"Δώστε γη για να σας επιμηκύνουμε το χρέος"

 protothema.gr

Πιο κυνική παρά ποτέ η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, καλεί την χώρα μας να πουλήσει γη προκειμένου να πετύχει μείωση επιτοκίων του χρέους από την τρόικα.

Συγκεκριμένα, απευθυνόμενη στους βουλευτές της η κ. Μέρκελ δήλωσε πως θα μπορούσε να αποδεχθεί χαμηλότερα επιτόκια για το ελληνικό δάνειο, αρκεί η χώρα μας να πουλήσει δημόσια περιουσία.

Την ίδια ώρα, σε άρθρο που θα δημοσιεύσει την Παρασκευή η εφημερίδα Bild η Γερμανίδα Καγκελάριος φέρεται να δηλώνει ότι «δεν αρκούν τρία χρόνια για να διορθώσει η Ελλάδα τα δημοσιονομικά της».

Σύμφωνα με την εφημερίδα, η κ. Μέρκελ είναι πρόθυμη να συναινέσει στην επιμήκυνση και πέραν του 2013 της καταληκτικής ημερομηνίας για την εξόφληση του δανείου που έχει δοθεί στην Ελλάδα από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

«Η Ελλάδα οφείλει να ξεπεράσει τις συνέπειες των μεγάλων σφαλμάτων στον προϋπολογισμό της. Κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί σε μία τριετία. Εάν επιμείνουμε σε αυτό, τότε θα μπορούσαν να προκληθούν νέοι κλυδωνισμοί», τονίζει στη συνέντευξη η κ. Μέρκελ, αποκλείοντας ταυτόχρονα το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

«Η Ε.Ε. δεν διαθέτει εργαλεία για κάτι τέτοιο», αναφέρει, υποστηρίζοντας ότι  η οποία βοήθεια σε επίπεδο ευρωζώνης για τα υπερχρεωμένα κράτη θα πρέπει να αποφασιστεί ομόφωνα, επιφυλασσόμενη του δικαιώματος της Γερμανίας να ασκήσει βέτο.

Τα «βρόντηξε» ο γ.γ. του υπουργείου Οικονομικών Δ. Γεωργακόπουλος

Παραίτηση βόμβα στο οικονομικό επιτελείο

http://img.protothema.gr

 

.

Με ηχηρή σιωπή συνόδευσε την παραίτησή του από το υπουργείο Οικονομικών ο γενικός γραμματέας και πρώην υπουργός Δημήτρης Γεωργακόπουλος, αφήνοντας και –τυπικά πλέον- «ακέφαλο» τον φοροελεγκτικό και εισπρακτικό μηχανισμό Κράτους.

Η κίνηση του αυτή ήταν για πολλούς, από καιρό αναμενόμενη, καθώς οι σχέσεις του κυρίου Γεωργακόπουλου με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου ήταν κάκιστες αφού, επί ένα και πλέον χρόνο, ο γενικός γραμματέας παρέμενε χωρίς ουσιαστικά αρμοδιότητες και το «παιχνίδι» με τις απανωτές αλλαγές στη φορολογία γινόταν αποκλειστικά από τον υπουργό Οικονομικών και τους "εκλεκτούς" του.

Σύμφωνα με τους παροικούντες την πλατεία Συντάγματος πάντως, μόνο τυχαίος δεν ήταν ο χρόνος που επελέγη για να τα «βροντήξει» ο μέχρι πρότινος γενικός γραμματέας του υπουργείου.

Η γενική καθίζηση, όπως λένε, στην είσπραξη των δημοσίων εσόδων, η ανεπάρκεια του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και η αποδεδειγμένη απροθυμία της ηγεσίας του υπουργείου να υλοποιήσει τις αλλαγές στον εισπρακτικό μηχανισμό για τις οποίες δεσμεύτηκε προεκλογικά το ΠΑΣΟΚ (σσ: ο κ.Γεωργακόπουλος ήταν βασικός συντάκτης του προεκλογικού προγράμματος του κόμματος για τα θέματα φορολογίας) ήταν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η αιτία της αποχώρησης –για την οποία έμοιαζε ο ίδιος να προετοιμάζεται από καιρό.

Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένες πηγές, ο κ. Γεωργακόπουλος απέστειλε ή σκέφτεται να αποστείλει στον πρωθυπουργό και επιστολή με βασικές επισημάνσεις από την θητεία του στο υπουργείο, για τις αιτίες του καταποντισμού των δημοσίων εσόδων, αλλά και με προτάσεις για την ανόρθωσή του.

Ήταν κοινό μυστικό πάντως στην Καραγεώργη Σερβίας ότι από καιρό οι προτάσεις του τέως γενικού γραμματέα δεν λαμβάνονταν υπόψιν, ενώ όλοι διέκριναν και την τάση υποσκελισμού και παραμερισμού του σε όλες σχεδόν τις αποφάσεις –των οποίων όμως και εκ της θέσεώς του συχνά χρεωνόταν ή αναγκαζόταν ως τώρα να υπερασπίζεται.

Ο Μίμης Ανδρουλάκης κοστολογεί το Ελληνικό ΝΑΙ στη συνοδο

Συνέντευξη στον Βασίλη Σκουρή

Πως πρέπει να τοποθετηθεί η Ελλάδα ενόψει της Συνόδου Κορυφής της 25ης Μαρτίου κ. Ανδρουλάκη;

Έχω υποστηρίξει με αναλυτική δημόσια πρόταση εδώ και μήνες ότι έπρεπε έγκαιρα να επανατοποθετηθεί το Ελληνικό Ζήτημα στο πλαίσιο μιας συνολικής επαναδιαπραγμάτευσης στην ευρωζώνη. Το ταχύτερο δυνατό πρέπει να ανοίξει ο δρόμος για τον συνολικό αναπρογραμματισμού του ελληνικού χρέους ώστε να γίνει βιώσιμο, καθώς και για την de facto αναμόρφωση του μνημονίου με αναπτυξιακά κριτήρια. Η αναμονή για το 2013 θα αποδειχτεί ολέθρια.

Είχατε μάλιστα προειδοποιήσει τον Πρωθυπουργό στη Βουλή με μια ιστορική φράση του Λένιν «στις 24 είναι πολύ νωρίς, στις 26 είναι πολύ αργά». Πέσατε μέσα κατά σύμπτωση και στην κρίσιμη ημερομηνία. Το ερώτημα είναι γιατί επιμένετε στο «εδώ και τώρα»;

Πρώτον, οι αγορές και οι σοβαροί επενδυτές προτιμούν το υπολογισμένο ρίσκο μιας συντεταγμένης «αναδιάρθρωσης» του χρέους από την ασάφεια στις προοπτικές. Η αβεβαιότητα παραλύει την ανάπτυξη μας. Δεύτερον, η αναμενόμενη αύξηση των επιτοκίων το 2012 και ο κίνδυνος στασιμοπληθωρισμού στη διεθνή οικονομία θα κάνουν δυσκολότερο τον διακανονισμό του χρέους. Τρίτον, θα βυθιστούμε οριστικά στην «Παγίδα Χρέους» (Debt Trap) όπου όσο αγωνίζεσαι να το μειώσεις, αυτό θα αυξάνει και θα υποχρεωθούμε να προχωρήσουμε σε ρύθμιση του αφού θα έχει εξαντληθεί η οικονομία και η κοινωνία από τη «χημειοθεραπεία». Τέταρτον, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος στα επόμενα δυο χρόνια να διαχωριστεί η μοίρα μας από τις άλλες περιφερειακές χώρες, να απομονωθούμε σε μια «υγειονομική ζώνη ασφαλείας» και να σπρωχτούμε ακόμα και προς την έξοδο. Τώρα μας κρατούν και τους κρατάμε γερά και ακριβώς τώρα πρέπει να «βιάσουμε» τις εξελίξεις.

Ακόμα και προκαλώντας μια «δημιουργική κρίση» στην ευρωζώνη είχατε συστήσει στον Πρωθυπουργό;

Είναι προτιμότερη τώρα μια ενδεχόμενη κρίση, όχι με δική μας υπαιτιότητα, παρά μια κακή ή ανούσια απόφαση που προοιωνίζει μια πολύ χειρότερη κρίση υπό πολύ χειρότερους όρους για μας σε ενάμισι χρόνο, αν υπάρχει τόσος χρόνος. Αμφιβάλλω. Τώρα, στις 25 του Μάρτη, μια κρίση θα έχει βαρύ τίμημα και για άλλους και η απειλή της πρέπει να αιωρείται πάνω από τη Σύνοδο. Οι Ιρλανδοί ζητούν επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου. Οι Πορτογάλοι θέτουν ζήτημα για το μέγεθος και τις αρμοδιότητες του «Ταμείου Διάσωσης». Συνεπώς ας μη μας διακατέχει το ενοχικό σύνδρομο της «βρεγμένης γάτας».

Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να συνυπογράψουμε το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» αν δεν ικανοποιηθούν ορισμένες προϋποθέσεις;

Είχα πει «προσκύνα και το διάολο ώσπου να περάσεις το γιοφύρι», αλλά εδώ μέχρι στιγμής δεν προσφέρεται γεφύρι. Μας ζητούν να συζητήσουμε για τα «μετά την κρίση», για τα μετά του 2014, ενώ εμείς βρισκόμαστε στο χειρότερο σημείο της καταιγίδας και δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει αύριο. Χρειάζεται ασφαλώς ευλυγισία, κάθε μας κίνηση έχει ρίσκο και στην κατάσταση που έχουμε βρεθεί τα πάντα έχουν και μια τιμή.

Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι ήσασταν ο Παπανδρέου, τι θα λέγατε στη Μέρκελ;

Σας λέω μεταφορικά αλλά ωμά ότι στη χαρτοπετσέτα του καφέ της θα έγραφα την εξίσωση: «5» επί €18 δις + €30 δις = «6». Το κάθε σημείο από τα πέντε του «Συμφώνου» τιμολογείται με €18 δις ενώ το έκτο το ανόητο, το παράλογο από οικονομική και πολιτική άποψη, το «συνταγματικό φρένο», κοστίζει €30 δις. Δηλαδή ζητάμε τη μείωση, άμεση και έμμεση, του συνολικού χρέους μας κατά €120 δις μέσω αναπρογραμματισμού του, με την εγγύηση του «Ταμείου Διάσωσης». Στην περίπτωση αυτή και μόνο θα βάζαμε στο προοίμιο του Συντάγματος μια γενική αρχή περί χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης για να σώσει η Μέρκελ τα προσχήματα στην κοινή της γνώμη.

Δηλαδή δεν αρκεί η επιμήκυνση των €110 δις ακόμα και η επαναγορά μέρους του χρέους; Μήπως πρέπει, έστω στο παρασκήνιο, η κυβέρνηση να διαπραγματευτεί την αναδιάρθρωση του χρέους;

Μα η λεγόμενη «επαναγορά χρέους», που φαίνεται ότι ζητάμε απέξω – απέξω, είναι μια μορφή αναδιάρθρωσης χρέους και μάλιστα περιλαμβάνει και σχετικό «κούρεμα» το οποίο κατά τα άλλα το δαιμονοποιούμε. Υπάρχουν πιο πρόσφορες μορφές από αυτήν αλλά σε κάθε περίπτωση πρέπει να προσφέρουμε δύο τουλάχιστον επιλογές στους δανειστές μας, ανάλογα με την ιδιαιτερότητα τους. Κάποιοι θα βιάζονται να απεμπλακούν και να πάρουν τα λεφτά τους με ένα εύλογο κούρεμα κι άλλοι θα προτιμούν να πάρουν ομόλογα ίδιας ονομαστικής αξίας αλλά με μεγαλύτερα διάρκεια όπως φαντάζομαι ότι θα επιλέξουν οι τράπεζες μας για να μην έχουν πρόβλημα. Στην περίπτωση μας ο διακανονισμός του χρέους είναι έντονα πολιτικός αφού θα συντελείται σε μεγάλο βαθμό μεταξύ επίσημων θεσμών της ευρωζώνης και θα ικανοποιεί ισορροπημένα τα συμφέροντα των «επίσημων» και των ιδιωτών δανειστών.

Μα η κυβέρνηση καταδικάζει την αναδιάρθρωση;

Το 1909 ρωτήθηκε στα Χανιά ο Ελευθέριος Βενιζέλος αν θα ανταποκριθεί σε κάλεσμα της Ελλάδας. «Ούτε το εσκέφθην ποτέ, ούτε θα το επιχειρήσω ποτέ», δήλωσε. Την επομένη οι αθηναϊκές εφημερίδες είχαν πρωτοσέλιδο ένα γιγάντιο «Έρχεται!».

Αναπόφευκτα;

Αναπόφευκτο είναι ότι το χρέος μας κλιμακώνεται σαν φούσκα και είναι αδύνατο να πληρωθεί στο σύνολο του με τους σημερινούς όρους και τον προβλεπόμενο δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης. Υπάρχει εδώ κάτι που μας ξεπερνά και έχει σχέση με τη συστημική κρίση της ευρωζώνης και τις εγγενείς ανισορροπίες της.

Η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου τι θα περιλαμβάνει;

Πρέπει να διορθωθούν οι εξωπραγματικές προβλέψεις του και οι ανελαστικότητες και να εξαιρεθούν από τη δημοσιονομική προσαρμογή οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις με υψηλό πολλαπλασιαστή για το νέο μας αναπτυξιακό πρότυπο. Η αποδέσμευση των κονδυλίων των διαρθρωτικών ταμείων δίχως εθνική συμμετοχή για μια περίοδο και η γρήγορη ενεργοποίηση του ευρωομολόγου ειδικού αναπτυξιακού σκοπού για δίκτυα και υποδομές μπορεί να βάλουν ένα πάτο στην ελεύθερη πτώση της οικονομίας. Η νέα συμφωνία με τους δανειστές πρέπει να δώσει ένα τέλος στην εκ του σύνεγγυς υψηλού προφίλ εποπτεία της τρόικας.

Η κυβέρνηση πάντως, δείχνει να φοβάται να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσει ξεκάθαρα;

Συμφωνώ. Η επαναδιαπραγμάτευση μπορεί να συνοδευτεί από μια νέα αφήγηση της κυβέρνησης που θα λέει όλη την αλήθεια πέρα από το σημερινό «επίσημο σενάριο». Επίσης από την ανασύνταξη της με νέα πυξίδα και ισχυρό κέντρο διεύθυνσης. Από εμπνευσμένες πολιτικές πρωτοβουλίες που καλύπτουν το έλλειμμα δικαιοσύνης και εμπιστοσύνης, προκαλούν στην κοινωνία την τραγική συναίσθηση μιας κοινής μοίρας ενώπιον των μεγάλων κινδύνων και υπερβαίνουν τη ψυχολογία της ερήμου στο λαό.

Είχατε προτείνει με το Ε, Πρόεδρε! σε συνθήκες που το μέγεθος της κρίσης δεν είχε καν καταστεί αντιληπτό, κυβέρνηση έκτακτης εθνικής ανάγκης. Τώρα;

Οι δυνάμεις της αμεριμνησίας, της αδράνειας και της ανεπάρκειας αποδείχθηκαν ισχυρότερες στο πολιτικό σύστημα. Δεν έχει γίνει αντιληπτό στην πράξη, ακόμα και σήμερα, ότι η τύχη της χώρας για μια ολόκληρη γενιά κρέμεται από μια κλωστή. Τίποτα δεν είναι εύκολο πια, η κυβέρνηση έχει ξοδέψει αρκετό πολιτικό κεφάλαιο, η αντιπολίτευση διεκδικεί μερικά από τα τελευταία ιμάτια μιας υπό πτώχευσης χώρας και οι λοιπές ελίτ της χώρας, σε όλους τους τομείς, αποδεικνύονται κατώτερες των περιστάσεων. Κι όμως κάτι δυνατό πρέπει να συμβεί για να ανακόψουμε την πτώση. Όποιος φιλοδοξεί να έχει δημόσιο λόγο αντί να χτυπά τα στήθη του, πρέπει να απαντά στο κλασσικό «τι να κάνουμε;».

Μήπως λύση για οποιοδήποτε νέο ξεκίνημα είναι οι εκλογές; Ώστε να εκφράσουν και οι πολίτες το τι θέλουν;

Δεν είναι θέμα ταμπού, αλλά υπάρχει μεγάλο ρίσκο. Ίσως ναι αν δημιουργούσαν ισχυρή νομιμοποίηση πάνω σε μια ξεκάθαρη ατζέντα για την επαναδιαπραγμάτευση – επανατοποθέτηση του Ελληνικού Ζητήματος. Ίσως όχι αν ενισχύσουν το αίσθημα εγκατάλειψης, παράλυσης και κοινωνικής αποδιάρθρωσης και οδηγήσουν σε αναλώσιμες μεσοβασιλείες που θα επιταχύνουν τη χρεοκοπία. Ο λαός ψήφισε τον Παπανδρέου για να κυβερνήσει αποτελεσματικά ώστε να ξεκολλήσουμε από τη λάσπη και σε αυτό το ζήτημα δε δίνουν αυτόματα απάντηση οι εκλογές.

Η αξιωματική αντιπολίτευση πάντως με τον Σαμαρά δείχνει να έχει τη λύση.

«Όταν αποκαεί το σπίτι, όλοι φέρνουν νερό» λέμε στην Κρήτη. Ξέρουν πολύ καλά ότι δεν μπορούν να δώσουν λύση αλλά ωστόσο θα ήταν «έμπρακτη μετάνοια» να βάλουν πλάτη υπό προϋποθέσεις για να αποτραπούν τα χειρότερα. Η εναλλαγή των δύο κομμάτων όπως την ξέραμε έχει φάει τα ψωμιά της μέσα σε αυτή την κρίση.

Όπου εισέρχεται το ΔΝΤ το πολιτικό σύστημα αναδιατάσσεται ή αντικαθίσταται. Στη χώρα μας τι προβλέπεις ότι θα συμβεί;

Όχι αυτό δε συμβαίνει πάντα, ούτε αυτόματα. Υπάρχει η δύναμη της ανατροπής και γι’ αυτό είχα ευχηθεί ένα νέο 1909, αλλά υπάρχει και η δύναμη της εξέλιξης υπό πίεση, της προσαρμογής, του μετασχηματισμού. Μακάρι να εμφανιστούν νέες φωνές και να αναδυθούν νέες ζωντανές δυνάμεις που θα ανασχηματίσουν το πολιτικό σύστημα. Αλλά το ζήτημα που αντιμετωπίζουμε ξεπερνά κατά πολύ το πολιτικό οικοδόμημα.

Ξεπερνά και το ζήτημα της «αυτοκάθαρσης»;

Πέστε ότι μας χαρίζουν τα χρέη, πέστε ότι δημεύεται η περιουσία πολιτικών προσώπων ή υπηρεσιακών παραγόντων, πρωταίτιων τουλάχιστον των μεσαίων υποθέσεων διαφθοράς όπως πιστεύω ότι πρέπει να γίνει. Και πάλι όμως καταλήγουμε στο θεμελιώδες ζήτημα της κακοδαιμονίας μας που είναι η στενή παραγωγική βάση πάνω στην οποία έχει χτιστεί μια αντεστραμμένη κρατική πυραμίδα με δανεικά. Και οι καλύτεροι και πιο ηθικοί πολιτικοί έχουν ένα ελάττωμα: δεν παράγουν κοινωνικό πλούτο.

Την έως τώρα στάση των επιχειρηματικών δυνάμεων πως την κρίνετε;

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ στην εφημερίδα σας την προηγούμενη Κυριακή μιλούσε σαν ο τελευταίος οργισμένος μικροαστός, που σκίζει τα ρούχα του με κραυγές « δε γίνεται τίποτα», δίχως να αναλαμβάνει καμία ευθύνη. Δεν υπάρχει συγκροτημένη εθνική αστική τάξη, ούτε βέβαια εργατική τάξη σαν τάξη.

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, πάντως, δείχνει υπονομευόμενο. Μήπως θα ήταν καλύτερα και για τον Παπακωνσταντίνου να μετατεθεί σε άλλο πόστο;

Είναι αντικειμενικά λίγο πελαγωμένο αλλά ας μη μετατρέπουμε τον Παπακωνσταντίνου σε αποδιοπομπαίο τράγο κι άλλοι να βγάζουν απέξω την ουρά τους. Η κυβέρνηση έχει γενικότερα προβλήματα στρατηγικής, λειτουργίας, σύνθεσης και διεύθυνσης και ενώ κάνει πάρα πολλά σωστά επί της αρχής, υστερεί στο crisis management, δηλαδή στα τελικά αποτελέσματα και στις προτεραιότητες για να κρατήσουμε το κεφάλι έξω από το νερό. «Λιγότερα και καλύτερα» φώναζα αλλά υπάρχει ροπή να φτιάχνονται εγκεφαλικά κουστούμια για να τα φορέσουν απέξω και από πάνω σε περίπλοκες δομές.

Τι εννοείτε;

Δεν πας κατευθείαν στο Ωμέγα. Δεν το ξέρεις προκαταβολικά. Ξεκινάς με μια αφετηριακή κίνηση Άλφα. Τραβάς έναν ευαίσθητο κρίκο. Με υποστηρικτικές ενέργειες προκύπτει το Βήτα και ύστερα το Γάμα. Αφήνεις να δουλέψει η εξέλιξη, η προσαρμογή, η μορφογενετική ικανότητα των συστημάτων, η διαφοροποίηση. Όχι όλα τα πόδια στο ίδιο παπούτσι.

=============

Σχόλιο: Θυμάμαι τον Μίμη του 2007 να γράφει  γεμάτος όρεξη το κείμενο του τελευταίου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ και να δίνει μια νεοτερική αριστερή χροιά στην φραστική αριστερή στροφή του Παπανδρέου.  Μα βλέπω τον Μίμη του 2011 (μαζί με όλη την ελληνική διανόηση) να αγνοείται παντελώς από τους  απίθανους τύπους του Παπανδρέου.

Σίγουρα σοφότερος σήμερα από όλα αυτά θα γνωρίζει το πως χρησιμοποιήθηκαν οι άνθρωποι, το ΠΑΣΟΚ, οι Έλληνες το διανοητικό κεφάλαιο και πως όλα πήγαν στράφι.

i

ΡΟΥΜΠΙΝΙ! Όσο καθυστερεί η Αναδιάρθρωση του Χρέους, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι Ζημιές!

You Pay Your Crisis

ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΕΤΡΕΛΑΪΚΗ ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΥΦΕΣΗ ΠΑΡΑ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟ!

«Η αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους είναι αναπόφευκτη» έχει τίτλο σημερινό δημοσίευμα της βελγικής οικονομικής εφημερίδας L’Echo, που φιλοξενεί συνέντευξη του γνωστού αμερικανού οικονομολόγου, Νουριέλ Ρουμπινί.

Συγκεκριμένα, ερωτηθείς αν οι χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση, όπως η Ελλάδα, πρέπει να αναδιαρθρώσουν το χρέος τους, ο Αμερικανός οικονομολόγος απαντά:

 «Μία αναδιάρθρωση του χρέους, είτε δημόσια, είτε ιδιωτική είναι αναπόφευκτη» .

Ειδικά για την Ελλάδα, συνεχίζει ο Ν. Ρουμπινί, ακόμη και αν η χώρα τηρούσε τις υποχρεώσεις της απέναντι στο ΔΝΤ και την ΕΕ, θα έφτανε σε δημοσιονομική προσαρμογή της τάξεως του 10% του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος της θα σταθεροποιούνταν στο 150% του ΑΕΠ σε δύο χρόνια.

«Το επίπεδο του χρέους είναι ασταθές, διότι το παραμικρό σοκ θα μπορούσε να το διογκώσει. Πρόκειται για πρόβλημα φερεγγυότητας», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ν. Ρουμπινί, υπενθυμίζοντας παράλληλα πως η Αργεντινή και η Ρωσία πτώχευσαν με χρέος που ανερχόταν στο 50% του ΑΕΠ, δηλαδή τρεις φορές κατώτερο από εκείνο της Ελλάδας.

 «Το θέμα δεν είναι να ξέρουμε εάν θα γίνει ή όχι αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους, αλλά πότε θα πραγματοποιηθεί και με ποιους όρους. Όσο το γρηγορότερο, τόσο το καλύτερο:

Η καθυστέρηση σημαίνει μεγαλύτερες ζημιές για τους επενδυτές», καταλήγει ο γνωστός οικονομολόγος

.

Ερωτηθείς, εξάλλου, τι πρέπει να κάνει η ευρωζώνη για να τονώσει την ανάπτυξη και να βγει από την κρίση χρέους, ο Ν. Ρουμπινί υπογραμμίζει τη σημασία επιστροφής της ανάπτυξης στις περιφερειακές χώρες της Ευρωζώνης (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία).

Σύμφωνα με τον αμερικανό οικονομολόγο, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται ναι μεν είναι σημαντικές, αλλά βραχυπρόθεσμα, η αύξηση της φορολογίας και η μείωση των δαπανών, μεγεθύνουν την ύφεση.

«Η κατάργηση των θέσεων εργασίας στο Δημόσιο τομέα και η αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας, χρειάζονται χρόνο», αναφέρει ο Ν. Ρουμπινί, σημειώνοντας ότι: Η Γερμανία έκανε 10 χρόνια για να ολοκληρώσει την ενοποίησή της.

 «Για να επανέλθει η ανάπτυξη γρήγορα, χρειάζεται μια ευέλικτη νομισματική πολιτική και ένα πιο αδύναμο ευρώ, ενώ η Γερμανία θα πρέπει να καθυστερήσει τη δημοσιονομική της λιτότητα για να τονώσει την ανάπτυξή της. Διαφορετικά, δεν θα στηριχθεί η ανάπτυξη των περιφερειακών χωρών», επισημαίνει ο Ν. Ρουμπινί.

Τέλος, ερωτηθείς σχετικά με το στασιμοπληθωρισμό (συνδυασμό ισχνής ανάπτυξης και πληθωρισμού) και τους κινδύνους για την Ευρώπη, απαντά, μεταξύ άλλων ότι:

 «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που εγκυμονεί μια ενδεχόμενη πετρελαϊκή κρίση για τις βιομηχανικές χώρες, είναι ο κίνδυνος της ύφεσης, παρά ο πληθωρισμός. Για τις αναπτυσσόμενες χώρες τα πράγματα είναι διαφορετικά, διότι βρίσκονται ήδη με πληθωρισμό της τάξεως του 5% με 7%» .

Φτιάξτε μόνοι τον χαρταετό σας...

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Φέτος φτιάξτε μόνοι σας χαρταετό και απολαύστε όχι μόνο τη διαδικασία του πετάγματος, αλλά όλη την προετοιμασία! Τα παιδιά σας θα το λατρέψουν!

Τί θα χρειαστείτε:
•3 ξύλα (πηχάκια) περίπου 60-80 εκ. (για έναν μετρίου μεγέθους χαρταετό)
•Πολύχρωμα χαρτιά (για τον χαρταετό και για την ουρά – για την ουρά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε παλιά περιοδικά που θα κόψετε σε λωρίδες)
•Σπάγκο (αγοράστε 2-3 κουβάρια, θα χρειαστούν)
•Λεπτό σύρμα
•Ψαλίδι
•Κόλλα
•Κοφτερό μαχαίρι ή σουγιά
Βήμα 1ο:
Χαράξτε με το μαχαίρι μία εγκοπή στην άκρη κάθε ξύλου. Τοποθετήστε τα 2 ξύλα σε σχήμα Χ και το τρίτο οριζόντια και δέστε τα σφιχτά μεταξύ τους με...
 σπάγκο (αφήστε περίπου μισό μέτρο σπάγκο να κρέμεται).
Βήμα 2ο:
Γύρω από τον σκελετό του χαρταετού περνάτε το σύρμα, στερεώνοντάς το στην εγκοπή κάθε ξύλου. Φροντίζετε να κρατάτε τα ξύλα σταθερά, έτσι ώστε το τέλος να έχει σχηματιστεί ένα εξάγωνο.
Βήμα 3ο:
Κόβετε το χαρτί στο σχήμα του εξαγώνου (αφήνοντας περιθώριο 5 εκ.). Ακουμπάτε τον σκελετό πάνω στο χαρτί, γυρίζετε το χαρτί που περισσεύει προς τα μέσα (πάνω από το σύρμα) και το κολλάτε.
Tip: Πάνω στο χαρτί μπορείτε να κολλήσετε διάφορα αυτοκόλλητα ή φωτογραφίες από περιοδικά, με τους αγαπημένους ήρωες των παιδιών!
Βήμα 4ο:
Σε 2 άκρα του εξαγώνου στερεώνετε σπάγκο και δένετε αυτά τα άκρα μεταξύ τους. Εκεί που ενώνονται, θα στερεώσετε την ουρά. Η ουρά πρέπει να είναι αρκετά μακριά, γιατί αυτή θα δώσει ισορροπία στον χαρταετό σας. Θα την φτιάξετε δένοντας στον σπάγκο λωρίδες από χαρτί.
Βήμα 5ο:
Στα 2 αντίθετα άκρα από αυτά που δέσατε την ουρά, θα δέσετε τα ζύγια. Δηλαδή, στα 2 αντίθετα άκρα θα δέσετε 2 σπάγκους, τους οποίους με τη σειρά τους θα ενώσετε με τον σπάγκο που αφήσαμε να κρέμεται στο κέντρο, όταν δέσαμε αρχικά τα 3 ξύλα μεταξύ τους (βήμα 1ο). Οι τρεις αυτοί σπάγκοι πρέπει να σχηματίζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο. Στο σημείο που ενώνονται δένετε την καλούμπα.
Καλή διασκέδαση!
Πηγή: http://www.livesmart.gr/

Βασίλης Οικονόμου:Υπάρχει ανάγκη για Συνεργασία ΟΛΩΝ των Δυνάμεων της Κεντροαριστεράς.

Άρθρο του Ανεξάρτητου Βουλευτή Αττικής Βασίλη Οικονόμου για το περιοδικό. Βουλή και Ευρωβουλή Φεβρουάριος 2011

 Η χώρα μας είναι αντιμέτωπη με την πλέον επώδυνη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση της μεταπολίτευσης. Η συντηρητική αναδίπλωση της κατά τα άλλα σοσιαλιστικής κυβέρνησης και η συνθηκολόγησή της με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα όπου οι ευθύνες για την δημοσιονομική μας κατάσταση αποδίδονται μονομερώς και αβάσιμα στο κοινωνικό κράτος. Η βελτίωση των οικονομικών δεικτών στους επίσημους μετρήσιμους στόχους δεν αποδίδουν την πραγματική κοινωνική κατάσταση που διαμορφώνεται για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Οι οριζόντιες πολιτικές μείωσης των κοινωνικών παροχών, οι πρωτοφανείς σε έκταση και μέγεθος μειώσεις των εισοδημάτων, το κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων που προωθείται, η αδυναμία ελέγχου των καρτέλ και περιορισμού της ακρίβειας σε βασικά είδη, η υιοθέτηση πολιτικών που μεγεθύνουν την ανεργία αντί να την αντιμετωπίζουν και η βάρβαρη ανακατανομή του πλούτου υπέρ των λίγων και οικονομικά ισχυρών είναι μια πραγματικότητα που δεν έχει την έγκριση του ελληνικού λαού και που δημιουργεί πολλά περισσότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι θεραπεύει.

Η κυβέρνηση εφαρμόζει μια συνολική πολιτική που απαγορεύει στους εργαζόμενους να ζήσουν αξιοπρεπώς από την εργασία τους, απαγορεύει στους συνταξιούχους που κατέβαλαν κανονικά τις εισφορές τους στα ασφαλιστικά ταμεία να επιβιώσουν και να απολαμβάνουν τις υπηρεσίες που δικαιούνται από το ελληνικό κράτος.

Ταυτόχρονα οι κυβερνητικές επιλογές δεν επιτρέπουν στην νεολαία μας να ενταχθεί στην αγορά εργασίας ενώ το μέλλον της υποθηκεύτηκε στην άνευ όρων στην εξυπηρέτηση ενός τεχνητά και άδικα δημιουργημένου εξωτερικού χρέους.

 Η έξοδος της χώρας από αυτή την κρίση εάν ακολουθηθεί το σχέδιο της κυβέρνησης και της τρόικας συνεπάγεται ολόκληρες γενιές χαμένες καθώς ο χρονικός ορίζοντας εξόδου δεν είναι το 2013 όπως ψευδώς μας παρουσιάστηκε τον περασμένο Μάιο αλλά κάποιες δεκαετίες αργότερα και μάλιστα υπό συνταγματικό μανδύα.

 Πέραν αυτών η κυβέρνηση διολισθαίνει όλο και περισσότερο σε αυταρχικές λειτουργίες απαγορεύοντας και ποινικοποιώντας κάθε δικαιολογημένη κοινωνική αντίδραση, απαγορεύοντας συναθροίσεις και θέτοντας τις αστυνομικές δυνάμεις στην υπηρεσία ιδιωτικών συμφερόντων και σε αντιπαράθεση με τους πολίτες.

Ως «Ένωση Ανεξάρτητων Πολιτών» πιστεύουμε ότι το Μνημόνιο δεν αποτελεί λύση αλλά αντίθετα δημιουργεί πολλά περισσότερα προβλήματα τα οποία θα κληθούμε στο μέλλον, εμείς και τα παιδιά μας, να επιλύσουμε. Η οπισθοδρόμηση που παρατηρείται σε όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις πρέπει να ανατραπεί. Το ελληνικό κράτος πρέπει να λύσει τις παθογένειες του και να αντιμετωπίσει τις πραγματικές αιτίες των ελλειμμάτων που σίγουρα δεν είναι το κοινωνικό κράτος αλλά η διαφθορά, ο κομματισμός! και η αδιαφορία που επιδεικνύει κυρίως η κυρίαρχη πολιτική τάξη σε ότι αφορά την δημόσια περιουσία.

Είναι λοιπόν χρέος όλων των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς να κινηθούν ενιαία, να ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις και τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος, να υπερασπιστούν το μείζον ζήτημα του κοινωνικού κράτους και να δημιουργήσουν την εναλλακτική πολιτική πρόταση που θα βάζει σε προτεραιότητα την προάσπιση των συμφερόντων του λαού.   

Σήμερα ο ελληνικός λαός απαιτεί:

1.       Την προστασία, ενίσχυση και αποτελεσματικότερη λειτουργία του κοινωνικού κράτους προς όφελος του πολίτη

2.       Την εξασφάλιση της διαφάνειας και του απόλυτου σεβασμού της δημοκρατίας στις πολιτικές αποφάσεις

3.       Την ανάδειξη του ζητήματος της προστασίας του περιβάλλοντος στην πράξη και σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα ως βασικό κριτήριο για κάθε πολιτική απόφαση και όχι ως απλή θεωρητική προσέγγιση

4.       Την καθιέρωση της κοινωνικής δικαιοσύνης ως κύριο κριτήριο κάθε οικονομικού ή κοινωνικού μέτρου, την υιοθέτηση του κανόνα της ευνομίας που επιτάσσει οι αποφάσεις να λαμβάνονται υπέρ αυτών που έχουν ανάγκη κοινωνικής προστασίας και όχι αυτών που επιδιώκουν το μέγιστο δυνατό κέρδος σε βάρος της πλειοψηφίας

5.       Την εφαρμογή της αναδιανομής του εισοδήματος μέσω ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος που θα προστατεύει τις πιο αδύναμες πληθυσμιακές ομάδες σε αντιδιαστολή με το υπάρχον φορολογικό σύστημα που επιτρέπει την συγκέντρωση όλου του πλούτου στους λίγους και οικονομικά ισχυρούς, επιφυλάσσοντας την ανέχεια και την φτώχεια για! την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

6.       Την προστασία και αξιοποίηση της εθνικής μας περιουσίας και την ανυποχώρητη στάση στα κυριαρχικά μας δικαιώματα κηρύσσοντας προς πάσα κατεύθυνση ότι ο εθνικός μας πλούτος δεν είναι προς διαπραγμάτευση ούτε προς πώληση και μάλιστα σε τιμή ευκαιρίας.

7.       Την επιστροφή στην ανάπτυξη με όρους ρεαλιστικούς που θα επιτρέπουν σε όλους να εξασφαλίσουν τους όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης και όχι στην ανάπτυξη των οικονομικών δεικτών που επιθυμούν τα οικονομικά συμφέροντα και η οποία καταδικάζει την μεγάλη πλειοψηφία των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων στην φτώχεια και την ανέχεια υπη ρετώντας τις ανάγκες ενός τριτοκοσμικού αναπτυξιακού μοντέλου.  

Η «Ένωση Ανεξαρτήτων Πολιτών» ιδρύθηκε μέσα από την ανάγκη να αντιμετωπίσουμε την νεοφιλελεύθερη επέλαση που προωθεί την κοινωνική βαρβαρότητα.

Γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη να προστατευτεί η Δημοκρατία μας, να προστατευτεί το κοινωνικό κράτος, να εξασφαλιστεί το μέλλον των επόμενων γενεών, να εξασφαλιστεί ότι η χώρα μας δεν θα είναι μια τριτοκοσμική γωνία της πολιτισμένης Ευρώπης αλλά θα έχει ίδια δικαιώματα και ίδιε! ς υποχρεώσεις με όλα τα κράτη μέλη.

 Την πρωτοβουλία για την ίδρυση της ΕΝΑΠ την είχαν δύο απλοί Βουλευτές, που δεν θήτευσαν σε Υπουργεία και δεν άσκησαν κυβερνητική εξουσία αλλά που έδωσαν τίμια και με συνέπεια τον αγώνα τους δίπλα στους απλούς ανθρώπους που η πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων τους περιθωριοποίησε και τους εξοβελίζει στο άκρο της κοινωνίας.

 Είναι ένα νέο κίνημα πολιτών που είναι ανεξάρτητο από συμφέροντα και η μόνη δέσμευσή του θα είναι η λαϊκή εντολή και η λαϊκή θέληση.

Ένα στα δέκα Σχολεία στην Αττική, θα συγχωνευθεί!

Πριν από δύο εβδομάδες, σε σχόλιο που είχαμε δημοσιεύσει σχετικά με το θέμα της εφαρμογής σχεδίου "Καλλικράτη" στα σχολεία της χώρας, με την ευκαιρία διαφενομένων προθέσειων του Υπουργείου Παιδείας, αρκετοί φίλοι μας είχαν σχολιάσει εκείνη τη δημοσίευσή μας. Σύμφωνα λοιπόν με τα σχόλια που είχαν γίνει τότε, υπήρξαν ορισμένοι που πίστευαν ή που εκτιμούσαν ότι η σχετική ρύθμιση για τα σχολεία, θα είχε εφαρμογή μόνο στην Περιφέρεια της Ελλάδας. Είχαν δε καταλήξει σε αυτό το λογικό συμπέρασμα, επειδή όπως όλοι γνωρίζουμε , στην  Ελλάδα λειτουργούν σε πολλές περιοχές μονοθέσια ή διθέσια σχολεία, κάτι το οποίο είναι και αντιπαιδαγωγικό και αντιοικονομικό. Λογικά λοιπόν μία συγχώνευση σχολείων κάτω από συγκεκριμένους όρους και προυποθέσεις, θα μπορούσε να μπει στο τραπέζι του διαλόγου μεταξύ των αρμοδίων φορέων  και των τοπικών κοινωνιών. Στο άρθρο μας   αυτό όμως είχαμε επισημάνει ότι, αν ένα σχέδιο τύπου  "Καλλικράτης" εφαρμοστεί και για  τα σχολεία, αυτό δε θα μπορούσε να αφήσει την Αττική απ΄έξω και  ότι θα έπρεπε στο Δήμο μας να είχε ξεκινήσει  κάποιου είδους συζήτηση, προκαταρκτκής ή προληπτικής μορφής.  Ειδιαίτερα όμως ο Δήμος μας, στην γενική του έννοια και ολότητα , έχει κάθε λόγο να βρίσκεται  πάντοτε "εν εγρηγόρσει" σε παρόμοια ζητήματα που αφορούν τη σχολική κοινότητα, για τον επιπρόσθετο λόγο, ότι και στις 3 Πόλεις του  το πρόβλημα της σχολικής στέγης είναι πολύ σημαντικό, που επιβαρύνεται μάλιστα χρόνο με το χρόνο περισσότερο, από τη ραγδαία αύξηση που παρουσιάζει ο πληθυσμός της περιοχής μας. Ξέχωρα όμως από την πραγματικότητα αυτή, υπάρχει και το πολύ μεγάλο και άλυτο ακόμη θέμα  της στέγασης του 3ου Γυμνασίου-Λυκείου Βούλας, που εξακολουθεί να κρατάει σε αναστάτωση γονείς και παιδιά, αφού οι βασικοί υπεύθυνοι για τη διμιουργία αυτής της κατάστασης(προηγούμενες τοπικές διοικήσεις και αρμόδια Υπουργεία), παριστάνουν τους "ανήξερους", ή φαίνεται να ξεχνούν τις δεσμεύσεις τους.  Πιστεύουμε λοιπόν, πριν να είναι πολύ αργά και πριν τα πράγματα γίνουν τετελεσμένα, η νέα δημοτική αρχή αλλά και οι δημοτικές παρατάξεις, πρέπει να "τρέξουν", να ανησυχήσουν και να "ψάξουν", τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί και αν αυτό θα αφορά και το Δήμο μας. Οφείλουν έγκαιρα να συνεννοηθούν για το πως θα αντιμετωπίσουν, πρώτα από όλα την κατάσταση που εκρεμεί σε σχέση με το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο,δηλαδή το πιο φλέγον σχολικό θέμα  στη Βούλα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα παραμελούνται όσα άλλα σχετικά προβλήματα και στη συνέχεια, ποιες θα είναι οι αντιδράσεις σε περιπτώσεις συγχωνεύσεων, αφού εδώ το πρόβλημα που θα προκύψει θα είναι τεράστιο και από την έλλειψη των αιθουσών και από το θέμα των αποστάσεων.  Διαφορετικά, ας προετοιμάζονται οι γονείς και τα παιδιά τους να οδεύσουν προς τα ......ιδιωτικά σχολεία! Ακολουθεί το σχετικό άρθρο από την εφημερίδα " Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" Του Απόστολου Λακασά  Περίπου το 1 στα 10 νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια στην Αττική θα συγχωνευθεί!    Η υφυπουργός Παιδείας κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου το τελευταίο διάστημα, έχει μπαράζ συσκέψεων με στελέχη της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ανά περιφέρεια και σήμερα θα μελετηθεί ο εκπαιδευτικός «Καλλικράτης» στην Αττική.  Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», από τις περίπου 2.500 σχολικές μονάδες που λειτουργούν στην Αττική θα συγχωνευθούν οι περίπου 250. Πανελλαδικά οι συγχωνεύσεις θα κινηθούν περίπου στο 5%, χωρίς να αποκλείεται να υπάρξει και ίδρυση νέων σχολικών μονάδων (κυρίως νηπιαγωγείων) ή και αύξηση των τμημάτων στις υπάρχουσες σχολικές μονάδες στην περίπτωση που ο μαθητικός πληθυσμός έχει αυξηθεί (π. χ. στη Δυτική και Ανατολική Αττική). Από την άλλη, στελέχη του υπ. Παιδείας που μίλησαν χθες στην «Κ», αντέκρουσαν ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, ότι το πανελλαδικό ποσοστό των σχολείων που θα συγχωνευθούν θα προσεγγίσει το 30%, ενώ θα δημιουργηθούν και σχολεία με έως και 700 μαθητές.    Τα ίδια στελέχη τόνισαν στην «Κ» ότι η υπουργός κ. Άννα Διαμαντοπούλου έχει δώσει οδηγία, οι σχολικές μονάδες που θα προκύψουν από συγχώνευση να έχουν το ανώτερο 15 τμήματα μαθητών και όχι πάνω από 400 μαθητές. Σε κάθε περίπτωση θα τηρηθούν οι ρυθμίσεις για τον μέγιστο αριθμό μαθητών ανά τμήμα, που είναι έως 25 για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και έως 30 για τη δευτεροβάθμια. Τέλος, η Αρχή Προσωπικών Δεδομένων δικαίωσε τους γονείς 14χρονης μαθήτριας, ζητώντας από τους καθηγητές της να της επιστρέψουν τετράδιο με προσωπικές σημειώσεις. Συγκεκριμένα, την ώρα των Θρησκευτικών ο καθηγητής διαπίστωσε ότι η έφηβη αμελούσε το μάθημα και ασχολούνταν με άσχετες σημειώσεις στο τετράδιό της.

  

Ο καθηγητής της το αφαίρεσε και κοινοποίησε το γεγονός στον σύλλογο διδασκόντων, ο οποίος αποφάσισε να κρατήσει το τετράδιο ώστε το περιεχόμενό του να συνεκτιμηθεί για τη διαγωγή της μαθήτριας στο τέλος της χρονιάς.