Το παιδί και ο σκύλος του!

---

Μια συγκινητική ιστορία αγάπης, τρυφερότητας αλλά και δυνατής φιλίας έρχεται από το μακρινό Τενεσί των ΗΠΑ και αφορά στη σχέση ενός σκύλου, της Juno, και του 6χρονου σήμερα Lucas Hembree, ο οποίος πάσχει από μια σπάνια ασθένεια που επηρεάζει το νευρολογικό σύστημα και οδηγεί σε βέβαιο θάνατο. 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Lucas από την ηλικία των 2 ετών διαγνώστηκε με το σύνδρομο Sanfilippo, μια κληρονομική, μεταβολική ασθένεια που προκαλείται από την απουσία ή δυσλειτουργία ενός ενζύμου που απαιτείται για να διασπαστούν τα μόσρια του σακχάρου στον οργανισμό. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, τα άτομα χάνουν την ικανότητα να μιλήσουν, να περπατήσουν και να φάνε.

Η ασθένεια προκαλεί επίσης σοβαρή νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε επιθετική συμπεριφορά, υπερκινητικότητα και επιληπτικές κρίσεις. Η Juno από την πλευρά της είναι ένα βελγικό λυκόσκυλο που εργάστηκε για χρόνια στην Αστυνομία, όμως μια σοβαρή ασθένεια την ανάγκασε να αποσυρθεί, ενώ γλίτωσε στο τσακ την ευθανασία. Κάπου εκεί οι δρόμοι των δύο συναντήθηκαν όταν οι γονείς του μικρού ήθελαν ένα εκπαιδευμένο ζώο για τον Lucas. Επειδή όμως η ασθένεια του μικρού επιδεινωνόταν κανένας φορέας δεν συναινούσε στο να δοθείς ένας σκύλος στο παιδί.

Έτσι ο πατέρας στράφηκε σε καταφύγια ζώων και έπεσε πάνω στην Juno…»Σε μερικές μέρες θα της έκαναν ευθανασία, ήταν αδύνατη και δεν είχε θέληση να ζήσει… Την πήραμε αμέσως και μόλις ήεθε σε επαφή με τον μικρό άλλαξε ως διά μαγείας. Έγινε άλλο σκυλί, αμέσως κατάλαβε ότι έπρεπε να βοηθήσει τον Lucas, ότι ο μικρός είχε την ανάγκη της για να μην πεθάνει… Έχει το σπάνιο χάρισμα να αντιλαμβάνεται πότε χρειάζεται να αλλάξει ορό, να λάβει οξυγόνο και τρέχει σε βοήθεια. Νομίζω θα ζήσουν όσο είναι να ζήσουν μαζί, αγαπημένοι και μάλλον μαζί θα φύγουν… Ο ένας δεν μπορεί να αποχωριστεί τον άλλον και η σχέση τους είναι μαγική!», λέει οπατέρας του μικρού. Τα λόγια είναι περιττά…

perierga.gr

Οι αρνήσεις για την Τοπική Αυτοδιοίκηση από στελε΄χη του ΣΥΡΙΖΑ.

Παπακωνσταντίνου: Άσχημο προμήνυμα οι αρνήσεις κορυφαίων στον ΣΥΡΙΖΑ

 

Μέσω του προσωπικού λογαριασμού του στο Twitter, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πέτρος Παπακωνσταντίνου σχολιάζει αρνητικά την απροθυμία κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να θέσουν υποψηφιότητα στις επικείμενες εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ποντάροντας σε έναν μελλοντικό υπουργικό θώκο, εφόσον η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση επικρατήσει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
“Η μωροφιλοδοξία και ο καριερισμός δεν είναι, δυστυχώς, είδος εν σπάνει στην Αριστερά. Ορισμένοι δεν ξέρουν τι νούμερο παπούτσι φοράνε.

Η Ντόρα, ο Αβραμόπουλος, ο Πάγκαλος, ο ίδιος ο Τσίπρας πέρασαν από τις μάχες της Αυτοδιοίκησης όταν χρειάστηκε…… αλλά οι πρίγκηπες του ΣΥΡΙΖΑ βολεύονται μόνο με υπουργεία Εσωτερικών, Εξωτερικών, Οικονομικών, έστω και Άμυνας.

Αν μπορούσαν να κατεβάσουν τον Τσίπρα στην Αθήνα και τον Λαφαζάνη στο δήμο Καλυβίων Θορικού, δεν θα δίσταζαν. Πολύ άσχημο προμήνυμα…”, σημείωσε χαρακτηριστικά στον προσωπικό λογαριασμό του στο Twitter ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου.

Γιατί δεν πρέπει να βάζουμε φωτογραφίες των παιδιών στο διαδίκτυο!

 
Ο κίνδυνος παραμονεύει στο Ίντερνετ…
Πάνω από 110% αυξήθηκαν οι καταγγελίες στο Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς διαδικτύου ( http://www.saferinternet.gr )

Σαν να είμαστε στη μέση μιας πλατείας και να μιλάμε δυνατά σε όλους τους περαστικούς! Έτσι περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούν οι περισσότεροι χρήστες μέσα από το διαδίκτυο από τους ανθρώπους του Saferinternet.gr, εκθέτοντας τις περισσότερες φορές τα παιδιά τους σε κίνδυνο!

Περισσότερες από 1.270 κλήσεις δέχτηκε η SafeLine του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς διαδικτύου τους πρώτους οκτώ μήνες του 2010. Η αύξηση που σημειώθηκε άγγιξε το 114% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2009 και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου κυρίως στους ενήλικους σέρφερ.

 Είναι σημαντικό επίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία, ότι τα τελευταία τρία χρόνια οι καταγγελίες αυξάνονται κατά 1.250 ανά έτος. Υψηλά μερίδια, εκτός από τον ρατσισμό και τις οικονομικές απάτες μέσω διαδικτυακών αγορών, έχει η κακοποίηση παιδιών και η πορνογραφία.

Όπως επισημαίνει η Βερόνικα Σαμαρά, υπεύθυνη για τη δράση ενημέρωσης του Saferinternet.gr, «είναι σαν να αφήνουμε ορθάνοιχτη την πόρτα του σπιτιού μας σε καθένα που θέλει να μπει και να πάρει μια “γεύση” από την ιδιωτική μας ζωή. 

Νομίζω ότι τα παραπάνω ουδέποτε θα τα κάναμε στον φυσικό κόσμο, άρα τίθεται το ερώτημα γιατί τα κάνουμε στο διαδίκτυο. Πιστεύουμε ότι εμπιστευόμαστε τα στοιχεία αυτά μόνο σε φίλους μας;

Και αν ναι, γιατί; Ας διαβάσουμε, δε, τους όρους χρήσης και την πολιτική απορρήτου των ιστοσελίδων αυτών για να δούμε πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυτά τα στοιχεία μας και σε ποιους τρίτους μπορεί να προωθηθούν».

Η κα Βερόνικα Σαμαρά επισημαίνει ότι οι γονείς, όταν αναρτούν στο διαδίκτυο στοιχεία από τα παιδιά τους, όπως φωτογραφίες, ονόματα, πληροφορίες για τη ζωή των παιδιών τους, τότε μπορεί και – χωρίς να το θέλουν – να θέσουν τα παιδιά τους σε κίνδυνο. 

«Οι παιδεραστές, οι παιδόφιλοι και οι groοmers – αυτοί που αποπλανούν ανήλικους με σκοπό τη σεξουαλική κακοποίηση – έχουν βρει μέσα από το διαδίκτυο απεριόριστες δυνατότητες εξεύρεσης θυμάτων, και φυσικά το πρώτο που θα ψάξουν είναι πληροφορίες που θα στοχοποιήσουν το δυνάμενο θύμα στον φυσικό κόσμο: φωτογραφίες, ονόματα, διευθύνσεις, σχολείο κ.λπ.».

Πέντε συμβουλές κατάλληλες για ανηλίκους
-Να προστατεύετε την ιδιωτική σας ζωή και να μη δίνετε αλόγιστα προσωπικά σας δεδομένα.
-Να μην μπαίνετε σε ιστοχώρους όπου ζητείται κωδικός (password) από υπολογιστές σε δημόσιους χώρους (Ίντερνετ καφέ, αεροδρόμια, κ.λπ.)
-Να σκέφτεστε πριν δημοσιεύσετε οτιδήποτε στο διαδίκτυο, καθώς από τη στιγμή της δημοσίευσης, ποτέ δεν μπορείτε να γνωρίζετε πού μπορεί να καταλήξει αυτή η δημοσίευση.
-Να θυμάστε ότι οι άνθρωποι που γνωρίζουμε μόνο μέσω διαδικτύου, μπορεί να μην είναι αυτοί που λένε ότι είναι. Τη στιγμή που δεν τους γνωρίζουμε στο φυσικό κόσμο, ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Ειδικά οι ανήλικοι, ποτέ δεν πρέπει να συναντιούνται με πρόσωπα που γνωρίζουν μόνο μέσω διαδικτύου.
-Να μη δίνετε τους κωδικούς σας σε κανέναν, ακόμα και στους πιο στενούς σας φίλους. Αν πιστεύετε ότι κάποιος κωδικός σας μαθεύτηκε ή εκλάπη, αμέσως να τον αλλάξετε.

Πώς μας οδήγησαν στο μνημόνιο: Τα απόρρητα πρακτικά του ΔΝΤ

Την στιγμή που ανώτατοι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου συζητούν σε μυστικές συναντήσεις το πώς θα αντιμετωπίσουν το ερχόμενο αμφιλεγόμενο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, η Wall Street Journal φέρνει στο φως τα πρακτικά της κρίσιμης συνεδρίασης του ΔΝΤ, στις 9 Μαΐου 2010, που περιγράφουν την διαμάχη μεταξύ των χωρών-μελών για εάν πρέπει να διαγραφεί ή όχι το χρέος της Ελλάδας.

 

Το έγγραφο, καταγράφει την ελληνική απόφαση να αρνηθεί μερική διαγραφή χρέους το 2010 κάτι που ερχόταν σε αντίθεση με τις προτάσεις πολλών άλλων κρατών-μελών, επισημαίνει σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των κρατών-μελών, κάνει λόγο για καθυστέρηση στο αίτημα για βοήθεια από το ΔΝΤ, για αισιόδοξες προβλέψεις ανάκαμψης, για “τρομερούς” κινδύνους αποτυχίας του προγράμματος, ενώ προέβλεπε και τις διαφωνίες που ήταν πιθανό να προκύψουν στο εσωτερικό της τριμερούς (ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΕΕ).

Το 2010 το ΔΝΤ δεσμεύτηκε να προσφέρει διάσωση στην Ελλάδα, παρά τις διαφωνίες αν η λύση αυτή θα απέδιδε. Κάποια μέλη του Ταμείου, σχεδόν το ένα τρίτο του διοικητικού συμβουλίου, κυρίως από χώρες που είχαν βιώσει τον οδοστρωτήρα του ΔΝΤ, έγειραν σοβαρά ερωτήματα για το σχεδιασμό της διάσωσης.

Κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν ότι οι προβλέψεις ανάπτυξης ήταν μη ρεαλιστικές, κάποιοι τόνισαν πως η μερική διαγραφή του χρέους ήταν απαραίτητη για την επιτυχία του προγράμματος, ενώ ορισμένοι επεσήμαναν πως το πρόγραμμα ζητούσε παρά πολλά από τους Έλληνες χωρίς να ζητάει κάτι από τους πιστωτές της.

Από την άλλη μεριά, ο φόβος των μεγαλύτερων μετόχων του ΔΝΤ —ΗΠΑ, Γερμανία— ήταν πως μια αναδιάρθρωση χρέους θα προκαλούσε ζημιές στις τράπεζές τους, οι οποίες αργότερα θα διευρυνόντουσαν, άποψη η οποία και επικράτησε.

“Οι κίνδυνοι του προγράμματος σταθερότητας είναι τεράστιοι. Με άλλα λόγια, το συγκεκριμένο πρόγραμμα σταθερότητας, που απαιτεί από την Ελλάδα μία βασανιστική προσαρμογή, δεν είναι για την διάσωση της χώρας αλλά για την διάσωση των ιδιωτικών κατόχων χρέους, δηλαδή τις Ευρωπαϊκές τράπεζες” δήλωσε ο εκπρόσωπος της Βραζιλίας στη συνεδρίαση του 2010.

Ελληνικό «όχι» στην αναδιάρθωση χρέους

Αργεντινή, Βραζιλία, Ινδία, Ρωσία και Ελβετία επεσήμαναν ότι λείπει κάτι από το πρόγραμμα: θα έπρεπε να περιέχει, όπως είπαν, αναδιάρθρωση χρέους όπου θα συμμετείχε και ο ιδιωτικός τομέας (PSI). Μάλιστα, ο εκπρόσωπος της Αργεντινής άσκησε σκλήρη ιδιαίτερη κριτική λέγοντας ότι επαναλαμβάνονται τα λάθη (δηλαδή μη βιώσιμη δημοσιονομική λιτότητα) που επιβλήθηκαν στη χώρα του το 2001. Προς έκπληξη όλων, ακόμα και ο εκπρόσωπος της Ελβετίας προσυπέγραψε τα προηγούμενα σχόλια περί έλλειψης μερικής διαγραφής του Ελληνικού χρέους.

Το ΔΝΤ ανέφερε τότε ότι “η αναδιάρθρωση χρέους αποκλείστηκε από τις ίδιες τις ελληνικές αρχές“. Πρόσθεσε, ότι υπήρχαν συζητήσεις για PSI στο πρότυπο της πρωτοβουλίας της Βιένης αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό γιατί τα ελληνικά ομόλογα ήταν μοιρασμένα μεταξύ αγνώστου αριθμού κατόχων, ενώ το 90% εξ αυτών δεν είχε ρήτρα συλλογικής ευθύνης.

Μάλιστα Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία, μετέφεραν τη δέσμευση των τραπεζών τους να στηρίξουν την Ελλάδα διατηρώντας την έκθεσή τους στα ελληνικά ομόλογα.

Κίνδυνοι του προγράμματος

Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδάς, Βραζιλία και Ρωσία επισήμαναν τους “τεράστιους” κινδύνους του προγράμματος λόγω της ανάγκης για διψήφια μείωση του ελλείμματος ενώ κάποιοι συνέκριναν την κατάσταση στην Ελλάδα με αυτή της Αργεντινής πριν από την κρίση του 2001.

Τους ιδιαίτερα μεγάλους κινδύνους του προγράμματος αναγνώρισαν και οι ίδιοι οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ, ιδιαίτερα στον τομέα των προβλέψεων για τη βιωσιμότητα του χρέους, δηλώνοντας πως “το προσωπικό [του ΔΝΤ] θεωρεί πως, μεσοπρόθεσμα, το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο, αλλά δεδομένης της υψηλής αβεβαιότητας γύρω αυτό, δεν ισχύει κάτι τέτοιο με μεγάλη πιθανότητα”. Με άλλα λόγια, την ίδια ώρα που το ΔΝΤ δήλωνε ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο, ούτε οι ίδιοι δεν το πιστεύανε.

Τον Ιούνιο του 2013, η Κριστίν Λαγκάρ δήλωνε: “Τον Μάιο του 2012. γνωρίζαμε ότι η Ελλάδα χρειαζόταν διάσωση, αλλά όχι ότι θα χρειαζόταν και αναδιάρθρωση του χρέους της… Δεν είχαμε ιδέα ότι η συνολική οικονομική κατάσταση θα επιδεινώνονταν τόσο γρήγορα.”

Παράλληλα, στη συνεδρίαση του 2010 επισημάνθηκε ότι το πρόγραμμα δεν θα λειτουργήσει αν δεν υλοποιηθούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. «Η μεγαλύτερη πρόκληση για τις αρχές είναι να ξεπεραστεί η άγρια αντίδραση των εδραιωμένων συμφερόντων», αναφέρεται χαρακτηριστικά. Ο Αυστραλός αξιωματούχος δήλωσε πως δεν πρέπει να επαναληφθούν τα λάθη της Ασιατικής κρίσης, επιβάλλοντας υπερβολικές διαρθρωτικές αλλαγές, ενώ χαρακτήρισε τους όρους που τέθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως “λίστα ψώνιων”.

Σημειώνεται επίσης, ότι αξιωματούχοι του ΔΝΤ είχαν ήδη συναντηθεί με τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης, μη κυβερνητικές οργανώσεις και ηγεσίες συνδικάτων. Η γνώμη των εκπροσώπων του ΔΝΤ ήταν ότι ο ιδιωτικός τομέας ήταν πλήρως σύμφωνος με το πρόγραμμα σταθερότητας, γεγονός που χαρακτηρίστηκε από τους ίδιους ως “εντυπωσιακό”. Αναφέρεται ότι ο κύριος λόγος στήριξης του προγράμματος από τον ιδιωτικό τομέα ήταν το γεγονός ότι θα έφερνε ένα τέλος σε πολλά προνόμια του δημόσιου τομέα.

Καθυστέρησε το αίτημα

Στο έγγραφο αναφέρεται ότι Αυστραλία, Καναδάς, Κίνα, Ρωσία και Ελβετία έκαναν λόγο για ατέλειες στην αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης. Ο Γερμανός εκπρόσωπος διευκρίνισε ότι δεν υπήρχε σχετική πρόβλεψη στη συνθήκη του Μάαστριχτ και έπρεπε να δημιουργηθεί ο μηχανισμός.

Αισιόδοξες προβλέψεις ανάπτυξης

Κινέζοι και Ελβετοί ανέφεραν πως ακόμα και μικρή απόκλιση από τις προβλέψεις για το ΑΕΠ έθετε σε κίνδυνο τη διατηρησιμότητα του χρέους. Στο κείμενο γίνεται ρητή αναφορά για αισιόδοξες προβλέψεις ανάπτυξης αλλά σύμφωνα με τα πρακτικά,ο αντίλογος ανέφερε τις δυνατότητες ταχύτερης ανάκαμψης κυρίως λόγω του μεγέθους της αφανούς οικονομίας.

Διαφωνίες στις επικαιροποιήσεις του μνημονίου

Κίνα, Αίγυπτος και Ελβετία τόνισαν το ρίσκο να υπάρχουν προβλήματα και διαφωνίες στο εσωτερικό της τριμερούς (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) κατά την τριμηνιαία διαδικασία επικαιροποίησης του μνημονίου.

Κατεβάστε το έγγραφο των πρακτικών του ΔΝΤ

ΕΠΑΜ Πάτρας [Με πληροφορίες από το The Press Project και την Wall Street Journal]

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ

Αύριο Κυριακή 2 Φλεβάρη 2014

Σύνταγμα Αλαζόνων

Πόσα χρήματα χρειάζεσαι το μήνα να ταΐσεις την οικογένειά σου; Πόσα χρειάζεσαι για να πληρώσεις τους λογαριασμούς; Πόσα χρειάζεσαι για να έχεις τα βασικά είδη ανάγκης; Πόσα χρειάζεσαι για να πληρώσεις τα γενόσημα φάρμακά σου; Πόσα για το νερό, πόσα για το ηλεκτρικό, πόσα για το τηλέφωνο, πόσα για τα κοινόχρηστα, πόσα για την βενζίνη, πόσα για την θέρμανση; 

Μην ανησυχείς η δημοκρατική κυβέρνηση της Ελλάδας έχει ήδη δημιουργήσει το Κυβερνητικό Συμβούλιο Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους. Αυτό είναι κάτι σαν τον κόφτη που έχουν τα φορτηγά στο ταχύμετρο για να μην ξεπερνάνε το όριο ταχύτητας. 

 

Αν εσύ, λοιπόν, χρωστάς στο κράτος δικαίου της Ελλάδας θα επεμβαίνουν οι διορισμένοι από την ανεξάρτητη χώρα Ελλάδα για να σου βάζουν φραγμό στα έξοδα έτσι ώστε να πληρώνεις με συνέπεια τις δόσεις που θα σου ορίσουν οι ίδιοι. 

Δεν μπορείς να τρέχεις εσύ σαν τρελό φορτηγό αγοράζοντας περιττά πράγματα όπως π.χ πάνες συγκεκριμένης μάρκας, φάρμακα που θα σε σώσουν, γάλα μικρής διάρκειας, ψωμί από αλεύρι, κρέας από ντόπιο παραγωγό. 

Η λίστα θα είναι ατέλειωτη και έτσι φτιαγμένη, ώστε να έχεις τα βασικά αλλά αυτά να συμπίπτουν με την ανάγκη των πολυεθνικών που σου πουλάνε χείριστης ποιότητας προϊόντα αλλά εξυπηρετούν από τη μια την χείριστη επιβίωσή σου και από την άλλη την μέγιστη εισφορά εσόδων με τις ευλογίες του Κράτους.

 

Όλα αυτά βέβαια, ισχύουν εφόσον σου έχει απομείνει κάποια πηγή εσόδων. Με λίγα λόγια βάση αυτής της “ανεξάρτητης αρχής” είσαι τυχερός που το σπίτι σου έχει κόκκινο δάνειο διότι έχεις το δικαίωμα να επιβιώνεις. Για όσους δεν έχουν υποθήκη διότι δεν έχουν σπίτι η “ανεξάρτητη αρχή” δεν αναφέρεται πουθενά. Το δάνειο στην τράπεζα και τα χρέη στο δημόσιο θα σου επιτρέπουν να περιφέρεσαι ως ζόμπι και να νομίζεις ότι επιβιώνεις. Όσοι έχουν χάσει το δικαίωμα να έχουν υποθηκευμένο σπίτι είναι βάση της “ανεξάρτητης αρχής” τελειωμένη υπόθεση. Δεν τους απασχολούν τέτοιου είδους πολίτες.

 

Απογοητευμένος για την αφαίρεση και της τελευταίας ικμάδας προσωπικής ανεξαρτησίας από το Συμβούλιο Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, εκτός του ότι σκέφτεσαι, γιατί άραγε να μην υπάρχει και Συμβούλιο Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, αποφασίζεις να τους τιμωρήσεις αλλάζοντας την ψήφο σου διότι η καταπάτηση της προσωπικής ελευθερίας είναι αντισυνταγματική. 

Λες θα πάω με νέους, άφθαρτους, που έχουν αγωνιστική διάθεση να διορθώσουν τα κακώς κείμενα υπερασπίζοντας το Σύνταγμα το οποίο είναι φρουρός της ατομικής ελευθερίας του Έλληνα πολίτη. 

Έρχεται όμως ο αγωνιστής, ο νέος ο άφθαρτος, ο καθαρός και μέσα σε μία πρόταση αποδεικνύει ότι πριν ακόμη σε εκπροσωπήσει ως κυβερνήτης του κράτους έχει πάρει τις αποφάσεις του δηλώνοντας για τις ενέργειες της νυν κυβέρνησης ότι “Η παραβίαση του Συντάγματος δικαιολογείται εν μέρει από τις έκτακτες περιστάσεις”.

 

Ο πρόεδρος της αντιπολίτευσης που παντιέρα 3 χρόνια έχει την καταστρατήγηση του Συντάγματος λόγω των Μνημονίων έρχεται και δίνει συγχωροχάρτια (και μάλιστα σε συνάντηση με τους εκπροσώπους της Δικαιοσύνης) σε αυτά που πράττει η κατοχική κυβέρνηση. 

Ποιες είναι αυτές οι έκτακτες περιστάσεις κατά τον Αλέξη Τσίπρα που με ελαφρότητα χρησιμοποιεί το Σύνταγμα για να κάνει τις προεκλογικές του δημόσιες σχέσεις με τον θεσμό της Δικαιοσύνης;

 Ξεχνάει κι αυτός ότι το Σύνταγμα δεν είναι η Αγία Γραφή που αν θες πιστεύεις και αν θες όχι. Δεν είναι νόμος που ανάλογα με την κάθε κυβέρνηση ισχύει ή καταργείται, αλλάζοντας μια τροπολογία.

 Είναι το απόλυτο εργαλείο για την υπεράσπιση του λαού και μόνο αυτού. Απ' ό,τι φαίνεται, χρησιμοποιώντας το κάποιοι ως χαρτί τουαλέτας για να επιβάλλουν ανθρωποφύλακες τύπου Συμβουλίου Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους ανάγκασαν και τον Αλέξη να μην αλλάξει τουαλέτα μεθαύριο που θα συγκυβερνάει.

 

Όταν εσύ θα μπαίνεις στην λίστα της “ανεξάρτητης αρχής” για το πως θα διαχειρίζονται την ζωή σου θα είσαι μια “έκτακτη περίσταση” και βάση αυτής, ως παράπλευρη απώλεια, θα χάνεις και την ιδιοκτησία σου και την ζωή σου. Αν σκεφτείς ότι μιλάμε για ανθρώπους και ότι όλα αυτά συμβαίνουν στον πραγματικό, στον παρόντα χρόνο σού έρχεται κλαυσίγελος μετά οργής διότι ουσιαστικά δεν έχεις να πιαστείς από πουθενά. Ποιος θα το έλεγε ότι το όνειρο για ένα σπίτι, που μάτωσες να φτιάξεις, θα είναι το σχοινί που θα σου βάλουν στον τράχηλο πετώντας σε από το μπαλκόνι του Συντάγματος στο οποίο ο Αλέξης προκαταβολικά έβγαλε τα σίδερα ασφαλείας.

 

Ενώ όλοι διαθέτουν χιλιάδες ώρες αερολογίες για να μαζέψουν ψήφους για τις εκλογικές μάχες που έρχονται, κανείς δεν μιλάει για τον άνθρωπο, τον παρόντα άνθρωπο, που έχει καταστεί έρμαιο να περιφέρεται ως αριθμός από την Λίστα Ψηφοφόρων στην Λίστα Ιδιωτικού Χρέους τάζοντας του όπως πάντα μία καλύτερη ζωή στις οποιεσδήποτε επερχόμενες εκλογές, όχι όπως Αμερική, αλλά όπως Αγία Γραφή. Ψήφιζε και μη ερεύνα.

 
Επειδή το Σύνταγμα το υπερασπίστηκαν ακόμη και με την ζωή τους συντάγματα Ευζώνων (λαός), σήμερα που το κουρελιάζουν συντάγματα Αλαζόνων, οι πρόσφυγες του άμεσου μέλλοντος δεν θα κουβαλάνε ως ανάμνηση μια χούφτα χώμα, αλλά ένα κομμάτι Συντάγματος μιας χώρας που κάποτε την έλεγαν Ελλάδα.-


Πηγή: Στον Τοίχο

18 χρόνια από τη θυσία των αξιωματικών στα Ίμια

Το χρονικό της κρίσης και τα αναπάντητα ερωτήματα της μοιραίας νύχτας.

 

Ιανουάριος του 1996. Ελλάδα και Τουρκία φτάνουν κοντά στην ένοπλη σύρραξη. Τρεις Έλληνες αξιωματικοί είναι νεκροί. Τι πραγματικά συνέβη όμως το μοιραίο εκείνο βράδυ που ξημέρωσε την 31η Ιανουαρίου;
 

Μετά τη λήξη του επεισοδίου ειπώθηκαν πολλά. Συνέβησαν πολλά περισσότερα στο Μέγαρο Μαξίμου, στο υπουργείο Εξωτερικών, σε διαβαθμισμένης προσπελάσεως υπόγεια του ελληνικού Πενταγώνου και σε άλλα κρίσιμα σημεία.
 

Πολλοί έκαναν λόγο για πολιτική ατολμία της τότε κυβέρνησης υπό την ηγεσία του κ. Κώστα Σημίτη ενώ κάποιοι απέδωσαν δειλία στον τότε πρωθυπουργό ο οποίος ευχαρίστησε και τους Αμερικανούς από το βήμα της Βουλής. (video)
Από αυτή την κρίση δεν βγήκε κερδισμένη ούτε η Τουρκία, που ισχυριζόταν ότι τα Ίμια της ανήκουν, ούτε η Ελλάδα η οποία αναγκάστηκε να αποσύρει τους στρατιώτες της. Ουσιαστικός παράγοντας και κερδισμένη πλευρά υπήρξαν οι ΗΠΑ. ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
 

25 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Ανατολική Ίμια και εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ο πλοίαρχός του αρνείται βοήθεια από το Λιμενικό, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και ότι οι μόνες αρμόδιες είναι οι αρχές της χώρας του.  

 

26 Δεκεμβρίου 1995: Το Λιμεναρχείο Καλύμνου ενημερώνει το Υπουργείο Εξωτερικών και αυτό με τη σειρά του το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι αν δεν παρέμβει ρυμουλκό, το τουρκικό πλοίο θα κινδυνεύσει.  

 

27 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει την ελληνική πρεσβεία ότι, ανεξαρτήτως του ποιος θα ανελάμβανε τη διάσωση του πλοίου, υπήρχε θέμα γενικότερα με τις βραχονησίδες.  

28 Δεκεμβρίου 1995: Δύο ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το τουρκικό φορτηγό και το οδηγούν στο λιμάνι Κιουλούκ της Τουρκίας. Το πρωί της ίδιας μέρας ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή της Λέσβου, ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Με ελληνική βοήθεια, ο Τούρκος πιλότος διασώζεται.  

 

29 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εκμεταλλεύεται την κατάσταση και επιδίδει ρηματική διακοίνωση στο αντίστοιχο ελληνικό, στην οποία αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρισμένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπουντρούμ (Αλικαρνασσού) και ανήκουν στην Τουρκία.  

 

9 Ιανουαρίου 1996: Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απαντά με καθυστέρηση, απορρίπτοντας τη διακοίνωση.  

 

15 Ιανουαρίου 1996: Παραιτείται ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, που νοσηλεύεται στο "Ωνάσειο".  

 

16 Ιανουαρίου 1996: Το Υπουργείο Εξωτερικών αντιλαμβανόμενο το παιγνίδι των Τούρκων και ζητά αυξημένα μέτρα επαγρύπνησης στην περιοχή των Ιμίων από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.  

 

19 Ιανουαρίου 1996: Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ εκλέγει νέο πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Σημίτη.  

 

26 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των Ιμίων, υψώνει την ελληνική σημαία στο ένα νησί, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.  

 

27 Ιανουαρίου 1996: Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας "Χουριέτ" στη Σμύρνη μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της "Χουριέτ", με τους Τούρκους να πανηγυρίζουν για την ελληνική αποτυχία.  

 

28 Ιανουαρίου 1996: Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού "Αντωνίου" κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους Έλληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.  

 

29 Ιανουαρίου 1996: Ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, στέλνει μήνυμα προς τη Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ.  

 

30 Ιανουαρίου 1996: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον. Του εκφράζει την ελληνική θέση ότι η χώρα μας δεν επιθυμεί την ένταση, αλλά εφόσον προκληθεί θα αντιδράσει δυναμικά.Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αποσύρει το άγημα, όχι όμως και την ελληνική σημαία. 

 

 

Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής». Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς και δεν αποδέχεται την ελληνική πρόταση (αποχώρηση του αγήματος, όχι και της σημαίας).  

31 Ιανουαρίου 1996 - Η ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΜΕΡΑ  

 

00:00: Συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, φθάνει καθυστερημένα, επειδή παίρνει μέρος σε τηλεοπτική εκπομπή.  

 

01:40: Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι Τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια.  

 

04:30: Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απογειώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.  

 

04:50: Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 Τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ.
Δυστυχώς αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, 

 

ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός.

 

 

 Όσον αφορά τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου διατυπώθηκαν διάφορες απόψεις αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί μία σίγουρη απάντηση.  

Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου.
 

Ωστόσο, στην Ελλάδα υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε είτε από το Τουρκικό Ναυτικό είτε από τους Τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί και ότι το γεγονός αποκρύφτηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.  

06:00: Οι Αμερικανοί διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέληση τους. «No ships, no troops, no flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.
 

Πολιτικές σκοπιμότητες ή προδοσία; Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλήρωσαν με τις ζωές του τρία Ελληνόπουλα. www.newsbomb.gr