Φήμες για “κούρεμα” καταθέσεων και το βέβαιο “κούρεμα” δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο

Η Μεγάλη Εβδομάδα για την Ελλάδα και τους πολίτες της μάλλον τώρα αρχίζει… Οι φήμες για κούρεμα καταθέσων στις τράπεζες έχουν αρχίσει να διαχέονται από την …κανονική Μεγάλη Εβδομάδα και έχουν κατορθώσει να προκαλέσουν αναστάτωση σε μεγάλη μερίδα πολιτών. Το εορταστικό κλίμα δεν το άφησε να μετατραπεί σε πανικό .Ακόμη τουλάχιστον. Από χθες τα τηλέφωνα χτυπούν κι έχουν αρχίσει να γίνονται και …προβλέψεις για την ημέρα του κουρέματος. Στο ίδιο έργο θεατές έχουμε βρεθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Αν θα γίνει η προβολή του ή όχι είναι άλλο θέμα…

Την ίδια ώρα που οι ψίθυροι και οι φήμες για το κούρεμα καταθέσεων δίνουν και παίρνουν στο Αιγαίο γίνεται “κούρεμα” κανονικό!

Η αμερικανική παρέμβαση που αποκαλύφθηκε με την οποία ζητείται η αποχώρηση των ελληνικών πλοίων από την νατοϊκή δύναμη SNMG2 για να “μπορέσει αυτή να λειτουργήσει”, είναι ένα ακόμη στοιχείο που θα έπρεπε να έχει ανησυχήσει την ελληνική κυβέρνηση.

Οι ΗΠΑ δεν έχουν κρύψει το τελευταίο διάστημα της προθέσεις για “ολική επαναφορά” στο Αιγαίο. Πρόσφατα το Militaire.gr  έγραψε για την ενημέρωση που έγινε από τη μόνιμη αμερικανική αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ προς την ελληνική αντιπροσωπεία . Σύμφωνα μ΄ αυτή οι Αμερικανοί είναι πρόθυμοι να στείλουν στο Αιγαίο πλοίο και προσωπικό της ακτοφυλακής τους και εναέρια μέσα παρακολούθησης. Τι θα παρακολουθούν είναι βέβαια ένα ερώτημα και σίγουρα δεν τους ενδιαφέρουν μόνο οι προσφυγικές ροές.

Όλα αυτά δεν είναι απαραίτητα αρνητικά για να προλάβουμε το πάντα …εύθικτο “φιλονατοϊκό” λόμπι αποστράτων ,που πάντα σπεύδει να μας πείσει ότι το ΝΑΤΟ έχει …πάντα δίκιο κι εμείς οι Έλληνες …δεν το καταλαβαίνουμε. Υπάρχουν πραγματικά πολλές δυνατότητες να εκμεταλλευθούμε προς όφελός μας τις αμερικανικές προθέσεις για εμπλοκή στο Αιγαίο. Και είναι αλήθεια ότι δεν το έχουμε κάνει. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως σημάδι ότι κάποιος ή κάποιοι από την κυβέρνηση κάνουν κάποιες κινήσεις,επαφές,συζητήσεις ώστε η κατάσταση που πάει να δημιουργηθεί στο Αιγαίο να έχει κέρδος για τα εθνικά μας συμφέροντα. Ελπίζουμε απλά όλα να γίνονται με τόσο μεγάλη μυστικότητα λόγω της οποίας δεν τα καταλαβαίνουμε! Αλλά δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι αυτή είναι η επικρατέστερη εκδοχή. Μάλλον πρόκειται για διπλωματική ακινησία…

Αν δεν κινηθούμε για να θέσουμε όρια και πλαίσιο στις έξωθεν παρεμβάσεις είναι βέβαιο ότι το “κούρεμα δικαιωμάτων” στο Αιγαίο είναι θέμα χρόνου να συμβεί. Το ΝΑΤΟ -που ελέγχεται απολύτως από τις ΗΠΑ- έχει αποδείξει ότι πάει πάντα μ΄ αυτόν που “ταρακουνάει” τα νερά. Στην προκειμένη περίπτωση τα νερά του Αιγαίου. Κι εδώ να θέσουμε ορισμένα ερωτήματα προς τους άκριτα και αλόγιστα “φιλονατοϊκούς”:

•Δεν είναι ντροπή για μια Συμμαχία όπως το ΝΑΤΟ να ανέχεται τις ΑΛΗΤΕΙΕΣ που κάνει ένα μέλος του προς ένα άλλο; Θα παρέμενε σιωπηλό το ΝΑΤΟ σε άλλες περιπτώσεις υπερπτήσεων και παραβιάσεων; Όταν μάλιστα δικαίωσε την κατάρριωη του ρωσικού αεροσκάφους από τους Τούρκους για “παραβίαση”….επτά δευτερολέπτων;

•Δεν είναι ντροπή ολόκληρη Συμμαχία να σέρνεται πίσω από τις απαιτήσεις ενός κράτους που λειτουργεί ως τρομοκράτης στη περιοχή; Φθάσαμε στη γελοιότητα να μην τολμά ο νατοϊκός Γερμανός διοικητής να προσεγγίσει τη Λέσβο για να αποβιβάσει Έλληνα αξιωματικό που έπρεπε να πάει στη κηδεία του πατέρα του!!! Δεν τόλμησε γιατί είχαν αντιρρήσεις οι Τούρκοι που θέλουν τη Λέσβο αποστρατικοποιημένη. Κι αντί ο Γερμανός ΝΑΤΟϊκός διοικητής να αρχίσει τα “γαλλικά” στους προκλητικούς  μέχρι γραφικότητας Τούρκους , τους έκανε κι αυτό το χατήρι!

Δεν είμαστε απ΄ αυτούς που λένε “έξω από το ΝΑΤΟ”,από το οποίο πολλά μπορούμε να κερδίσουμε. Αλλά δεν μπορούμε να δικαιολογούμε διαρκώς την επί 42 χρόνια πολιτική του Πόντιου Πιλάτου που τελικά “δικαιώνει” τη τουρκική αλητεία.

Militaire.gr

Η θρασύτητα της αμάθειας

Είναι κατανοητό πως ό,τι δεν ξέρεις απλά δε σε απασχολεί. Αν ξέρεις όμως κάτι για ένα θέμα υπάρχουν δυο οδοί να ακολουθήσεις: είτε να μάθεις περισσότερο για αυτό, είτε να επαναπαυτείς στις πληροφορίες που έχεις, θεωρώντας πως είναι αρκετές.

Αυτή η ελλιπής πληροφόρηση είναι που διακρίνει τη σημερινή μας κοινωνία στο έπακρο. Η ημιμάθεια, οι «μισές γνώσεις», η τεμπελιά της αμάθειας. Γιατί σε έναν κόσμο ο οποίος κινείται πλέον με ψηφιακούς ρυθμούς, κανείς δεν έχει χρόνο για τίποτα - ούτε καν για σωστή ενημέρωση, πόσο μάλλον για εμπλουτισμό γνώσεων.

Μα το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ότι αναθρέφουμε πια μια γενιά που τόσο επιμελώς επιμένει να καταγράφει τα τόσα λίγα επιτεύγματά της. Το πρόβλημα αντανακλάται σε αυτό που τόσο εύγλωττα είχε πει ο Περικλής: πως «η αμάθεια προκαλεί το θράσος, ενώ ο συνετός υπολογισμός τον δισταγμό».

Έχουμε γεμίσει φωνές που επαναλαμβάνουν σχεδόν με αυθάδεια τα λίγα που ξέρουν, ασχέτως αν αυτά είναι ελλιπή, σε σημείο που αγγίζουν την παραπληροφόρηση. Από ρήσεις που αναπαράγονται λάθος, σε αβάσιμα επιχειρήματα, ανακριβείς στατιστικές και άγνοια για την άλλη όψη κάθε θέματος. 

Ίσως ισχύει τελικά πως «ο αμαθής είναι σαν το ντέφι: κάνει θόρυβο χάρη στην κενότητά του» (Ο. Μπέτλινγκ). Γιατί ενώ ο μορφωμένος διψάει για περαιτέρω γνώση, ο αμαθής προτιμάει να κηρύττει στους άλλους και να μην παραδέχεται τα λάθη του.

Είναι οι άνθρωποι που έχουν τις «εύκολες λύσεις» στο τσεπάκι. Αυτοί που «αναλαμβάνουν πολιτικές ευθύνες» και νομίζουν πως ξεμπερδεύουν έτσι, ενώ στην ουσία δεν έχουν κάνει τίποτα. Αυτοί που κοιτάνε μόνο τους αριθμούς στην ευημερία μιας χώρας, αγνοώντας το πώς πραγματικά επιβιώνουν οι πολίτες της. Αυτοί που επιμένουν πως ξέρουν καλύτερα λόγω της θέσης που κατέχουν.

Είναι όμως αυτοί οι θρασείς, οι ημιμαθείς και οι επηρμένοι που καταλήγουν να μας διοικούν, και μάλλον φταίμε περισσότερο εμείς για αυτό. Γιατί δεν χρησιμοποιούμε τη μόρφωση που έχουμε ως την εξουσία που αυτή μας προσφέρει, και υποκύπτουμε στην αποχή από τη σύγκρουση ως πιο αξιοπρεπή λύση.

Όπως είπε και ο Ξενοφών όμως, «εκείνοι που φαίνονται ότι εκ φύσεως είναι άριστοι, χρειάζονται περισσότερο από τους άλλους την παιδεία», και ίσως εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε: να ξεχωρίζουμε τους αναιδείς αμαθείς, από τους θαρραλέους ελλόγιμους.

Μαρία-Χριστίνα Δουλάμη

Αμμόχωστος, η πόλη φάντασμα! Ένα έγκλημα πολέμου σε καιρό ειρήνης! Για πόσο ακόμη;

ΣΣ. Παρά το γεγονός ότι κάποιες αναφορές του video  δεν με αντιποροσωπεύουν, είναι το μόνο "ζωντανό" στοιχείο που έχω για προβολή.

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Χθες για μια ακόμη φορά μου δόθηκε η ευκαιρία, αυτήν τη φορά με όλη την οικογένειά μου, να δούμε από μακρυά, από τα συρματοπλέγματα της ντροπής,την πόλη φάντασμα της Κύπρου,την Αμμόχωστο, ένα  αίσχος για τη δήθεν πολιτισμένη ΕΕ που διαρκεί εδώ και πάνω από 40 χρόνια!

Είναι η ανοικτή πληγή που θυμίζει την αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να επιβάλει το δίκαιο ή, καλύτερα, την επιλεκτική μνήμη της διεθνούς κοινότητας όσον αφορά τις προσπάθειες που πρέπει να αναληφθούν για να ικανοποιηθεί το δίκαιο ενός λαού που βρίσκεται υπό διωγμό, με τα πάτρια εδάφη του υπό την κατοχή του τουρκικού στρατού.

Η Αμμόχωστος έχει χαρακτηριστεί πόλη-φάντασμα, αφού από τις 14 Αυγούστου του 1974 οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοί της έχουν εκδιωχθεί, και από τότε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης παραμένει κλειστό και ερημωμένο, με τον κατοχικό στρατό να μην επιτρέπει την επιστροφή των νόμιμων κατοίκων του, παρά τα σχετικά ψηφίσματα και τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών.

Η δραματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η άλλοτε κραταιά πόλη της Αμμοχώστου περιγράφηκε με ιδιαίτερη παραστατικότητα και με μελανά χρώματα στην έκθεση της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου του 2008:

 «Από το φράκτη που αποτρέπει τους πεζούς να έχουν πρόσβαση στο Βαρώσι, τα παραλιακά ξενοδοχεία, τα διαμερίσματα και τα εστιατόρια δεν είναι τίποτε περισσότερο από σαθρούς σκελετούς από μπετόν – τεράστιες αστικές ταφόπλακες που στέκονται αποφασιστικά ενάντια στο πέρασμα του χρόνου».

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ:Ποιοι και πως οργάνωσαν το έγκλημα κατά της χώρας μας! Τα ονόματα και οι εταιρίες που έκαψαν την Ελλάδα ..

Φανταστείτε μια πολεμική ενέργεια!

Μια δολιοφθορά στις γραμμές του «εχθρού»!
Μια πολεμική σύρραξη ανάμεσα σε δύο στρατούς!
Ποια είναι τα «εργαλεία» που χρειάζεται ένας επιτιθέμενος;
Σίγουρα, ...... τα πυρομαχικά και σίγουρα ένα σχέδιο δράσης εναντίον του αμυνόμενου!

Στην περίπτωση της επίθεσης στην Ελλάδα, ποια ήταν τα εργαλεία της κρίσης;
Ποια ήταν τα όπλα στη φαρέτρα του «εχθρού» και ποιο ήταν το σχέδιό του;
Διότι εδώ και δύο χρόνια που ο Ελληνικός λαός δέχεται μια πολεμικού τύπου επίθεση, κάποιοι στην Ελλάδα, εξακολουθούν να κρύβουν από τους Ελληνες ακόμη και το όνομα του «εχθρού»!

Αντίθετα σε γειτονικές χώρες, γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι οι επιτιθέμενοι και ποιο είναι το σχέδιο τους!
Εδώ, εξακολουθούμε να τους ονομάζουμε γενικά κι αόριστα ... ως «αγορές» διότι η διαπλοκή των πολιτικών με τον δημοσιογραφικό κόσμο, μέσω της διαφημιστικής πίτας, δεν επιτρέπει ούτε καν το όνομα τους να αναφερθεί!!!

Και ναι μεν η Ευρώπη είναι συνένοχη και συμμέτοχη στο έγκλημα κατά της χώρας μας, στην Ελλάδα, με μεγάλη ευκολία αναφερόμαστε στον ... «εχθρό» όταν είναι made in USA αλλά με μεγάλη δυσκολία αναφερόμαστε στον εχθρό όταν είναι ... ευρωπαίος και μοιράζει διαφημίσεις στα κανάλια και στις εφημερίδες!!

Μάλιστα στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε επίσημα, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ντέιβιντ Αϊχορν, διότι σχεδίασαν την επίθεση στο ευρώ και κατ επέκταση και την επίθεση στην Ελλάδα!

Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι στην Ευρώπη και συνεπώς στην Ελλάδα, θα εξαντλούσαν κάθε νομική δραστηριότητα εναντίον τους, εντούτοις, ουδείς άδραξε αυτή την μοναδική ευκαιρία και στη Γηραιά Ηπειρο δεν κουνήθηκε φύλο!!!
Το ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι θα το δείτε παρακάτω και θα αντιληφθείτε το ΓΙΑΤΙ !
Πάμε όμως να εξετάσουμε τα πράγματα με ψυχραιμία!

Τα πάθη του φορολογούμενου

Τουλάχιστον 5-10 επιπλέον εκατομμύρια την ημέρα καλούνται να πληρώσουν οι  Έλληνες

 

Την εβδομάδα των Παθών εις το διηνεκές θα ζήσουν οι Έλληνες με το νέο ακαριαίο χτύπημα του μνημονίου, το οποίο βάζει ακόμη πιο μέσα τη χώρα τουλάχιστον 5-10 επιπρόσθετα εκατομμύρια ημερησίως, πληρωτέα από την πλάτη και την περιουσία του εργαζόμενου φορολογούμενου.

 

Μάλιστα μέχρι και το καλοκαίρι του 2017, λοιπόν, με το πακέτο των μέτρων των 5,4 δισ. ευρώ θα έχει εφαρμοστεί το σύνολο των μέτρων στη φορολογία εισοδήματος, θα έχει χαθεί περίπου το 70% του ΕΚΑΣ, οι ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών θα έχουν αυξηθεί δύο φορές, εργοδότες και εργαζόμενοι θα επιβαρυνθούν από την αύξηση των εισφορών για τις επικουρικές.

 

Επίσης, οι επαγγελματίες θα κληθούν να πληρώσουν ασφαλιστικές εισφορές με βάση το εισόδημά τους, θα έχει αυξηθεί ο φόρος στα μερίσματα, θα έχουν περικοπεί οι επικουρικές συντάξεις, το εφάπαξ, τα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου, ενώ θα έχουν δοθεί και οι πρώτες χιλιάδες συντάξεις με το νέο σύστημα υπολογισμού.

Εργατική Πρωτομαγιά: Οι αιματηρές κινητοποιήσεις των εργατών στο Σικάγο το 1886 για οχτάωρη εργασία – Ο εορτασμός στην Ελλάδα

Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1^η Μαΐου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας.

Τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886 για το οκτάωρο, ωθούμενα από τις επιτυχημένες διεκδικήσεις των Καναδών συντρόφων τους. Την περίοδο εκείνη το κανονιστικό πλαίσιο εργασίας στις ΗΠΑ ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και οι εργοδότες μπορούσαν να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν, ακόμη και τις Κυριακές.

Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Την Πρωτομαγιά του 1886 έγινε στο Σικάγο η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν ο αναρχοσυνδικαλιστής Άλμπερτ Πάρσονς, η γυναίκα του Λούσι και τα επτά παιδιά τους.

Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ στο Σικάγο. Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκότωσαν τέσσερις απεργούς και τραυμάτισαν πολλούς, προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης.

Την επομένη αποφασίστηκε συλλαλητήριο καταδίκης της αστυνομικής βίας στην Πλατεία Χεϊμάρκετ, με πρωτοστατούντες τους αναρχικούς. Η συγκέντρωση ήταν πολυπληθής και ειρηνική. Το κακό, όμως, δεν άργησε να γίνει. Οι αστυνομικές δυνάμεις πήραν εντολή να διαλύσουν δια της βίας τη συγκέντρωση και τότε από το πλήθος των απωθούμενων διαδηλωτών ρίφθηκε μια χειροβομβίδα προς το μέρος τους, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες

. Η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά βούληση κατά των συγκεντρωμένων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον τέσσερις διαδηλωτές και να τραυματιστεί απροσδιόριστος αριθμός, ενώ έξι αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από πυρά (φίλια ή των διαδηλωτών παραμένει ανεξακρίβωτο), ανεβάζοντας τον αριθμό τους σε επτά.

Για τη βομβιστική επίθεση, που προκάλεσε τον θάνατο του αστυνομικού, κατηγορήθηκαν οι αναρχοσυνδικαλιστές Άουγκουστ Σπις, Γκέοργκ Έγκελ, Άντολφ Φίσερ, Λούις Λινγκ, Μίκαελ Σβαμπ, Σάμουελ Φίλντεν, Όσκαρ Νίμπι και Άλμπερτ Πάρσονς, που ήταν από τους οργανωτές της διαδήλωσης. Όλοι, εκτός του Πάρσονς και του Φίλντεν, ήταν Γερμανοί μετανάστες.

 Η δίκη των οκτώ ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου 1886. Ο εισαγγελέας Τζούλιους Γκρίνελ ζήτησε τη θανατική ποινή και για τους οκτώ κατηγορουμένους, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τη βομβιστική επίθεση. Απλώς, είπε ότι οι κατηγορούμενοι ενθάρρυναν με τους λόγους τους τον άγνωστο βομβιστή να πραγματοποιήσει την αποτρόπαια πράξη του, γι' αυτό κρίνονται ένοχοι συνωμοσίας.

Από την πλευρά της, η υπεράσπιση έκανε λόγο για προβοκάτσια και συνέδεσε τη βομβιστική επίθεση με το διαβόητο πρακτορείο ντετέκτιβ «Πίνκερτον», που συχνά χρησιμοποιούσαν οι εργοδότες ως απεργοσπαστικό μηχανισμό. Οι ένορκοι εξέδωσαν την ετυμηγορία τους στις 20 Αυγούστου 1886 και έκριναν ενόχους και τους οκτώ κατηγορούμενους. Οι Σπις, Έγκελ, Φίσερ, Λινγκ, Σβαμπ, Φίλντεν και Πάρσονς καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ ο Νίμπι σε κάθειρξη 15 ετών. Μετά την εξάντληση και του τελευταίου ενδίκου μέσου, ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλινόις, Ρίτσαρντ Όγκλεσμπι, μετέτρεψε σε ισόβια τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν, ενώ ο Λιγκ αυτοκτόνησε στο κελί του. Έτσι, στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Σπις, Πάρσονς, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη, τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα».

Η δίκη των οκτώ θεωρείται από διαπρεπείς Αμερικανούς νομικούς ως μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις κακοδικίας στην ιστορία των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Τζον Πίτερ Άλτγκελντ παραδέχθηκε ότι και οι οκτώ καταδικασθέντες ήταν αθώοι και κατηγόρησε τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπους του «Πίνκερτον». Ως μια ύστατη πράξη δικαίωσης έδωσε χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν, Νίμπε και Σβαμπ. Αυτό ήταν και το πολιτικό του τέλος. Αργότερα, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγου, που έδωσε την εντολή για τη διάλυση της συγκέντρωσης, καταδικάσθηκε για διαφθορά. Μέχρι σήμερα παραμένει ανεξακρίβωτο ποιος ήταν ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης.

Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα
Στη χώρα μας, ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς έγινε το 1893, στην Αθήνα, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη. Η 1η Μαΐου ήταν Σάββατο και εργάσιμη. Έτσι, επελέγη η Κυριακή 2 Μαΐου, για να έχει η γιορτή μαζικό χαρακτήρα.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Σοσιαλιστής», που εξέδιδε ο Καλλέργης, στις 5 το απόγευμα της Κυριακής συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο πάνω από 2.000 σοσιαλιστές και εργαζόμενοι. Η «Εφημερίς» τους υπολόγισε μόνο σε 200 και σημείωνε σε άρθρο της: «Οι πλείστοι εξ αυτών ήσαν εργάται, ευπρεπώς κατά το πλείστον ενδεδυμένοι, με ερυθράς κονκάρδας επί της κομβιοδόχης, και πολύ ήσυχοι άνθρωποι. Αυτοί είναι οι πρώτοι σοσιαλισταί εν Ελλάδι, και συνήλθον χθες εις το πρώτον αυτών εν Αθήναις συλλαλητήριον».

Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα το οποίο είχε ως εξής:
«Συνελθόντες σήμερον την 2 Μαΐου, ημέραν Κυριακήν και ώραν 5 μ.μ. εν τω Αρχαίω Σταδίω, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι μέλη του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» και υπό μισθόν πάσχοντες εψηφίσαμεν:
 
Α) Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα, καθ' όλην την ημέραν, και οι πολίται ν' αναπαύωνται.
Β) Οι εργάται να εργάζωνται 8 ώρας την ημέραν.
Γ) Ν' απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των.
Δ) Το συμβούλιον του «Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» να επιδώση το ψήφισμα εις την Βουλήν.»

Το ψήφισμα επεδόθη, τελικά, στον Πρόεδρο της Βουλής την 1η Δεκεμβρίου 1893 από τον Σταύρο Καλλέργη. Ο πρωτοπόρος σοσιαλιστής ανήλθε στη συνέχεια στο δημοσιογραφικό θεωρείο και περίμενε με ανυπομονησία από τον Πρόεδρο της Βουλής να το εκφωνήσει. Αυτός κωλυσιεργούσε και «ησχολείτο εις την ανάγνωσιν ετέρων αναφορών προερχομένων εκ διαφόρων προσώπων και πραγματευομένων κατά το μάλλον και ήττον περί ανέμων και υδάτων», όπως έγραψε στον «Σοσιαλιστή».

Ο Καλλέργης διαμαρτυρήθηκε μεγαλοφώνως και με εντολή του Προέδρου συνελήφθη για διατάραξη της συνεδρίασης. Οι στρατιώτες της φρουράς, αφού τον κτύπησαν με τα κοντάκια των όπλων τους, τον μετέφεραν στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε επί διήμερο. Στις 9 Δεκεμβρίου 1983 δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών, τις οποίες εξέτισε στις φυλακές του Παλαιού Στρατώνα. Με τον περιπετειώδη αυτό τρόπο έληξε και τυπικά ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα.

Φέτος, λόγω της σύμπτωσης της Εργατικής Πρωτομαγιάς με την Κυριακή του Πάσχα η αργία μεταφέρθηκε για την Τρίτη, 3 Μαΐου, ενώ η απεργία για την επόμενη Κυριακή, 8 Μαΐου, για να στηριχτεί η απεργία των εμποροϋπαλλήλων ενάντια στην κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. 
(Με πληροφορίες από: sansimera.gr)

ΑΝΑΣΤΑΣΗ: Κώστας Βάρναλης

Αναρτήθηκε από bab cav