Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017

Η απελευθέρωση της χώρας από χρέος και ευρώ σε 15 βήματα -Ένας συνοπτικός οδηγός



του Όθωνα Κουμαρέλλα*            


Η συζήτηση γύρω από τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, μπροστά στα αδιέξοδα που δημιούρ-γησε το καθεστώς κατοχής φουντώνει. Πολλοί έρχονται να συμμεριστούν την αναγκαιότητα της μετάβασης σε εθνικό νόμισμα, αλλά ομιλούν χωρίς να έχουν ολοκληρωμένη αντίληψη γι’ αυτό, με συνέπεια η σύγχυση και η παραπλη-ροφόρηση να επικρατούν.

Πρέπει να τονιστεί, ότι ολόκληρη η διαδικασία είναι ενιαία και αδιαίρετη. Δεν μπορεί να γίνουν κάποια από τα παρακάτω βήματα και άλλα να παραμεληθούν. Διότι τότε, τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε θα είναι μεγάλα και απρόβλεπτα.

Εννοείται, ότι το εγχείρημα πρέπει να το αναλάβει εξ αρχής και να το διεκπεραιώσει μια νέα δημοκρατική και πατριωτική κυβέρνηση, τα στελέχη της οποίας οφείλουν, να πιστεύουν ακράδαντα στο εγχείρημα και να γνωρίζουν στη λεπτομέρειά του κάθε του τεχνική πτυχή.

Έτσι το σημερινό πολιτικό προσωπικό και όλα τα άλλα στελέχη που με ψεύτικη επιστημονικοφάνεια υπηρέτησαν και υπηρετούν το κατοχικό καθεστώς, ούτε θέλουν, ούτε γνωρίζουν το πως, ούτε μπορούν. Συνεπώς, είναι αδύνατο να περιμένουμε απ’ αυτούς το οτιδήποτε κι εναπόκειται σε δυνάμεις όπως το ΕΠΑΜ, που διαθέτουν τη βούληση, τη γνώση και την εμπειρία να το αναλάβουν, και στον κόσμο να υποστηρίξει αυτή την επιλογή.

Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά τα 15 βήματα μιας πολιτικής απελευθέρωσης με σκοπό την αποκατάσταση της Εθνικής Κυριαρχίας, της Δημοκρατίας, την ανάταξη της οικονομίας και την ευημερία για την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Αυτά είναι:
1. Η καταγγελία του χρέους και η οριστική παύση αποπληρωμής του.
2. Ακύρωση όλου του μνημονιακού θεσμικού πλαισίου που άλλαξε το νομικοπολιτικό καθεστώς της χώρας και επέβαλε την κατοχή.
3 Η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη.....

4. Η καθιέρωση εθνικού κρατικού νομίσματος.
5. Η εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας.
6. Η επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων.
7. Η εκκαθάριση σε καθεστώς λειτουργίας των «συστημικών» τραπεζών.
8. Η εξασφάλιση της ομαλότητας των συναλλαγών στη μεταβατική περίοδο.
9. Η εξασφάλιση της επάρκειας των αγαθών.
10. Η προστασία και ο έλεγχος της αγοράς και των τιμών των προϊόντων.
11. Η άμεση αποκατάσταση των εισοδημάτων.
12. Η «σεισάχθεια» των εσωτερικών χρεών των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων.
13. Η αποκατάσταση της Δικαιοσύνης.
14. Ο έλεγχος των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και των αντίστοιχων επιχειρήσεων.
15. Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση και το νέο Σύνταγμα

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2017

ΔΙΑΓΡΆΨΤΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ!


     


Το πρώην διευθυντικό στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (στο ευρωπαϊκό τμήμα) και νυν καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Princeton, Ασόκα Μόντι, σε άρθρο-καταπέλτη στο Bloomberg προτρέπει το Δ.Ν.Τ. να διαγράψει το χρέος της Ελλάδας και να αποχωρήσει από τη χώρα!

Ο Ινδός διάσημος οικονομολόγος περιγράφει ως «ολοκληρωτική καταστροφή» την εμπλοκή του πρώην εργοδότη του στη χώρα μας, και θεωρεί ότι οι αποτυχίες του «προκάλεσαν πόνο» στους Έλληνες. Θεωρεί δε λάθος την ανάμιξή του από την αρχή στο ελληνικό πρόβλημα, ερμηνεύοντας αυτή την απόφαση ως παιχνίδι σκοπιμοτήτων από τον Ντομινίκ Στρος Καν και την Άγγελα Μέρκελ, καθώς και ότι βασίστηκε σε ψευδείς ισχυρισμούς.


«Ήταν σαν να απαιτούσες από έναν τραυματία να τρέξει γύρω από το τετράγωνο πριν του προσφέρουμε φροντίδα», σχολιάζει, σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις και την επιβολή της λιτότητας στη χώρα μας.

Τι πρέπει να γίνει; «Ένα σκέτο «mea culpa» δεν είναι αρκετό: Αν θέλουν να αποδειχθούν πραγματικά υπεύθυνοι οι μέτοχοι του ΔΝΤ απαιτείται να αποδεχθούν πραγματικές απώλειες. Αυτό σημαίνει να διαγράψουν το χρέος της χώρας στο Ταμείο και να αφήσουν Έλληνες και Ευρωπαίους να βρουν τη δική τους λύση σε αυτό το χάλι», καταλήγει ο οικονομολόγος...

Ακολουθεί το κείμενό του:





«Η εμπλοκή του ΔΝΤ στην Ελλάδα αποτέλεσε μια ολοκληρωτική καταστροφή: Ξανά και ξανά, απέτυχε να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα προκαλώντας πόνο στους Έλληνες. Όταν το ΔΣ του Ταμείου συναντηθεί τη Δευτέρα, θα πρέπει να συμφωνήσει να διαγράψει τα χρέη της χώρας και να αποχωρήσει από εκεί.

Το ΔΝΤ δεν έπρεπε καν να ασχοληθεί με την Ελλάδα από την αρχή. Τον Μάρτη του 2010, με την ανησυχία πως η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της οι αγορές είχαν ταραχθεί, ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήθελαν το ΔΝΤ να μείνει μακριά. Οι Ευρωπαίοι πίστευαν πως η οικονομική βοήθεια του Ταμείου σε ένα από τα δικά τους μέλη, θα σηματοδοτούσε αδυναμία για τη νομισματική ένωση. Ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ - με μια φράση που έμεινε στην ιστορία – το έθεσε ως εξής: «Αν η Καλιφόρνια είχε πρόβλημα χρηματοδότησης, οι ΗΠΑ δεν θα απευθύνονταν στο ΔΝΤ».


​Η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκέλα Μέρκελ αποφάσισε πως η παρουσία του ΔΝΤ ήταν το σήμα που χρειαζόταν ώστε να πειστούν οι Γερμανοί πολίτες πως η Ελλάδα έχει επείγουσα ανάγκη οικονομικής στήριξης και ότι θα επιβληθεί αυστηρή πειθαρχία στο πως θα χρησιμοποιηθεί η εν λόγω χρηματοδότηση

Παρόλα αυτά, η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκέλα Μέρκελ αποφάσισε πως η παρουσία του ΔΝΤ ήταν το σήμα που χρειαζόταν ώστε να πειστούν οι Γερμανοί πολίτες πως η Ελλάδα έχει επείγουσα ανάγκη οικονομικής στήριξης και ότι θα επιβληθεί αυστηρή πειθαρχία στο πως θα χρησιμοποιηθεί η εν λόγω χρηματοδότηση. Οι πολιτικές προτεραιότητες της Μέρκελ συνέπιπταν εκείνη την εποχή, με τα συμφέροντα του τότε επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, ο οποίος ήθελε απελπισμένα να βγάλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την αφάνεια. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, το ΔΝΤ μετατράπηκε σε όργανο της Ευρώπης –κυρίως της Γερμανίας- στην Ελλάδα.

Τότε ήρθε το κομβικό λάθος: Στη διοίκηση του ΔΝΤ, παρά την αντίδραση αρκετών εκτελεστικών διευθυντών, οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί πίεσαν για ένα πρόγραμμα διάσωσης, ενάντια στους κανόνες του Ταμείου, που δεν επέβαλε ζημιές στους ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας. Η απόφαση στηρίχθηκε στον ψευδή ισχυρισμό πως «η αναδιάρθρωση» του ιδιωτικού χρέους θα πυροδοτούσε μια παγκόσμια οικονομική κατάρρευση.

Έτσι, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ δάνεισαν την Ελλάδα ένα τεράστιο ποσό για να αποπληρώσει τους υφιστάμενους πιστωτές της. Το ελληνικό χρέος παρέμεινε έτσι απαράλλαχτο και βαρύ, ενώ οι πιο ευάλωτοι Έλληνες αναγκάστηκαν να δεχθούν εξοντωτική λιτότητα ώστε να αποπληρωθούν οι νέοι δανειστές. Η οικονομία γρήγορα και προβλέψιμα περιήλθε σε δίνη. 

​Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ δάνεισαν την Ελλάδα ένα τεράστιο ποσό για να αποπληρώσει τους υφιστάμενους πιστωτές της. Το ελληνικό χρέος παρέμεινε έτσι απαράλλαχτο και βαρύ, ενώ οι πιο ευάλωτοι Έλληνες αναγκάστηκαν να δεχθούν εξοντωτική λιτότητα ώστε να αποπληρωθούν οι νέοι δανειστέςΑκόμη και όταν το ΔΝΤ αναγνώρισε το λάθος του, δεν άλλαξε κατεύθυνση. Μια εσωτερική «αυστηρά εμπιστευτική» έκθεση, που δημοσιοποιήθηκε αργότερα, αναγνώριζε πως το πρόγραμμα ήταν γεμάτο «σημαντικές αποτυχίες», μεταξύ των οποίων και η απουσία αναδιάρθρωσης ιδιωτικού χρέους αλλά και της παρατεταμένης λιτότητας.

Όμως το ΔΝΤ ποτέ δεν ανέλαβε την ευθύνη. Αντίθετα, απαιτούσε ακόμα περισσότερη λιτότητα το 2014. Τον Δεκέμβρη, ο λαός εξεγέρθηκε και έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, κάτι που έκανε τις απαιτήσεις του ΔΝΤ πιο επίμονες. Σε αυτό το σημείο, οι αποδείξεις πως η στρατηγική αυτή έσπρωχνε την Ελλάδα σε οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάρρευση, ήταν υπερβολικά πολλές. Ήταν σαν να απαιτούσες από έναν τραυματία να τρέξει γύρω από το τετράγωνο πριν του προσφέρουμε φροντίδα. Ως συνήθως όμως, η αναπόδραστη ταλαιπωρία χρεώθηκε στην απροθυμία της Ελλάδας να συνεργαστεί.

Ο παραλογισμός αυτός, έφτασε στο απόγειό του, στα μέσα στου 2015, όταν το ΔΝΤ εξέδωσε μια έκθεση που ανέφερε ότι με τις τελευταίες προτάσεις λιτότητας της Ευρώπης, η Ελλάδα θα χρειαζόταν ένα θαύμα για να αποπληρώσει τα χρέη της. Εκείνη την εποχή, η έρευνα του ΔΝΤ έδειχνε πως η καλύτερη επιλογή θα ήταν η διαγραφή του χρέους και η εγκατάλειψη κάθε δημοσιονομικού μέτρου λιτότητας. Αυτό θα επέτρεπε στη χώρα κάποια ελευθερία να επιστρέψει στην ανάπτυξη και ίσως να προσελκύσει και κάποιες επενδύσεις. Από τη στιγμή που θα ξεκινούσε αυτή η διαδικασία, η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι ελεύθερη από τους πιστωτές της και να βασίζεται και πάλι σε ιδιώτες επενδυτές, με την σημείωση πως ήταν απόλυτα υπεύθυνοι για τα ρίσκα που έπαιρναν.

​Ο παραλογισμός αυτός, έφτασε στο απόγειό του, στα μέσα στου 2015, όταν το ΔΝΤ εξέδωσε μια έκθεση που ανέφερε ότι με τις τελευταίες προτάσεις λιτότητας της Ευρώπης, η Ελλάδα θα χρειαζόταν ένα θαύμα για να αποπληρώσει τα χρέη της

Από τότε το ΔΝΤ βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση, καθώς επανειλημμένα καλεί τους Ευρωπαίους, να διαγράψουν σημαντικό μέρος του χρέους. Οι Γερμανοί, παρόλα αυτά, αρνούνται οποιαδήποτε σοβαρή διαγραφή. Αντίθετα ακολουθούν μια στρατηγική ελάφρυνσης σε δόσεις καθώς πιστεύουν πως οι Γερμανοί πολίτες δεν θα μπορέσουν να υπολογίσουν το μέγεθος της πραγματικής ελάφρυνσης. Και έτσι η λιτότητα συνεχίζεται, καταπιέζοντας την ανάπτυξη και προκαλώντας επιβάρυνση του ελληνικού χρέους – υπολογισμένο ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η τελευταία ανάλυση του ΔΝΤ, που εντάσσεται στις προετοιμασίες για τη συνάντηση της Δευτέρας, λέει πως τα επίπεδα του ελληνικού δημοσίου χρέους θα μπορούσαν και πάλι να γνωρίσουν «εκρηκτική άνοδο».




Αυτή η στρατηγική είναι εντελώς ανόητη. Οι Έλληνες έχουν βιώσει αχρείαστο πόνο. Όσοι μπορούν να φύγουν, φεύγουν, δίνοντας την εικόνα μιας χώρας γερασμένης και έρημης. Κάθε μέρα που περνά, κάνει τις πιθανότητες των δανειστών να πάρουν πίσω τα χρήματά τους και λιγότερες. Οι επενδυτές ανεβάζουν και πάλι τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων, καθώς φοβούνται –και σωστά- ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ακόμα αδιέξοδο.

Η αγωνία δεν θα τελειώσει εκτός αν το ΔΝΤ βάλει το θέμα στο τραπέζι. Το ΔΝΤ και οι βασικοί του μέτοχοι – Ευρωπαίοι και Αμερικανοί – έκαναν το αρχικό λάθος και το διαιωνίζουν. Ένα σκέτο «mea culpa» δεν είναι αρκετό: Αν θέλουν να αποδειχθούν πραγματικά υπεύθυνοι οι μέτοχοι του ΔΝΤ απαιτείται να αποδεχθούν πραγματικές απώλειες. Αυτό σημαίνει να διαγράψουν το χρέος της χώρας στο Ταμείο και να αφήσουν Έλληνες και Ευρωπαίους να βρουν τη δική τους λύση σε αυτό το χάλι. Αν το ΔΝΤ παραμείνει εμπλεκόμενο, θα καταφέρει μόνο καταστρέψει ακόμα περισσότερο την αξιοπιστία του.»

Πηγή: Bloomberg

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017

Ο Δ. Καζάκης αντιμέτωπος με τις πλέον "προβοκατόρικες" ερωτήσεις!




Καζάκης στο bankingnews: Δεν μιλάω για τη νέα δραχμή για να πληρώνομαι ως βουλευτής σε ευρώ - Δεν μοιάζω με τους… άλλους


Ο νόμιμος εκπρόσωπος του ΕΠΑΜ απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις υπερασπιζόμενος την επιλογή του εθνικού νομίσματος, καταθέτοντας τις δικές του προτάσεις και θέτοντας αυτές στην κρίση των αναγνωστών
Το bankingnews δεν φοβάται την διαφορετική άποψη.
Σκοπός της οικονομικής ιστοσελίδας ήταν και παραμένει η ενημέρωση των πολιτών με επιχειρήματα.

Η συνέντευξη του Γενικού Γραμματέα και νόμιμου εκπροσώπου του ΕΠΑΜ, Δημήτρη Καζάκη, επιβεβαιώνει τον ρόλο μας στην ενημέρωση.

Ωστόσο δεν του χαριστήκαμε αφού θέσαμε ερωτήσεις που έφθασαν στα όρια της προκλητικότητας αναλαμβάνοντας ακόμη το ρίσκο να κατηγορηθούμε ότι δεν σεβόμαστε την διαφορετική άποψη.

Στον κ. Δημήτρη Καζάκη θέσαμε απλά και σκληρά ερωτήματα, αυτά που νομίζουμε ότι θα έθετε ο ανώνυμος πολίτης με σκοπό να διερευνήσουμε τις αντοχές του και τα επιχειρήματα του.

Ο νόμιμος εκπρόσωπος του ΕΠΑΜ απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις υπερασπιζόμενος την επιλογή του εθνικού νομίσματος, καταθέτοντας τις δικές του προτάσεις και θέτοντας αυτές στην κρίση των αναγνωστών.

Ως πολιτικός υπόσχεται τη διαγραφή χρεών, ενώ για τους τραπεζίτες λέει ότι θα έρθουν αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη και όχι μόνο.

Υπόσχεται καλύτερες ημέρες με τη νέα δραχμή, ενώ δεν τον ενδιαφέρει να πληρώνεται ως βουλευτής σε ευρώ για να υπερασπίζεται τη νέα δραχμή.
Πάντως η είσοδος του ΕΠΑΜ στη Βουλή θα είναι το πρώτο βήμα.

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

Περιγράφετε τα 10 βήματα για την επιστροφή της χώρας στο Εθνικό νόμισμα.
Μπορείτε να περιγράψετε και το 11 και να υποθέσετε ποια θα είναι η ισοτιμία του εθνικού νομίσματος με το ευρώ ή με το δολάριο των ΗΠΑ;

Δημήτρης Καζάκης: Αν μου πείτε σε ποιά κατάβαθα θα έχει κατρακυλήσει το ευρώ έναντι του....
δολαρίου, θα σας πω κι εγώ την ισοτιμία του νέου εθνικού νομίσματος, της νέας δραχμής για να συνεννοούμαστε.
Τι θέλω να πω μ' αυτό.
Κάτι εξαιρετικά απλό που ακόμη και οι πιο αδαείς μπορούν να αντιληφθούν.
Με την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, το ευρώ θα δεχθεί μεγάλο πλήγμα.
Ειδικά έναντι του δολαρίου.
Η εισαγωγή της νέας δραχμής θα γίνει υπό συνθήκες γρήγορης ανόδου του λαϊκού εισοδήματος και επέκτασης της παραγωγής υπό καθεστώς ελέγχου της κίνησης κεφαλαίου.
Την ίδια ώρα η ΕΚΤ θα αγωνίζεται να περιορίσει την πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου.
Έτσι η νέα δραχμή θα εισαχθεί σ' ένα οικονομικό περιβάλλον που θα της επιτρέψει ισοτιμία ακόμη και σε βάρος του ευρώ.
Η άποψή μας είναι ότι τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα το νέο εθνικό νόμισμα θα ακολουθήσει ένα σύστημα ρυθμιζόμενης ελεύθερης ισοτιμίας (Managed Floating), που θα προσφέρει τη μεγαλύτερη δυνατή ελευθερία κινήσεων, αλλά και θα εξαρτά τη σταθερότητα της νέας δραχμής από δυο θεμελιώδεις συντελεστές: την αγοραστική δύναμη του νομίσματος στην εσωτερική αγορά μέσα από την αύξηση του λαϊκού εισοδήματος και την ταχύτατη άνοδο της παραγωγικότητας και της παραγωγής της εθνικής οικονομίας.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει κάτι εξαιρετικά απλό.
Όσο το εθνικό και κυρίως το λαϊκό εισόδημα αυξάνει πραγματικά και η παραγωγή αναπτύσσεται η σταθερότητα του νομίσματος δεν μπορεί να απειληθεί.
Αυτό αποδεικνύουν οι οικονομίες, όπως π.χ. της Νορβηγίας, με δικά τους εθνικά νομίσματα, τα οποία στηρίζονται στην άνοδο της εσωτερικής αγοραστικής δύναμης, αλλά και στην ανάπτυξη της παραγωγής.

Αν κλειδώσεις την ισοτιμία για τις τράπεζες σε μια εβδομάδα δεν υπάρχουν τράπεζες να παίρνουν το εθνικό νόμισμα; Τι εκτιμάτε;

Δημήτρης Καζάκης: Πρώτα-πρώτα εμείς δεν είμαστε υπέρ κανενός είδους κλειδώματος ισοτιμιών.
Δεύτερο, για εμάς και μόνο η ύπαρξη των σημερινών "συστημικών" τραπεζών, αποτελεί σκάνδαλο πρώτου μεγέθους.
Αν κάτι έχει επιβεβαιώσει η παγκόσμια κρίση πέρα από κάθε αμφιβολία είναι ότι το δόγμα που θέλει τις οικονομίες να στηρίζονται στη γιγάντωση του τραπεζικού τομέα και των χρηματαγορών στη λογική is too big to fail, αποδείχτηκε απόλυτα καταστροφικό.
Οδήγησε στη μεγαλύτερη και πιο παρατεταμένη Παγκόσμια Ύφεση σ' ολόκληρη την ιστορία της παγκόσμιας οικονομίας.
Αν το δόγμα αυτό δεν ανατραπεί εκ βάθρων, δεν πρόκειται να δούμε φως στο τούνελ ούτε στον αιώνα τον άπαντα.
Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;
Κάτι πολύ απλό.
Η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να αντέξει τράπεζες με ενεργητικά δύο και τρεις φορές μεγαλύτερα του ετήσιου ΑΕΠ.
Για να συντηρηθούν τέτοιες τράπεζες θα πρέπει η ελληνική κοινωνία και οικονομία να βυθίζεται εσαεί στα χρέη, τα ιδιωτικά χρέη.
Και μάλιστα με πρακτική άκρως σαράφικη και τοκογλυφική.
Αυτό το "μοντέλο" έχει χρεοκοπήσει και μας παρασύρει στην άβυσσο.
Επομένως αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι θέσουμε τις "συστημικές" τράπεζες σε εκκαθάριση εν λειτουργία υπό τον ανακριτικό έλεγχο της δικαιοσύνης.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε το ίδιο βιολί.
Να ρίχνουμε δηλαδή εκατοντάδες δις σ' ένα βαρέλι χωρίς πάτο.
Να ξεκαθαρίσουμε τι απέγινε, πώς λεηλατήθηκε η καταθετική βάση των τραπεζών, ποιοί πήραν δάνεια με δόλο ή όρους κερδοσκοπίας, τι απέγιναν οι ανακεφαλαιοποιήσεις που πλήρωσε ο έλληνας φορολογούμενος, κοκ.
Όσοι βρεθούν ένοχοι οφείλουν να ακολουθήσουν την οδό της δικαιοσύνης για τα προβλεπόμενα.
Στους υπόλοιπους, δηλαδή τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, τα νοικοκυριά, τους ελευθεροεπαγγελματίες, τα δάνεια θα σβήσουν για να επανεκκινήσει η οικονομία.
Όπως άλλωστε γίνεται πάντα σε συνθήκες ανάλογων κρίσεων.
Στη θέση των παλιών "συστημικών" τραπεζών θα δημιουργηθούν νέα τραπεζικά ιδρύματα με σκοπό να αποδώσουν τις λεηλατημένες καταθέσεις πίσω στους Έλληνες πολίτες και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, δηλαδή η πίστη στην τραπεζική λειτουργία.
Όχι τράπεζες σούπερ μάρκετ πιστωτικών προϊόντων, κερδοσκοπίας και ξεπλύματος χρήματος, αλλά τράπεζες που υποστηρίζουν κυρίως την επιχειρηματική δράση χωρίς υπεγγυήσεις και τοκογλυφία.
Φυσικά υπό δημόσιο έλεγχο και πλήρη διαφάνεια.

Αν η χώρα επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα θα θυμίζει την ταινία MAD –MAX. Όλοι θα ψάχνουν για λίγο νερό και λίγο φαγητό;

Δημήτρης Καζάκης: Σίγουρα!
Απ' ότι έχω ακούσει μάλιστα είναι επίσης σίγουρο ότι δεν θα έχουμε χαρτί υγείας, ενώ τα οικόσιτα και αγροτικά ζώα ολόκληρης της χώρας θα αυτοκτονήσουν ομαδικά σε ένδειξη διαμαρτυρίας γιατί δεν θα έχουμε πια ευρώ.
Το αποτέλεσμα θα είναι οι φιλοζωικές οργανώσεις ανά τον κόσμο να οργανώσουν παγκόσμια εκστρατεία εναντίον μας γιατί φερθήκαμε τόσο άκαρδα στα κακόμοιρα τα ζώα.
Αφήστε που είναι απολύτως σίγουρο ότι τα Επτάνησα θα γίνουν Τρίνησα, οι Κυκλάδες θα βυθιστούν και τα Δωδεκάνησα θα γίνουν Εξάνησα και μάλιστα υπό την κατοχή των Τούρκων.
Όλα αυτά κι ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νοσηρός νους του πιο ευφάνταστου συνωμοσιολόγου μπορεί να συμβεί έτσι και φύγουμε από το ευρώ.
Έστω κι αν τίποτε απ' όλα αυτά δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.
Ας μιλήσουμε όμως σοβαρά.
Ο πρώτος που μίλησε για την ανάγκη του εθνικού νομίσματος και μάλιστα για τις αδύναμες οικονομίες ήταν ο πατέρας της φιλελεύθερης οικονομίας, Άνταμ Σμιθ.
Γιατί;
Διότι μόνο δια του νομίσματος δικής τους έκδοσης θα μπορούσαν να γλυτώσουν από τη δικτατορία του χρυσού ως παγκόσμιου συναλλακτικού μέσου, εκείνη την εποχή, το οποίο συσσωρεύουν και ελέγχουν οι μεγάλες χώρες.
Από τότε μέχρι σήμερα κάθε φορά που μια οικονομία - ιδίως αδύναμη σαν την ελληνική - έμπαινε σε τροχιά χρεοκοπίας και κατάρρευσης, το πρώτο που έκανε ήταν πάντα να ελέγξει το νόμισμα, να χρηματοδοτήσει την ανάκαμψη με το δικό της νόμισμα.
Καμιά και το τονίζω αυτό, καμιά οικονομία από τις αρχές του 19ου αιώνα δεν μπόρεσε να ανακάμψει από χρεοκοπία και κατάρρευση χωρίς το δικό της εθνικό νόμισμα.
Κι αυτό είναι ένα δίδαγμα που μας προσφέρει και η δική μας οικονομική ιστορία των τεσσάρων προηγούμενων πτωχεύσεων πριν την σημερινή.
Αντίθετα, όσες επέμειναν να εξαρτώνται από ξένα νομίσματα και εξωτερικές χρηματοδοτήσεις δεν ανέκαμψαν ποτέ.
Πήγαν από το κακό στο χειρότερο.
Το παράδειγμα χωρών όπως η Ζιμπάμπουε είναι χαρακτηριστικό.

Για να παραχθεί ένα προϊόν στην Ελλάδα χρειάζονται εισαγωγές πρώτης ύλης. Ποιος θα δεχθεί το δικό σας εθνικό νόμισμα και με ποια ανταλλακτική αξία;

Δημήτρης Καζάκης: Θα σας κάνω μια πολύ μεγάλη και συγκλονιστική αποκάλυψη.
Οι οικονομίες με δικά τους εθνικά νομίσματα δεν κάνουν τις εξωτερικές τους συναλλαγές μ' αυτά, αλλά με συνάλλαγμα.
Εκτός βέβαια κι αν είναι οικονομίες σαν τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, που το δικό τους εθνικό νόμισμα είναι ταυτόχρονα διεθνές συναλλακτικό μέσο και παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Το νέο εθνικό νόμισμα της Ελλάδας δεν χρειάζεται ούτε να γίνει διεθνές συναλλακτικό μέσο, ούτε αποθεματικό νόμισμα για την παγκόσμια οικονομία.
Για τις εξωτερικές της συναλλαγές θα χρησιμοποιήσει συνάλλαγμα.
Όπως έκανε σ' ολόκληρη την περίοδο της παλιάς δραχμής και μάλιστα με όρους εμπορίου πολύ καλύτερους, όπως μας λένε οι στατιστικές από την περίοδο του ευρώ.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι ποιός θα δέχεται το δικό μας νόμισμα, αλλά το αν θα έχουμε διαθέσιμο συνάλλαγμα για τις εξωτερικές μας συναλλαγές.
Η Ελλάδα σήμερα διαθέτει το απαραίτητο συνάλλαγμα για να φύγει από το ευρώ.
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία στους Χρηματοπιστωτικούς Λογαριασμούς της Τραπέζης της Ελλάδος (3ο Τρίμηνο 2016) η ΤτΕ διαθέτει νόμισμα-καταθέσεις αξίας σχεδόν 31,5 δις ευρώ.
Ταυτόχρονα οι τράπεζες διαθέτουν χαρτοφυλάκιο μακροπρόθεσμων ομολόγων εξωτερικού αξίας 55,7 δις ευρώ.
Πρόκειται κυρίως για κρατικά ομόλογα Βρετανίας και Λουξεμβούργου, τα οποία αποκτήθηκαν κυρίως με τα 60 δις ευρώ των τριών ανακεφαλαιοποιήσεων σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.
Το άθροισμά τους ανέρχεται σε άνω των 87 δις ευρώ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συναλλαγματικό απόθεμα αμέσως μόλις φύγουμε από το ευρώ.
Πόσες είναι οι ετήσιες εισαγωγές αγαθών της ελληνικής οικονομίας;
Γύρω στα 42 δις ευρώ.
Ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι δεν κάνουμε για δυο χρόνια κανενός είδους εξαγωγή σαν οικονομία, ούτε ένας τουρίστας δεν πατά στην Ελλάδα, ούτε ένα πλοίο δεν δένει στα λιμάνια μας, ούτε μια νταλίκα διεθνών μεταφορών δεν περνά από την επικράτειά μας και ούτε ένα αεροσκάφος δεν περνά από το FIR της Ελλάδας, έχουμε ικανό οιονεί συναλλαγματικό απόθεμα.
Βέβαια, από την πρώτη ημέρα θα επιβληθεί έλεγχος στις εισαγωγές.
Θα απαγορευτούν, π.χ., όλες οι εισαγωγές διατροφικών προϊόντων ώστε εκτός των άλλων να προστατευθεί και η εγχώρια αγροτική παραγωγή.
Μόνο οι εισαγωγές τροφίμων και ζώντων ζώων ξεπερνούν τα 5,2 δις ευρώ κάθε χρόνο, δηλαδή πάνω από το 11% των εισαγωγών.
Μια ανοικτή πληγή όχι μόνο για το εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας, αλλά και για την εγχώρια αγροτική οικονομία.

Ψάχνετε μέσα από το εκλογικό σώμα των 5,5 εκατομμυρίων πολιτών για να βρείτε άλλους 150.000 ψηφοφόρους (στις τελευταίες εκλογές βρήκατε τους 41.000) για να εκλεγείτε βουλευτής και να πληρώνεστε σε ευρώ;

Δημήτρης Καζάκης: Πρώτα-πρώτα δεν ψάχνω για ψηφοφόρους.
Αν ασκούμασταν σε ψηφοθηρία για να ζούμε παρασιτικά από την πολιτική, όπως οι χθεσινοί και οι σημερινοί 300, υπήρχαν και υπάρχουν πολύ πιο εύκολοι τρόποι.
Η ευλύγιστη μέση, οι εξαρτήσεις παντός είδους από κυκλώματα εντός και εκτός πολιτικής, αλλά και οι προδοσίες αρχών και αξιών πάντα έχαιραν υψηλού αντιτίμου στην Ελλάδα.
Έως και πρωθυπουργός μπορείς να γίνεις αν διακρίνεσαι για τέτοιου είδους προσόντα.
Στο ΕΠΑΜ δεν έχουμε επαγγελματίες πολιτικούς.
Ούτε επαγγελματικά στελέχη.
Αποτελεί ιδρυτική μας δέσμευση.
Πιστεύουμε πώς ένας πολιτικός σχηματισμός οφείλει να βασίζεται στην εθελοντική δουλειά των μελών και των φίλων του και να επιβιώνει αποκλειστικά από τις εισφορές τους ώστε να εξαρτάται μόνο απ' αυτούς.
Λέμε λοιπόν από θέση αρχής όχι στις κρατικές έμμεσες και άμεσες επιδοτήσεις των κομμάτων, ώστε να σταματήσει επιτέλους η Βουλή και το κράτος να είναι κομματικό φέουδο.
Λέμε όχι στα τραπεζικά και άλλα δάνεια των κομμάτων.
Λέμε όχι στις επιχειρηματικές δοσοληψίες των κομμάτων.
Για μας η είσοδος στην Βουλή δεν είναι αυτοσκοπός.
Είναι το απαραίτητο βήμα για να συσπειρώσουμε τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας για την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της πατρίδας μας ώστε να προχωρήσουμε ελεύθεροι, με ομαλότητα και δημοκρατία στην εκ βάθρων ανοικοδόμηση της χώρας μας προς όφελος των πολλών.
Ιδρυθήκαμε και αγωνιζόμαστε όχι για να παρασιτούμε δια της πολιτικής, αλλά για να γλυτώσουμε τους εαυτούς μας, τα παιδιά και τα γονικά μας από την ολοκληρωτική καταστροφή που μας υπόσχεται το καθεστώς του ευρώ.

Τα κρυμμένα ευρώ στο μαξιλάρι με ποια ισοτιμία θα τα δέχονται οι τράπεζες; Ποιος ο Έλληνας θα θέλει να έχει στα χέρια του ένα εθνικό νόμισμα χωρίς καμία αξία;

Δημήτρης Καζάκης: Δεν ασπαζόμαστε τη λογική των τοκογλύφων που εποφθαλμιούν τα κρυμμένα ευρώ του κοσμάκη.
Αυτή είναι η λογική που επέβαλλε και το κλείσιμο των τραπεζών το 2015, το οποίο συνεχίστηκε κατόπιν με το μορατόριουμ τραπεζικών εργασιών έως σήμερα.
Μόνο και μόνο για να καταχραστούν οι επιτήδειοι τις όποιες καταθέσεις των Ελλήνων έχουν απομείνει στις τράπεζες και φυσικά για να βάλουν χέρι στα κρυμμένα ευρώ.
Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό.
Όποιος θέλει να κρύβει τα ευρώ του, ας το κάνει.
Θέλει να διατηρήσει τις καταθέσεις του σε ευρώ και μετά την εισαγωγή του νέου εθνικού νομίσματος;
Ας το κάνει.
Θα έχει τη δυνατότητα.
Μόνο που οι αναλήψεις του δεν θα είναι σε ευρώ, αλλά σε νέα δραχμή.
Στην τρέχουσα πάντα ισοτιμία.
Το ευρώ ως τέτοιο θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο στο εξωτερικό.
Φυσικά δεν πρόκειται να χαριστούμε σε όσους θα βγάλουν έξω τα λεφτά τους για να κερδοσκοπήσουν με τις ισοτιμίες.
Γι' αυτό θα υπάρχει έλεγχος κίνησης κεφαλαίου.
Και ειδικότερα όποιος βγάζει έξω χρήματα για "παρκάρισμα" σε κερδοσκοπικούς τίτλους, ή για παιχνίδια με ισοτιμίες θα καταβάλει στην έξοδο έναν αρκετά σημαντικό φόρο.
Τον εκάστοτε ανώτατο συντελεστή φορολογίας εισοδήματος.
Συνεπώς το ζήτημα δεν είναι ποιός θα θέλει το νέο εθνικό νόμισμα, αλλά το ποιός θα είναι τόσο ανισσόροπος που να θέλει να διατηρήσει τα χρήματά του σε ευρώ.
Ας μην ξεχνάμε πώς αυτές τις μέρες, μόνο και μόνο γιατί ο Τραμπ κάνει δηλώσεις προστατευτισμού, το ευρώ έχασε 5% της αξίας του έναντι του δολαρίου, αναγκάζοντας την ΕΚΤ να αγοράζει μαζικά το νόμισμά της διεθνώς για να αναχαιτίσει την πτώση. Φανταστείτε τι έχει να γίνει όταν η Ελλάδα ανακοινώσει και αρχίσει την έξοδό της από την ευρωζώνη και την ΕΕ.
Ποιός θα είναι τόσο ανισσόροπος ώστε να θέλει να κρατήσει τα χρήματά του σε ευρώ;
Φαντάζομαι, μόνο όσοι πάσχουν από τον ανίατο φετιχισμό του ευρώ.
Κανένας φυσιολογικός άνθρωπος, επιχειρηματίας, ή εργαζόμενος.

Γιατί δεν συνεργάζεστε με το ΚΚΕ, τη Λαϊκή Ενότητα, την Πλεύση Ελευθερίας κι άλλα κόμματα που έχουν ως πολιτικό στόχο τη διαγραφή χρέους και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα;

Δημήτρης Καζάκης: Καταρχάς μια πιθανή συνεργασία θέλει τουλάχιστον δύο.
Έχετε ρωτήσει τα κόμματα στα οποία αναφέρεστε αν θέλουν τη συνεργασία με το ΕΠΑΜ;
Αν ναι, τότε πολύ θα θέλαμε να μάθουμε την απάντησή τους.
Βλέπετε, όταν εμείς εξ ιδρύσεως θέσαμε θέμα συνεργασίας, το μεν ΚΚΕ μας κατήγγειλε ότι θέλουμε να του "κλέψουμε" τις ψήφους του.
Η δε ΛΑΕ μας είπε ότι μας θεωρεί πολύ πατριώτες.
Για την κ. Κωνσταντοπούλου δεν γνωρίζουμε διότι αισθάνεται πολύ γαλαζοαίματη για να απαντήσει σε μας τους πληβείους.
Από την άλλη, σε ποιά βάση να συνεργαστούμε;
Στη βάση που συνεργάστηκαν τα σημερινά στελέχη της ΛΑΕ και η κ. Κωνσταντοπούλου με το ΣΥΡΙΖΑ;
Δηλαδή για μια έδρα στη Βουλή;
Το ΕΠΑΜ πιστεύει ότι μας αρκούν οι εκατοντάδες πολιτευτές και τα κόμματά τους που διαγκωνίζονται για μια θέση το κοινοβούλιο.
Δεν μας αφορά μια θέση καλύτερης αντιπολίτευσης στη Βουλή με την οποία θα εκτονώνεται ο λαός καθώς θα πεθαίνει αυτός και η χώρα του.
Μας ενδιαφέρει να ανατραπεί το καθεστώς κατοχής προς όφελος της πατρίδας και του λαού.
Και εκτός από το ΕΠΑΜ δεν γνωρίζουμε καμιά άλλη δύναμη που να θέτει ως άμεσο πολιτικό στόχο, ως θεμελιώδες πρόταγμα την εθνική απελευθέρωση από τα δεσμά του ευρώ και των ξένων θεσμών.
Το μεν ΚΚΕ από το 2002 έχει δηλώσει ότι του είναι αδιάφορο αν έχουμε δραχμή ή ευρώ, δηλαδή του είναι αδιάφορο αν ο Ελληνικός λαός είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος ή όχι.
Η ΛΑΕ φιλοδοξεί να αναδειχθεί ως η καλή αριστερά που θα κάνει ότι δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Λες και το πρόβλημα είναι πόσο αριστερός είναι κανείς.
Όσο για την κ. Κωνσταντοπούλου τι να πει κανείς;
Μέσα στο αυτοκρατορικό της ιδεασμό φαντάζεται ότι μπορεί να φέρει τη δημοκρατία στον ολοκληρωτισμό της ΕΕ.
Όπως περίπου ο Θεός του Αβραάμ επέβαλε την τάξη στο χάος.
Σε ποιά βάση λοιπόν μπορούμε να συνεργαστούμε;

Πρέπει να μάθει απ’ εσάς οι Έλληνες πολίτες πόσο χρόνο θα κάθονται στις ουρές για λίγο ψωμί, για κρέας και άλλα βασικά καταναλωτικά αγαθά;

Δημήτρης Καζάκης: Αυτό νομίζω οφείλετε να το ρωτήσετε στα κοντά 1 εκατομμύριο νοικοκυριά που σύμφωνα με τις κοινωνικές οργανώσεις δεν μπορούν να επιβιώσουν σήμερα στην Ελλάδα χωρίς να καταφύγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κοινωνικά ιατρεία, τα κοινωνικά μαγειρεία και τα συσσίτια της εκκλησίας.
Είμαστε η χώρα με τον υψηλότερο ρυθμό ανόδου σε υλικές στερήσεις από οποιαδήποτε άλλη χώρα της δυτικής και ανατολικής Ευρώπης στις ηλικίες πρωτίστως από 0-17 ετών.
Με τάση δραματικής επιδείνωσης για το προβλεπόμενο μέλλον.
Κι όλα αυτά γιατί το πολιτικό μας σύστημα αποφάσισε να θυσιαστούν οι Έλληνες προκειμένου να επιβιώσει η "Ευρώπη", όπως αποκαλούν παραπλανητικά το τερατούργημα του ολοκληρωτισμού των Βρυξελλών.
Το ερώτημα λοιπόν για τους περισσότερους Έλληνες δεν είναι αν θα πεινάσουμε χωρίς το ευρώ, αλλά πώς θα γλυτώσουμε από την πείνα και την καταστροφή που βιώνουμε υπό καθεστώς ευρώ.
Από την αρχή την μνημονιακής κατοχής, κάθε φορά που άκουγα να λένε τερατολογίες για το τι θα πάθουμε έτσι και φύγουμε από το ευρώ, εγώ πάντα έλεγα το εξής: Ακούστε τους καλά, γιατί ότι σας λένε ότι θα γίνει έτσι και φύγουμε, είναι απολύτως σίγουρο ότι θα το πάθουμε με το ευρώ.
Σήμερα 7 χρόνια μετά, ποιός έχει δικαιωθεί;
Πέστε μου μια περίοδο όπου η Ελλάδα είχε το δικό της νόμισμα, όσο υποτιμημένο κι αν ήταν, και να είχε τόσα νοικοκυριά σε συσσίτια, τόσα νοικοκυριά χωρίς επαρκή θέρμανση, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς δουλειά και επαρκές εισόδημα.
Πέστε μου πότε βρεθήκαμε με κλειστές τις τράπεζες για να μην καταρρεύσουν - όπως μας λένε;
Ποτέ ξανά σε ειρηνική περίοδο.
Μόνο σε συνθήκες πολέμου.
Και τι κάνει μια οικονομία για να γλυτώσει τα νοικοκυριά της από τη δύνη της φτώχειας, της αναδουλειάς και της μαζικής στέρησης;
Διασώζει τις τράπεζες και υποτάσσεται στους δανειστές της;
Όχι βέβαια.
Κάνει ότι ήθελε να κάνει η κυβέρνηση εθνικής ενότητας μετά την απελευθέρωση της χώρας.
Διαγράφει όλα τα χρέη, εκδίδει το δικό της νόμισμα για να χρηματοδοτήσει χωρίς χρέη το εισόδημα και τον ιδιωτικό τομέα και εφαρμόζει ένα ταχύρυθμο πρόγραμμα παραγωγικής ανοικοδόμησης με μοχλό τις δημόσιες επενδύσεις.
Όποιος αρνείται αυτή τη διέξοδο, στην ουσία ανοίγει τον δρόμο στην ολοκληρωτική καταστροφή, σαν αυτή που επέβαλλαν μεταπολεμικά οι εμπνευστές του εμφυλίου, οι εταίροι και σύμμαχοι προκειμένου να μην λυτρωθεί η Ελλάδα από την επικυριαρχία τους.

Στις επόμενες εκλογές πιστεύετε ότι το Ε.ΠΑ.Μ θα είναι στη Βουλή;

Δημήτρης Καζάκης: Αυτό που ξέρω στα σίγουρα είναι ότι εμείς, το ΕΠΑΜ, δεν πρόκειται να σταματήσουμε μέχρις ότου χαράξει η αυγή μιας ελεύθερης και δημοκρατικής Ελλάδας, όπου ο λαός της θα μπορεί να ευημερεί και να μεγαλουργεί.
Επομένως, ναι, είμαι σίγουρος ότι όχι μόνο η είσοδος στη Βουλή, αλλά η επικράτηση του ΕΠΑΜ είναι απολύτως σίγουρη.
Και είμαι τόσο βέβαιος, για δυο πολύ απλούς λόγους:
Πρώτο, γιατί δεν υπάρχει άλλη διέξοδος απ' αυτή που ευαγγελίζεται το ΕΠΑΜ.
Και δεύτερο, γιατί η ανάγκη επιβίωσης και μάλιστα όταν καταντά τόσο επιτακτική και ζωτική όσο γίνεται σήμερα για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, ξεπερνά κάθε είδους φοβία που σπέρνεται σκόπιμα στον πληθυσμό από το σημερινό καθεστώς.
Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού θα αναγκαστεί από τα πράγματα - ανεξάρτητα του τι πιστεύει, ή ποιές είναι οι φοβίες της - να κινηθεί προς την κατεύθυνση που του υποδεικνύουμε και του αναλύουμε.
Είναι κάτι παραπάνω από φυσική νομοτέλεια.
Εκτός κι αν επιλέξει να την σβήσουν από τον χάρτη.
Όμως κι αυτό να επιλέξει υπό το καθεστώς αφόρητου φόβου και απελπισίας, δεν πρόκειται να συμβεί.
Κι ο λόγος είναι απλός.
Υπάρχει το ΕΠΑΜ, τόσο καλά δικτυωμένο και οργανωμένο μέσα στην κοινωνία, όπως υπήρξε στις απαρχές του ελληνικού έθνους η Φιλική Εταιρεία.
Κι όσο υπάρχουμε εμείς κανένας δεν θα σβήσει από τον χάρτη τον ελληνικό λαό και την πατρίδα του.

Σας αρέσει να λέτε τερατώδη ψέματα ή λόγω Δημοκρατίας μπορείτε να λέτε ότι θέλετε;

Δημήτρης Καζάκης: Πρώτα-πρώτα δεν έχουμε και δεν είχαμε ποτέ δημοκρατία.
Δημοκρατία σημαίνει κράτος δικαίου κι αν είχαμε έστω και σκιά από κάτι τέτοιο, τότε τίποτε απ' ότι συνέβη τα τελευταία 7 χρόνια δεν θα είχε συμβεί.
Δεύτερο, αυτό που λατρεύω και με διασκεδάζει αφάνταστα είναι να παρακολουθώ τις ατυχείς προσπάθειες όλων εκείνων που 7 και πλέον χρόνια τώρα επιχειρούν να διαψεύσουν αυτά που λέω.
Οι πιο έντιμοι απ' αυτούς σήμερα έχουν έρθει στα λόγια μου και φλερτάρουν με τη λύση που προτείνει το ΕΠΑΜ.
Οι υπόλοιποι εν μέσω μιας ζοφερής και αδιέξοδης πραγματικότητας, συναγωνίζονται σε τερατολογίες και ανοησίες πρωτοφανούς διαμετρήματος.
Κι αν δεν τους έντυνε με τα ιμάτια της αντικειμενικότητας και της επιστημοσύνης ένα από τα διεφθαρμένα και διαβλητά συστήματα ενημέρωσης που υπάρχουν στον πλανήτη, θα τους είχε πάρει με τις πέτρες ο κόσμος εδώ και καιρό.
Βλέπετε, έχω το ατυχές προνόμιο να έχω προβλέψει επακριβώς το τι θα συμβεί με τη χρεοκοπία της χώρας τουλάχιστον από το 2009 μέχρι σήμερα.
Και λέω ατυχές γιατί δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις μου να αναδειχθώ σε Μέγα Προφήτη.
Το μόνο που έκανα ήταν και είναι να αναλύω σε βάθος την κατάσταση για να κατανοήσει ακόμη και ο πιο αδαής το που αναγκαστικά μας πηγαίνουν κι επομένως τι οφείλουμε σαν λαός να κάνουμε.
Αν θέλουμε να σωθούμε.
Παρόλα αυτά ο κόσμος ζει στα αλήθεια στον παραλογισμό ενός τερατώδους ψέματος.
Με το ευρώ θα είναι καλύτερα.
Δεν υπάρχει ίσως πιο τερατώδες ψέμα που επιβεβαιώνει απόλυτα αυτό που έλεγε ο Χίτλερ ότι "στο τερατώδες ψέμα υπάρχει πάντα μια ορισμένη δύναμη αξιοπιστίας, επειδή οι πλατιές μάζες ενός έθνους είναι πάντα πιο εύκολο να διαφθαρούν στα κατάβαθα της συναισθηματικής φύσης τους από ό,τι συνειδητά ή εθελοντικά.
Και, συνεπώς, στην πρωτόγονη απλότητα του μυαλού τους πέφτουν πιο εύκολα θύματα στο τερατώδες ψέμα από το μικρό ψέμα, αφού οι ίδιοι λένε συχνά μικρά ψέματα σε μικρά θέματα, αλλά ντρέπονται να καταφεύγουν σε ψεύδη μεγάλης κλίμακας.
Ποτέ δεν θα έρθει στο μυαλό τους να κατασκευάσουν κολοσσιαίες αναλήθειες, και δεν θα πιστέψουν ότι οι άλλοι θα μπορούσαν να έχουν το θράσος να νοθεύσουν την αλήθεια τόσο πρόστυχα.
Ακόμα κι αν τα γεγονότα τα οποία αποδεικνύουν το γεγονός αυτό διαφωτίσουν το μυαλό τους, θα εξακολουθούν να αμφιβάλλουν και αμφιταλαντεύονται και θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση.
Το τερατώδες ψέμα αφήνει πάντα κάποια ίχνη πίσω του, ακόμη και αφού έχει αποκαλυφθεί ως τέτοιο.
να γεγονός το οποίο είναι γνωστό σε όλους τους αρτίστες της απάτης..."
Και για όλα αυτά αρκεί να έχεις από το πρωί μέχρι το βράδυ ένα ολόκληρο καθεστώς, ένα ολόκληρο σύστημα να σου επαναλαμβάνει ότι αν βγεις έξω θα γίνεις μούσκεμα από την καταρρακτώδη βροχή, έστω κι εσύ βλέπεις τον ήλιο να λάμπει όπως συνηθίζει στο κατακαλόκαιρο.

Νίκος Θεοδωρόπουλος
ntheo@bankingnews

από το «www.bankingnews.gr»