Ο Κριμαϊκός πόλεμος και η Ελλάδα

του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου*

 

Βρισκόμαστε στο έτος 1853, η Ρωσία έχοντας μείνει αλώβητη από τις επαναστάσεις του 1848 αποπειράται να λύσει δυναμικά το ανατολικό ζήτημα με στόχο τη διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

 

Αφορμή για το ξέσπασμα του πολέμου είναι οι έριδες των Ορθοδόξων και Καθολικών κληρικών στους Αγίους Τόπους για την κατοχή διαφόρων ιερών προσκυνημάτων.

 

Η Ρωσία ζητά να αναγνωρισθεί ο τσάρος ως προστάτης των ορθοδόξων της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι διαπραγματεύσεις όμως με την Πύλη απέτυχαν και έτσι η Ρωσία κηρύσσει τον πόλεμο στην Τουρκία.

 

Αρχή του πολέμου αποτελεί η κατάληψη των παραδουνάβιων ηγεμονιών από τους Ρώσους, γεγονός στο οποίο αντέδρασαν Άγγλοι και Γάλλοι, εισερχόμενοι στον πόλεμο και υποστηρίζοντας τους Τούρκους.

 

Το Σεπτέμβρη του 1854 ο πόλεμος μεταφέρεται στη χερσόνησο της Κριμαίας και πιο συγκεκριμένα στην Σεβαστούπολη- το μεγάλο λιμάνι και ναύσταθμο των Ρώσων.

 

Η πολιορκία της Σεβαστούπολης κράτησε περίπου ένα χρόνο και έχει γραφτεί στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία ως μια από τις σπουδαιότερες όλων των εποχών.

 

Μια τεράστια συγκέντρωση συμμαχικών στρατευμάτων και πλοίων επιχειρεί να επιβάλει τις επιδιώξεις, κυρίως των Άγγλων, για το διαμελισμό της Ρώσικης αυτοκρατορίας.

 

Ο ηρωισμός των Ρώσων στρατιωτών και του λαού της Σεβαστούπολης είναι παροιμιώδης καθώς επίσης και η μεγαλοφυΐα του υπολοχαγού μηχανικού Τοτλέμπεν, ο οποίος σχεδιάζει και στήνει συνεχώς εμπόδια στους πολιορκητές της πόλης.

 

Τελικά, όμως η Σεβαστούπολη έπεσε, το φθινόπωρο του 1855 και η Ρωσία οδηγήθηκε στο συνέδριο του Παρισιού, όπου μετά από έντονο διπλωματικό παρασκήνιο καταφέρνει να διατηρήσει, υπογράφοντας την ομώνυμη συνθήκη, με μικρές απώλειες, το προπολεμικό status quo.

 

Μια από τις αποφάσεις του συνεδρίου αφορούσε στην Ελλάδα και στη διατήρηση της αγγλογαλλικής κατοχής στη χώρα.

 

Αλλά ας πάρουμε τα γεγονότα από την αρχή. Στις αρχές του 1854 ο Ελληνισμός βρίσκεται σε αναβρασμό μετά τις πρώτες επιτυχίες των Ρώσων επί των Τούρκων. Βρισκόμαστε άλλωστε στη εποχή της μεγάλης ιδέας. Εξεγέρσεις από τους Ελληνικούς πληθυσμούς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας σημειώνονται στη Θεσσαλία, την Ήπειρο και τη Μακεδονία. Το Οθωνικό καθεστώς στηρίζει αυτές τις εξεγέρσεις και πολλοί αξιωματικοί του Ελληνικού στρατού καταθέτουν τις παραιτήσεις τους στην κυβέρνηση, προκειμένου να συμμετάσχουν στα αντάρτικα σώματα των επαναστατημένων περιοχών.

 

Οι Αγγλογάλλοι αντιδρούν στην υποστήριξη που παρέχει η ελληνική κυβέρνηση σ’ αυτές τις επαναστατικές ομάδες και καταλαμβάνουν τον Πειραιά, επιβάλλοντας την άρση της στήριξης της μικρής Ελλάδας σ’ αυτές.

 

Οι Αγγλογάλλοι ορίζουν επίσης την νέα κυβέρνηση, το λεγόμενο από το λαό «υπουργείο κατοχής» και για τρία σχεδόν χρόνια προσβάλλουν και ταπεινώνουν τον Ελληνικό λαό με διάφορες ενέργειες τους.

 

Η αγανάκτηση του λαού είναι μεγάλη και μεγάλωσε ακόμη περισσότερο με την εμφάνιση της χολέρας, την οποία μετέφεραν τα γαλλικά στρατεύματα από τη Βάρνα και η οποία εκδηλώθηκε πρώτα στις δυνάμεις κατοχής στον Πειραιά. Χάθηκαν 3000 άνθρωποι την στιγμή που ο συνολικός πληθυσμός της τότε Αθήνας ήταν 30.000.

 

Στο σημείο αυτό θα αναρωτηθεί κανείς ποιος ο λόγος για την παράταση της κατοχής για ένα χρόνο που αποφάσισε το συνέδριο των Παρισίων.

 

Ένας λόγος είναι ο έλεγχος του εμπορίου στην ανατολική Μεσόγειο αλλά όχι ο κύριος. Βασικός σκοπός των Αγγλογάλλων είναι να ασκήσουν πίεση έτσι ώστε να αρχίσει να πληρώνει ξανά η χώρα το δάνειο του 1833.

 

Το 1857, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία όρισαν τη Διεθνή Οικονομική Εξεταστική Επιτροπή με σκοπό να γνωμοδοτήσει για μέτρα που θα μπορούσε να λάβει η τότε κυβέρνηση, για την αποπληρωμή του δανείου του 1833. Αυτή ήταν η «τιμωρία» της Ελλάδας για την στάση της στον πόλεμο της Κριμαίας.

 

Το 1859 η επιτροπή κατέθεσε τη σχετική αναφορά της την οποία και αποδέχτηκε η Ελληνική κυβέρνηση. Η επιτροπή όριζε ότι η Ελλάδα θα αποπλήρωνε 900.000 γαλλικά φράγκα το έτος, ποσό που θα αυξανόταν όταν η χώρα θα είχε τη δυνατότητα πληρωμής του.

 

Έτσι η Ελλάδα πλήρωσε το δάνειο για το έτος 1860, σταμάτησε όμως να το πληρώνει για τα τρία επόμενα έτη και το 1864 προχώρησε σε νέα συμφωνία αποπληρωμής του χρέους της.

Το βαυαρικό δάνειο, που δόθηκε υπό το άρτιο, που φαγώθηκε από μεσιτείες, προκαταβολές τοκοχρεολυσίων και προμήθειες, που δαπανήθηκε για την εξαγορά της Αττικής, Φθιώτιδας και Ευβοίας και το μικρό ποσοστό του που έφθασε στη χώρα, κάλυψε τελικά τις δαπάνες του βαυαρικού στρατού και της αντιβασιλείας, αυτό το δάνειο δόθηκε για να είναι η χώρα προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων της εποχής.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την Αγγλογαλλική κατοχή τα τρία παλαιά κόμματα, το αγγλικό, το γαλλικό και το ρώσικο λόγω της στάσης των ισχυρών δυνάμεων -στην διάρκεια του κριμαϊκού πολέμου- απέναντι στην χώρα απαξιώθηκαν στα μάτια του λαού και ουσιαστικά έπαψαν να υπάρχουν.

 

Είμαι βέβαιος ότι πολύ γρήγορα τα σημερινά φιλοαμερικάνικα και φιλογερμανικά ελληνικά κόμματα, μνημονιακής ή αντιμνημονιακής ρητορικής, θα απαξιωθούν και αυτά όπως τα κόμματα της κατοχής του 1854 – 1857 και ότι στην ελεύθερη πατρίδα, που θα οικοδομήσουμε όλοι μαζί, θα υπάρχουν πολιτικά κόμματα γεννήματα της πατρώας γης και ενός δημιουργικού λαού.

 

Ο Γιάννης Αλεξανδρόπουλος είναι μέλος της ΠΓ του ΕΠΑΜ

Το σύστημα παρασάπισε! Τώρα τι γίνεται;

του Σταύρου Κατσούλη

Ας δούμε λίγο την κατάσταση που έχουμε αυτήν την στιγμή.

Μας μάθαιναν (υποτίθεται) για τις τρεις εξουσίες που ορίζει το πολίτευμα...

Τι υπάρχει όμως σήμερα; 

Για την νομοθετική, τι να πούμε που δεν είδαμε μόλις προχθές...

Με "νομοτεχνικές βελτιώσεις", ακόμη και σήμερα, δεν ξέρει κανείς, ούτε καν οι ίδιοι, τι ακριβώς περάσανε οι δωσίλογοι στην Βουλή...

Για την εκτελεστική, αρκούν δύο και μόνο ονόματα, για να καταλάβουμε τι ακριβώς έχει....
μείνει:

Στουρνάρας και Άδωνις...

Νομίζω καταλάβαμε όλοι, τι έχει μείνει από δαύτην.

Για την δικαιοσύνη και πάλι αρκεί να δούμε ένα και μόνο πράγμα:

Το ότι έκριναν συνταγματική την παράδοση της κυριαρχίας της χώρας.

Αυτό, φτάνει και περισσεύει.

Τι έχει μείνει όρθιο λοιπόν, απ' αυτά;

ΤΙΠΟΤΑ.

Ποια η πρακτική κατάσταση λοιπόν σήμερα;

- Κατηγορείται η κυβέρνηση για συνεργασία με αυτούς που υποτίθεται ότι καταδίωκε, και για χειραγώγηση της δικαιοσύνης.

- Επίσης κατηγορείται η ίδια η δικαιοσύνη, για το ότι χειραγωγήθηκε από την κυβέρνηση.

- Το νηπιαγωγείο της αντιπολίτευσης σύσσωμο, παίζει με τα κουβαδάκια της.

- Η επίσημη "μεγάλη" ενημέρωση ψεύδεται ασύστολα.

- Η Χ.Α., δηλαδή το μακρύ χέρι της κρυφής εξουσίας και συμφερόντων εντός κι εκτός, αλωνίζει, εκτελεί εντολές που ακόμη δεν έχουμε δει τον απώτατο σκοπό τους. Παρ όλα αυτά, όλοι μπορούμε να μαντέψουμε ποιος θα το πληρώσει...

Ποιος λοιπόν, πρέπει να λύσει το πρόβλημα;

- Να λύσει η κυβέρνηση ουσιαστικά το πρόβλημα στην δικαιοσύνη; 

Εδώ γελάμε.

- Να λύσει η δικαιοσύνη το πρόβλημα της εκτελεστικής εξουσίας;

Εδώ κι αν είναι αστείο...

- Να λύσει η νομοθετική οποιοδήποτε από τα παραπάνω;

Ποια; Η Τρόικα; Το άλλο με τον Τοτό το ακούσατε;

Ποιος λοιπόν, έχει μείνει για να κινηθεί;

- Ποιος αλήθεια μπορεί να λύσει το πρόβλημα;

- Από ποιόν θα μάθει ο κόσμος την αλήθεια, όταν το μόνο που ακούει είναι ψέματα;

- Ποια δικαιοσύνη μπορεί να δικάσει την κυβέρνηση, εφ όσον δεν υπάρχει καθαρή δικαιοσύνη;

- Ποιος θα δικάσει την δικαιοσύνη, εφ όσον δεν έχουμε κυβέρνηση;

- Ποιος θα κάνει έστω κάτι, εφ όσον δεν έχουμε αντιπολίτευση;

- Ποιος θα σταματήσει την Χρυσή Αυγή και το επόμενο υποτιθέμενο "αριστερό" σχήμα ανθελλήνων που ορέγονται να μας κυβερνήσουν, έστω κι αν αυτό θα είναι εικονικό;

ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΣΑΠΙΑ ΦΡΟΥΤΑ;;;

Αν τελικά αυτή η κατάσταση δεν είναι πολιτική ανωμαλία και κατάλυση έστω ακόμα και της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και πρακτικά όλων των θεσμών του πολιτεύματος, τότε τι είναι;

Την είδατε την φωτογραφία παραπάνω; Έτσι ακριβώς είναι και το πολιτικό μας σύστημα. Τι κάνει κανείς με ένα τόσο σάπιο φρούτο; Προσπαθεί, να το θεραπεύσει; Ή παίρνει καινούργιο για να φάει;

Αδέλφια, η ώρα ήρθε... 

Το σύστημα έχει ξεπεράσει τα όρια της σαπίλας και της δυσωδίας. όλα είναι φανερά πλέον σε αυτόν που μπορέι και θέλει να δεί την αλήθεια. Ο μόνος που μπορεί να κάνει τα παραπάνω είμαστε εμείς ο απλός εργαζόμενος Λαός. Υπάρχουν ΜΟΝΟ δύο στρατόπεδα. Αυτό που υπερασπίζεται την Δημοκρατία και τον Λαό, και το άλλο, που κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Είμαστε έτοιμοι; Εμείς με ποιόν είμαστε; 

Συμπολίτες, δεν ήρθε η ώρα απλά να αποφασίσουμε με ποιου το μέρος θα πάμε.

Ήρθε η ώρα να πράξουμε!

Γιατί αλλιώς, πολύ απλά, τέτοιες καταστάσεις, ΔΕΝ οδηγούν προς κάτι καλύτερο, αλλά ΠΑΝΤΑ προς κάτι πολύ, μα πάρα πολύ χειρότερο χειρότερο. Εκτός και αν κανει την κίνησή του ο Λαός.

ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

ΤΩΡΑ ΟΣΟ ΠΟΤΕ ΆΛΛΟΤΕ,

ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΑΣ!

ΟΡΓΑΝΩΘΕΙΤΕ!

ΟΡΓΑΝΩΣΤΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΑΣ!

Α Ν Τ Ι Σ Τ Α Θ Ε Ι Τ Ε !

Μία ιδιαίτερη παρουσίαση Βιβλίου!

                                          
                        9 Απριλίου 2014, 19:00 μμ,
                 Ο συγγραφέας Υποστράτηγος ε.α. Νικόλαος Καρατουλιώτης και   οι Εκδόσεις ΗΡΟΔΟΤΟΣ έχουν την τιμή να σας καλέσουν στην παρουσίαση του βιβλίου:
 «ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ, Η Ελλάδα στο Κέντρο των Γεωπολιτικών Συγκρούσεων».
                      
                   Παρουσίαση Βιβλίου
              
                Το βιβλίο θα προλογίσουν οι:
          
          Στρατηγός ε.α Φράγκος Φραγκούλης
          Καθηγητής Αντώνιος Φώσκολος                    Χαιρετισμός: Καθηγητής Θεοδόσιος Πελαγρίνης
                               Πρύτανης Ε.Κ.Π.Α   
Συντονιστής:ΓιώργοςΧριστοφορίδης,
          Δημοσιογράφος, Εφημερίδα «Το Χωνί

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα
«Αργυριάδης»,στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών,  Πανεπιστημίου 30, είσοδος από την Ρήγα Φεραίου.

Τι σηματοδοτεί η υπόθεση Κασιδιάρη-Μπαλτάκου;

 Του Δημήτρη Καζάκη

 Η υπόθεση της δήθεν κρυφής καταγραφής της συνομιλίας Κασιδιάρη-Μπαλτάκου δείχνει την ολοκληρωτική κατάρρευση της κυβερνώσας συμμορίας λίγες μόνο ημέρες μετά την επιβολή και νέου μνημονίου με την μορφή πολυνομοσχεδίου σε βάρος της χώρας και του λαού της. Η ποινική δίωξη της ΧΑ που ξεκάθαρα μεθοδεύτηκε από την κυβέρνηση, εξελίσσεται σ’ ένα άκρως επικίνδυνο παιχνίδι ανασύνταξης της φασιστικής ακροδεξιάς τόσο στην κυβέρνηση, όσο και στην αντιπολίτευση.

Η εφεδρεία της υπό κατάρρευση κυβερνώσας συμμορίας

Αφού απέτυχε η επιχείρηση άλωσης των ψηφοφόρων της ΧΑ από την κυβερνώσα φασιστική ακροδεξιά του κ. Σαμαρά, το παιχνίδι αλλάζει άρδην. Το καράβι της κυβερνώσας παράταξης βουλιάζει αύτανδρο. Ο επικείμενος κίνδυνος να καταλήξει η μεν Ελιά (ΠΑΣΟΚ) με ποσοστά ανάξια λόγου και η δε ΝΔ του Σαμαρά να υστερεί έναντι του ΣΥΡΙΖΑ κατά 10-15 ποσοστιαίες μονάδες, έχει κάνει πολλούς στο εσωτερικό και στο εξωτερικό να επεξεργάζονται στην πράξη εναλλακτικά σενάρια και σχέδια.

Οι μαριονετίστες της επίσημης πολιτικής στην Ελλάδα, ιδιαίτερα αυτοί που κινούν τα νήματα από την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο, ξέρουν πολύ καλά ότι η εκλογική συντριβή της κυβερνώσας συμμορίας θα είναι ολοκληρωτική χωρίς καμιά δυνατότητα ανάκαμψης. Τι επιλογές έχουν; Αφενός, να πάρουν γη και ύδωρ από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν χρειάζεται κανείς ιδιαίτερη ευφυΐα για να αντιληφθεί ότι οι ξένοι επικυρίαρχοι έχουν πάρει τις διαβεβαιώσεις που θέλουν από την ηγετική ομάδα του κ. Τσίπρα.

Λείπει όμως το αντίπαλο δέος. Το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει προς το συμφέρον τους, αν δεν διαθέτει αντίπαλο δέος στον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιο είναι αυτό;

Οι εξελίξεις όλο και περισσότερο τους πείθουν ότι τα άλλοτε κόμματα δικομματικής εναλλαγής πνέουν τα λοίσθια. Τα Ποτάμια είναι για γέλια. Το ίδιο και οι εναλλακτικές της κεντροαριστεράς, ή της αντιμνημονιακής κεντροδεξιάς. Τι μένει; Η φασιστική ακροδεξιά. Ο Μπαλτάκος κάνει την αρχή. Πηδά από το καράβι που βουλιάζει για να ενισχύσει την επάνοδο της ΧΑ, της «καλής» ΧΑ, της αντιμνημονιακής ΧΑ, της «πατριωτικής» ΧΑ. Σε λίγο καιρό και ιδιαιτέρως μετά τις εκλογές θα δούμε να μεταπηδούν και άλλοι πολλοί ακόμη. Κι έτσι το πολιτικό σκηνικό ενός μελλοντικού εμφυλίου έχει στηθεί.

Η τελική πράξη του εμφυλίου

Από την μια, μία αριστερά καθεστωτική, χωρίς ίχνος πατριωτισμού, ανίκανης από φύση και θέση να διαχειριστεί την τωρινή εθνική κρίση από την σκοπιά των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Μία αριστερά που είναι κραυγαλέα εθνομηδενιστική σε μια περίοδο που προέχει ο αγώνας για την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία. Μία αριστερά που η ηγεσία της είναι απολύτως ικανή να καλέσει το ΝΑΤΟ και την ΕΕ στο όνομα του «διεθνισμού» της για να διαφυλάξει τα σύνορα της χώρας κι έτσι να τους δώσει το δικαίωμα να γκριζάρουν με προβοκάτσια ή χωρίς μέρη της εδαφικής επικράτειάς μας.

Κι από την άλλη μια «αποκαθαρμένη» φασιστική ακροδεξιά νοσταλγός των πιο σκοτεινών χρόνων του εμφυλίου και της χούντας. Η φασιστική ακροδεξιά που κυβερνά σήμερα μετεξελίσσεται αργά και σταθερά σε αντιμνημονιακή φασιστική ακροδεξιά, ικανή να ετοιμάσει και να διεξάγει έναν νέο εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα κατ’ εντολή και προς δόξα των ξένων μεγάλων αφεντικών. Όπως ακριβώς συνέβη και με τον παλιό εμφύλιο.

Εκεί καταντήσαμε. Η διωκόμενη αριστερά της μετεμφυλιακής περιόδου να έχει μετεξελιχθεί σε μια καθεστωτική δύναμη που διεκδικεί την συνέχεια ενός κράτους και μιας εξουσίας που οδήγησε τον ελληνικό λαό και την χώρα στα χειρότερα. Μια αριστερά που κάνει τα αδύνατα, δυνατά προκειμένου να παραδοθεί η σημαία ως υπέρτατο σύμβολο της εθνικής ενότητας του ελληνικού λαού, αλλά και ο πατριωτισμός του, στην πατριδοκαπηλία της φασιστικής ακροδεξιάς.

Αυτό θα είναι το τέλος του ελληνικού λαού; Μια επανάληψη ενός εμφυλίου ανάμεσα σε μια προδοτική αριστερά και σε μια φασιστική ακροδεξιά; Αυτό μας αρμόζει; Αυτό ονειρεύεται να ζήσει όποιος αυτοπροσδιορίζεται ως δεξιός, ή εκείνος που αυτοθαυμάζεται ως αριστερός; Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της δεξιάς και της αριστεράς στην Ελλάδα; Να οδηγήσουν την χώρα σε μια νέα εμφύλια σφαγή προκειμένου οι δανειστές και τα ξένα κέντρα να προχωρήσουν στην εκποίηση της χώρας και στον εθνικό της ακρωτηριασμό χωρίς αντιστάσεις;

Εθνική πατριωτική ενότητα του λαού η μόνη λύση

Εμείς το λέγαμε από την αρχή. Όποιος επιχειρεί σε τέτοιες συνθήκες όπου προέχει το πατριωτικό και εθνικοαπελευθερωτικό καθήκον, να χωρίσει τον κόσμο, τον λαό σε δεξιούς και αριστερούς. Όποιος θέλει να επαναφέρει στο πολιτικό προσκήνιο τους ιδεολογικούς διαχωρισμούς του εμφυλίου, υπηρετεί ξένα κέντρα και δυνάμεις στην προσπάθειά τους να οδηγήσουν την χώρα και τον λαό της σε νέα αλληλοσφαγή.

Εμείς δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να δρομολογήσει έναν νέο εμφύλιο. Θα μας βρουν μπροστά τους. Δεν θα επιτρέψουμε στα υποχείρια της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου να οδηγήσουν την χώρα σε διάλυση τύπου Ουκρανίας. Ο κ. Βορίδης δήλωσε ότι βρέθηκε στην πλατεία Μέϊντεν, προφανώς για να πάρει μαθήματα. Ιδίως για την επομένη μιας αντιμνημονιακής αριστερής κυβέρνησης τύπου ΣΥΡΙΖΑ.

Η μόνη εγγύηση ότι δεν θα καταλήξουμε στις φλόγες ενός νέου εμφυλίου είναι η μαζική στράτευση στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική χειραφέτηση που δεν αναγνωρίζει διαχωρισμούς αριστεράς-δεξιάς, αλλά οικοδομεί την ενότητα του λαού με σκοπό την μονομερή διαγραφή του χρέους, την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ προκειμένου να απελευθερωθεί η χώρα από την χειρότερη απολυταρχία που βίωσε η ίδια και η Ευρώπη από την εποχή του ναζιστικού ζυγού και φυσικά την κατάκτηση της δημοκρατίας για τον λαό μέσα από μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση και νέο Σύνταγμα.

Τα αιτήματα αυτά ήδη αποτελούν την καθοριστική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον αληθινό πατριώτη αγωνιστή από την μια και στον ανοιχτό, ή κρυφό δωσίλογο που άλλοτε με την προβιά μιας εθνομηδενιστικής αριστεράς και άλλοτε με το λυκοτόμαρο της φασιστικής ακροδεξιάς ετοιμάζονται να αιματοκυλήσουν τον ελληνικό λαό με όλα τα απαραίτητα αντιμνημονιακά αξεσουάρ. Για όλους μας ήρθε η ώρα να επιλέξουμε μεριά. Δεν χωρά το δεν ξέρω, θα δω, ίσως, αργότερα. Η ενότητα οικοδομείται μέσα στον λαό και ξεκινά από την απόφαση του καθένα μας να στρατευθεί σ’ αυτήν.

Όποιος καθυστερεί σήμερα να κάνει την επιλογή του φέρνει την χώρα πιο κοντά στον πιο απόλυτο όλεθρο. Έχει τεράστια ευθύνη. Όταν η χώρα και ο λαός σου απειλείται με τον χειρότερο τρόπο, τότε δεν υπάρχει χώρος για δικαιολογίες. Μόνο ο θρασύδειλος ψάχνει για τέτοιες και χρησιμοποιεί τις ιδεοληψίες της δεξιάς ή της αριστεράς ως άλλοθι. Η σάλπιγγα ήδη μας καλεί και αλλοίμονο σε όποιον δεν ξέρει, ή φοβάται να φωνάξει «παρών».         

Νέο δάνειο με δόσεις και προαπαιτούμενα

του Δημήτρη Μηλάκα

Τι ακριβώς σημαίνει η διάσωση της χώρας την οποία μας διαβεβαίωσαν ότι πέτυχαν με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου οι συνέταιροι στην κυβέρνηση Σαμαράς και Βενιζέλος; Νέο δάνειο -μόνο και μόνο για να ξεπληρωθούν οι τόκοι των παλαιότε-ρων- νέα μέτρα  σε βάρος των εργαζομένων και συνέχιση του ξεπουλήματος.

Με πιο απλά λόγια, την περασμένη Κυριακή οι μαριονέτες που κυβερνούν τη χώρα ικανοποίησαν και κατοχύρωσαν νομικά  με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου όλες τις απαιτήσεις των δανειστών. Το «αντάλλαγμα» που η συγκυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου εισέπραξε από τους δανειστές κατά τη συνεδρίαση του eurogrup στην Αθήνα είναι η υπόσχεση  καταβολής ενός δανείου 8,3 δις ευρώ, υπό νέες προϋποθέσεις και όρους:

·Το νέο δάνειο  θα σπάσει το ποσό των 8,3 δισ  σε τρεις δόσεις.
· Η πρώτη δόση του Απριλίου θα είναι 6,3 δισ. ευρώ τα οποία δεν θα περάσουν καν από...
τη χώρα αφού προορίζονται εξ ολοκλήρου για την πληρωμή των ομολόγων (δανεικών) που λήγουν τον Μάιο.
·Οι άλλες δύο δόσεις, ύψους 1 δισ. ευρώ, θα εκταμιευτούν αργότερα  και με την προϋπόθεση ότι θα καλυφθούν έξι προαπαιτούμενα για κάθε μία απ αυτές. Με άλλα λόγια, για τα δύο δισεκατομμύρια των υπο-δόσεων απαιτούνται νέες προϋποθέσεις.

Ανάμεσα στα νέα  αυτά τα προαπαιτούμενα για την καταβολή από τους δανειστές των δύο δισεκατομμυρίων σε δύο υποδόσεις  περιλαμβάνονται:

· αλλαγές στη νομοθεσία για το εμπόριο και τις αδειοδοτήσεις
· αλλαγές στους φόρους υπέρ τρίτων,

· νόμο για τη διαφθορά,

· ενοποίηση των επικουρικών του Δημοσίου

· δημιουργία των ανεξάρτητων αρχών για τη διαχείριση των λιμανιών και των υδάτων, γεγονός που αποτελεί προϋπόθεση για την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων σε αυτούς τους τομείς.

· κατάθεση του νομοσχεδίου για το σπάσιμο της ΔΕΗ.
Για όποιον δε κατάλαβε η συνέχιση του δανεισμού της χώρας, τον οποίο η κυβέρνηση Σαμαρά -Βενιζέλου εμφανίζει ως μεγάλη της επιτυχία και ως το τέλος της κρίσης προϋποθέτει—ανάμεσα στα άλλα- το ξεπούλημα λιμανιών, νερών και της ΔΕΗ αφού προηγουμένως το δημόσιο πληρώσει τα χρήματα που της οφείλει. Με απλούστερα λόγια, το δημόσιο, πιθανότατα θα πληρώσει και από πάνω τον ιδιώτη που θα «αγοράσει» τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, τις υποδομές της, τα  υδροηλεκτρικά της εργοστάσια, μαζί με τα τεράστια αποθέματα λιγνή...
Αν σ όλα τα πιο πάνω προσθέσει κανείς τα όσα προβλέπει το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε την περασμένη Κυριακή, δηλαδή:
   ·Τη ρύθμιση  για τις τράπεζες, σύμφωνα με την οποία οι φορολογούμενοι πλήρωσαν πανάκριβα τη διάσωσή τους για να προσφερθούν καθαρές και τζάμπα στα νύν ή τα καινούργια τους αφεντικά

      · Το πλήγμα που δόθηκε στην γαλακτοβιομηχανία με τη ρύθμιση για το γάλα

• Την δραστική μείωση των επικουρικών
• Το τελειωτικό  πλήγμα στη δημόσια κοινωνική ασφάλιση με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών,
• Την επέκταση και διευκόλυνση  της ενοικιαζόμενης εργασίας σε όλους τους κλάδους της οικονομίας και κυρίως στην οικοδομή και στα μεγάλα έργα.
• Την κατάργηση  (όσο κι αν …διαφωνεί ο αρμόδιος υπουργός)  από 1-1-2017 τω τριετιών  που θα συμπιέσουν όλους τους μισθούς προς τον ήδη μειωμένο κατώτερο μισθό
•  την πλήρη απελευθέρωση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές,
• Την απόλυτη κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων των  ιδιωτικών εκπαιδευτικών
•  Τις επερχόμενες  νέες διαθεσιμότητες-απολύσεις στο δημόσιο τομέα.

Αν, λοιπόν, θέλει κανείς να έχει τα μάτια του ανοιχτά και να τα δει όλα αυτά, τότε καταλαβαίνει τι ακριβώς σημαίνει η διάσωση της χώρας την οποία μας διαβεβαιώνουν  ότι πέτυχαν με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου  οι συνέταιροι στην κυβέρνηση Σαμαράς και Βενιζέλος.
Υστερόγραφο: Καλύτερη ίσως ερμηνεία αυτής της διάσωσης θα μπορούσε να μας δώσει η  συνάδελφος  Μαρία Σπυράκη αρμόδια του κυβερνητικού ρεπορτάζ του Mega. Όμως την έχασε η δημοσιογραφία, καθώς ο πρωθυπουργός εκτίμησε ότι μπορεί να προσφέρει περισσότερα από άλλη θέση...

από το «ΠΟΝΤΙΚΙ»

Σαπίλα και δυσωδία !

 Του Κώστα Γιαννιώτη*                   

Ξαναζήσαμε την παράσταση. Μας την είχαν αναγγείλει από μέρες οι ντελάληδες των μεγκαλοκαναλιών, τη συζήτηση για το νέο μνημόνιο, που θα σπείρει τον όλεθρο. Τη χιτλερική …. «Τελική Λύση».

 Ξαναζήσαμε το …… ‘’Θέατρον, το κοινοβούλιον’’.

Υπάρχει ακόμα άνθρωπος νοήμων, που να βλέπει τα όσα συμβαίνουν γύρω του και να μη νομίζει ότι ζει έναν εφιάλτη; Που να μην παλεύει να ξυπνήσει και να απαλλαγεί απ` αυτόν;

Υπάρχει ακόμα άνθρωπος που διαθέτει ακόμα έστω και ψήγματα αξιοπρέπειας και να μην εξεγείρεται;

Υπάρχει ακόμα άνθρωπος  που ανέχεται να βλέπει στα παράθυρα των μεγαλοκαναλαρχών, τον κάθε σαλτιμπάγκο, τον κάθε αγύρτη, τον κάθε δωσίλογο και προδότη – που ορκίστηκε στο όνομα του ελληνικού συντάγματος και του ελληνικού λαού - να του λέει ότι …. ‘’τίποτε δεν μπορεί να γίνει χωρίς την έγκριση της τρόικας’’ ενώ ταυτόχρονα του κουνά το δάχτυλο, κάνοντάς του μαθήματα πατριωτισμού;

Δεν παίρνει άλλο από αναλύσεις.

Δεν χρειάζεται να αποδείξει κανείς το αυταπόδεικτο.

Φτάνει, καλπάζοντας πια, η ώρα για τη γενική σούμα των λογαριασμών. Για τη γενική θεώρηση του πολιτικού κάδρου και των αποφάσεων για την τύχη του εκτρωματικού πίνακα, που λες και ξεπήδησε από τα σπλάχνα του ερέβους , του κολαστηρίου και του ολοκληρωτισμού της περίφημης Ε.Ε.

Όλοι ξέρουμε πια τι έκαναν και τι συνεχίζουν να κάνουν. Όλοι ξέρουμε πού οδηγούν τα καμώματά τους, με ακρίβεια σιδηροτροχιών.

Ξεπέρασαν πια, προ πολλού, τα όρια του πολιτικού εγκλήματος. Είναι, πλέον, υπεύθυνοι για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου.

Έκλεψαν, εξαπάτησαν, εξεβίασαν, εξευτέλισαν, έδειραν, προπηλάκισαν, απείλησαν, εκφόβισαν, προσέβαλαν, λήστεψαν, άρπαξαν, αυτούργησαν ηθικά σε χιλιάδες αυτοχειρίες συμπολιτών μας, δίωξαν αδυνάτους και συνεχίζουν, απτόητοι, αλλά και είρωνες, να δρούν με τον ίδιο τρόπο

Εξαθλιώνουν έναν ολόκληρο λαό.

Ξεπουλούν στους άρπαγες δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Διέλυσαν και διαλύουν καθετί που σηματοδοτεί την ουσία ενός εθνικά ανεξάρτητου κράτους. Θέλουν να σύρουν σκλάβο, και χωρίς πατρίδα, έναν περήφανο λαό στα σκλαβοπάζαρα των «αγορών» τους.

Ξεβράκωτοι και γονυπετείς μπροστά στους φύρερ τους, παρακαλούν για τη δόση τους, αλλά εξακολουθούν να μιλούν με έπαρση, ύφος και προκλητικότητα. Μπροστά σε ένα λαό καθημαγμένο και μια αντιπολίτευση που τους παρέχει νομιμοφάνεια, σε ένα «κοινοβούλιο» ανύπαρκτο. Μπροστά σε ένα εξαθλιωμένο – ηθικά και πολιτικά – «κοινοβούλιο», που αριθμεί τριακόσια χέρια – χωρίς σώμα και κεφάλι – που ανεβοκατεβαίνουν σε ένδειξη υποταγής και υποτέλειας, αλλά με ένα στόμα τεράστιο και γλώσσα αμετροεπή. Στόμα που άλλοι το χρησιμοποιούν για να υμνήσουν τους κατακτητές και άλλοι για να ψελλίσουν κάποιες «επαναστατικές» κορόνες, κάποιες προτάσεις «μομφής», με υψωμένες γροθιές, σε μια προσπάθεια εξιλασμού από τα τεράστια αμαρτήματά τους.

Στήνουν δημοσκοπήσεις – απάτη και υποτιμούν τη νοημοσύνη μιας τεράστιας μερίδας της κοινωνίας των κοινών ανθρώπων, με ποσοστά ανύπαρκτα και κόμματα φαντάσματα (ελιές, ποτάμια κ. ά) που στήνουν οι κομπραδόροι του μιντιακού συστήματος. Φοβούνται την οργή του λαού. Ξέρουν τι τους περιμένει και πετάγονται στον ύπνο τους.

Είναι σίγουρο πως θα στήσουν κι άλλα σκηνικά. Ακόμα και προβοκάτσιες. Επιζητούν εναγωνίως το μάντρωμα του λαού στα κομματικά μαντριά τους και στα παραμάγαζα που στήνουν. Θα ποντάρουν στο φόβο, την εξαπάτηση, την παραπληροφόρηση, την εξαγορά και τα εκβιαστικά διλήμματα.

Ελπίζουν στη σανίδα σωτηρίας που έχει πολλά ονόματα. Ανάμεσά τους και η ‘’αποχή’’ ή το ‘’λευκό’’.

Ελπίζουν ότι θα υποκύψει και θα ξεχάσει ο λαός την οργή του;

Πιστεύουν ότι θα τους χαρίσει σανίδα σωτηρίας με αποχή ή λευκό;

                *Κώστας Γιαννιώτης

Μέλος του Εθνικού Συντον. Συμβουλίου του ΕΠΑΜ

                                                                   31 – 3 - 2014