Δημοσκόπηση: Οι Έλληνες "γυρίζουν" πλάτη στο ευρώ

04.01.2017 - 20:25

Τα αποτελέσματα δημοσκόπησης της εταιρείας ΑLCO για το περιοδικό ΖΕRO δείχνουν μία αλλαγή σκηνικού σχετικά με τη γνώμη της ελληνικής κοινωνίας για το ευρώ. 

Η έρευνα χτυπά «καμπανάκι» για τους συσχετισμούς, οι οποίοι βρίσκονται στα πρόθυρα ανατροπής, καθώς είναι οριακή πλέον η υποστήριξη παραμονής στην Ευρωζώνη. 

Συγκεκριμένα, στην ερώτηση για την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη πριν από 15 χρόνια, οι συμμετέχοντες στην έρευνα απάντησαν πως ήταν λανθασμένη απόφαση σε ποσοστό 58% και σωστή σε ποσοστό 38%.
Μάλιστα, το 41% των ερωτηθέντων πιστεύουν πως η Ευρωζώνη δεν θα συνεχίσει να υφίσταται και το 40% πως θα συνεχίσει.

Αχ αυτή η Ευρωζώνη μας…. Τι θα κάνουμε χωρίς αυτήν;

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), δημοσίευσε πολύ πρόσφατα  μία έκθεση για το επίπεδο ζωής των Ευρωπαίων πολιτών. Τα στοιχεία της έκθεσης  προκαλούν πραγματικό σοκ, γιατί περιλαμβάνουν την περίοδο προ κρίσης και κατά τη διάρκεια αυτής. Έτσι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τις μεταβολές που έχουν επέλθει στα στοιχεία αυτά στην μεταξύ τους σύγκριση.

Έτσι λοιπόν και σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, σε 84.000 νοικοκυριά σε όλη τη νομισματική ένωση(0ΝΕ), η ΕΚΤ βρήκε ότι ο μέσος καθαρός πλούτος στην ευρωζώνη μειώθηκε 10% από το 2010 έως το 2014, σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα, ενώ η ανισότητα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς αυξήθηκε σε κάποιους δείκτες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά στην πτώση του πλούτου στην Ελλάδα και την Κύπρο, όπου ο πλούτος του μέσου νοικοκυριού υποχώρησε κατά 40%!

Για την Ελλάδα, τα στοιχεία της ΕΚΤ έδειξαν ότι ο μέσος (median) πλούτος των νοικοκυριών έπεσε από τα 108.700 το 2009 στα 65.100 ευρώ το 2014! Ενώ το μέσο εισόδημα για τα νοικοκυριά διολίσθησε το ίδιο διάστημα από τα 23.500 ευρώ στα 17.600 ευρώ!

Ενδιαφέρον έχουν και τα στοιχεία της ΕΚΤ για τις μεταβολές στις πηγές εισοδήματος των Ελλήνων πολιτών από το 2009 έως το 2014.

Από αυτά προκύπτει ότι, το 2009:

 το 54%   είχε εισόδημα από μισθωτή εργασία,

 το 8,4% από ενοίκια και το

 8,1% από χρηματοοικονομικές επενδύσεις.

Σε σύγκριση με τα παραπάνω,  το 2014:

 το 46,9% είχε εισόδημα από μισθωτή εργασία,

το 5,9% από ενοίκια και το

7,3% από χρηματοοικονομικές επενδύσεις.

Τι παράπονο να έχουμε από μία τέτοια Ευρωζώνη και το Ευρώ της;

Reuters: Βαρύ στην τσέπη της ΕΚΤ πέφτει το Grexit.

 

 Σχόλιο: 

Ο υπουργoς Οικονομικων Γ. Βαρουφaκης, δhλωσε πρoσφατα oτι, η τυχoν αποχωρηση μας απo το ευρω και η επιστροφη της χωρας στο εθνικο της νομισμα θα έχει καταστροφικα αποτελεσματα. Πολυ καλα.

Δεν θα ηταν ομως καλλιτερα αν μας ελεγε και ποια ειναι τα επιχειρηματα που εχει και στηριζει αυτην την αποψη, ωστε  να υπαρξουν και οι καταλληλες απαντησεις της αντιθετης αποψης και ετσι να δοθει η ευκαιρια στον καθε πολιτη να μαθει, να κρινει και να αποφασισει μονος του τι ειναι καταστροφικο και τι οχι; 

Και επειδη δεν περιμενουμε απο τον κ.Βαρουφακη, οπως και από αλλους που ενστερνιζονται την ιδια αποψη με αυτον, να μας δωσουν απαντησεις, θεωρησαμε σωστο να παραθεσουμε μιαν  αναλυση του  Reuters, σχετικα με το τι σημαινει αποχωρηση της Ελαδας απο το ευρω!

Δε γινεται κάτι θα ξέρουν και αυτοί.!

Reuters
 Ζημίες δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ θα μπορούσε να επιφέρει στην ΕΚΤ μια αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ. Ο λογαριασμός αυτός θα είναι ανεξάρτητος από τις απώλειες που θα έχουν τα κράτη της ευρωζώνης από μια ελληνική χρεοκοπία.

Μια αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ θα μπορούσε να επιφέρει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ζημίες δισεκατομμυρίων, μια τρύπα που θα κληθούν να καλύψουν η Γερμανία και άλλα μέλη της ευρωζώνης, επισημαίνει ανάλυση του Reuters.

Όπως ανέφεραν καλά πληροφορημένες πηγές στο πρακτορείο, η ελληνική κυβέρνηση επιμένει ότι θα παραμείνει στο ευρώ, αλλά η αβεβαιότητα γύρω από τις διαπραγματεύσεις έχει παρακινήσει την ΕΚΤ να εξετάσει τον αντίκτυπο πιθανού «Grexit» και να αποκαλύψει έναν πιθανότατα αρκετά μεγάλο λογαριασμό για την κεντρική τράπεζα.

Οποιεσδήποτε απώλειες θα είναι επιπρόσθετες από τα όποια χρέη δεν πληρώσει το ελληνικό δημόσιο και θα επιμερισθούν στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, καθώς η ΕΚΤ ανήκει από κοινού σε όλα τα μέλη της.

«Αν βγει μια χώρα, οι υπόλοιπες θα πρέπει να απορροφήσουν τα κόστη» υποστήριξε ο Σταύρος Ζένιος, ακαδημαϊκός και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ. «Αυτοί που θα μείνουν πίσω θα έχουν μεγαλύτερο βάρος. Οι ζημίες θα απορροφηθούν από τα υπόλοιπα κράτη μέλη, όπως η Ιταλία και η Ισπανία. Είναι σε θέση να αντέξουν το κόστος ;» υπογράμμισε ο ίδιος.

Το ακριβές μέγεθος του ρίσκου για την ΕΚΤ δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί, καθώς η απόσυρση της στήριξης στην Ελλάδα θα εγείρει μια σειρά από νομικά ζητήματα που θα χρειαστεί χρόνια να απαντηθούν, σημειώνεται στην ανάλυση του Reuters.

Σύμφωνα με τον Μάριο Ντράγκι η συνολική έκθεση της ΕΚΤ στην Ελλάδα ανέρχεται στα 104 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό, στο οποίο περιλαμβάνονται τα 38 δισ. ευρώ που έχουν δανειστεί οι ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ και από τον ELA της ΤτΕ ΕΛΛ -2,24%, αυξάνεται διαρκώς.

Ωστόσο το νούμερο αυτό δεν αντανακλά το πραγματικό μέγεθος της έκθεσης της ΕΚΤ στην Ελλάδα. Σε περίπτωση χρεοκοπίας θα υπάρξει ένα πλήγμα από την «υπερβολική έκθεση» (ovedraft) της Eλλάδας στο ευρωσύστημα μέσω του συστήματος πληρωμών «Target 2″.

ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ (63%) ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΕ (34%) ΓΙΑ ΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΣΕ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ!

ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΝΕΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

(Σχόλιο «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ» στο τέλος του άρθρου)

Ριζικές έως επαναστατικές αλλαγές σημειώνονται στις συνειδήσεις των πολιτών, εν μέσω μιας κρίσης η οποία καλπάζει ανεξέλεγκτη και μπροστά στην εφαρμογή πρωτοφανών πολιτικών λεηλασίας και διάλυσης.

Προς αυτήν την κατεύθυνση είναι πολύ χαρακτηριστικά τα ευρήματα της έρευνας της Metron Analysis (ανεξαρτήτως του βαθμού αξιοπιστίας της έρευνας), τα οποία καταδεικνύουν κατάρρευση της αποδοχής της ΕΕ ως πλαισίου για την επίλυση των προβλημάτων της Ελλάδας και επιλογή του εθνικού κράτους ως του πεδίου για θετικές λύσεις.

 Πιο συγκεκριμένα στο ερώτημα της έρευνας της Metron αν τα μεγάλα προβλήματα της χώρας μπορούν να αντιμετωπιστούν καλύτερα στο πλαίσιο ευρύτερων ενώσεων, όπως η ΕΕ, θετικά απαντά μόνο το 34%, ενώ αν αυτή η επίλυση των προβλημάτων μπορεί να συμβεί καλύτερα στο πλαίσιο του εθνικού κράτους απαντά θετικά το εντυπωσιακά μεγάλο 63% και το 3% δεν παίρνει καμία θέση.

Να σημειωθεί ότι το Μάρτιο του 2010, λίγο πριν μπει η χώρα στο Μνημόνιο, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν ακριβώς αντίστροφα και το 64% προέκρινε τη λύση των προβλημάτων στο πλαίσιο της ΕΕ, ενώ μόνο το 32% στο πλαίσιο του εθνικού κράτους.

Τα ευρήματα αυτά έρχονται να σημειώσουν τη ραγδαία κατάρρευση της όποιας αποδοχής και εμπιστοσύνης απέναντι στην ΕΕ, ως αποτέλεσμα του Γερμανικού οδοστρωτήρα που σαρωτικά έχει επιβληθεί σε αυτήν και της άγριας λιτότητας που προωθούν πρώτα απ΄όλα οι δυνάμεις του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

 Την ίδια ώρα όλο και περισσότεροι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στο ευρώ, όπως ενδεικτικά και μόνο κατέγραψε η πρόσφατη έρευνα της GPO στη βάση της οποίας το 34% των πολιτών απαντούσε ότι απορρίπτει τη λογική της πάση θυσία παραμονής στο ευρώ, λέγοντας ουσιαστικά ότι προτιμά το εθνικό νόμισμα από τη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών.

Και αυτά τα ευρήματα πρέπει να αναλογιστούμε ότι σημειώνονται εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου οργιώδους προπαγάνδας υπέρ της ΕΕ αλλά και τρομοκρατικής καταστροφολογίας για την ενδεχόμενη έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη.

Ειδικότερα τα ευρήματα για την ανάγκη διαμόρφωσης του εθνικού νομίσματος θα ήταν πραγματικά πολύ πιο εντυπωσιακά αν υπήρχαν μέσα ενημέρωσης που υποστήριζαν το εθνικό νόμισμα και έρευνες οι οποίες θα έθεταν τα κατάλληλα ερωτήματα.

Το βέβαιον πάντως είναι ότι οι πολίτες έχουν αρχίσει όχι μόνο να απογοητεύονται αλλά και να αποστρέφονται όλο και περισσότερο και όλο και πιο μαζικά και ραγδαία το ευρώ και την ΕΕ.

Αυτές οι νέες διαθέσεις του ελληνικού λαού διαμορφώνουν ήδη ένα νέο πολιτικό τοπίο, το οποίο βάζει στο περιθώριο μια ιδιότυπη «αριστερή ευρωλαγνεία» και ένα ιδιόμορφο αλλά ξεπεσμένο, «αριστερό ευρωκεντρισμό», ενώ βάζουν στην ημερήσια διάταξη, ως άμεσους ρεαλιστικούς στόχους, τη ρήξη με την ευρωζώνη αλλά και την ΕΕ και την διαμόρφωση μιας νέας ριζοσπαστικής και ανατρεπτικής εθνικής και ευρωπαϊκής στρατηγικής βασισμένης σε εντελώς νέα πλαίσια, παραδοχές και προοπτικές.

Η Αριστερά στο σύνολο της, και πρώτα απ΄ όλα ο ΣΥΡΙΖΑ, οφείλουν άμεσα να επανακαθορίσουν τη γενικότερη πολιτική τους και ειδικότερα την πορεία τους σε σχέση με το ευρώ και την ΕΕ και να θέσουν στο προσκήνιο την ανάγκη συμπόρευσης τους σε ένα κοινό προγραμματικό και κινηματικό πλαίσιο.

 

Ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ, χρειάζεται άμεσα να αναζωογονήσει την προοπτική του με ένα νέο κύμα ριζοσπαστισμού για τον οποίο θεμελιώδες στοιχείο οφείλει να είναι η ριζική επανατοποθέτηση της πολιτικής του σε σχέση με ευρώ και ΕΕ.

από το «iskra.gr»

Σχόλιο «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ»:

 Δεν χρειάζονται δημοσκοπήσεις για να κατανοήσει κάποιος ότι το κλίμα μέσα στο Λαό αλλάζει και μάλιστα δραματικά. Είναι η καθημερινή του εμπειρία στον δρόμο προς τον δικό του Γολγοθά που τον έβαλαν να βαδίζει, που τον οδηγεί στη συνειδητοποίηση της πραγματικότητας.

Είναι όμως και η μεγάλη προσπάθεια, που έλαβε «ιεραποστολικό» χαρακτήρα, μιας χούφτας ανθρώπων, που προσπαθούν εδώ και τρία χρόνια να ενημερώσουν, να διαφωτίσουν, να διακηρύξουν την αλήθεια, απέναντι στη μεγαλύτερη προπαγανδιστική εκστρατεία που βίωσε ποτέ η ελληνική κοινωνία. Μιας χούφτας ανθρώπων, που τους είπαν γραφικούς, τρελούς, τελικά «συμμορίτες» της δραχμής. 

Είμαστε εμείς του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, που διακηρύσσοντας ότι ο αγώνας είναι πάνω απ’ όλα Εθνικοαπελευθερωτικός γιατί χωρίς Εθνική Ανεξαρτησία και Νομισματική Εθνική Κυριαρχία δεν είναι δυνατό να υπάρξει ούτε Δημοκρατία στο τόπο, ούτε πολύ περισσότερο Κοινωνική Απελευθέρωση. Είμαστε εμείς που λοιδορηθήκαμε και χαρακτηρισθήκαμε πότε ακροδεξιό «μόρφωμα», ή εθνικιστές, πότε ακροαριστεροί, ανάλογα με το τι εξυπηρετούσε τη καθεστωτική προπαγάνδα κάθε φορά.

Σήμερα θα μπορούσαμε να επιχαίρουμε που ο σπόρος που ρίξαμε, ρίζωσε βαθιά στο κοινωνικό σώμα και αρχίζει σιγά σιγά να βλασταίνει. Σήμερα θα μπορούσαμε επίσης, να μεμψιμοιρούμε, που άλλοι καρπώθηκαν τα πολιτικά ωφελήματα της δικής μας προσπάθειας και που η απήχηση των απόψεών μας δεν αντιστοιχεί στο χώρο που καταλαμβάνουμε στο πολιτικό στερέωμα.

Δεν επιχαίρουμε, ούτε μεμψιμοιρούμε. Προχωρούμε μπροστά, βαδίζοντας σταθερά πάνω στη γνώση και την επίγνωση της δυσκολίας του εγχειρήματός μας. Η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας και ο ενστερνισμός των προτάσεών μας από ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του Ελληνικού Λαού είναι ένα πρώτο βήμα. Γνωρίζουμε ότι χρειάζονται πολλά περισσότερα.

Εμείς συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο του αγώνα. Καλούμε τα κόμματα της λεγόμενης «αντιμνημονιακής» δημοκρατικής αντιπολίτευσης να συστρατευθούν.  

Καλούμε ειδικότερα την ηγεσία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να αφήσει τις «ερωτοτροπίες» με το καθεστώς, επιφυλάσσοντας στον εαυτό του ρόλο ενδιάμεσου συνεχιστή και εξωραϊστή της ίδιας καταστροφικής πολιτικής, με τη προσωρινή από τη πλευρά του ανάληψη της κυβερνητικής ευθύνης και να αφουγκραστεί το Λαό και τις πραγματικές ανάγκες της Κοινωνίας.

Αναλαμβάνοντας την Ιστορική τους Ευθύνη, τους καλούμε να έλθουν μαζί μας, εδώ κάτω στη βάση. Και μαζί να οργανώσουμε την Αντίσταση και την μεγάλη Ανατροπή.  

Για την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Δημοκρατία και τη Λαϊκή Κυριαρχία, τη Κοινωνική Απελευθέρωση!

Διαφορετικά θα γίνουν το ίδιο αναλώσιμοι με αυτούς που προτίθενται να αντικαταστήσουν. Και τότε η Ιστορία θα αποδειχθεί αμείλικτη απέναντί τους.

Φούμαρο η αναδιαπραγμάτευση

Πήγαμε, λοιπόν, στην σύνοδο κορυφής, είδαμε και απήλθαμε. Venimus, videmus αλλά non vicemus, για να παραφράσω λίγο τον αείμνηστο Καίσαρα. Κι από δίπλα έχουμε και τον ΣυΡιζΑ να κατηγορεί την ελληνική κυβέρνηση για ανεπάρκεια. Λίαν επιεικώς, δηλαδή, μιας και θα μπορούσε άνετα να την κατηγορήσει και για εθνική μειοδοσία, επειδή ούτε καν προσπάθησε να εξασφαλίσει και για μας τα "εξαιρετικά προνόμια" που εξασφάλισαν οι ισπανοί και οι ιταλοί.

Λίγη ψυχραιμία, παιδιά! Οι της κυβέρνησης ισχυρίζονται ότι τα πήγαν καλά και οι της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι οι ηγέτες μας τα έσπειραν ρόιδο. Δεν θα περίμενα τίποτε διαφορετικό είτε από τους μεν είτε από τους δε. Αυτή είναι η δουλειά τους. Όπως δουλειά κάθε σκεπτόμενου πολίτη είναι να θεωρεί ότι και οι μεν και οι δε τον δουλεύουν κανονικά. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Να πάμε για αναδιαπραγμάτευση (σημ.: έχουμε πει ότι πρώτα έρχεται η αναδιαπραγμάτευση και μετά η επαναδιαπραγμάτευση, για να μη ξεχνάμε τα ελληνικά μας). Μάλιστα. Και τί ακριβώς θα αναδιαπραγματευτούμε; Το πόσα χρωστάμε; Όχι, βέβαια! Το από πού τα χρωστάμε; Δεν πας καλά! Το ποιος αποφάσισε ότι τα χρωστάμε; Ούτε. Τότε, τί; Μα, το πώς και το πότε θα τα πληρώσουμε. Έτσι δεν είναι αγαπητέ Αλέξη; Μπράβο. Δηλαδή, σαν να λέμε, πιάσε μου τον κώλο αλλά όχι απόψε, ε; Ζάχαρη.

Κι ας πούμε ότι εμείς πάμε γι' αυτήν την ο-θεός-να-την-κάνει αναδιαπραγμάτευση και η συμμορία των μερκολαντέζων μας λέει "πριτς". Τί κάνουμε; Ο Άδωνις (ένας είναι ο Άδωνις) το είπε καθαρά σε συνέντευξή του στο -πολύ καλό- περιοδικό Unfollow: σκάμε και συμμορφωνόμαστε με το μνημόνιο. Λογικόν. Αφού έχουμε θεοποιήσει το ευρώ και ἐχουμε συγχρωτιστεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τί άλλο μπορούμε να κάνουμε αν μας απειλήσουν ότι θα μας πετάξουν έξω; Τουμπεκί ψιλοκομμένο. Σοβαροί μάγκες είμαστε...

Πάμε παρακάτω. Ας πούμε ότι γίνεται πράξη αυτό που -λέει πως- επιδιώκει η κυβέρνηση Φ.Α.ΒΑ (Φώτης-Αντώνης-ΒΑγγέλας) και πετυχαίνουμε δυο χρόνια παράταση στην υλοποίηση των στόχων τού μνημονίου. Πρώτα-πρώτα, αυτή η πολυδιαφημισμένη επιμήκυνση θα έχει επιβάρυνση από τόκους ίσα με καμμιά εικοσαριά δισεκατομμυριάκια σε τόκους. Έπειτα, τί ακριβώς θα πει "επιμήκυνση"; Αντί να νοιώθω το γαργάλημα στον κώλο μου μέχρι το 2014, θα το νοιώθω μέχρι το 2016 και θα πληρώσω και μια εικοσάρα παραπάνω. Ωραία! Σήκω Αντρέα για να δεις... (άσχετο).

Τί άλλο θα μπορούσαμε να αναδιαπραγματευτούμε; Ας πούμε, ένα μεγαλύτερο κούρεμα. Εκεί που, μετά το πρώτο κούρεμα, χρωστάμε 100 π.χ., να δώσουμε 50 ή 60. Όμορφα. Ποιοί θα πληρώσουν τον τζερεμέ, όμως; Οι τράπεζες; Όχι βέβαια, αφού αυτές έχουν εξασφαλίσει την "ανακεφαλαιοποίησή" τους, δηλαδή θα πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα τους από τα κουρέματα. Οι λογής-λογής μεγαλοκεφαλαιούχοι; Φυσικά και όχι, αφού αυτοί έχουν ήδη ξεφορτωθεί τα τοξικά τους ομόλογα  Ε, τότε, ποιοί; Μα, τα συνήθη θύματα: τα ασφαλιστικά ταμεία, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία και τα κάθε είδους νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα οποία υποχρεώθηκαν να "επενδύσουν" τα αποθεματικά τους σε τίτλους τού ελληνικού δημοσίου αγορασμένους στην δευτερογενή αγορά. Παναπεί, αν το κράτος "κουρέψει" και πάλι τα χρέη του, θα τα πληρώσουμε πάλι εμείς, οι ανυποψίαστοι πολίτες.

Ναι, αλλά θα μου πείτε ότι ισπανοί και ιταλοί εξασφάλισαν την ενίσχυση των τραπεζών τους δίχως να φάνε μια τρόικα στο κεφάλι. Σωστό κι αυτό, αλλά μισή αλήθεια. Διότι και οι ισπανοί και οι ιταλοί (α) θα υπογράψουν τα δικά τους μνημόνια για να εισπράξουν το παραδάκι και (β) έχουν ήδη πάρει τα περισσσότερα από τα μέτρα που απαιτεί η τρόικα, π.χ. ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων, κατάλυση του κοινωνικού κράτους, εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων κλπ. Η τρόικα είναι το πρόβλημα; Αν κι εμείς εφαρμόσουμε αύριο κατά 100% τα μέτρα που απαιτούν οι τροϊκανοί, μεθαύριο η τρόικα θα φύγει από τον τόπο μας. Τί να καθήσουν να κάνουν; Να πηγαίνουν για σουβλάκι στην Πλάκα;

Συνελόντι ειπείν: φούμαρο η αναδιαπραγμάτευση! Ξέρω ότι με τούτο το κείμενο ξανατσιγκλάω τους φίλους μου του ΣυΡιζΑ. Μη μου κρατάτε κακία, παιδιά. Το ξέρω ότι ώρες-ώρες γίνομαι εριστικός. Επί της ουσίας, όμως, οποιαδήποτε ένσταση είναι δεκτή.

 

Gogito ergo sum