Δημοσκόπηση ΤΡΕΛΑ

Πάνε να μας τρελάνουν: Εξαϋλώθηκε ένα 16,7% στην πρόθεση ψήφου σε δημοσκόπηση της Alco

Για την δημοσκόπηση της Alco (Πρώτο Θέμα)

Δείτε τα στοιχεία της δημοσκόπησης όπως κυκλοφόρησαν στα σάιτς.
  

Αναλυτικά, η πρόθεση ψήφου έχει ως εξής: 

ΝΔ:                                      21,3% 
ΣΥΡΙΖΑ:                              15% 
ΧΑ:                                        6,8% 
ΚΚΕ:                                      5,4% 
Δημοκρατική Συμπαράταξη:  3,6% 
Λαϊκή Ενότητα:                       2,6% 
Ενωση Κεντρώων:                 2,5% 
ΑΝΕΛ:                                    2,1% 
Πλεύση Ελευθερίας:              2% 
Ποτάμι:                                  1,8%
Άλλο κόμμα                           4,2%
Λευκό το                                4,4% 
Aποχή το                             11,9%. 
Σύνολο                                83,6% 
Ερώτημα: Το υπόλοιπο 16,7% που είναι; Εξαϋλώθηκε; 

 
Στην πρόθεση ψήφου επί των έγκυρων τα ποσοστά των κομμάτων διαμορφώνονται ως εξής:

ΝΔ                                      25,4%, 
ΣΥΡΙΖΑ                              17,9%, 
Χρυσή Αυγή                         8,1%, 
ΚΚΕ                                      6,5%, 
Δημοκρατική Συμπαράταξη  4,3%, 
Λαϊκή Ενότητα                      3,1%, 
Ένωση Κεντρώων                3,0%, 
ΑΝΕΛ                                    2,5%, 
Πλεύση Ελευθερίας              2,4%, 
Ποτάμι                                  2,2%.

Σύνολο                               75,4%

Ερώτημα: Το υπόλοιπο 24,6% που είναι; Ψηφίζει άλλα μικρότερα κόμματα; Αφού στην προηγούμενη στήλη τα άλλα κόμματα παίρνουν 4,2%

  

Σχόλιο του Κλεισθένη: Ή οι δημοσκόποι βάλθηκαν να μας τρελάνουν ή αυτοί που δημοσίευσαν την δημοσκόπηση. Όλοι μας πήγαμε σχολείο και τουλάχιστον αριθμητική μάθαμε. Τα νούμερα δεν βγαίνουν. Η πρώτη στήλη διαψεύδει την δεύτερη και τούμπαλιν. Θα πει τώρα κάποιος, εδώ στην Ελλάδα όλα γίνονται. Εντάξει, ο Χάρυ Κλυν είχε πει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη "Αφρικανική" χώρα με λευκούς κατοίκους. Άδικο είχε;

ΠΗΓΗ: ideopigi

ΕΚΤΑΚΤΩΣ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΕΛΝΕΙ ΕΠΙΛΕΚΤΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Συναγερμός έχει σημάνει στην Τουρκία από την είδηση που μεταδίδουν τα τουρκικά ΜΜΕ, επικαλούμενα το αραβόφωνο Αλ Τζαζίρα, ότι ο Πούτιν εν όψει μαζικής επίθεσης του συριακού καθεστώτος στο κέντρο του ISIS αποφάσισε να στείλει επίλεκτες ειδικές δυνάμεις για να ενισχύσει τον συριακό στρατό.

Το σχέδιο αυτό του Ρώσου προέδρου αποκάλυψε ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Andrey Fyodorov, με την υπογράμμιση ότι ο Ρώσος πρόεδρος είναι αποφασισμένος να χτυπήσει καίρια τους Τζιχαντιστες στην ίδια τους τη πρωτεύουσα, την Ράκκα.
Τα νέα αυτά ρωσικά στρατιωτικά τμήματα αναμένεται να αφιχθούν στη Συρία αυτές τις μέρες και να ριχτούν αμέσως στις μάχες που δίνει ο συριακός στρατός κατά των Τζιχαντιστών.
Ο βασικός στόχος του Πούτιν είναι να κερδηθεί όσο είναι δυνατόν περισσότερο έδαφος ούτος ώστε όταν θα αρχίσουν οι νέες συνομιλίες για την επίλυση του συριακού, οι δυνάμεις του να βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για τις διαπραγματεύσεις.

Η Αρκούδα δεν αστειεύεται!

Ανυπότακτοι

του Γιάννη Λαζάρου

 

Το πρόβλημα το έχει ο άλλος, όχι εσύ, όχι εγώ. Το πρόβλημα το έχει ένας άγνωστος και όχι κάποιος που θα σε κάνει να συγκινηθείς για την ανεργία του, για την κατάσχεση του σπιτιού του, για την ξεφτίλα που τον έλουσαν έξι μνημονιακές κυβερνήσεις. 

 

Ακόμη και στην Κατοχή που εγκαινιάστηκε, και για έναν αιώνα τέσσερις γενιές δεν θα μπορούν να την βγάλουν από την πλάτη τους, ο καθένας συνεχίζει να κοιτά το δικό του πρόβλημα και ψάχνει μόνος του να βρει τρύπα να τρυπώσει μη και δεν τον δουν οι Γκεσταπίτες άμεσα περνώντας αόρατα κανά δυο χρόνια ακόμα.

 

Από την άλλη η αισιοδοξία για μεγάλη μερίδα  ζει και βασιλεύει. "Θα ξημερώσει και για μας", "γιατί καλύτερα ήταν πριν;", "μια ζωή την έχουμε", "η φτώχεια θέλει καλοπέραση", "υγεία να έχουμε" και άλλα τέτοια όμορφα που η αλήθεια είναι ότι πονάνε περισσότερο και από τους νόμους των κατοχικών δυνάμεων. 

 

Και έτσι η απορία γιατί δεν γίνεται ξεσηκωμός, λύνεται. Η επίθεση που έγινε εναντίον της χώρας δεν ήταν επίθεση εναντίον ενός λαού αλλά εναντίον του καθένα ξεχωριστά. Άλλωστε, εκτός από τις σαχλοκουδουνίστρες καμία άλλη ομάδα και συντεχνία δεν ήταν τόσο δεμένη για να μπορέσει να αντισταθεί στην εισβολή. Οι σαχλοί και οι απόγονοί τους ωστόσο μια χαρά θα την βγάλουν τα επόμενα 100 χρόνια διότι πάντα ο κάθε είδους εισβολέας χρειάζεται τους γελωτοποιούς, τους γλύφτες, τους ρουφιάνους, τους φύλακες, τους δήμιους και τις πόρνες.  Το μόνο εθνικό προϊόν που δεν έχει χάσει ούτε θα χάσει την αξία του είναι αυτή η κάστα που μεταλλάσσεται ανάλογα την κυβέρνηση και ανάλογα τον εισβολέα.

 

Ακόμα όμως και στο υπόλοιπο που μένει από αυτό το νοητικό ξεκαθάρισμα μένουν δύο είδη πολιτών: Αυτοί που νιώθουν προδομένοι αλλά δεν θέλουν να βάλουν τον εαυτό τους σε οποιοδήποτε κίνδυνο αν έρθουν ενάντια στην εξουσία και αυτοί που ξέρουν ότι η μόνη λύση είναι η αντίσταση εναντίον των κατοχικών δυνάμεων. Το ποσοστό και των δυο είναι μικρό σε σύγκριση με τον πληθυσμό της χώρας και είναι ανίσχυρο διότι έχει να αντιμετωπίσει δύο μέτωπα: Της εξουσίας και των φιλειρηνικών που ψάχνουν λύσεις μέσα από διαβουλεύσεις, δημοκρατικές διαδικασίες που ορίζονται από το κατοχικό σύστημα και από ατελείωτη κουβέντα μεταξύ τους για το τι θα κάνουμε. 

 

Το παιχνίδι σύντομα θα αρχίζει να παίζεται μεταξύ των αποφασισμένων και εναντίον όποιου επιλέξει την αντίπερα πλευρά. Ουδετερότητα εν καιρώ πολέμου δεν υπάρχει πόσο μάλλον όταν κάποιος μένει ουδέτερος την στιγμή που εκτελείται η ζωή του γείτονα μέσω κατοχικών νόμων. Βέβαια οι αόρατες σφαίρες δεν χύνουν ορατό αίμα και έτσι η ουδετερότητα δεν νιώθει ότι δεν έκανε κάτι να αποτρέψει το μεταξένιο μακελειό.

 

Ανατροπή του συστήματος δεν πρόκειται να γίνει διότι καλομάθαμε στην ειρήνη ακόμη και αν αυτή είναι υπό κατοχή. Θα γίνουν όμως ζημιές και θα γίνουν ρήγματα στη ναζιστοευρωπαϊκή επέλαση που δέχεται η χώρα. Θα είναι πολλοί αυτοί από τους φιλήσυχους, νοικοκυραίους και καθωσπρέπει που θα χάσουν τον ύπνο τους. Θα είναι πολλοί αυτοί που υπηρετούν ή υπηρέτησαν το σύστημα μέχρι να γίνει κατοχικό που η ζωή τους δεν θα είναι τόσο ξέγνοιαστη όσο σχεδίαζαν.  Επίσης, οι σαχλοκουδουνίστρες δεν θα νιώθουν τόσο άνετα αν δεν έχουν τοίχο στη πλάτη τους.

 

Δεν είναι κάτι καινούργιο που θα συμβεί στην χώρα. Έχει ξαναγίνει ή μάλλον δεν έχει σταματήσει ποτέ διότι κακώς λέμε ότι έχουμε νέα Κατοχή. Η Κατοχή από το 1940 στην Ελλάδα δεν έπαψε ποτέ γι' αυτό άλλωστε το Κράτος δεν έχει ποτέ μεριμνήσει να υπάρχει Ημέρα Απελευθέρωσης. 

 

76 χρόνια σιγόβραζε και τώρα κοχλάζει. Ούτε στο μέλλον θα υπάρχει γιορτή Απελευθέρωσης. Μόνο από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά θα μνημονεύονται πράξεις καθήκοντος που θα διαχωρίζουν, όπως και σήμερα, τους Ανυπότακτους από τους Βολεμένους.-

Κάτω τα ξερά σας!!!

                          

του Νίκου Καραβέλου 
 Δικηγόρου – Συγγραφέα 

        Ο Κάτων, ο λεγόμενος Τιμητής, επικρίνοντας έναν παχύσαρκο («τον υπέρπαχυν κακίζων»), είπε :

        «Που θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για την πόλη ένα τέτοιο σώμα, που από το λαιμό μέχρι τ’ αχαμνά καλύπτεται από την κοιλιά;».

(Πού δ’ άν τη πόλει σώμα τοιούτον γένοιτο χρήσιμον, ού το μεταξύ λαιμού και βουβώνων άπαν υπό της γαστρός καλύπτεται;». (1)

        Ο Ρωμαίος πολιτικός δεν αναφερόταν, βεβαίως, στο πάχος του ανθρώπου, αλλά, κυρίως, στην αδιαφορία για το σώμα του, αδιαφορία για την αισθητική του κορμιού και του πνεύματος, υπονοώντας ότι η αδιαφορία κάποιου για το σώμα του επεκτείνεται αναγκαστικά και στα ζητήματα που αφορούν την ίδια την πόλη του.

        Μιλούσε για τους πολιτικώς παχύδερμους πολιτικούς.

         Σε αυτούς αναφερόμαστε, καθώς και στον «υπέρπαχυν» υπουργό κ. Ν. Φίλη και στις περί την παιδείαν επιλογές του.

        Δεν θα παραλείψουμε, όμως, να αναφερθούμε και στους 45 «φιλολόγους», που ζήτησαν την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών στο γυμνάσιο. Την αμάθειά τους θα καταγγείλουμε και την εμπάθεια του κειμένου που υπέγραψαν προτείνοντας την κατάργηση.

        Να σημειωθεί πως η αμάθεια και η εμπάθεια αποτελούν, εν Ελλάδι, το καλύτερο πιστοποιητικό για να μεταμφιεστεί κάποιος σε υπουργό παιδείας.  

        Οι ίδιες ακριβώς ιδιότητες παρέχουν το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να απευθύνει αβασάνιστες επιστολές.   

        Αλλού τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται και διδάσκουν.

        Παντού ο πνευματικός κόσμος, μα και οι απλοί άνθρωποι, υποκλίνονται στην αρχαία ελληνική κληρονομιά, ανιχνεύοντας στις γλώσσες τους την αρχαία ελληνική γλώσσα.

        Σε άλλα μέρη αποκρούουν ακόμα και με διαδηλώσεις κάθε απόπειρα κατάργησης της ελληνικής και της λατινικής γλώσσας.

        Εδώ σιγή!

        Την ίδια ώρα που ένας κενόμυαλος και βάρβαρος υπουργός παιδείας, αυτοαποκαλούμενος και αρχαιολάτρης, στηλιτεύει τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στα γυμνάσια, αποκαλώντας την «παρά φύσιν».

        Ενώ «παρά φύσιν» είναι το γεγονός ότι κάποιος σαν κι αυτόν κατέχει τη θέση του υπουργού παιδείας.

        Το παρόν σημείωμα δεν απευθύνεται στον συγκεκριμένο υπουργό ούτε στον πρωθυπουργό του. Δεν δύναται κανείς να περιμένει τίποτα από άτομα που δεν έμαθαν και δε σέβονται τίποτα.

        Απευθύνεται μόνο σε εκείνους τους 45 φιλολόγους.

        Τους 45 κατασκευαστές ηλιθίων που συνιστούν την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών στο γυμνάσιο! (2).

        Κάτω από την ανερμάτιστη αυτή επιστολή τους, οι 45 «φιλόλογοι» κρέμασαν τα θλιβερά τους ονοματεπώνυμα.

        Μ’ ένα κείμενο δουλικό, που μόνο ανόητος ή συνθηκολογημένος δέχεται να συντάξει.

        Μ’ ένα κείμενο υβριστικό για τη γλώσσα μας, προκλητικό για την πνευματική παράδοση του λαού μας, συκοφαντικό για την άοκνη δουλειά σημαντικών και μεγάλων Ελλήνων φιλολόγων.

        Αυτό το άθλιο κείμενο τόλμησαν να διατυπώσουν.  

        Απαντούμε θυμίζοντας τη ρήση του Γάλλου ποιητή Ζακ Πρεβέρ :

        «Ξεριζώστε, ηλίθιοι, ξεριζώστε».

        Σαν να μας έλεγε : «Βγάλτε τις ρίζες μία προς μία, πετάχτε τις στη φωτιά. Κάψτε σύγκορμο το πανάρχαιο δέντρο. Όμως, κρυφτείτε. Μη δείξετε το αληθινό σας πρόσωπο. Μην αποκαλύψετε το βαθύ σας μίσος  και τη χολή σας για ό,τι ομορφότερο μας κληροδοτήθηκε. Κρύψτε βαθιά την ανεπάρκειά σας και ως απόστολοι διαδώστε την αμάθεια, υποστηρίζοντας πως η δεύτερη αυτή καταστροφή της γλώσσας γίνεται για το καλό της παιδείας».

        Έγραψε ένας σημαντικός λόγιος :

        «Θέλει πανουργία και τέχνη η ανηθικότητα».(3)

        Το πρόβλημα, βεβαίως, δεν είναι οι 45 φιλόλογοι που με την υπογραφή τους εξευτελίζονται.

        Πρόβλημα θα υπάρξει σοβαρό αν η πλειονότητα των φιλολόγων δεν αποδοκιμάσει και αν φοβισμένη βουβαθεί.  

        Θα τελειώσουμε με μία φράση μόνο :

        «Κάτω τα ξερά σας από τη μόρφωση των παιδιών μας!»

(1)   Πλούταρχος, «Παράλληλοι Βίοι», Αριστείδης Κάτων.

(2)   ALPHAVITA εκπαιδευτικό ενημερωτικό δίκτυο, 31.5.2016.

(3)   Ιάσων Ευαγγέλου, Γλώσσα και Παιδεία.

Ενώ ο κόσμος βρίσκεται σε κατάσταση πείνας, ξοδεύτηκαν παγκόσμια 1.7 ΤΡΙΣ Δολ., για αγορές όπλων!

 Δημήτρης Κυπριώτης

Στην αρχή της 10ετίας του 1990, υποτίθεται ότι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου θα άδειαζε τα οπλοστάσια και θα έβαζε τέλος στις περισσότερες πολεμικές συγκρούσεις. Μάλλον όμως, ατύχησαν όσοι έκαναν αυτές τις…. λογικές σκέψεις.

Ακριβώς μετά από μια περίοδο υποχώρησης στον ξέφρενο ρυθμό που είχαν αποκτήσει τα εξοπλιστικά προγράμματα των μεγάλων δυνάμεων,  που οφειλόταν  μάλλον σε αναγνωριστικές τακτικές, έκαναν την εμφάνησή τους οι «νέες απειλές» για την ανθρωπότητα.

Ο «πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία» στάθηκε η αφορμή για  τις επεμβάσεις της βαριάς στρατιωτικής βιομηχανίας των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και από εκεί ξεκινώντας, φτάσαμε στο σήμερα, όπου μια νέα συμμαχία  βρίσκεται αντιμέτωπη με το Ισλαμικό Κράτος, τον  ISIS και πολεμάει στη Συρία.

Από την άλλη πλευρά, η ρωσική πολεμική βιομηχανία, αφού προηγουμένως συνήλθε από  το ξάφνιασμα που υπέστη από το γκρέμισμα της δικής της αυτοκρατορίας ως Σοβιετική Ένωση, άρχισε σιγά –σιγά να βρίσκει την «πατημασιά» της και να θυμάται τον παλιό καλό εαυτό της, σε ότι αφορά στον εξοπλιστικό τομέα, εμπλουτισμένη τώρα όμως με νέες τεχνολογίες, που άφηναν  πίσω τους  τα «βαριά σιδηρικά» της προηγούμενης γενιάς των οπλικών της συστημάτων.

Η «σοσιαλιστική» Γαλλία, δεν σταμάτησε ποτέ να τρέχει για να εξασφαλίζει την υπογραφή  συμβολαίων πώλησης  όπλων, από τον Περσικό Κόλπο μέχρι την Ασία, ενώ οι ανατέλλουσες νέες  ισχυρές οικονομικές δυνάμεις της Κίνας και της Ινδίας, έχουν ήδη προ πολλού αρχίσει να κάνουν όνειρα, ως οι νέες πολεμικές περιφερειακές δυνάμεις.

Τέλος,  Γερμανία και Ιαπωνία, έχοντας βγάλει από πάνω τους κάθε κόμπλεξ ηττημένου από το Β΄ΠΠ, είναι έτοιμες πλέον να δώσουν τις δικές τους εξαιρετικές επιδόσεις στην παραγωγή και στην πώληση προηγμένων οπλικών συστημάτων.

Όπως μας ενημερώνει η ετήσια έκδοση του «Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη» (SIPRI), «το έτος 2014  έδωσε  τους περισσότερους πολέμους από το 2000 και μετά». Και αντί να μειωθούν οι παγκόσμιες πολεμικές δαπάνες, αυξήθηκαν κατά το 1/3 σε 10 χρόνια και έφτασαν περίπου στο αστρονομικό ύψος των 1,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων!  

Αν εξετάσουμε δε  την κατανομή αυτού του ποσού γεωγραφικά, θα διαπιστώσουμε, σύμφωνα με την παραπάνω έκδοση,  ότι υπερδιπλασιάστηκαν οι δαπάνες αυτού του είδους στην Βόρεια Αφρική και στην Ανατολική Ευρώπη και αυξήθηκαν κατά 2/3 στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Ασία.

Οι ΗΠΑ, ενώ είχαν αρχίσει εκστρατεία για τη μείωση των εξοπλισμών, άρα και των δαπανών αυτών, ξεκινώντας από την ολική απόσυρση των δυνάμεών τους από το Ιράκ το 2011 και σε μεγάλο αριθμό από το  Αφγανιστάν, αύξησαν και πάλι τον προϋπολογισμό τους και τον έφτασαν στο επίπεδο του 2007. Δηλαδή, σε απόλυτους αριθμούς στα 610 δις. Δολάρια, (περίπου στα 574 δις ευρώ),ποσό  που αντιστοιχεί στο 1/3 των παγκόσμιων πολεμικών δαπανών!!

Ο όγκος των πωλήσεων όπλων τα τελευταία 5 χρόνια, είναι ο πιο σημαντικός από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όπως αναφέρεται στο  SIPRI. Οι ΗΠΑ κατέχουν την  1^η θέση της παγκόσμιας αγοράς στην περίοδο 2011-2013, που αντιστοιχεί στο  32,8%. Και ακολουθεί  η Ρωσία με 25,3%, με τις  δύο αυτές χώρες να  έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν οπλικά συστήματα δοκιμασμένα στα πεδία των μαχών!! Ακολουθούν σε μεγάλη όμως απόσταση η Κίνα  με 5,9%, η Γαλλία με 5,6% και η Γερμανία με 4,7%.

Από την πλευρά τώρα των αγοραστών, η Ινδία είναι μακράν η πρώτη σε αγοραστική δύναμη και την ακολουθούν η Σαουδική Αραβία, η Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Αυστραλία.

Στοιχεία από “Le Monde Diplomatique”