά και οι ίδιοι οι πρωθυπουργοί Ελλάδας και Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όσο και τα διαπιστευτήρια  που πρέπει να δείχνουν  αυτοί, έστω και μέσω φωτογραφιών, προς τρίτους.

Πέραν αυτών όμως, οι υψηλές αντιπροσωπείες και των δύο,  έχουν και ένα άλλο κοινό. Είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τους λαούς τους, με σκοπό να παρακάμψουν τη βούλησή τους. Οι μεν σε ότι αφορά τον τρόπο και το μέσο για να παραδώσουν όσια και ιερά, οι δε για να συνεχίζουν να τα σφετερίζονται ακόμη και μετά την υπογραφή της τελικής συμφωνίας

Βέβαια η κυβέρνηση Τσίπρα είναι συνηθισμένη  από το να νομίζει ότι μπορεί να «μανιπουλάρει» τον Ελληνικό λαό επ΄ άπειρο, η δε του Ζάεφ νομίζει ότι θα τα καταφέρει καλλίτερα από τους προηγούμενους.  Βέβαια είναι  και αυτά τα συλλαλητήρια στη μέση που εμποδίζουν τον τελικό τους σκοπό, όμως αυτοί οι πρωθυπουργοί και οι ακόλουθοι τους, είναι ταγμένοι στο να επιτύχουν, αφού έχουν αναγνωρίσει την  ανάγκη εμπέδωσης των ευρωατλαντικών θεσμών στα δυτικά Βαλκάνια και έχουν υποσχεθεί να πράξουν κάθε τι για αυτό!!

Βλέπετε μπροστά στην ανάγκη της υπεράσπισης των αμερικανό-γερμανικών στρατηγικών και οικονομικών συμφερόντων, τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ. Ζάεφ αντιμετωπίζουν με γενναιότητα το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται απόφαση, πέραν της εντολής και της αγωνίας των πολιτών τους. Όμως είπαμε, προέχουν   τα συμφέροντα και οι εντολές  των «μεγάλων» και οι λαοί μπορούν να περιμένουν. Άλλωστε νομοτελειακά κάποτε θα έρθει και η σειρά τους να έχουν λόγο. Προς το παρόν μιλάνε οι υπεύθυνοι κυβερνήτες τους αφού αυτοί κάτι περισσότερο ξέρουν από τους κυρίαρχους λαούς!

Και για να μην νομίζετε ότι όλα αυτά που γράφουμε  είναι λόγια του αέρα, ας δούμε και τα επίσημα στοιχεία.

Αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, απαντώντας σε ερώτηση του ειδησεογραφικού πρακτορείου  ΑΠΕ-ΜΠΕ, επαναδιατύπωσε την πάγια θέση των ΗΠΑ για το θέμα του ονοματολογικού δηλώνοντας, ότι : «Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να υποστηρίζουν τις  εν εξελίξει συνομιλίες που διεξάγονται υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών για την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ». Και συνέχισε λέγοντας: «Ενθαρρύνουμε τους ηγέτες των δύο χωρών να βρουν αμοιβαία αποδεκτή λύση προς το συμφέρον της ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης, της οικονομικής ευημερίας, της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή»

Καθαρά πράγματα και χωρίς πολλά λόγια, που δίνουν καθαρή την εντολή, για λύση που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και μόνον αυτά, αφού αυτά έχουν σημασία. Ούτε για τα «μάτια του κόσμου» δεν ακούστηκε έστω και διπλωματικά η παραμικρή φράση για την εξυπηρέτηση και των εθνικών  συμφερόντων.

Τι μένει λοιπόν για να απορρυθμιστούν τα πάντα, έστω και αν άλλες είναι οι επιθυμίες και οι διαταγές των ξένων συμφερόντων;

  

Μόνο η δυναμική αντίσταση και η αντίδραση του Ελληνικού λαού!

Όλα τα άλλα που λέγονται από την αναξιόπιστη κυβέρνηση Τσίπρα, αλλά και όσα  πολιτικά μισόλογα ακούγονται από την αντιπολίτευση, ότι και καλά η  σύναψη διεθνούς συμφωνίας  θα είναι δεσμευτική και θα διασφαλίζει την ελληνική πλευρά, ακόμη και μετά την παραχώρηση του veto για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ ή για την έναρξη ενταξιακών  διαπραγματεύσεων τους  με την ΕΕ, είναι λόγια και μόνο λόγια για να κάμψουν την αντίσταση του λαού.

Η Ελλάδα είναι φανερό ότι μόνο τα δικά της συμφέροντα δεν εξυπηρετεί και αυτό που θα γίνει,αν εφαρμοστεί μία τελική συμφωνία με τα Σκόπια, είναι να βάλει ακόμη μία πυρκαγιά στα σωθικά της.

Τώρα δεν φτάνει μόνο ένα περιστασιακό ΟΧΙ του Ελληνικού λαού που να εξαντλείσαι σε ένα ακόμη συλλαλητήριο. 

Τώρα χρειάζεται να δείξει  ο λαός τη δύναμή  του με συνεχείς κινητοποιήσεις,  αφού δεν απειλείται μόνο η Μακεδονία, απειλείται όλη  η ΕΛΛΑΔΑ!

Και τι πρέπει να κάνουμε; «Να πάρουμε (Οι Έλληνες)τη χώρα στα χέρια μας»!

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Αυτό είναι ένα κλασικό ερώτημα και ταυτόχρονα μία κλασική απάντηση, όταν  ερωτώντες και ερωτώμενοι θέλουν να υποστηρίξουν τη δική τους  θέση,  σε σχέση με το πως πρέπει να αντιδράσουν στη σημερινή πολιτική κατάσταση,  που τείνει να αφανίσει στην κυριολεξία την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Αυτές όμως οι ερωτήσεις και οι  απαντήσεις μπορεί να έχουν γίνει κλασικές, αλλά στην ουσία, ενώ για τον καθένα που τις εκφέρει μπορεί να σημαίνουν κάτι, ενδέχεται ο υπόλοιπος κόσμος που τις ακούει πολλές φορές, να μην μπορεί να καταλάβει κάτι παραπάνω. Αυτός είναι και ο λόγος που η απάντηση « να πάρουμε  τη χώρα στα χέρια μας», ακολουθείται από μια δεύτερη ερώτηση,  που έχει όμως  έντονα τα σημάδια  απορίας, «δηλαδή πως θα γίνει αυτό»; αφού οι πολίτες αδυνατούν να πιστέψουν ότι μόνοι τους μπορούν να κάνουν κάτι παρόμοιο.

Για να μπορέσουμε λοιπόν να κάνουμε την απάντησή μας κατανοητή, χρειάζεται μάλλον  να δώσουμε περισσότερα στοιχεία, στο που βρίσκεται σήμερα η χώρα, έστω και αν ο περισσότερος κόσμος βιώνει αυτήν την κατάστασης, μέσα από την ίδια τη ζωή του. Ίσως ακόμη να πρέπει να στηριχθεί περισσότερο αναλυτικά  η απάντηση μας, αφού υπάρχει και ένας κόσμος που αισθάνεται πολιτικά ενοχικά ή απατημένος, από το γεγονός ότι ο ίδιος στήριξε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που κουρέλιασε στην κυριολεξία όνειρα, αγώνες, αλλά ακόμη- ακόμη και ευκαιριακά  με τη  ψήφο του, απλά και μόνο για να φύγουν …οι άλλοι!

Απορρύθμιση της διεθνούς ισορροπίας δυνάμεων

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Τα τελευταία διεθνή γεγονότα που συμβαίνουν τόσο στο εγγύς περιβάλλον της Ελλάδας, αλλά και στο ευρύτερο περιφερειακό, έρχονται να επιβεβαιώσουν τη γενικότερη απορρύθμιση της διεθνούς ισορροπίας των παγκόσμιων δυνάμεων, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Ο μονοπολικός κόσμος που είχε διαμορφωθεί με την κυριαρχία των ΗΠΑ στη 10 ετια του ΄90, έχει προ πολλού εγκαταλειφθεί, κάτω από την πίεση των νέων συνθηκών  που επικράτησαν στη διεθνή Γεωπολιτική σκακιέρα, είτε αυτές οι συνθήκες  εκφράστηκαν από  Γεωοικονομικά ή Γεωστρατηγικά νέα δεδομένα.

Το άνοιγμα των ασιατικών αγορών, η ανασυγκρότηση  της Ρωσίας με την εμφάνιση Πούτιν,  η ραγδαία οικονομική και τεχνολογική άνοδος της Κίνας, αλλά και η απατηλή ισχυροποίηση της Ευρώπης, ανέκοψαν τη συνολική επικράτηση της  Pax Americana και αντί αυτής, έχουμε την ανατολή ενός πολυπολικού κόσμου με πολύ έντονη την παρουσία της Ρωσίας, την ανάδειξη της Κίνας ως κέντρου της ασιατικής έκφρασης, που έχει τώρα όμως και παγκόσμιες βλέψεις.

Κοντά στους μεγάλους αυτούς παγκόσμιους παίκτες, η «Γηραιά Ήπειρος» παρακολουθεί από κοντά την κατάσταση όπως εξελίσσεται, με κρυμμένους τους  σημαντικούς  θησαυρούς που έχει, αλλά με περιορισμένη και περιθωριακή παρουσία τόσο στο οικονομικό όσο και στο πολιτικό της βεληνεκές, σε βαθμό τέτοιο , που αδυνατεί να εκφέρει συγκροτημένη άποψη, αλλά ούτε να μπορεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο σε γεωπολιτικό επίπεδο.

Σε αντίθεση όμως με την Ευρώπη, η Τουρκία είναι εκείνη που επιθυμεί διακαώς να αποκτήσει περιφερειακή βάση, προβάλλοντας με κάθε δυνατό τρόπο τη Νέο-Οθωμανική της ταυτότητα. Στην προσπάθειά της αυτή έχει τη συνδρομή προς το παρόν της Ρωσίας, που πιστεύει ότι έχει αποκτήσει επιτέλους την πολυπόθητη πρόσβαση στις θερμές θάλασσες και ιδιαίτερα στα νερά της Μεσογείου.

Η μέχρι σήμερα ισχυρή θέση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, η οποία απωλέσθηκε σε κάποιο βαθμό, μετά την απόφαση επί προεδρίας Obama να υπάρξει η σταδιακή αποδέσμευση  των ΗΠΑ από το Ιράκ,  έχει αντικατασταθεί αντίστοιχα από τη Ρωσία, η οποία  έχει καταφέρει να εδραιώσει ένα γεωστρατηγικό «προγεφύρωμα» στην περιοχή, με πολύ μεγάλο οικονομικό και ανθρώπινο κόστος.

Η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ, του προέδρου D. Trump, έστω και καθυστερημένα, επιχειρεί να κάνει μία αναδιάταξη των δυνάμεών της στην περιοχή,  ανακαλύπτοντας μάλιστα  ο ίδιος ότι το δόγμα «Πρώτα η Αμερική», δεν μπορεί να ισχύσει με την πλήρη απόσυρση των δυνάμεών της και τον περιορισμό στην ενδοχώρα της, όσο πλούσια και αν είναι αυτή, σε πρώτες ύλες, βιομηχανία και ανθρώπινο δυναμικό. 

Στην απέναντι πλευρά των ισχυρών, η συνεχιζόμενη και πολύ εντυπωσιακή οικονομική και βιομηχανική άνοδος της Κίνας, είναι αδύνατο να αναχαιτιστεί με «μάχες οπισθοφυλακής» που διεξάγονται με εμπορικές κυρώσεις. Μπροστά λοιπόν στις καταστάσεις αυτές, το στρατό-βιομηχανικό σύμπλεγμα  των ΗΠΑ, βλέποντας την επιχειρούμενη αναστροφή του κλίματος,  ανέλαβε πρωτοβουλίες στη Μ. Ανατολή, μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων, με επίκεντρο τον άξονα Συρίας –Ιράν. Μάλιστα στον ίδιο χώρο, δηλαδή επί  Συριακού εδάφους, ξεκίνησε  κλιμακούμενη και η στρατιωτική αντιπαράθεση Ιράν-Ισραήλ, που θα πρέπει να τη δούμε ως  πρόγευση ενός πολύ πιθανού μελλοντικού πολέμου.

Μέσα σε αυτό το σύμπλεγμα δυνάμεων στο συγκεκριμένο χώρο, η Τουρκία επιχειρεί συστηματικά, ενεργώντας  μάλιστα ανάμεσα στα «πόδια των ελεφάντων» και με ταυτόχρονη αθέτηση υποχρεώσεών της στο ΝΑΤΟ,  να επωφεληθεί των καταστάσεων που έχουν δημιουργηθεί,  προσπαθώντας να παγιώσει τη θέση της στη βορειοανατολική Συρία με την κατοχή εδαφών, αποβλέποντας πάντα στον κύριο στόχο της που είναι η συμμετοχή της στον έλεγχο των πετρελαίων του Κιρκούκ και της Μοσούλης, αλλά και στη μη δημιουργία Κουρδικού κράτους στα Νότια σύνορά της.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποια μπορεί να είναι τα ανταλλάγματα που προσφέρει Τουρκία στην επιτυχία των παραπάνω  προσπαθειών της, παραμένοντας μόνο σε εικασίες, που οδηγούν ενδεχομένως στην απόσυρση της από την κυπριακή ΑΟΖ και από τα όποια ενδιαφέροντά της στη Β. Αφρική, αλλά ποτέ δεν θα εικάζαμε από τα τετελεσμένα που προσπαθεί να επιβάλει στο Αιγαίο. Η ανακάλυψη μάλιστα σημαντικών κοιτασμάτων στον άξονα Δέλτα του Νείλου-Κύπρου-Κρήτης, δηλαδή σε μια μη ελεγχόμενη γεωγραφική περιοχή από την ίδια, έχει μεγαλοποιήσει τον εκνευρισμό  και την επιθετικότητά της, όσο διαπιστώνει ότι παραμένει εκτός «τραπεζιού».

Τι θα γίνει όμως από εδώ και στο εξής; Είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθεί ακόμη και από τους καθ΄ ύλη και σπουδή  επιστήμονες, σε ότι αφορά σε επόμενες δράσεις και συνεχόμενες κινήσεις των βασικών γεωπολιτικών παικτών, δηλαδή των ΗΠΑ, Ρωσίας, Κίνας, Ιράν , Ισραήλ και Τουρκίας τώρα, στη γεωπολιτική και Περιφερειακή σκακιέρα.

Αυτό όμως που διακρίνεται ακόμη και από μη ειδικούς,  είναι η αυξανόμενη πόλωση, που κλιμακώνεται από τον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ-Κίνας, την απομόνωση της Ρωσίας από διάφορες κυρώσεις προερχόμενες κυρίως από ΗΠΑ-Ηνωμένο Βασίλειο και τελευταία από το casus belli, για στρατιωτική συμμαχική επέμβαση στη Συρία, λόγω της υποτιθέμενης επίθεσης με χημικά της Συρίας κατά αμάχων. Κοντά σε αυτά τα δεδομένα, βρίσκεται  και η πρόσφατη απόφαση του προέδρου D. Trump,  για απόσυρση των ΗΠΑ   από τη συμφωνία περιορισμού του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.

Όλα τα παραπάνω,  συσχετιζόμενα όμως  και με την αύξηση των πρώτων υλών, με το αργό πετρέλαιο και το χρυσό να σημειώνουν συνεχόμενα ανοδικά ρεκόρ, αλλά κι την πρόσφατη αύξηση των επιτοκίων από την αμερικανική Fed,  είναι σημάδια μιας μεγάλης «θύελλας» για μια  ευρύτερη ανάφλεξη, που δεν έχει  ξεσπάσει ακόμα.

Έδωσαν άδεια για προεκλογική συγκέντρωση Τούρκου υποψηφίου προέδρου στη Θράκη!

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Ναι είναι αλήθεια και γεγονός !! Θα τρελαθούμε εντελώς! Έδωσαν άδεια για προεκλογική συγκέντρωση Τούρκου υποψηφίου προέδρου στη Θράκη!

Όταν τα περισσότερα κράτη της Ευρώπης απαγόρευσαν προεκλογικές συγκεντρώσεις Τούρκων υποψηφίων στα εδάφη τους, η Ελληνική κυβέρνηση για μια ακόμη φορά δεν  μπορεί να σταθεί στο ελάχιστο ύψος αξιοπρέπειας!

Αλλά για ποιες κυβερνήσεις μιλάμε; Για αυτές που παρέδωσαν Εθνική κυριαρχία, που εφαρμόζουν Διεθνείς Δανειακές Συμβάσεις και Μνημόνια χωρίς να ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο, που ξεπουλάνε και υποθηκεύουν το δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο της χώρας;

Και ζητάμε από τις κυβερνήσεις αυτές και ειδικά αυτήν που κυβερνά τώρα να κάνει έστω και το ελάχιστο , να απαγορεύσει δηλαδή στον υποψήφιο της τουρκικής αντιπολίτευσης Μουχαρέμ Ιντζέ,  να κάνει προεκλογική ομιλία στη Θράκη; Αστεία πράγματα.  Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Εθελόδουλοι μέχρι αηδίας.

Δεν φτάνουν οι απειλές της Τουρκίας και ειδικά αυτού του συγκεκριμένου υποψήφιου που έχει επίσημη θέση την εισβολή και αρπαγή 18 νησιών μας, αλλά θέλουμε να έρθει να μας το πει κατάμουτρα και εδώ στην Κομοτηνή και στη Ξάνθη.

Δεν αρκούν τα δύο στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεών μας που κρατούνται  παράνομα  όμηροι στις φυλακές του Ερντογάν, δεν φτάνουν τα Ίμια και οι διεμβολισμοί  των σκαφών μας, για αυτό και η κυβέρνηση της κολοτούμπας δίνει στεγνά  τη Μουσουλμανική μειονότητα  στους Τούρκους ως Τουρκική!

Και καλά η κυβέρνηση αυτή, το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα που βρίσκεται; Βλέπει; Ακούει; Και τι κάνει; Ούτε μια απλή διαμαρτυρία ή ερώτηση για τα μάτια του κόσμου δεν έκανε. 

Εθισμένοι πλέον όλοι τους στην ενδοτικότητα και στις υποχωρήσεις, δεν καταλαβαίνουν απολύτως τίποτα. Μας φτύνει κατάμουτρα το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας και εμείς  τους επιτρέπουμε  να στήσουν  πανηγύρια και να χορεύουν καρσιλαμάδες στη Θράκη!!

Αθάνατες ελληνικές πολιτικές ραγιάδικες ηγεσίες!

Ποιος τελικά θα κυβερνήσει στην Ιταλία; Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Γερμανία, οι Οίκοι αξιολόγησης ή η πλειοψηφία του Ιταλικού λαού;

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Όταν ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Sergio Matarella, «εξαφανίστηκε» στην κυριολεξία από τη χώρα του στα «σκοτεινά δωμάτια» των Βρυξελλών, παραμονές της κατάθεσης της επίσημης πρότασης για το σχηματισμό κυβέρνησης, υπό  τον Giuseppe Conte  που πρότειναν τα κόμματα της Λίγκας και των Πέντε Αστέρων, που πλειοψήφησαν στις πρόσφατες Εθνικές εκλογές, πολλοί κατάλαβαν ότι τα πράγματα δεν θα εξελίσσονταν ομαλά, αν υπήρχε διαφωνία σε πρόσωπα.

Οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν, αφού ο ΠτΔ απέρριψε την πρόταση του υποψήφιου πρωθυπουργού, επειδή στη σύνθεση της κυβέρνησης περιλαμβανόταν στη θέση του υπουργού Οικονομικών ο Paolo Savona, ένας 80 χρονος οικονομολόγος, γνωστός πολέμιος του Ευρώ!

Να λοιπόν που η Δημοκρατία λειτούργησε άψογα στην Ιταλία! Για αυτό ο Conte εξερχόμενος του προεδρικού μεγάρου,  δήλωσε στους δημοσιογράφους : «Ευχαριστώ τον πρόεδρο και τους επικεφαλής των κομμάτων. Κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια σε κλίμα συνεργασίας με τις δυνάμεις που με υπέδειξαν» και αποχώρησε, αφού ήδη είχε καταθέσει την εντολή, μη δεχόμενος αντικατάσταση του Savona.

Αμέσως μετά, όπως ήταν φυσικό ήρθαν οι καυστικές δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών της Λέγκας και των Πέντε Αστέρων που με τη σειρά τους δήλωσαν:

Mateo Salvini (Λέγκα): « Σε μια δημοκρατία, εάν είμαστε ακόμη δημοκρατία, υπάρχει μόνο ένα πράγμα που μπορεί να γίνει. Να αφήσουμε τους Ιταλούς να μιλήσουν». Υποδεικνύοντα ς έτσι, εκλογές. Στη συνέχεια δήλωσε: «Μαζί με τα Πέντε Αστέρια εργαστήκαμε σκληρά, μέρα και νύχτα, για να γεννηθεί η κυβέρνηση, αλλά υπάρχει μία αρχή που είναι απαράβατη, αφού για την Ιταλία αποφασίζουν Ιταλοί και όχι Γερμανοί ή άλλες εθνικότητες»  Και συνέχισε περισσότερο διαφωτιστικός σε σχέση με τις προηγούμενες δηλώσεις και,  τόνισε.  «Όλα αυτά ισχύουν αν υπάρχει Δημοκρατία, αλλά αν έχουμε μία αλυσίδα  που δεν μας επιτρέπει να επιλέξουμε έναν υπουργό που δεν αρέσει στο Βερολίνο κα στις ισχυρές εξουσίες, σημαίνει ότι είναι ο σωστός υπουργός»

Από την πλευρά των Πέντε Αστέρων ο πρόεδρος των Πέντε Αστέρων Di Maio δήλωσε: «Πρέπει να μας πουν ότι οι εκλογές είναι άχρηστες και ότι τις κυβερνήσεις τις αποφασίζουν οι οίκοι αξιολόγησης και τα χρηματοπιστωτικά  λόμπι. Πρόκειται για ένα επίπεδο της θεσμικής σύγκρουσης που δεν είχαμε ζήσει ποτέ. Και το θέμα είναι ότι αν ξαναψηφίσουμε, πάρουμε το 80% και ξαναπροτείνουμε Savona, θα μας πουν και πάλι όχι»

Και απέναντι στις δηλώσεις αυτές, ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Matarella δήλωσε: «Θεμελιώδους σημασίας η συμμετοχή στην ΕΕ! Χρέος μου να προστατέψω τις οικονομίες των Ιταλών!»

Αυτά τα ωραία ακούσαμε από το στόμα του προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας και μάθαμε ότι είναι αυτός που  αποφασίζει  μόνος του ποιο είναι το συμφέρον των Ιταλών και όχι ο ίδιος ο Ιταλικός λαός. Ο κύριος λοιπόν  Matarella με τα λόγια  και τις πράξεις του, αναδεικνύεται σε δικτάτορα πρώτης κατηγορίας και όλα τα άλλα είναι για μια κακή απολογία του σε δικαστήριο για  εσχάτης προδοσία!

Αλλά για να προλάβει τα χειρότερα για τον ίδιο και σύμφωνα με τις οδηγίες των αφεντικών του, άρχισε να τρέχει και να βγάζει από το μανίκι του τον υποψήφιο πρωθυπουργό, που θα δώσει εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης....τεχνοκρατών.

Από τις διαρροές που έρχονται από το προεδρικό είναι ο  οικονομολόγος Κάρλο Κοταρέλι γνωστό και μη εξαιρετέο «παιδί» από τη θητεία του στο ΔΝΤ , αλλά και σύμβουλος των κυβερνήσεων των Ενρίκο Λέττα και Ματτέο Ρέντσι! Δηλαδή δύο πολύ επιτυχημένων κυβερνήσεων που βούλιαξαν την Ιταλία και έφυγαν με τις κλωτσιές!!

Το θέμα τώρα είναι αν η κυβέρνηση που θα ορκιστεί, θα μπορέσει να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης ή όχι. Τώρα αρχίζει πάλι ένας νέος Μαραθώνιος και να δούμε τελικά πως θα βρει το σύστημα τρόπους για να διεμβολίσει την πλειοψηφία της Βουλής.

Το Δίδαγμα από τη σημερινή στάση του Ιταλού προέδρου είναι πολύ σοβαρό.

Που ακούστηκε ένας πρόεδρος Δημοκρατίας που βρίσκεται στην κορυφή της Πολιτειακής Ηγεσίας ενός κράτους, να επεμβαίνει στην εκφρασμένη βούληση του λαού του;

Ποιος είναι τελικά ο θεσμός που διαφυλάσσει;

Που έδωσε όρκο και πως αφήνει να τον διαφεντεύουν άλλοι ξένοι παράγοντες;

Τελικά ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΤΑΛΙΚΟΣ ΛΑΟΣ;