ΚΥΠΡΟΣ-ΑΙΓΑΙΟ-ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ

ΘΩΡΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ

Δημήτρης Κυπριώτης

Το πολιτικό ελληνικό προσωπικό και ιδιαίτερα όσοι έχουν την κυβερνητική εξουσία, οφείλουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ  να αντιληφθούν, αυτά που ακόμα και ο μη ειδικός Έλληνας πολίτης αντιλαμβάνεται, ότι δηλαδή εάν επιτευχθούν ολοκληρωτικά ή εν μέρει,  οι υπάνθρωποι στόχοι του Ερντογάν στη Συρία ενάντια στον Κουρδικό λαό, τότε  στη συνέχεια σειρά θα πάρουν η Κύπρος, το Αιγαίο και η Θράκη!

Οι καιροί ου μενετοί!

Χρειάζεται ΑΜΕΣΗ κινητικότητα  με Ελληνικές πρωτοβουλίες, για την σύγκλιση των αρμόδιων οργάνων της Ε.Ε. που  θα προβούν όχι μόνο στην υλοποίηση, έστω και των ελαχίστων υφιστάμενων κυρώσεων που χρονοτριβούν αδικαιολόγητα, αλλά  να προταθεί, το «πάγωμα» όλων των εμπορικών, οικονομικών και ενταξιακών  σχέσεων, μεταξύ της Ε.Ε. και της Τουρκίας, μέχρι να συμμορφωθεί η Τουρκία από την ιμπεριαλιστή της υστερία σε όσα μέτωπα επιχειρεί, ακόμα και με τη χρήση veto!

Αυτή η διπλωματική κινητικότητα να συνδυαστεί από ΧΘΕΣ με το σχεδιασμό μιας ολιστικής νέας Εθνικής Στρατηγικής, που να οδηγεί τη χώρα στην εθνική της ανεξαρτησία, ώστε να μπορεί να χαράζει μια πραγματική πολυδιάστατη διπλωματία με  Δύση και Ανατολή και χωρίς επιβαλλόμενους αποκλεισμούς(εμπάργκο) άλλων χωρών, με την υπόδειξη τρίτων.

 Η κινητικότητα όμως αυτή, πρέπει να συνδυαστεί με την οικονομική και παραγωγική  ανασυγκρότηση της Ελλάδας, για να της δώσει αφενός μεν ουσιαστική ζωντάνια και αφετέρου  να ενδυναμώσει  τη συνολική της ισχύ, που σε στρατιωτικό επίπεδο σημαίνει:  Σοβαρή και βαθειά ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και συνεπακόλουθα την άσκηση δυναμικής αποτροπής των προκλήσεων και των επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας, χωρίς το παραμικρό ίχνος υποχωρητικότητας και κατευνασμού της!  

Μας δουλεύουν μπροστά στα μάτια μας! Μάρκετινγκ είναι, λεφτά πληρώνονται, να μην πάνε και χαμένα!

Δ

Δημήτρης Κυπριώτης

Το λένε πολλοί, αλλά καθημερινά επιβεβαιώνεται. Η πολιτική έχει καταντήσει ένα κακό θέατρο και μάλιστα ξεφωνημένο. Και νομίζουν οι ηθοποιοί που υποδύονται τους ρόλους που έχουν πάρει, ότι μπορούν συνέχεια να κοροϊδεύουν τον κόσμο.

Θα ρωτήσει κανείς εύλογα, γιατί τα λέμε όλα αυτά; Εκλογές έγιναν, ο λαός ψήφισε ελεύθερα και δημοκρατικά . Καταδίκασε την προηγούμενη κυβέρνηση και έφερε στο προσκήνιο μια νέα, άσχετα αν είναι η συνέχεια μιας παλιάς που και αυτήν την  είχε καταδικάσει προηγούμενα ο λαός. Μύλος δηλαδή η υπόθεση, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα.

Μήπως ενθυμείστε τι φασαρία είχε γίνει προεκλογικά με το αν οι πολιτικοί αρχηγοί καθίσουν και συζητήσουν μπροστά στις κάμερες των τηλεοράσεων ή όχι;  Και που κατέληξαν τελικά; Να πάει ο καθένας στο μέσον και στους δημοσιογράφους που επιλέγει και εκεί να κάνει το δικό του μονόλογο. Αυτό το είδος λοιπόν στο θέατρο το συναντάει κανείς στη….. δραματουργία και ονομάζεται «παράλληλοι μονόλογοι»!

Στην ουσία δηλαδή οι κύριοι αρχηγοί επέλεξαν να κάνουν διάλογο μεταξύ τους, με  διαμεσολαβητή του διαλόγου τους το λαό και έτσι άρχισαν το ….παραμύθι του δήθεν και φανταστικού διάλογου. «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει»  που λέει και η λαϊκή παροιμία. Να λοιπόν γιατί μιλάμε για θέατρο και για  κακούς ηθοποιούς, που τους έχουν δώσει τα «σκονάκια» των ερωτήσεων από πριν ή τα έχουν προσδιορίσει και αυτά οι ίδιοι και ο  λαός κάθεται μπροστά στο λεγόμενο και όχι αδίκως χαζοκούτι, να ακούσει το μονόλογό τους.

Και καλά θα πει κανείς, αυτό εξυπηρετούσε την προεκλογική τακτική , τώρα τι ακριβώς εξυπηρετεί και πάλι να επιλεγεί  ο ίδιος  τρόπος από τον Κ. Μητσοτάκη και τον Α. Τσίπρα για να καταθέσουν τις απόψεις και να τονίσουν τις διάφορες τους; Ήδη προχθές ο Α. Τσίπρας μίλησε στον Alfa και σήμερα  ο Κ. Μητσοτάκης θα μιλήσει στον ΑΝΤ1!

Αυτό γίνεται πρώτον, γιατί οι επικοινωνιολόγοι των δύο αρχηγών  έχουν αποφανθεί ότι οι πολίτες, επιθυμούν καλλίτερα αυτόν τον τρόπο και δεν  θέλουν να παρακολουθούν  τα γνωστά «μαλλιοτραβήγματα» και δεύτερον,   επειδή αυτός ο τρόπος προφυλάσσει τους ηθοποιούς, συγνώμη τους αρχηγούς, από στραβοπατήματα.

Καλλίτερα λοιπόν ηθοποιοί με σκονάκια στα χέρια,  παρά κακοί ηθοποιοί , με κλισέ ρόλους. Τώρα,  αν ο λαός αποκομίζει κάτι καλό από αυτήν την δήθεν ενημέρωση, λίγο το κακό ή μάλλον πολύ το καλό για τους  πολιτικούς αρχηγούς. Αυτοί τελικά θέλουν να είναι οι κερδισμένοι και όχι ο λαός με τη «φώτιση» που θα του δώσουν!

Μάρκετινγκ είναι και πληρώνεται καλά, να μην πάει και χαμένο….!

Οι Τούρκία διαπράττει εγκλήματα Πολέμου στη Συρία!

Δημήτρης Κυπριώτης

«Πηγή Ειρήνης»  ονόμασε η Τουρκία την εισβολή στρατιωτικών  δυνάμεων της στη Συρία και για αυτό προσπαθεί  με φωτιά και αίμα,  με 100.000 πρόσφυγες,  με νεκρούς αμάχους και στην ουσία  με  εθνοκάθαρση, να επιβάλλει το δίκαιο του "τσαμπουκά", με την ανοχή ή τη συνενοχή άλλων Δυνάμεων.

 Για τους παραπάνω λόγους , αλλά και για άλλους,  η κατασταση αυτή   πρέπει τώρα να σταματήσει! Πως; Με τα μέχρι τώρα Συμπεράσματα, που βγήκαν από  ανταποκρίσεις , αναλύσεις, αλλά κσι από άλλες  ανοικτές πηγές..

Οι ΗΠΑ να «μαζέψουν» πίσω άμεσα την Τουρκία από την παράνομη εισβολή στα εδάφη της Συρίας και αν αρνηθεί η ηγεσία της, τότε να πάρει  ουσιαστικά μέτρα εναντίον της.

Η Κουρδική ηγεσία να αντιληφτεί ότι ο λαός τους βρίσκεται στην Επικράτεια   της Συρίας και ότι  χρειάζεται θα το ζητήσουν και θα το βρουν  από εκεί, χωρίς να πιστεύει για έξωθεν βοήθεια για τη φύλαξη των συνόρων. Άλλωστε αυτό το άκουσαν πολύ καθαρά έως κυνικά  από τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Οι Κούρδοι οφείλουν, πρώτοι αυτοί και γρήγορα, να κινηθούν σε αυτήν την κατεύθυνση, εγκαταλείποντας τις όποιες  αυταπάτες έχουν.

Η Ρωσία να αυξήσει την πίεση και την ενημέρωση όλων σε αυτό που υποστηρίζει:  «Έξω εδώ και τώρα όλες οι ξένες δυνάμεις από το έδαφος της Συρίας, μεταξύ των οποίων και οι δικές της». Η προειδοποίηση και η ενημέρωση αυτή δεν μπορεί να εξαιρεί την Τουρκία και αυτό να το καταστήσει γνωστό στην τελευταία. Και επίσης  η δήλωση αυτή,  θα πρέπει να συνοδευτεί από ανάλογες πρωτοβουλίες τόσο  Ρωσικές, όσο και Συριακές, αλλά και  Κουρδικές.

Η ΕΕ να αφήσει τα «χαϊδέματα» και τα « ήξεις αφίξεις» και να πάρει μέτρα που θα «τσούξουν» την Τουρκία και να αφήσει τα περί  εμπάργκο όπλων, αφού δεν τα έχει ανάγκη η Τουρκία για να κάνει τις βρομοδουλειές της.

Τέλος σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι καιρός η κυβέρνησή της  να αντιληφτεί ότι έχει  την  αποκλειστική ευθύνη για τη διαφύλαξη της  εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και να μην «κάθεται» πάνω σε υποσχέσεις του αέρα που είναι χωρίς  αντίκρισμα. Επίσης να προχωρήσει ΑΜΕΣΑ στους εξοπλισμούς των Ενόπλων Δυνάμεων που απαιτούνται,  βγάζοντας τους προϋπολογισμούς τους   από τη δουλεία των μνημονίων.   Να σταθεί απέναντι στην Κύπρο ως Εγγυήτρια Δύναμη, με ότι αυτό συνεπάγεται, όπως ακριβώς διατείνεται ότι πράττει η Τουρκία.

Όσα δεν έχει φανερώσει η πρόσφατη Ελληνική Ιστορία!

12 0ΚΤΩΒΡΙΟΥ Η ΑΘΗΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Δυστυχώς όταν κανείς προσπαθεί να μιλήσει για την Ελληνική Εθνική Αντίσταση, που υπήρξε από τις σημαντικότερες στην Ευρώπη ενάντια στο Φασισμό, αρχίζουν αμέσως οι αναφορές και τα σχόλια, καλά ή κακά, για γενειοφόρους αντάρτες που έδρασαν στα βουνά. Σε ελάχιστες περιπτώσεις οι αναφορές περιλαμβάνουν την Αθήνα, εδώ που εκτυλίχτηκαν γεγονότα και αναδείχτηκαν ηρωικές μορφές αντίστασης ενάντια στον κατακτητή.

Αυτήν την άγνωστη Αντιστασιακή Αθήνα, καλύπτει η για 5^η συνεχή χρονιά η  Έκθεση με τίτλο «12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Η ΑΘΗΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ» που είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω σήμερα σε αίθουσα ειδικά διαμορφωμένη στο Πάρκο της Ελευθερίας.

Τη  ξενάγηση της ιστορικής διαδρομής, έκανε ο δρ. Ιστορίας Μενέλαος Χαραλαμπίδης* που από την έναρξη της ξενάγησης δήλωσε ότι : «Η Εθνική Αντίσταση ανήκει στο Έθνος και στον Ελληνικό λαό, πέρα και πάνω από την όποια κομματική ή άλλη εκμετάλλευση που προσπάθησαν να της δώσουν κατά καιρούς. Και για την Αντίσταση αυτή, ενάντια στις κατοχικές δυνάμεις,  ΌΛΟΙ οι Έλληνες και οι Ελληνίδες όλων των γενεών,  πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι».

Η ‘Έκθεση περιλαμβάνει μια ιστορική αναδρομή και εκτυλίσσεται πάνω σε 14 Ιστορίες Αντίστασης.  Στοχεύει στην ανάδειξη της Ελληνικής Αντίστασης με την προβολή 14 προσώπων - Ηρώων, που επιλέχτηκαν ανάμεσα από χιλιάδες άλλα, που πάνω σε αυτά επιχειρείται η σκιαγράφηση του κεντρικού ρόλου που διαδραμάτισαν σε γεγονότα, γνωστά ή άγνωστα. 

Τα πρόσωπα αυτά,  άγνωστα στο ευρύ κοινό, προφανώς επειδή  η Ιστορική σκοπιμότητα παρέλειψε να τα κάνει γνωστά, έγιναν  η αφετηρία και γύρω από αυτά  έδρασαν ομάδες ή άλλα πρόσωπα, διαφόρων κοινωνικών και ιδεολογικών καταβολών, διαφορετικής ηλικίας και φύλλου.

Στην Έκθεση αναδεικνύεται ο ρόλος των  Μικρασιατών  προσφύγων, των  Εργατών  και  Εργατριών, των  Μαθητών  και Φοιτητών και των Γυναικών  πάσης ηλικίας.

Όλοι αυτοί αγωνίστηκαν με στόχο την απελευθέρωση της Πατρίδας και ενδόμυχα με τη σκέψη ότι με τον αγώνα τους,  βάζουν υποθήκες για μια μεταπολεμική Δημοκρατική και Ελεύθερη Ελλάδα!

*Ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Έλαβε πτυχίο οικονομικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο Πειραιά και στη συνέχεια εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο τομέα της Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αρθρογραφεί σε επιστημονικά περιοδικά και έχει διοργανώσει, ως ιδρυτικό μέλος του Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας, δύο συνέδρια για τη δεκαετία του 1940 και για την περίοδο του Μεσοπολέμου. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα και κυρίως στην περίοδο της Κατοχής.
Ασχολείται επίσης με την τοπική και προφορική ιστορία και την ιστορία της Αθήνας. Έχει συνεπιμεληθεί τους συλλογικούς τόμους "Η ελληνική κοινωνία στη δεκαετία του 1940. Η εποχή των ρήξεων", Θεσσαλονίκη, Επίκεντρο, 2012 και "Δεκέμβρης 1944: Το παρελθόν και οι χρήσεις του" Αθήνα, Αλεξάνρεια 2017.

Ξεδιάντροπη πολιτική απάτη σε όλα τα επίπεδα! Κορόιδο κόσμε. Κορόιδα Έλληνες, κορόιδα Κύπριοι!

Δημήτρης Κυπριώτης

Και μετά από τα γλυκανάλατα και τις τάχα απειλές που φραστικά εκτοξεύτηκαν, από «φίλους και συμμάχους» ,ενάντια στην Τουρκία λόγω  της ιμπεριαλιστικής και αναθεωρητικής  συμπεριφοράς της, προς  όλες τις πλευρές που έχει ανοίξει τις απειλές της, τελικά έπεσαν οι μάσκες των δήθεν ειρηνοποιών μεγάλων δυνάμεων αλλά και των συμμάχων μας και φάνηκαν τα στυγνά και σκληρά  πρόσωπα των πάσης φύσεως πολεμοκάπηλων συμφεροντολόγων.

Έτσι λοιπόν δικαιολογημένα η Άγκυρα θριαμβολογεί σήμερα, τόσο για την αδυναμία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (κάτι που τονίζαμε όλες αυτές τις ήμερες από τις στήλες εδώ) να καταλήξει σε κοινό ψήφισμα καταδίκης της Τουρκίας, για την απροκάλυπτη επίθεση που εξαπέλυσε στη Β. Συρία, όσο και για τη στάση της Ρωσίας, που πρωτοστάτησε στη μη έκδοση ψηφίσματος, αλλά και των άλλων δυνάμεων, που ο ένας μετά τον άλλον καλυπτόταν πίσω από την άρνηση της Ρωσίας.  

Παράλληλα με τα παραπάνω, ήρθαν και τα «μαντάτα» από την ΕΝΙ, την  ιταλική εταιρεία πετρελαιοειδών, που  διά στόματος ανώτατου στελέχους της στον γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό France 24,  ξεκαθάρισε «πως δεν πρόκειται να προβεί σε γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ και στα οικόπεδα που της έχουν παραχωρηθεί από τη Λευκωσία, εάν είναι να αρχίσει ένας πόλεμος με την Τουρκία». Υπόψη δε, ότι τα οικόπεδα στην κυπριακή ΑΟΖ, έχουν παραχωρηθεί κατόπιν διαγωνισμού από την Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΝΙ, από κοινού με τη γαλλική TOTAL.

Τέλος είχαμε και την εσωτερική κοροϊδία, τόσο από τον  πρώην, όσο και από το νυν πρωθυπουργό, όταν:

Ο μεν πρώτος δήλωσε με αυθάδεια, όπως  άλλωστε το έκανε  πάντα μη υπολογίζοντας τα ψεύδη με τα οποία φλόμωσε τον Ελληνικό λαό 4 χρόνια, ότι «η κυβέρνηση προσπαθεί να κατευνάσει την Τουρκία, μη αναλαμβάνοντας τις πρωτοβουλίες που χρειάζονται για να καταγγείλει τη συμπεριφορά της προς τους συμμάχους». Προφανώς γιατί έχει ξεχάσει την δουλοπρέπεια και τη φοβικά σύνδρομα  της δικής του κυβέρνησης.

Ο δε δεύτερος, γιατί με περισσή σοβαροφάνεια  δήλωσε, μετά τη συνάντησή  του με τον ΓΓ του ΝΑΤΟ, ότι «οι θεσμοί της ΕΕ και του ΝΑΤΟ πρέπει να πάρουν  επιτέλους μέτρα κατά της Τουρκίας», για να εισπράξει άμεσα πληρωμένη απάντηση από τον κ. ΓΓ του ΝΑΤΟ,  που συνέστησε «αυτοσυγκράτηση» στην Τουρκία και να μείνει στήλη άλατος! Συμπέρασμα:

 Ξεδιάντροπη πολιτική απάτη σε όλα τα επίπεδα!

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΝΕΟ ΔΟΓΜΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ;

Το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ φανέρωσε μια νέα κατάσταση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας και για αυτό εγείρονται σοβαρά ερωτήματα, που θα πρέπει να προσεχθούν όλως ιδιαίτερα , αφού έτσι η Ελλάδα μπαίνει σε ατραπούς!!

• Γιατί ὁ κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστήριξε στη δημόσια τηλεόραση ότι τα θέματα του Αιγαίου και κατ’ επέκταση των  παραβιάσεων τοῦ εναέριου χώρου δεν τέθηκαν στον Πρόεδρο Ερντογάν, από τον Πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη  κατά την διάρκεια της διμερούς συναντήσεώς τους;

• Γιατί ὁ Πρωθυπουργός όταν ρωτήθηκε για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο από την «Ουάσιγκτον Πόστ» τις χαρακτήρισε απλώς «ένα ζήτημα»;

• Γιατί ἡ Ελλάς δέχθηκε να «μπει» σε συζήτηση με την Τουρκία για την επαναλειτουργία των τζαμιών στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, ενώ αυτό δεν είναι διμερές θέμα και ως χθες δεν το έθεταν καν οι Τούρκοι;

• Γιατί ἡ Ελλάς στις επίσημες ανακοινώσεις δεν κάνει ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Τουρκίας για τις παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ και περιορίζεται σε επί μέρους σχόλια για το θέμα σε συνεντεύξεις;

• Γιατί ὁ Πρωθυπουργός απεκάλεσε τον Πρόεδρο Τράμπ με την λέξη «οποιοσδήποτε» στην συνέντευξή του στην Ουάσιγκτον Πόστ στις 23/9, ενώ επιθυμούσε τόσο να τον συναντήσει στις 25/9;

• Γιατί ὁ Πρωθυπουργός συναντήθηκε επισήμως με τον ηγέτη τοῦ Κοσσυφοπεδίου Θάτσι, τον οποίο είχαν αρνηθεί να δουν πλην Παπανδρέου,  οι προκάτοχοί του Καραμανλής, Σαμαράς, Τσίπρας; Αναγνωρίζουμε το Κοσσυφοπέδιο με ανοικτό το Κυπριακό, τον Αττίλα παρόντα στην Κύπρο και τις διεκδικήσεις των Τούρκων στην Θράκη ενεργές;

• Γιατί ἡ Ελλάς φαίνεται να λαμβάνει αποστάσεις από τη Σερβία και να προσανατολίζεται να δώσει υπό προϋποθέσεις πράσινο φώς στην ενταξιακή πορεία της Αλβανίας

• Γιατί δίνουμε την εντύπωση ότι εγκαταλείπουμε την Σερβία υιοθετώντας την παλαιά διπλωματική λογική, πώς «δεν κερδίσαμε τίποτε από αυτούς» και «πρέπει να συστρατευθούμε με τούς Αλβανούς»;

Μανώλης Κοττάκης

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ

Του Γεωργίου Παπασίμου*

Δικηγόρου

Η δημοσιοποίηση του πόθεν έσχες βουλευτών, υπουργών, δημάρχων και περιφερειαρχών καταδεικνύει περιτράνως, ότι συνεχίζεται αμείωτη η αύξηση των εισοδημάτων και της ακίνητης περιουσίας της πολιτικής τάξης της χώρας. Αυτό που εξοργίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η τακτική αρκετών, που έχουν μεγάλους καταθετικούς λογαριασμούς σε τράπεζες του εξωτερικού, ενώ είχαν ή έχουν την ευθύνη των οικονομικών υπουργείων! Όλα αυτά την περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης και της μνημονιακής κηδεμονίας, όπου έχουμε αντίστροφα την βύθιση των εισοδημάτων των μεσαίων στρωμάτων και την καταβαράθρωση των χαμηλόμισθων. Μάλιστα, η υπερχρέωση αυτών των στρωμάτων στο δημόσιο και στις τράπεζες γιγαντώνεται, οι κατασχέσεις αυξάνονται, όπως και οι πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας, παρά τα περί αντιθέτου φληναφήματα περί προστασίας της. Το χάσμα αυτό μεταξύ της πολιτικής τάξης και της πλειοψηφίας του λαού, που μεγεθύνεται καθημερινά στα χρόνια της παρακμής, έχει ως άμεση συνέπεια την απώλεια κάθε ψήγματος νομιμοποίησης της σημερινής πολιτικής τάξης στη συνείδηση του λαού, βασικό στοιχείο για τη λειτουργία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. 

Είναι πλέον πασίδηλο, ότι η πολιτική ελίτ της χώρας, όπως και η παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, αύξησε τα προνόμια υπό την ανοχή των δανειστών με αντάλλαγμα την επιβάρυνση αποκλειστικά των μεσαίων και χαμηλότερων στρωμάτων, την υποθήκευση του δημοσίου πλούτου (υπερταμείο 99 ετών), καθώς και την εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών στρατηγικών στοχεύσεών τους στην βαλκανική και στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Αντάλλαξαν, δηλαδή, την διατήρηση και την επαύξηση των προνομίων τους με την «νεοαποικιοποίηση» της χώρας. Αν, μάλιστα, κανείς συνδυάσει όλα αυτά που βιώνουμε με την συμπεριφορά παλαιότερων πολιτικών, οι οποίοι ζούσαν με λιτό βίο και χωρίς να αποκτούν περιουσιακά στοιχεία από την πολιτική τους δραστηριότητα (ο Νικόλαος Πλαστήρας ως πρωθυπουργός ζούσε σε ένα στρατιωτικό ντιβάνι και ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας αρνήθηκε να λαμβάνει μισθό λόγω της τότε οικονομικής δυσκολίας της Ελλάδος), τότε, χωρίς υπερβολή, το φαινόμενο αυτό του πλουτισμού της πολιτικής τάξης ενέχει έντονα μειοδοτικά στοιχεία.

Η συμπεριφορά και η τακτική αυτή του σημερινού πολιτικού προσωπικού κατά την περίοδο της μνημονιακής κηδεμονίας, έρχεται ως συνέχεια της συμπεριφοράς καθ’ όλη τη περίοδο της Μεταπολίτευσης και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της ύστερης Μεταπολίτευσης, αποτελώντας «ύβρι» κατά την αρχαιοελληνική έννοια.

Πρόκειται για μια ευρύτερη πολιτική διαπίστωση, που εξηγεί την βύθιση και την παρακμή της χώρας. για την οποία έχει μεγάλες ευθύνες το πολιτικό προσωπικό εξουσίας, αφού αντί αυτό να αποτελέσει φραγμό και να επιβάλει ένα ισχυρό εθνικό πλαίσιο ανάπτυξης με βάση τα ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδος, μετατράπηκε σε τμήμα της «παρασιτικής» οικονομικής ολιγαρχίας. Απέκτησε ιδιαίτερα συμφέροντα, ως επιμέρους ειδικό στρώμα στο κράτος, μέσω των προνομίων και της ατιμωρησίας, τα οποία ενσωματώνουν σχεδόν τους πάντες, που συμμετέχουν στο πολιτικό εποικοδόμημα. Αυτό έχει ως συνέπεια την δόμηση ενός ιδιότυπου κλεπτοκρατικού συστήματος, που, υπό την μνημονιακή κηδεμονία, διόγκωσε τους «βίαιους σπασμούς», τους οποίους βιώνει η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, που οδηγήθηκαν στην φτώχεια και στο περιθώριο.

Αυτή η διάσταση αφορά συνολικά το πολιτικό προσωπικό των κομμάτων της εξουσίας, ανεξαρτήτως ιδεολογικών επικλήσεων και τυχόν «επιδεικτικών» αντισυστημικών συμπεριφορών, αφού έχει ειδικά συμφέροντα αναπαραγωγής του εντός του υπάρχοντος νόθου πολιτικού εποικοδομήματος και της σχέσης του με το κράτος, επιβάλλοντας μια ολισθηρή κομματοκρατία.

Και ενώ τα παραπάνω πλέον αποτελούν συνείδηση μεγάλων τμημάτων του λαού, συντηρείται χωρίς καμία ανατροπή αυτό το πολιτικό σύστημα διαφθοράς και ανικανότητας, δημιουργώντας έτσι ένα επιπλέον σημαντικό βαρίδιο πάνω στη χώρα, που αποτρέπει την ανακοπή της παρακμής και της βύθισης της. Αυτό που απαιτείται ως ουσιαστική αντίδραση και αντίσταση του λαού είναι η δημιουργία και η συγκρότηση ενός νέου πολιτικού υποκειμένου με πολιτικό προσωπικό, που δεν θα είναι ενταγμένο, με τον έναν ή άλλο τρόπο, στα «πελατειακά» και κρατικά υπάρχοντα δίκτυα, που αφορούν το σύνολο του σημερινού πολιτικού προσωπικού και εποικοδομήματος. Πολιτικό προσωπικό, που θα αποποιηθεί τα ιδιαίτερα προνόμια του ατομικού πλούτου και της ατιμωρησίας, που θα έχει την εμπειρία της παραγωγικής διαδικασίας, τη γνώση, την προοδευτική και πατριωτική συνείδηση, αλλά και τον ρεαλισμό και θα συμπλέει με την κοινή λογική, προκειμένου να εξέλθει η Ελλάδα από την παρακμή και τους λυγμούς.

*Site: http://www.gpapasimos.gr/