ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΕΣ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Με την ευκαιρία της του Χριστού Ανάστασης και της εορτής του Πάσχα, που αποτελεί  εορτή σύμβολο της ορθοδοξίας, στέλνω τις ευχές μου σε όλους τους φίλους και τις φίλες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Οι συμβολισμοί και  οι παραλληλισμοί των Παθών, της πορείας προς τον Γολγοθά και της Ανάστασης, με τα πάθη και το δικό τους Γολγοθά, στο οποίο   πορεύεται ο Ελληνικός λαός και η Ελλάδα γενικότερα , είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα που βιώνει ο λαός μας και η Πατρίδα όλα αυτά τα χρόνια του κύκλου της μαύρης οκταετίας της κρίσης.

Προσβλέπουμε όλοι σε  εκείνη τη στιγμή κατά την οποία,  η Πατρίδα μας θα  μπορέσει να βγει από το αδιέξοδο που την οδήγησαν άφρονες πολιτικοί και πολιτικές κυρίως ξένων συμφερόντων, αλλά και της εσωτερικής οικονομικής ολιγαρχίας, τη στιγμή που  θα βρει το δρόμο της απεξάρτησης από τα ξένα οικονομικά και γεωπολιτικά δεσμά και θα πορευτεί  στο δρόμο της ελευθερίας, της ανάπτυξης και της ευημερίας για το σύνολο του ελληνικού λαού.

Εύχομαι πρωτίστως προσωπική και οικογενειακή ευτυχία σε όλες και όλους.

Με αγάπη

Δημήτρης Κυπριώτης

Η ελληνική επίδειξη αδυναμίας, θεριεύει την Τουρκία που κλιμακώνει την ένταση και είναι έτοιμη να επιτεθεί.

Του Δημήτρη Κυπριώτη

Καταγραφή των γεγονότων και μόνο

Αυτό που συνήθως γίνεται κάθε φορά που υπάρχει  ένταση στις ελληνοτουρκικές  σχέσεις ή ακόμη και σοβαρότερα επεισόδια, είναι η καταγραφή των γεγονότων, των περιστατικών και των διαπιστώσεων μέσα από το πολιτικό πρίσμα της συγκεκριμένης περιόδου. Όμως  δύσκολα θα βρει κανείς επιστημονικά τεκμηριωμένα επιχειρήματα που να προσδιορίζουν τα αίτια που προκάλεσαν την ένταση ή το επεισόδιο, ώστε η επόμενη φορά αν υπάρξει, να έχει εντοπιστεί το αίτιο και η αντιμετώπισή του.  

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το θερμό επεισόδιο στα Ίμια στα 1996 , που δεν θα βρει κανείς πουθενά σε κρατικές βιβλιοθήκες σχετικές αναφορές, με προσδιορισμένα τα αίτια και τα συμπεράσματα. Ότι σχετικό υπάρχει ανήκει σε πρωτοβουλίες πολιτών.

Έτσι ακριβώς συμβαίνει και το τελευταίο διάστημα, από τότε δηλαδή που η Τουρκία με διάφορες αφορμές έχει δημιουργήσει μία ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που σε καθημερινή σχεδόν βάση τις κλιμακώνει. Για την κλιμάκωση βέβαια αυτήν, αλλά και για την εν γένει συμπεριφορά των Τούρκων, κυκλοφορούν διάφορες εξηγήσεις, όμως δύσκολα θα βρει κανείς αναφορές των  αιτίων που να θίγουν ευθέως το πρόβλημα. Και αυτό το πρόβλημα έχει να κάνει  με την  πλήρη κατάρρευση της ελληνικής στρατηγικής, που εφαρμόζεται κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο πολλά χρόνια  τώρα.

Πως δικαιολογεί το πολιτικό σύστημα την κατάσταση;

Το πολιτικό σύστημα, σχεδόν στο σύνολό του, αλλά και τα περισσότερα ΜΜΕ, ως βασικά «εργαλεία»  διαμόρφωσης  της κοινής γνώμης, προσπαθώντας να εξηγήσουν  και να δικαιολογήσουν τη συμπεριφορά της Τουρκίας, την ένταση των σχέσεων, αλλά και την κλιμάκωση που επιδιώκει, την προσδιορίζουν σε περιμετρικούς παράγοντες, αποφεύγοντας προσεκτικά να «ακουμπήσει» την πραγματική ουσία του προβλήματος.

Για αυτό σε πολλές αναλύσεις ή αναφορές, ακούμε ή διαβάζουμε ότι αυτή η συμπεριφορά της «συμμάχου» Τουρκίας, οφείλεται άλλοτε στη νευρικότητα του Σουλτάνου Ερντογάν, άλλοτε στα εσωτερικά του προβλήματα, άλλοτε στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, άλλοτε στα προβλήματα με τις Η.Π.Α,. Επίσης και  στην επιθυμία της Τουρκίας να έχει λόγο και συμμετοχή στα ενεργειακά, ακόμη και στην πρόθεση και τη διάθεση για μια γενναία αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης σε βάρος της Ελλάδας.

Βεβαίως  όλα αυτά τα επιχειρήματα ακόμα και άλλα όχι μόνο ισχύουν, αλλά  τα βλέπουμε να καταγράφονται και από τα επίσημα χείλη και των δύο πλευρών.  Όμως  αυτό που δεν ακούμε και δεν βλέπουμε να καταγράφεται, κυρίως από την ελληνική πλευρά, είναι  το πραγματικό αίτιο, για το οποίο η  Ελλάδα έχει φτάσει αφενός μεν στο σημείο να μην προλαβαίνει να μαζεύει τον Ερντογάν και τα επεισόδια που δημιουργεί και αφετέρου στην  οφθαλμοφανή απουσία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για την αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων ή και άλλων που εγκυμονούντε στον περίγυρό μας.

Η στρατηγική είναι απούσα

Η αιτία που το πολιτικό σύστημα αποφεύγει να δει την πραγματικότητα κατάματα και να την ομολογήσει, είναι το γεγονός ότι αν έκανε κάτι τέτοιο, θα ήταν υποχρεωμένο να αναλάβει τις ευθύνες του, πράγμα αρκετά δύσκολο για να παραδεχτεί ότι η εθνική στρατηγική έναντι της Τουρκίας έχει παύσει να υπάρχει όπως σχεδιάστηκε και υπάρχει δυσκολία στην άμεση αντικατάστασής της.

Η στρατηγική της χώρας μας απέναντι στην Τουρκία διαμορφώθηκε τη 10ετία του 1970, αμέσως μετά την κατάληψη της Β. Κύπρου και από τότε , αντιμετώπιζε το πρόβλημα της Τουρκίας σε δύο αντικρουόμενες μεταξύ τους γραμμές, που οδηγήθηκαν τελικά στην κατάρρευση αυτής της εθνικής στρατηγικής. Η αποτροπή και ο κατευνασμός ήταν τα δύο κύρια χαρακτηριστικά αυτής της στρατηγικής.

Όμως ο αντιφατικός ο χαρακτήρας που έχουν οι δύο αυτές τακτικές, αλλά και η αδυναμία των ελληνικών κυβερνήσεων να αξιοποιήσουν, έστω τα καλλίτερα αυτών των χαρακτηριστικών τακτικών, σύμφωνα με τις εκάστοτε ευνοϊκές περιστάσεις, οδήγησαν τελικά στην ολική κατάρρευση της στρατηγικής.

Βέβαια για να μην είμαστε ισοπεδωτικοί, υπήρξαν και δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις που τουλάχιστον η σωστή εφαρμογή της αποτροπής, έφερε αποτελέσματα και ο κατευνασμός ήταν πολύ περιορισμένος. Ήταν  η περίοδος της κρίσης του 1987, τότε που όσοι έζησαν τα γεγονότα, θα ενθυμούνται την «στροφή» που έκανε η Τουρκία στις απειλές που είχε εκτοξεύσει για παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Αυτό επιτεύχθηκε, γιατί η αποτροπή που εφαρμόστηκε ήταν  πειστική και αποφασιστική, ακόμη και για μια γενικευμένη πολεμική εμπλοκή.

Όμως υπήρξε και η  περίοδος από το 1997  μετά τα Ίμια,  που μία νέα στρατηγική άρχισε να διαμορφώνεται, αυτή του «ισοδύναμου τετελεσμένου», που  είχε φέρει κ θετικά αποτελέσματα, αν και έπασχε  και αυτή αφού έδινε το δικαίωμα του πρώτου κτυπήματος στην άλλη πλευρά. Και τότε οι προκλήσεις της Τουρκίας ήταν περιορισμένες.

Ο κατευνασμός του αντιπάλου,  αυτή η μεγάλη αρρώστια.

Ο κατευνασμός σαν η δεύτερη παράμετρος της εθνικής στρατηγικής, εκδηλώθηκε μετά τις συνθήκη του Ελσίνκι, κατά κύριο λόγο με την υποστήριξη   των ελληνικών κυβερνήσεων (από Σημίτη μέχρι και σήμερα)στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Προς χάρη αυτής της πορείας, η Ελλάδα υποχώρησε ακόμη και στο να επιτρέψει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ και αν ακόμη  δεν αποχωρήσει ο τουρκικός στρατός κατοχής από την Κύπρο! Στην περίπτωση αυτή το αντάλλαγμα ήταν η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και στην ευρωζώνη.

Σήμερα Ελλάδα και Κύπρος μπορούν να μετρήσουν κέρδη και ζημίες. Και για να μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις ας μετρήσουμε: Τον τουρκικό στρατό κατοχής να παραμένει στο Νησί και μάλιστα ενισχυμένος, με την χρεωκοπία και τα μνημόνια σε Ελλάδα και Κύπρο με τα γνωστά αποτελέσματα, την πειρατική πολιτική της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου στην ίδια την ΑΟΖ και την ΕΕ να παρακολουθεί, αλλά και να ….μαλώνει την Τουρκία και να συμπαρίσταται .

Χάραξη νέας εθνικής στρατηγικής.

Οι τελευταίες προκλήσεις της Τουρκίας, σε Ελλάδα και Κύπρο, που ξεπέρασαν κάθε όριο υπομονής και απειλούν τώρα ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα και των δύο χωρών, που προσβάλουν την αξιοπρέπεια των Ελλήνων και των Ενόπλως Δυνάμεων, όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα και με επίδειξη ισχύος των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων, έχουν ήδη θέσει επί τάπητος το θέμα της ανάγκης για χάραξη μιας νέας εθνικής στρατηγικής για την Πατρίδα μας.

Στρατηγική που θα λαμβάνει υπόψη της την ικανότητα σχεδιασμού όχι μόνο αντίδρασης και απάντησης στην επιθετικότητα ή στο θερμό επεισόδιο που δημιουργεί η πλευρά του επιτιθέμενου, αλλά και αυτού που ονομάζεται ως στρατηγική χάραξης γραμμής  «πρώτου κτυπήματος».

Οι προτεραιότητες σήμερα πρέπει να αλλάξουν. Η παράμετρος της στρατιωτικής ισχύος πρέπει επιτέλους να μπει στη σκέψη των κυβερνώντων, όπως και η διαχείριση της κρίσης, αφού και στα δύο αυτά θέματα είναι εμφανές το κενό που παρουσιάζεται και δεν μπορεί η μοναδική σκέψη για την αντιμετώπιση της επιθετικότητα της Τουρκίας, να είναι εντελώς μετέωρη και να ψάχνονται οι όποιες λύσεις στην προστασία της ΕΕ  του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α.

Τα κράτη και οι λαοί είναι υπεύθυνοι για την ασφάλειά τους, όπως και για την ιστορία τους, αφού όπως επισημαίνει και ο George Eliot :

«Ποτέ κανένα μεγάλο επίτευγμα δεν έγινε από διστακτικούς που ψάχνουν τη σιγουριά»!

Να Σταματήσουμε Να Είμαστε Ο «Υπάκουος Σύμμαχος»!

Ν. Καρατουλιώτης: 

Ανώτατος αξιωματικός ε.α-Συγγραφέας

Μια συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης παραχώρησε στο Geopolitics & Daily News και την Γιώτα Χουλιάρα ο Νικόλαος Κ. Καρατουλιώτης, Υποστράτηγος Ε.Α. και συγγραφέας του βιβλίου «Γεωπολιτική Σκακιέρα: Η Ελλάδα στο κέντρο των Γεωστρατηγικών 

Εξελίξεων». 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Το επεισόδιο με την σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, οι οποίοι βρίσκονται στις τουρκικές φυλακές ήδη ένα μήνα, πιστεύετε ότι μας οδηγεί σε νέου τύπου θερμά επεισόδια με την γειτονική χώρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Τα «θερμά επεισόδια» είναι απόρροια του τουρκικού επεκτατισμού-αναθεωρητισμού. Μελετώντας την τουρκική επεκτατική πολιτική σε βάρος της χώρας μας, θα διαπιστώσουμε στρατηγικό σχεδιασμό και υλοποίηση, ανεξαρτήτως από το ποιος κυβερνά την Τουρκία(Ευρωπαϊστές ή Ισλαμιστές). Οι τουρκικές επεκτατικές βλέψεις ξεκινούν επίσημα το καλοκαίρι του έτους 1965, όταν κατά τη συνεδρίαση της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ ο εκπρόσωπος της Τουρκίας παρουσίασε έναν χάρτη, που χώριζε το Αιγαίο σε δύο μέρη. Η Τουρκία ζητούσε να αναλάβει την ευθύνη της αεράμυνας του ανατολικού τμήματος.

Στις 6 Αυγούστου 1974,λίγες μέρες μετά τον «Αττίλα», η Άγκυρα επανήλθε με την υπ’ αριθμό 714 ΝΟΤΑΜ επιχειρώντας να επεκτείνει αυθαίρετα τα όρια του δικού της FIR(Flight Information Region)προς τα δυτικά, μέχρι τη μέση του Αιγαίου, επεμβαίνοντας πρακτικά στον χώρο ευθύνης του FIR Αθηνών.

Με αυτόν τον τρόπο, όμως, διχοτομούσε το Αιγαίο. Η πράξη αυτή ήταν απόλυτα παράνομη και μονομερής, καθώς αντίκειται σε μια σειρά διεθνών συμφωνιών. Από τότε οι Τούρκοι έπαψαν να υποβάλλουν σχέδια πτήσεων για τα πολεμικά τους αεροπλάνα και να αναγνωρίζουν τον εθνικό εναέριο χώρο μας που από το 1931 ήταν 10 ναυτικά μίλια.

Τον Ιούνιο του 1995 η τουρκική Εθνοσυνέλευση αποφάσισε ότι ενδεχομένη επέκταση των Ελληνικών χωρικών υδάτων πέρα των έξι ναυτικών μιλίων θα αποτελούσε αιτία πολέμου(casus belli).Ταυτόχρονα αυτή είχε φροντίσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε 12 ναυτικά μίλια στον Πόντο και τη Μεσόγειο. Τον Ιανουάριο 1996 προέκυψε το θερμό επεισόδιο των Ιμίων.

Το 1997 και αφού δοκίμασαν τις αντοχές μας και την ενδοτικότητα μας, ο Ντεμιρέλ διακήρυξε, ότι 132 νησίδες και βραχονησίδες «ανήκουν» στην Τουρκία. Το 1998 το Ανώτατο Ίδρυμα Κουλτούρας Γλώσσας και Ιστορίας «Αττατούρκ» εξέδωσε το βιβλίο με τίτλο «Το θεμελιώδες πρόβλημα στο Αιγαίο, τα νησιά αμφισβητούμενης κυριαρχίας», στο οποίο δια μέσω πολιτικών και όχι νομικών επιχειρημάτων επιχειρήθηκε να δικαιολογηθεί η επιθυμία της Τουρκίας για συγκυριαρχία στο Αιγαίο.

Το 2001, ο διοικητής των Τουρκικών Πολεμικών Ακαδημιών, Ατές, εξέδωσε ένα έγγραφο με σκοπό τη δημιουργία ομάδων εργασίας προκειμένου να νομιμοποιήσουν τις επεκτατικές βλέψεις με βάση δήθεν επιστημονικές βάσεις. Μελετώντας τον τουρκικό επεκτατισμό θα διαπιστώσουμε, ότι χαρακτηρίζεται από βάθος και συνεχώς αυξανόμενη βία. Έτσι, ενώ ξεκινά με «ψυχρά επεισόδια», χάρτες, ανακοινώσεις κλπ, στη συνέχεια εμφανίζονται τα «θερμά επεισόδια», όπως το περιστατικό των Ίμια, εμβολισμοί σκαφών, απαγωγές στρατιωτικών κ.λ.π. με στόχο την συνδιαχείριση του Αιγαίου. Και για να γίνω ποιο κατανοητός, θα πω ότι η στρατηγική της Τουρκίας συνίσταται από το τρίπτυχο: «χθες γκριζάρω, σήμερα, μαυρίζω, αύριο έρχομαι να προσαρτήσω».Σύμφωνα με τα παραπάνω, που ανέφερα, ευλόγως συνάγεται το συμπέρασμα ότι όχι απλώς αναμένω νέου τύπου «θερμά επεισόδια», αλλά ενδεχομένως και μετωπική σύγκρουση (πόλεμος). Το θέμα δεν είναι εάν θα γίνει; Αλλά πότε;

ΕΡΩΤΗΣΗ

Πώς οφείλει να αντιδράσει η Ελλάδα στην αυξανόμενη προκλητικότητα της Τουρκίας;

Στο κενό η δίκη των 8 κατηγορουμένων για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς.

Σημείωση: Αθώοι όλοι οι κατηγορούμενοι στη δίκη της Θεσσαλονίκης για συμμετοχή στους πλειστηριασμούς.

Στο κενό η προσπάθεια τρομοκράτησης των πολιτών. Ο αγώνας συνεχίζεται.

Το ρεπορτάζ που ακολουθεί από τη σ. Αθανασία Πέτσα.

Απαλλακτική ήταν η απόφαση του μονομελούς πλημμελειοδικείου για τους 8 συμπολίτες μας που δικάστηκαν σήμερα, 30/3, για τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών. Οι 8 κατηγορούμενοι, μεταξύ των οποίων και 3 μέλη του ΕΠΑΜ, είχαν συλληφθεί αναίτια στις 3/12/14 στο ξεκίνημα των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών στη Θεσσαλονίκη.

Όπως αποδείχθηκε από την απόφαση του δικαστηρίου, η όλη υπόθεση δεν ήταν παρά μια προσπάθεια εκφοβισμού και τρομοκράτησης των πολιτών, ώστε να τους αποτρέψει από την άσκηση του νόμιμου και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ειρηνικής διαμαρτυρίας.

Οι κατηγορίες ήταν παντελώς ανυπόστατες και γι' αυτό δεν άντεξαν την ακροαματική διαδικασία. Η τρομοκράτηση του λαού δεν πέτυχε, το κίνημα κατά των πλειστηριασμών συνεχίστηκε και θα συνεχιστεί μέχρι την τελική δικαίωση. 

Το ΕΠΑΜ στην πρώτη γραμμή του αγώνα υπενθυμίζει σε όλους και σε όλες που εμπλέκονται στην λεηλασία της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών, ότι όταν απελευθερωθεί η χώρα και αποκατασταθεί η νομιμότητα, θα βρεθούν υπόλογοι ως συνεργοί των δυνάμεων κατοχής. Όσο για τα ακίνητα που παρανόμως εκποιούνται, θα επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Η στιγμή αυτή δεν αργεί. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει. 

Αθανασία Πέτσα

Μέλος του Εθνικού συμβουλίου του ΕΠΑΜ

Νέο ΟΧΙ στο αίτημα αποφυλάκισης των κρατουμένων στρατιωτικών στην Τουρκία!

........* Παρά τις υπόγειες πληροφορίες που διοχετευόντουσαν από κυβερνητικούς κύκλους, για αίσιο τέλος της παράνομης κράτησης των δύο στρατιωτικών στις φυλακές Αδριανουπόλεως  και ειδικά μετά τα μηνύματα που εξέπεμψαν χθες από την κοινή σύσκεψη με ΕΕ και Τουρκίας στη Βάρνα,που παρουσιάστηκαν στον ελληνικό λαό, ως τη μεγαλύτερη βοήθεια που δόθηκε ποτέ από την ΕΕ στην Ελλάδα, ήρθε σήμερα η προσγείωση στην πραγματικότητα.

Με ποιο σκεπτικό κρατούν τους 2 στρατιωτικούς στις φυλακές;

Για δεύτερη φορά απορρίπτεται το αίτημα αποφυλάκισης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών -όπως μετέδωσε και το πρακτορείο Αναντολού- οι οποίοι παραμένουν προφυλακισμένοι στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης από τις 2 Μαρτίου. Το αίτημα κατέθεσαν σήμερα εκ νέου οι δικηγόροι τους και το δικαστήριο αποφάνθηκε αρνητικά αυθημερόν.

Έχει όμως και μεγάλη σημασία , εκτός από την κράτηση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών και το σκεπτικό με το οποίο απορρίφθηκε η αίτηση για την προσωρινή αποφυλάκισή τους. Και αυτό συνδέεται άμεσα με τις δηλώσεις του Ερντογάν, αμέσως μετά τη Σύνοδο,  δήθεν για την ελεύθερη έκφραση της Τουρκικής Δικαιοσύνης!! Το ΕΞΠΡΕΣ του Μεσονυκτίου κρατεί πολύ καλά ακόμη στην Άγκυρα.

Ο δικαστής μάλιστα  που εξέτασε άμεσα το αίτημα, αποφάσισε να παραμείνουν προφυλακισμένοι οι δύο αιτούντες στρατιωτικοί, με το σκεπτικό ότι «υπάρχουν χειροπιαστά στοιχεία -ισχυρές υποψίες ότι οι δύο συλληφθέντες υπέπεσαν στο αδίκημα για το οποίο κατηγορούνται». Αυτό το ψεύδος όμως έχει μικρά και κοντά πόδια, αφού όλοι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει θέμα απόδρασης των δύο εκτός της Τουρκίας, όσο διαρκεί και η ρήξη μεταξύ των δύο χωρών.

Ακόμη, και με βάση  με βάση το σκεπτικό, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Χουριέτ και σε άλλα μέσα ενημέρωσης, ο δικαστής επικαλείται το γεγονός ότι «δεν διαθέτουν διεύθυνση διαμονής στην Τουρκία», ακόμη ότι «υφίσταται η σκέψη ότι μπορεί να διαφύγουν αν παραμείνουν ελεύθεροι». Στους λόγους απόρριψης της άρσης προφυλάκισης συμπεριλαμβάνεται και το ότι η πράξη έγινε από στρατιωτικούς, αλλά και ο τρόπος που αυτή έγινε.

Ο δικαστής ισχυρίζεται επίσης ότι «το μέτρο προφυλάκισης είναι σε λογικό πλαίσιο αν ληφθεί υπόψη ότι η προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή είναι 5 ετής φυλάκιση». 

Τέλος, υποστηρίζει ότι «η αποφυλάκισή τους με περιοριστικά μέτρα δεν θα είναι επαρκής».

Σοβαρή εξέλιξη για τα παγκόσμια δεδομένα αποτελεί η απέλαση 60 Ρώσων από τις ΗΠΑ, αλλά και το μπαράζ απελάσεων από άλλες χώρες.

Στην απέλαση εξήντα Ρώσων, μεταξύ των οποίων και δώδεκα ατόμων που έχουν χαρακτηριστεί αξιωματικοί ασφαλείας και έχουν τοποθετηθεί στα Ηνωμένη Έθνη, στη Νέα Υόρκη, προχωρά η κυβέρνηση Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως ποινή για την δηλητηρίαση του πρώην διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκρίπαλ σε βρετανικό έδαφος.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, διέταξε σήμερα την απέλαση εξήντα Ρώσων από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το κλείσιμο του ρωσικού προξενείου στο Σιάτλ, λόγω της φερόμενης ανάμιξης της Μόσχας στην επίθεση με νευροπαραλυτικό παράγοντα εναντίον του Ρώσου πρώην διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκριπάλ νωρίτερα αυτό τον μήνα στη Βρετανία, δήλωσαν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ.

Η εντολή απέλασης περιλαμβάνει δώδεκα αξιωματικούς των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών από τη ρωσική αποστολή στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και αντανακλά τις ανησυχίες ότι οι δραστηριότητες των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών γίνονται όλο και περισσότερο επιθετικές, δήλωσαν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ, που μιλούσαν υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Την ίδια ώρα, η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες δώδεκα χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισαν να απελάσουν Ρώσους διπλωμάτες, με αφορμή την ίδια υπόθεση και ως ένδειξη αλληλεγγύης στη Βρετανία, η οποία έχει ήδη απελάσει 23 Ρώσους από το έδαφος της. Συγκεκριμένα, το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε πληροφορίες των ΜΜΕ, σύμφωνα με τις οποίες το Βερολίνο θα προχωρήσει στην απέλαση τεσσάρων Ρώσων διπλωματών, ενώ αντίστοιχος είναι ο αριθμός και στη Γαλλία. 

Το ΕΠΑΜ για την 25η Μαρτίου! Τιμή και Δόξα στο ήθος και στους αγώνες των αγωνιστών του 21!

25η Μαρτίου 2018: Το ήθος των αγωνιστών του ’21, οδηγός μας στον πόθο για τη λευτεριά

• 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

Σήμερα που νέφη βαριά σχηματίζονται και πάλι πάνω από τον ουρανό της Ελλάδας, νέφη από τις δυτικές και κεντροευρωπαϊκές δυνάμεις με  αυταρχισμό παρόμοιο  μ’ εκείνον που επέβαλλε ο Μέττερνιχ και το απολυταρχικό διευθυντήριο της Ιεράς Συμμαχίας παραμονές του 1821, επιβάλλεται να δούμε κι εμείς με τις ίδιες αναλογίες τα γεγονότα που μας περιστοιχίζουν, έχοντας ως παράδειγμα προς μίμηση τις επιλογές και τη στάση των προγόνων μας.

Σήμερα που τα νέφη σχηματίζονται γοργά από ένα παρόμοιο διευθυντήριο όπως τότε, το σύγχρονο διευθυντήριο επιβολής απολυταρχισμού και καταπολέμησης των λαϊκών ελευθεριών των Βρυξελλών, και μάλιστα να ενισχύονται και πάλι από τις απειλές ενός «σουλτάνου» -άσχετα αν πρόκειται για σουλτανική καρικατούρα- επιβάλλεται να δώσει ο λαός μια παρόμοια απάντηση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, παρόμοια με εκείνην που έδωσαν οι πρόγονοί μας πριν από 197 χρόνια και συγκέντρωσαν το θαυμασμό όλου του κόσμου.

Και η απάντηση πρέπει να είναι η ενότητα του λαού στη βάση της μοναδικής αξίας και του μοναδικού συναισθήματος που τον έκαναν να αποτινάσσει ζυγούς και να μεγαλουργεί, απ’ την αυγή της ύπαρξής του στην ιστορία: Στη βάση του πατριωτισμού. Μόνο σκεπτόμενοι πατριωτικά και πράττοντας εθνεγερτικά θ’ αποτινάξουμε τους σύγχρονους Μέτερνιχ, τα «Δημοσιονομικά Σύμφωνά» τους και τα «προαπαιτούμενά» τους. Μόνο με μια πλατιά λαϊκή ενότητα στη βάση του πατριωτισμού και με μια πολιτική και στρατιωτική ηγεσία που θα στηρίζεται και θα τροφοδοτείται απ’ αυτήν, θ’ αναγκαστεί η καρικατούρα του κάθε σύγχρονου «σουλτάνου» εξ ανατολών να το ξανασκεφτεί δυο και τρεις φορές αν «τον παίρνει» να προβεί στην επόμενη προκλητική ενέργεια σε βάρος της κυριαρχίας μας.

Μόνον ο πατριωτισμός των Ελλήνων, όπως και τότε το 1821, θα λουφάξει τους σύγχρονους κοτζαμπάσηδες που λυμαίνονται δεκαετίες τη χώρα. Μόνο η ενότητα των σύγχρονων «ξυπόλητων», όπως οι πρόγονοί μας που την εθνεγερσία τους σήμερα γιορτάζουμε, θα ξηλώσει τους νενέκους της πολιτικής σκηνής, τους σύγχρονους Μαυροκορδάτους και Κωλέτηδες που δίνουν γη και ύδωρ σε όποια ξένη δύναμη τους προσεγγίσει.

Αυτήν την ενότητα του λαού στη βάση του πατριωτισμού και της δημοκρατίας -γιατί πατριωτισμός χωρίς δημοκρατία είναι ψευδεπίγραφος- πρεσβεύει το Ε.ΠΑ.Μ. απ’ την αρχή της ίδρυσής του. Έχοντας ως πρότυπα τους άδολους αγωνιστές του 1821, που σαν σήμερα, άναψαν μια σπίθα που έγινε λαϊκή πανστρατιά και ξήλωσε σουλτάνους, κοτζαμπάσηδες, νενέκους. Που αρνήθηκαν να είναι δούλοι και έδειξαν σ’ όλο τον κόσμο τι σημαίνει αξιοπρέπεια και τι τίμημα απαιτείται για να φέρεις την ιδιότητα του ελεύθερου ανθρώπου.

Καλούμε το λαό να αναλογιστεί το βάρος της ιστορικής ευθύνης που φέρουμε όλοι μας, και να συστρατευθεί σ’ ένα πλατύ πατριωτικό μέτωπο που θα οδηγήσει στην απελευθέρωση της χώρας μας, στη λαϊκή κυριαρχία, την εθνική ανεξαρτησία και την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Το ήθος και το σθένος των αγωνιστών του 1821 ας είναι οδηγός μας στον πόθο για ξημέρωμα της λευτεριάς στον τόπο μας.

25 Μαρτίου 2018

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.